Przedawkowanie
Prestarium 2,5 mg 2,5 mg

Przedawkowanie peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Prestarium 2,5 mg, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, głównie z powodu nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dominującym objawem jest znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego. Inne objawy kliniczne to hiperkaliemia, ostra niewydolność nerek, hiperwentylacja jako kompensacja kwasicy metabolicznej, tachykardia (>100/min), bradykardia (<60/min), zawroty głowy, lęk oraz suchy kaszel spowodowany nagromadzeniem bradykininy. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie funkcji życiowych, równowagi elektrolitowej (szczególnie potasu), funkcji nerek (kreatynina, mocznik, GFR), gazometrię oraz EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu serca.

Przedawkowanie leku Prestarium 2,5 mg

Przedawkowanie peryndoprylu z argininą (substancji czynnej leku Prestarium 2,5 mg) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Należy podkreślić, że dostępne dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone, co nakłada szczególną ostrożność w diagnostyce i postępowaniu w przypadku podejrzenia takiego stanu klinicznego.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), do których należy peryndopryl, może manifestować się szeregiem objawów klinicznych, które wynikają z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dominującym objawem jest zwykle znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do rozwoju wstrząsu hipowolemicznego.2

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Niedociśnienie tętnicze Nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, mogące doprowadzić do utraty przytomności Nadmierna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
Wstrząs Stan zagrażający życiu z hipoperfuzją narządów Następstwo ciężkiego niedociśnienia tętniczego
Zaburzenia elektrolitowe Najczęściej hiperkaliemia Zmniejszone wydzielanie aldosteronu
Niewydolność nerek Ostre pogorszenie funkcji nerek Hipoperfuzja nerek w wyniku niedociśnienia
Hiperwentylacja Przyspieszony i pogłębiony oddech Kompensacja kwasicy metabolicznej
Tachykardia Przyspieszona czynność serca (>100/min) Mechanizm kompensacyjny w odpowiedzi na niedociśnienie
Kołatanie serca Subiektywne odczucie nieprawidłowej pracy serca Reakcja na zaburzenia hemodynamiczne
Bradykardia Zwolniona czynność serca (<60/min) Możliwy efekt parasympatykotomimetyczny
Zawroty głowy Zaburzenia równowagi, uczucie wirowania Niedokrwienie OUN w wyniku niedociśnienia
Lęk Niepokój, strach Reakcja psychologiczna i/lub niedotlenienie OUN
Kaszel Suchy, nieproduktywny Nagromadzenie bradykininy w oskrzelach

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania peryndoprylu powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, najlepiej w oddziale intensywnej terapii, z możliwością stałego monitorowania funkcji życiowych pacjenta. Postępowanie terapeutyczne obejmuje następujące działania:3

  1. Wyrównanie hipowolemi – dożylne podanie roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) w celu zwiększenia objętości krwi krążącej i podwyższenia ciśnienia tętniczego.
  2. Pozycja ciała – w przypadku niedociśnienia tętniczego pacjenta należy ułożyć w pozycji bezpiecznej (na plecach, z nogami uniesionymi powyżej poziomu serca), co sprzyja zwiększeniu powrotu żylnego do serca.
  3. Farmakoterapia hipotensji opornej – w przypadkach niedociśnienia nieodpowiadającego na wypełnienie łożyska naczyniowego należy rozważyć podanie angiotensyny II we wlewie i/lub dożylne podanie katecholamin (np. dopaminy, noradrenaliny).
  4. Hemodializa – peryndopryl może być usuwany z krążenia poprzez hemodializę, co stanowi opcję terapeutyczną w ciężkich przypadkach przedawkowania, szczególnie przy współistniejącej niewydolności nerek.4
  5. Leczenie bradykardii – w przypadku bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne może być konieczne okresowe zastosowanie elektrostymulacji serca.5

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu peryndoprylu wymaga stałej i kompleksowej kontroli stanu klinicznego oraz parametrów laboratoryjnych. Niezbędne jest regularne monitorowanie:6

  • Funkcji życiowych – ciśnienie tętnicze, tętno, częstość oddechów, stan świadomości, saturacja
  • Równowagi elektrolitowej – szczególnie stężenia potasu, sodu, chlorków
  • Funkcji nerek – stężenie kreatyniny, mocznika, wskaźnik filtracji kłębuszkowej
  • Gazometrii – ocena równowagi kwasowo-zasadowej i skuteczności wentylacji
  • EKG – monitorowanie pod kątem zaburzeń rytmu serca związanych z zaburzeniami elektrolitowymi

Należy podkreślić, że wczesne rozpoznanie przedawkowania i natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia znacząco poprawia rokowanie pacjenta. W przypadku przedawkowania peryndoprylu pacjenci powinni pozostawać pod obserwacją szpitalną do czasu pełnej stabilizacji stanu klinicznego i normalizacji parametrów laboratoryjnych.7

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl