Interakcje leku
Esogasec 20 mg

Ezomeprazol, substancja czynna preparatu Esogasec, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymów CYP2C19 i CYP3A4 oraz zmianę pH soku żołądkowego. Istotne klinicznie są interakcje z inhibitorami proteazy HIV, takimi jak nelfinawir (przeciwwskazane jednoczesne stosowanie) i atazanawir (zmniejszenie stężenia o około 75%, niezalecane łączenie), a także z klopidogrelem, gdzie ekspozycja na aktywny metabolit zmniejsza się o około 40%, co obniża skuteczność przeciwpłytkową. W przypadku takrolimusu obserwuje się wzrost stężenia w surowicy, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Metotreksat w dużych dawkach może wykazywać podwyższone stężenia, co sugeruje rozważenie czasowego odstawienia ezomeprazolu. Ponadto, ezomeprazol wpływa na metabolizm leków takich jak diazepam (zmniejszenie klirensu o 45%), fenytoina (wzrost minimalnego stężenia o 13%), worykonazol (wzrost Cmax i AUCτ odpowiednio o 15% i 41%) oraz cylostazol (wzrost AUC o 26%). W przypadku warfaryny i pochodnych kumaryny zaleca się monitorowanie INR ze względu na ryzyko zwiększenia wartości i potencjalnych krwawień.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji dla produktu Esogasec

Ezomeprazol, substancja czynna preparatu Esogasec, może wchodzić w klinicznie istotne interakcje z wieloma lekami poprzez różne mechanizmy: hamowanie aktywności izoenzymów cytochromu P450, zmianę pH soku żołądkowego oraz modyfikację farmakokinetyki innych substancji leczniczych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę tych interakcji, uwzględniając ich znaczenie kliniczne i potencjalne konsekwencje terapeutyczne.1

Wpływ ezomeprazolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Inhibitory proteazy HIV mogą wchodzić w interakcje z ezomeprazolem. Mechanizm tych interakcji obejmuje zarówno zmianę pH soku żołądkowego, co wpływa na wchłanianie leków, jak również hamowanie działania izoenzymu CYP2C19. Istotność kliniczna i dokładny mechanizm interakcji nie zostały w pełni wyjaśnione.2

W przypadku atazanawiru i nelfinawiru zaobserwowano zmniejszenie ich stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z omeprazolem, co potencjalnie dotyczy również ezomeprazolu ze względu na podobieństwo farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Jednoczesne stosowanie ezomeprazolu i atazanawiru nie jest zalecane, natomiast kombinacja ezomeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazana.3

W odróżnieniu od atazanawiru i nelfinawiru, w przypadku sakwinawiru (podawanego z rytonawirem) stwierdzono zwiększenie jego stężenia w surowicy (80-100%) podczas jednoczesnego stosowania omeprazolu. Ezomeprazol w dawce 20 mg na dobę nie wpływał natomiast na ekspozycję na amprenawir (niezależnie od jednoczesnego stosowania rytonawiru).4

Metotreksat stosowany jednocześnie z inhibitorami pompy protonowej (PPI), w tym ezomeprazolem, może wykazywać podwyższone stężenie w organizmie. W przypadku stosowania dużych dawek metotreksatu należy rozważyć czasowe wstrzymanie podawania ezomeprazolu.5

W przypadku takrolimusu opisywano zwiększenie jego stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z ezomeprazolem. Zaleca się wzmożone monitorowanie stężeń takrolimusu, a także czynności nerek (klirensu kreatyniny), z dostosowaniem dawkowania takrolimusu w razie potrzeby.6

Interakcje z produktami leczniczymi, których wchłanianie zależy od pH

Hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku podczas leczenia ezomeprazolem może wpływać na wchłanianie leków, których absorpcja zależy od odczynu pH soku żołądkowego. Ezomeprazol może zmniejszać wchłanianie ketokonazolu, itrakonazolu i erlotynibu, natomiast może zwiększać wchłanianie digoksyny.7

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu ezomeprazolu i digoksyny u pacjentów w podeszłym wieku, gdyż jednoczesne podawanie omeprazolu (20 mg na dobę) i digoksyny zwiększa biodostępność digoksyny o 10% (do 30% u niektórych pacjentów). W takiej sytuacji należy zwiększyć nadzór nad leczeniem digoksyną.8

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19

Ezomeprazol hamuje aktywność izoenzymu CYP2C19, który jest głównym enzymem odpowiedzialnym za jego metabolizm. Podawanie ezomeprazolu równocześnie z produktami metabolizowanymi przez CYP2C19 może powodować zwiększenie ich stężenia w osoczu, co może wymagać dostosowania dawek tych leków. Dotyczy to takich leków jak diazepam, cytalopram, imipramina, klomipramina i fenytoina.9

