pseudosoczewkowość
Pseudosoczewkowość (pseudophakia) to stan, w którym naturalna soczewka oka zostaje zastąpiona sztuczną soczewką wewnątrzgałkową (IOL) podczas zabiegu usunięcia zaćmy. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych procedur chirurgicznych na świecie, która umożliwia przywrócenie ostrości widzenia pacjentom z zaćmą.
Sztuczna soczewka wewnątrzgałkowa wszczepiania podczas zabiegu pseudofakijnego może być jednogniskowa (korygująca widzenie na jedną odległość), wielogniskowa (umożliwiająca widzenie na różne odległości) lub toryczna (korygująca astygmatyzm). Wybór odpowiedniego typu IOL zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, jego stylu życia oraz stanu oka.
Po implantacji sztucznej soczewki pacjent wymaga okresowych kontroli okulistycznych. Chociaż sama soczewka jest trwała i nie ulega degradacji, w niektórych przypadkach może dojść do zmętnienia torebki tylnej soczewki (wtórna zaćma), co wymaga wykonania kapsulotomii laserowej YAG. Inne możliwe powikłania obejmują przemieszczenie soczewki, torbielowaty obrzęk plamki żółtej czy infekcje pooperacyjne.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Latanoprost, będący analogiem prostaglandyny i selektywnym agonistą receptora FP, obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej, głównie naczyniówkowo-twardówkowego, bez wpływu na jej produkcję czy barierę krew-ciecz wodnista. Działanie hipotensyjne rozpoczyna się po 3-4 godzinach, osiąga maksimum po 8-12 godzinach i utrzymuje się co najmniej 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Badania na zwierzętach i ludziach wykazały minimalny wpływ na wewnątrzgałkowe krążenie krwi oraz brak istotnych efektów ogólnoustrojowych na układ sercowo-naczyniowy i oddechowy. Latanoprost wykazuje synergizm z antagonistami receptorów beta-adrenergicznych (np. tymololem) oraz częściowo addytywne działanie z agonistami receptorów adrenergicznych, inhibitorami anhydrazy węglanowej i agonistami cholinergicznymi.
acetazolamid, agonista cholinergiczny, analog prostaglandyny, angiografia fluoresceinowa, antagonista receptora beta-adrenergicznego, bariera krew-ciecz wodnista, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dipiwefryna, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, latanoprost, Monoprost, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, odpływ naczyniówkowo-twardówkowy, pilokarpina, pozatorebkowe usunięcie soczewki, przekrwienie spojówki, pseudosoczewkowość, receptor FP, tymolol -
Leksykon leków
Latanoprost, będący analogiem prostaglandyny F2α i selektywnym agonistą receptorów prostanoidowych FP, obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) poprzez zwiększenie odpływu naczyniówkowo-twardówkowego cieczy wodnistej oraz zmniejszenie oporu odpływu. Efekt hipotensyjny pojawia się po 3-4 godzinach od podania, osiąga maksimum po 8-12 godzinach i utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Latanoprost wykazuje synergistyczne lub addytywne działanie w skojarzeniu z beta-blokerami (np. tymolol), agonistami receptorów adrenergicznych (dipiwefryna), inhibitorami anhydrazy węglanowej (acetazolamid) oraz agonistami cholinergicznymi (pilokarpina). Profil bezpieczeństwa obejmuje brak istotnego wpływu na produkcję cieczy wodnistej, barierę krew-ciecz wodnista, wewnątrzgałkowe krążenie krwi oraz układ sercowo-naczyniowy i oddechowy przy dawkach terapeutycznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są łagodne do umiarkowanego przekrwienie spojówek i nadtwardówki.
acetazolamid, agonista cholinergiczny, agonista receptora adrenergicznego, analog prostaglandyny F2α, antagonista receptora beta-adrenergicznego, bariera krew-ciecz wodnista, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dipiwefryna, inhibitor anhydrazy węglanowej, jaskra, krążenie krwi, latanoprost, Monoprost, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, odpływ naczyniówkowo-twardówkowy, pilokarpina, podrażnienie oka, produkcja cieczy wodnistej, przekrwienie spojówek, pseudosoczewkowość, receptor prostanoidowy FP, środek konserwujący, tymolol -
Leksykon leków
Monoprost, zawierający latanoprost w dawce 50 mikrogramów/ml, jest skutecznym lekiem w terapii jaskry, jednak wymaga szczególnej uwagi ze strony lekarza ze względu na potencjalne efekty uboczne, zwłaszcza trwałą zmianę koloru tęczówki. Zmiana ta, obserwowana u 33% pacjentów w 5-letnim badaniu, polega na zwiększeniu brązowego pigmentu w tęczówce, szczególnie u osób z mieszanym kolorem tęczówek (np. niebiesko-brązowym, szaro-brązowym). Zmiany pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 8 miesięcy terapii i stabilizują się do 5 lat, nie towarzyszą im inne patologiczne objawy. Latanoprost może być stosowany mimo zmiany pigmentacji, ale wymaga regularnej kontroli pacjenta. Należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą przewlekłą zamkniętego kąta, pseudosoczewkowością, jaskrą barwnikową oraz w okresie okołooperacyjnym po usunięciu zaćmy.
astma oskrzelowa, bezsoczewkowość, heterochromia, jaskra, jaskra barwnikowa, jaskra neowaskularna, jaskra przewlekła zamkniętego kąta, jaskra wrodzona, jaskra z otwartym kątem, jaskra zapalna, latanoprost, makrogologlicerolu hydroksystearynian, melanina, niedrożność żył siatkówki, obrzęk plamki żółtej, opryszczkowe zapalenie rogówki, przebarwienie skóry, pseudosoczewkowość, retinopatia cukrzycowa, torbielowaty obrzęk plamki, zaćma, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie tęczówki, zmiana koloru tęczówki
