Interakcje leku
Prestarium 2,5 mg 2,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Peryndopryl z argininą, substancja czynna produktu leczniczego Prestarium 2,5 mg, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) wchodzi w interakcje z wieloma grupami leków. Interakcje te mogą mieć istotne znaczenie kliniczne i wymagają szczególnej uwagi przy prowadzeniu terapii pacjentów.¹

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego

Szczególnie niebezpieczne są interakcje zwiększające ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, do których należą interakcje z następującymi lekami:²

• Produkt złożony zawierający sakubitryl i walsartan – stosowanie tych leków jednocześnie z peryndoprylem jest przeciwwskazane. Po odstawieniu peryndoprylu należy odczekać co najmniej 36 godzin przed rozpoczęciem leczenia sakubitrylem/walsartanem. Podobnie, po odstawieniu sakubitrylu/walsartanu trzeba zachować 36-godzinną przerwę przed włączeniem peryndoprylu.³
• Racekadotryl – zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego.⁴
• Inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) – mogą podnosić ryzyko obrzęku naczynioruchowego podczas jednoczesnego stosowania z peryndoprylem.⁵
• Gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego w przypadku jednoczesnego stosowania z peryndoprylem.⁶

Leki wywołujące hiperkaliemię

Peryndopryl może prowadzić do hiperkaliemii, a poniższe leki lub grupy terapeutyczne mogą dodatkowo zwiększać to ryzyko:⁷

• Aliskiren – szczególnie niebezpieczny u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek⁸
• Sole potasu – dodatkowo zwiększają stężenie potasu⁹
• Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, triamteren, amiloryd) – wywołują addytywny efekt zwiększający stężenie potasu¹⁰
• Antagoniści receptora angiotensyny II – podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko hiperkaliemii¹¹
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne – mogą prowadzić do pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii¹²
• Heparyny – zwiększają ryzyko hiperkaliemii¹³
• Leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) – zwiększają ryzyko hiperkaliemii¹⁴
• Trimetoprim oraz kotrimoksazol (trimetoprim z sulfametoksazolem) – zwiększają ryzyko hiperkaliemii¹⁵

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Prestarium 2,5 mg z wyżej wymienionymi lekami. Jeśli jest wskazane jednoczesne stosowanie, należy zachować ostrożność i często monitorować stężenie potasu w surowicy krwi.¹⁶

Jednoczesne stosowanie leków przeciwwskazane

• Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.¹⁷
• Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym – ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Dotyczy to:
  • Dializy z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych)
  • Hemofiltracji
  • Aferezy lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu

  Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.¹⁸

Jednoczesne stosowanie leków niezalecane

• Aliskiren u pacjentów bez cukrzycy i zaburzeń czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.¹⁹
• Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II – u pacjentów z jawną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi zwiększa częstość występowania niedociśnienia tętniczego, omdlenia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Podwójna blokada powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków ze ścisłą obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.²⁰
• Estramustyna – istnieje ryzyko zwiększonej częstości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.²¹
• Leki moczopędne oszczędzające potas (triamteren, amiloryd) i sole potasu – mogą powodować hiperkaliemię (potencjalnie zakończoną zgonem), zwłaszcza w połączeniu z zaburzeniem czynności nerek. Jeśli mimo to jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.²²
• Lit – przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami ACE obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności. Należy często kontrolować stężenie litu w surowicy.²³

Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności

• Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące) – mogą zwiększać ryzyko hipoglikemii, szczególnie w pierwszych tygodniach skojarzonego leczenia i u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.²⁴
• Baklofen – może nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe. Należy monitorować ciśnienie tętnicze i w razie konieczności dostosować dawkowanie leku przeciwnadciśnieniowego.²⁵
• Leki moczopędne nieoszczędzające potasu – mogą zwiększać ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego na początku terapii peryndoprylem. Zaleca się:
  • W nadciśnieniu tętniczym – przerwać stosowanie leku moczopędnego przed rozpoczęciem podawania inhibitora ACE lub rozpocząć terapię peryndoprylem od małej dawki
  • W niewydolności serca – rozpocząć podawanie peryndoprylu od bardzo małej dawki, po możliwym zmniejszeniu dawki leku moczopędnego
  • We wszystkich przypadkach monitorować czynność nerek (stężenia kreatyniny) podczas pierwszych tygodni leczenia

  ²⁶

• Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton) – w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów ACE u pacjentów z niewydolnością serca stwarza ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się:
  • Sprawdzenie czy nie występuje hiperkaliemia i zaburzenie czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia
  • Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny raz w tygodniu w pierwszym miesiącu leczenia, a następnie co miesiąc

  <sup data-drug="Prestarium 2,5 mg" data-section="Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji" title="Eplerenon lub spironolakton w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów ACE: w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca od II do IV klasy (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory 27

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy ≥ 3 g/dobę – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek i hiperkaliemii. Zaleca się:
  • Stosowanie z ostrożnością, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku
  • Odpowiednie nawodnienie pacjentów
  • Monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnego leczenia oraz cyklicznie w późniejszym okresie

  ²⁸

Jednoczesne stosowanie leków wymagające pewnej ostrożności

• Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne – mogą nasilać działanie przeciwnadciśnieniowe peryndoprylu. Leczenie z nitrogliceryną, innymi azotanami lub lekami rozszerzającymi naczynia może powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.²⁹
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne i środki znieczulające – mogą powodować dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego.³⁰
• Leki działające sympatykomimetycznie – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.³¹
• Sole złota (sodu aurotiojabłczan) podawane w iniekcji – rzadko mogą powodować reakcje podobne do tych po podaniu azotanów (objawy to: zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie).³²

Interakcje leku Prestarium 2,5 mg z alkoholem

Interakcja peryndoprylu z alkoholem jest istotna klinicznie ze względu na możliwość potencjalizacji działania hipotensyjnego. Podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania peryndoprylu może dojść do:

• Nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze – alkohol rozszerza naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem peryndoprylu może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego
• Zwiększonego ryzyka wystąpienia objawowej hipotonii – zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia równowagi
• Wzrostu ryzyka upadków – szczególnie u osób starszych
• Osłabienia koordynacji psychoruchowej – co może być niebezpieczne podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn

Zalecenia dotyczące spożywania alkoholu podczas leczenia peryndoprylem:

• Należy zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia
• Pacjentów powinno się poinformować o możliwych interakcjach i zwiększonym ryzyku hipotensji
• U pacjentów z historią hipotonii ortostatycznej, osób starszych lub pacjentów odwodnionych należy rozważyć całkowitą abstynencję od alkoholu podczas terapii
• W przypadku okazjonalnego spożycia alkoholu zaleca się przyjmowanie niewielkich ilości, po uprzednim posiłku

Tabela interakcji produktu leczniczego Prestarium 2,5 mg