W przypadku diazepamu, jednoczesne podanie ezomeprazolu w dawce 30 mg powoduje zmniejszenie klirensu diazepamu o 45%.10

U pacjentów z padaczką leczonych fenytoiną, jednoczesne podanie ezomeprazolu w dawce 40 mg zwiększa minimalne stężenie fenytoiny w osoczu o 13%. Z tego powodu zaleca się oznaczanie stężenia fenytoiny w osoczu zarówno na początku, jak i po zakończeniu leczenia ezomeprazolem.11

Worykonazol, będący substratem dla CYP2C19, wykazuje zwiększenie wartości Cmax i AUCτ podczas jednoczesnego stosowania z omeprazolem (40 mg raz na dobę) odpowiednio o 15% i 41%.12

Cylostazol podawany jednocześnie z omeprazolem wykazuje zwiększone wartości Cmax oraz AUC. Omeprazol podawany zdrowym ochotnikom w dawce 40 mg zwiększał Cmax oraz AUC cylostazolu odpowiednio o 18% oraz 26%, a jednego z jego czynnych metabolitów odpowiednio o 29% oraz o 69%.13

Podanie cyzaprydu jednocześnie z ezomeprazolem w dawce 40 mg powoduje zwiększenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia cyzaprydu w osoczu od czasu (AUC) o 32% i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) o 31%. Nie obserwowano istotnego zwiększenia maksymalnego stężenia cyzaprydu w osoczu. Co ważne, jednoczesne zastosowanie ezomeprazolu i cyzaprydu nie powoduje dodatkowo wydłużenia odstępu QT.14

Interakcje z warfaryną i pochodnymi kumaryny

W badaniach klinicznych podczas jednoczesnego stosowania ezomeprazolu w dawce 40 mg na dobę u pacjentów leczonych warfaryną, wartości czasu krzepnięcia znajdowały się w zakresie wartości dopuszczalnych. Jednak po wprowadzeniu ezomeprazolu do obrotu zaobserwowano pojedyncze przypadki istotnego klinicznie zwiększenia wartości współczynnika INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany). Zaleca się kontrolowanie współczynnika INR w trakcie rozpoczynania i kończenia podawania ezomeprazolu pacjentom leczonym warfaryną i innymi pochodnymi kumaryny.15

Interakcje z klopidogrelem

Klopidogrel wchodzi w interakcje z ezomeprazolem na poziomie farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Badania z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że jednoczesne stosowanie klopidogrelu i ezomeprazolu prowadzi do obniżenia ekspozycji na czynny metabolit klopidogrelu średnio o 40%, co skutkuje zmniejszeniem skuteczności przeciwpłytkowej leku. Ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się jednoczesnego stosowania klopidogrelu i ezomeprazolu.16

Produkty lecznicze, które nie wykazują klinicznie istotnych interakcji

Ezomeprazol nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę amoksycyliny, chinidyny, naproksenu czy rofekoksybu. W krótkotrwałych badaniach klinicznych oceniających jednoczesne zastosowanie ezomeprazolu i tych leków nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.17

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę ezomeprazolu

Ezomeprazol jest metabolizowany przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4. Jednoczesne podawanie ezomeprazolu z lekami hamującymi CYP3A4 (np. klarytromycyna w dawce 500 mg dwa razy na dobę) powoduje dwukrotne zwiększenie ekspozycji na ezomeprazol (AUC). Jednoczesne podawanie ezomeprazolu z lekami hamującymi jednocześnie CYP3A4 i CYP2C19 może powodować ponad dwukrotne zwiększenie ekspozycji na ezomeprazol.18

Worykonazol, inhibitor CYP2C19 i CYP3A4, zwiększa AUCτ omeprazolu o 280%. Mimo tak znaczącego wzrostu ekspozycji, nie ma konieczności rutynowego dostosowania dawki ezomeprazolu. Należy jednak rozważyć dostosowanie dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby oraz w przypadku konieczności długotrwałego leczenia.19

Leki indukujące izoenzymy CYP2C19 i/lub CYP3A4, takie jak ryfampicyna i dziurawiec, mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia ezomeprazolu w surowicy poprzez zwiększenie jego metabolizmu.20

Interakcje z alkoholem

Brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji ezomeprazolu z alkoholem w przedstawionych źródłach. Jednak należy zwrócić uwagę na kilka istotnych aspektów podczas jednoczesnego stosowania ezomeprazolu i spożywania alkoholu:

