Przedawkowanie leku Olfen 75 SR

Przedawkowanie diklofenaku sodowego w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Olfen 75 SR stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Przedawkowanie może wystąpić zarówno w przypadku jednorazowego przyjęcia zbyt dużej dawki leku, jak i kumulacji leku w organizmie przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających zalecane. W przeciwieństwie do niektórych substancji leczniczych, diklofenak nie wykazuje specyficznych objawów klinicznych charakterystycznych wyłącznie dla przedawkowania tej substancji.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Objawy przedawkowania diklofenaku są zróżnicowane i dotyczą kilku układów organizmu. Dominują manifestacje ze strony przewodu pokarmowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz potencjalnie ciężkie powikłania narządowe obejmujące wątrobę i nerki. Przedawkowanie może manifestować się objawami takimi jak wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, zawroty głowy, szumy uszne lub drgawki. W przypadkach poważnych zatruć może dojść do ostrej niewydolności nerek oraz uszkodzenia wątroby.²

Postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania diklofenaku, podobnie jak w przypadku innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), skupia się przede wszystkim na podtrzymywaniu funkcji życiowych oraz leczeniu objawowym. Nie istnieje specyficzna odtrutka dla diklofenaku, dlatego postępowanie medyczne koncentruje się na minimalizacji wchłaniania leku oraz łagodzeniu objawów.³

W ramach protokołu terapeutycznego należy rozważyć następujące działania:

• Zastosowanie węgla aktywnego po przyjęciu potencjalnie toksycznej dawki w celu redukcji wchłaniania substancji czynnej z przewodu pokarmowego
• W przypadku przedawkowania zagrażającego życiu – opróżnienie żołądka poprzez wywołanie wymiotów lub wykonanie płukania żołądka
• Leczenie podtrzymujące i objawowe w przypadku powikłań takich jak hipotensja, niewydolność nerek, drgawki, zaburzenia żołądkowo-jelitowe czy zaburzenia oddychania

Należy podkreślić, że metody takie jak wymuszona diureza, dializa czy hemoperfuzja mają ograniczoną skuteczność w przypadku przedawkowania diklofenaku. Wynika to z wysokiego stopnia wiązania leku z białkami osocza (blisko 99%) oraz jego intensywnego metabolizmu wątrobowego.⁴

Postępowanie w przedawkowaniu diklofenaku powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, umożliwiających monitorowanie parametrów życiowych pacjenta oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego w zależności od stanu klinicznego.⁵

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

W przypadku rozpoznania przedawkowania diklofenaku, kluczowe znaczenie ma ograniczenie wchłaniania leku. W zależności od czasu, jaki upłynął od momentu przyjęcia toksycznej dawki leku, należy rozważyć podanie węgla aktywnego. W przypadkach poważnego przedawkowania zagrażającego życiu pacjenta, wskazane może być opróżnienie żołądka poprzez sprowokowanie wymiotów lub wykonanie płukania żołądka.⁶

Monitoring i leczenie podtrzymujące

U pacjentów z przedawkowaniem diklofenaku konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych oraz funkcji narządowych. Szczególnej uwagi wymagają:⁷

• Regularna ocena ciśnienia tętniczego krwi – w przypadku hipotensji wdrożenie odpowiedniej płynoterapii, a w ciężkich przypadkach rozważenie zastosowania amin presyjnych
• Monitorowanie funkcji nerek poprzez oznaczanie parametrów nerkowych (mocznik, kreatynina, GFR)
• Ocena funkcji wątroby (aminotransferazy, bilirubina, czas protrombinowy)
• Obserwacja neurologiczna pod kątem wystąpienia drgawek – w razie konieczności zastosowanie leków przeciwdrgawkowych
• Kontrola parametrów układu pokarmowego, w tym monitorowanie pod kątem krwawienia z przewodu pokarmowego
• Ocena funkcji oddechowych, w tym saturacji krwi tętniczej

Ze względu na wysokie powinowactwo diklofenaku do białek osocza oraz intensywny metabolizm wątrobowy, metody eliminacji pozaustrojowej, takie jak hemodializa, hemoperfuzja czy wymuszona diureza mają ograniczoną skuteczność w przyspieszaniu eliminacji leku z organizmu.⁸