wrogość śluzu szyjkowego

Wrogość śluzu szyjkowego to stan, w którym wydzielina kanału szyjki macicy wykazuje właściwości niekorzystne dla przeżycia i transportu plemników. W normalnych warunkach śluz szyjkowy zmienia swoje właściwości w trakcie cyklu miesiączkowego – w okresie owulacji staje się rzadki, przejrzysty i elastyczny, co sprzyja penetracji plemników. W przypadku wrogości śluzu szyjkowego dochodzi do zaburzenia tych właściwości.

Do głównych cech wrogiego śluzu szyjkowego należą: zwiększona gęstość, zmniejszona przejrzystość, podwyższona kwasowość (pH poniżej 7,0), obecność przeciwciał przeciwplemnikowych oraz zwiększona liczba leukocytów. Taki śluz tworzy barierę mechaniczną i immunologiczną, która utrudnia lub uniemożliwia plemnikom przedostanie się przez kanał szyjki macicy do jamy macicy i jajowodów.

Przyczyny wrogości śluzu szyjkowego mogą być różnorodne, obejmując zaburzenia hormonalne (szczególnie niedobór estrogenów), infekcje układu rozrodczego, obecność przeciwciał przeciwplemnikowych, stosowanie niektórych leków (np. klomifen), a także zabiegi chirurgiczne w obrębie szyjki macicy. Wrogość śluzu szyjkowego jest istotnym czynnikiem w diagnostyce niepłodności i może być przyczyną niepowodzeń w zajściu w ciążę u około 10-15% par z problemami z płodnością.

Diagnostyka wrogości śluzu szyjkowego obejmuje test postkoitalny (badanie śluzu szyjkowego po stosunku płciowym), ocenę właściwości fizykochemicznych śluzu oraz badania immunologiczne w kierunku przeciwciał przeciwplemnikowych. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować terapię hormonalną, leczenie infekcji, immunosupresję w przypadku przyczyn immunologicznych lub techniki wspomaganego rozrodu, takie jak inseminacja domaciczna (IUI) lub zapłodnienie pozaustrojowe (IVF).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl