paciorkowiec alfa-hemolizujący

Paciorkowiec alfa-hemolizujący to typ bakterii należący do rodzaju Streptococcus, który charakteryzuje się wytwarzaniem niepełnej (częściowej) hemolizy wokół kolonii bakteryjnych na podłożu z krwią. Podczas tego procesu następuje częściowy rozkład hemoglobiny zawartej w erytrocytach, co prowadzi do powstania charakterystycznej zielonkawej strefy wokół kolonii bakteryjnych.

Do najważniejszych gatunków paciorkowców alfa-hemolizujących należą Streptococcus pneumoniae (pneumokok) oraz grupy viridans (m.in. S. mutans, S. mitis, S. salivarius). Pneumokoki są istotnym czynnikiem etiologicznym zapaleń płuc, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia ucha środkowego i bakteriemii, podczas gdy paciorkowce z grupy viridans stanowią część fizjologicznej flory jamy ustnej i mogą być przyczyną infekcyjnego zapalenia wsierdzia.

Diagnostyka paciorkowców alfa-hemolizujących obejmuje posiewy na podłożu z krwią, testy wrażliwości na optochinę (pomocne w identyfikacji S. pneumoniae), rozpuszczalność w żółci oraz testy serologiczne. W leczeniu zakażeń wywołanych przez te bakterie najczęściej stosuje się antybiotyki beta-laktamowe, w tym penicylinę, choć narastająca oporność na te leki, szczególnie wśród pneumokoków, stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tetracyclinum TZF 250 mg

Tetracyklina w dawce 250 mg (Tetracyclinum TZF) to antybiotyk bakteriostatyczny o szerokim spektrum działania, skuteczny wobec licznych bakterii Gram-ujemnych (m.in. Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Yersinia pestis) oraz Gram-dodatnich (Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae), a także niektórych pierwotniaków (Entamoeba spp., Plasmodium falciparum). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białka na poziomie rybosomu bakteryjnego, co zatrzymuje namnażanie patogenów i umożliwia układowi odpornościowemu zwalczenie infekcji. Wrażliwość bakterii na tetracyklinę może być zmienna, szczególnie w przypadku szczepów Gram-ujemnych takich jak Escherichia coli czy Klebsiella spp., a także wśród Gram-dodatnich, gdzie obserwuje się narastającą oporność, zwłaszcza u Streptococcus pneumoniae.
Oporność na tetracyklinę jest zjawiskiem nabytym, związanym z obecnością plazmidów R, które ograniczają penetrację leku do komórki bakteryjnej i mogą być przenoszone między szczepami, co sprzyja rozprzestrzenianiu się oporności. Szczepy oporne na tetracyklinę często wykazują oporność krzyżową na inne antybiotyki z tej grupy oraz na penicyliny i makrolidy, co komplikuje leczenie zakażeń wieloopornych. W praktyce klinicznej istotny jest synergizm farmakodynamiczny między tetracykliną a makrolidami, który może być wykorzystany w terapii skojarzonej, zwiększając skuteczność działania przeciwbakteryjnego.
Actinomyces, ameboza, angina paciorkowcowa, antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, Bacteroides, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, balantidioza, Balantidium coli, Bartonella bacilliformis, Borrelia recurrentis, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, dżuma, Entamoeba, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, framboezja, Francisella tularensis, Fusobacterium fusiforme, gorączka Oroya, gorączka powrotna, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, jaglica, kiła, Klebsiella, lek przeciwbakteryjny, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, ornitoza, paciorkowiec alfa-hemolizujący, pierwotniaki, Plasmodium falciparum, plazmid R, promienica, Propionibacterium acnes, psitakoza, Rickettsia, riketsjozy, rybosom bakteryjny, rzeżączka, shigella, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synergizm działania, synteza białka, trądzik, Treponema pallidum, Treponema pertenue, tularemia, układ odpornościowy, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wąglik, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie szpitalne, zapalenie płuc, ziarniniak pachwinowy
Leksykon substancji czynnych
Liofilizat OM-85 – Przeciwwskazania stosowania

Liofilizat OM-85, będący substancją czynną preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci (3,5 mg granulatu w saszetkach), zawiera liofilizowane lizaty bakterii odpowiedzialnych za infekcje dróg oddechowych, takich jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae (pneumoniae i ozaenae), Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze, w tym galusan propylu (E 310), glutaminian sodu (E 621) oraz mannitol. U pacjentów z historią reakcji alergicznych na lizaty bakteryjne lub składniki pomocnicze należy bezwzględnie unikać podawania Broncho-Vaxom ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym reakcji anafilaktycznych, obrzęku naczynioruchowego czy reakcji skórnych.
ciężka reakcja alergiczna, galusan propylu, glutaminian sodu, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec ropotwórczy, pneumokok, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 375 mg/5 ml

Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor, jest półsyntetycznym antybiotykiem β-laktamowym z grupy cefalosporyn drugiej generacji, stosowanym doustnie w postaci zawiesiny o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Mechanizm działania cefakloru polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie enzymów odpowiedzialnych za tworzenie wiązań peptydoglikanu, co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (m.in. paciorkowce α- i β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, gronkowce, w tym szczepy wytwarzające penicylinazę) oraz Gram-ujemnym (Branhamella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, w tym szczepy oporne na ampicylinę).
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Branhamella catarrhalis, cefaklor, cefalosporyna, cefalosporyna drugiej generacji, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, enterokok, Escherichia coli, gronkowiec, gronkowiec metycylinooporny, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, oporność na ampicylinę, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A, penicylinaza, peptydoglikan, pneumokok, pozaszpitalne zapalenie płuc, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pseudomonas, ściana komórkowa bakterii, Serratia, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Diprogenta w postaci maści zawiera 0,64 mg betametazonu dipropionianu (odpowiadającego 0,5 mg betametazonu) oraz 1 mg gentamycyny siarczanu na gram preparatu, łącząc działanie przeciwzapalne kortykosteroidu z szerokim spektrum antybiotycznym aminoglikozydu. Wskazania obejmują leczenie objawowe przewlekłych i ostrych stanów zapalnych skóry, takich jak łuszczyca, atopowe i kontaktowe zapalenie skóry, neurodermit, liszaj płaski, różne postaci wyprysku, wyprzenia, odparzenia, potówki, łojotokowe i złuszczające zapalenie skóry, a także zmiany po promieniowaniu UV i plamice na tle zastoju żylnego, pod warunkiem współistnienia wtórnej infekcji bakteryjnej drobnoustrojami wrażliwymi na gentamycynę. Preparat jest szczególnie użyteczny, gdy monoterapia kortykosteroidowa jest niewystarczająca ze względu na infekcję bakteryjną, a sama antybiotykoterapia nie zapewnia efektu przeciwzapalnego.
Aerobacter aerogenes, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, betametazon, betametazon dipropionian, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, Escherichia coli, gentamycyna, gronkowiec złocisty, Klebsiella pneumoniae, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj płaski, liszajec, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, monoterapia kortykosteroidem, neurodermit, odparzenie, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec grupy A, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, plamica zastoinowa, potówka, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, rogowacenie naskórka, siarczan gentamycyny, Staphylococcus aureus, szczep wytwarzający penicylinazę, wtórna infekcja bakteryjna, wyprysk, wyprysk dziecięcy, wyprysk pieniążkowaty, wypryskowe zapalenie skóry, wyprzenie, zakażenie bakteryjne, zapalenie skóry popromienne, złuszczające zapalenie skóry
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klabax EC 250 mg/5ml

Klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy (kod ATC J01FA09), działa bakteriostatycznie poprzez selektywne wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu bakterii, hamując syntezę białek. Jej główny metabolit, 14-hydroksy-klarytromycyna, wykazuje aktywność przeciwbakteryjną, szczególnie silną wobec Haemophilus influenzae (dwukrotnie większą niż związek macierzysty). Klarytromycyna wykazuje działanie bakteriobójcze wobec wielu klinicznie istotnych patogenów, w tym Staphylococcus aureus (MSSA), Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Helicobacter pylori oraz Campylobacter jejuni. Zgodnie z wytycznymi EUCAST, wartości graniczne MIC dla wrażliwości wynoszą: Staphylococcus spp. ≤1 mg/l, Streptococcus spp. (A, B, C, G) ≤0,25 mg/l, Streptococcus pneumoniae ≤0,25 mg/l, Moraxella catarrhalis ≤0,25 mg/l, co umożliwia precyzyjną ocenę lekooporności.
14-hydroksy-klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, atypowe zapalenie płuc, Bacteroides fragilis, biegunka bakteryjna, Chlamydia trachomatis, choroba wrzodowa żołądka, Diplococcus pneumoniae, drobnoustrój wrażliwy, działanie bakteriobójcze, EUCAST, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, krztusiec, legioneloza, Listeria monocytogenes, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium avium, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący, POChP, podjednostka 50S rybosomu, prątek, rzeżączka, stężenie graniczne, synteza białka, trąd, trądzik pospolity, zakażenie układu moczowo-płciowego, zgorzel gazowa

paciorkowiec alfa-hemolizujący

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Tetracyclinum TZF 250 mg

Liofilizat OM-85 – Przeciwwskazania stosowania

Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 375 mg/5 ml

Wskazania do stosowania – Diprogenta 0,64 mg/g + 1 mg/g

Właściwości farmakodynamiczne – Klabax EC 250 mg/5ml