  • Wpływ na błonę śluzową żołądka – Alkohol może nasilać uszkodzenia błony śluzowej żołądka, co może osłabiać efekty lecznicze ezomeprazolu stosowanego w chorobie wrzodowej lub refluksie żołądkowo-przełykowym.
  • Metabolizm wątrobowy – Zarówno ezomeprazol, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co potencjalnie może prowadzić do zwiększonego obciążenia tego narządu podczas jednoczesnego stosowania.
  • Wpływ na inne leki – U pacjentów przyjmujących jednocześnie ezomeprazol i inne leki, spożywanie alkoholu może prowadzić do złożonych interakcji, zwłaszcza w przypadku leków metabolizowanych przez CYP2C19 i CYP3A4.

Zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu w trakcie leczenia ezomeprazolem, a w szczególnych przypadkach, takich jak choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy, całkowite powstrzymanie się od spożywania napojów alkoholowych.

Tabela interakcji ezomeprazolu z innymi lekami

Lek wchodzący w interakcję Rodzaj interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Nelfinawir Zmniejszenie stężenia nelfinawiru w surowicy Potencjalne zmniejszenie skuteczności leczenia przeciwwirusowego Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Atazanawir Zmniejszenie stężenia atazanawiru w surowicy (o około 75%) Znaczne zmniejszenie skuteczności leczenia przeciwwirusowego Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Klopidogrel Zmniejszenie powstawania aktywnego metabolitu klopidogrelu o około 40% Obniżenie skuteczności przeciwpłytkowej Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Takrolimus Zwiększenie stężenia takrolimusu w surowicy Potencjalne ryzyko działań niepożądanych takrolimusu Średni Monitorowanie stężenia takrolimusu i czynności nerek, dostosowanie dawki
Metotreksat Zwiększenie stężenia metotreksatu Zwiększone ryzyko toksyczności metotreksatu Średni Rozważenie czasowego wstrzymania ezomeprazolu przy dużych dawkach metotreksatu
Warfaryna i pochodne kumaryny Potencjalne zwiększenie wartości INR Zwiększone ryzyko krwawień Średni Monitorowanie INR przy rozpoczynaniu i kończeniu leczenia ezomeprazolem
Fenytoina Zwiększenie minimalnego stężenia fenytoiny w osoczu o 13% Potencjalne ryzyko toksyczności fenytoiny Średni Monitorowanie stężenia fenytoiny przy rozpoczynaniu i kończeniu leczenia ezomeprazolem
Diazepam Zmniejszenie klirensu diazepamu o 45% Nasilenie i przedłużenie działania uspokajającego Średni Rozważenie zmniejszenia dawki diazepamu
Cylostazol Zwiększenie AUC cylostazolu o 26% Nasilenie działania przeciwpłytkowego Średni Monitorowanie działań niepożądanych cylostazolu
Cyzapryd Zwiększenie AUC cyzaprydu o 32% Brak dodatkowego wydłużenia odstępu QT Niski Zachowanie ostrożności
Digoksyna Zwiększenie biodostępności digoksyny o 10-30% Potencjalne ryzyko toksyczności digoksyny Niski Ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku, monitorowanie leczenia digoksyną
Ketokonazol, itrakonazol, erlotynib Zmniejszenie wchłaniania Potencjalne zmniejszenie skuteczności Niski Zachowanie ostrożności, rozważenie odstępu czasowego między dawkami
Klarytromycyna Zwiększenie ekspozycji na ezomeprazol dwukrotnie Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ezomeprazolu Niski Brak konieczności rutynowego dostosowania dawki
Worykonazol Zwiększenie AUC omeprazolu o 280% Potencjalne nasilenie działań niepożądanych ezomeprazolu Niski-Średni Rozważenie dostosowania dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby
Ryfampicyna, dziurawiec Zmniejszenie stężenia ezomeprazolu w surowicy Potencjalne zmniejszenie skuteczności ezomeprazolu Niski Monitorowanie skuteczności leczenia ezomeprazolem
Sakwinawir Zwiększenie stężenia sakwinawiru w surowicy (80-100%) Potencjalne nasilenie działań niepożądanych sakwinawiru Średni Monitorowanie działań niepożądanych sakwinawiru
Amoksycylina, chinidyna, naproksen, rofekoksyb Brak istotnych interakcji Brak znaczenia klinicznego Niski Brak szczególnych zaleceń
Alkohol Potencjalne nasilenie uszkodzeń błony śluzowej żołądka Możliwe zmniejszenie skuteczności leczenia choroby wrzodowej lub GERD Niski-Średni Ostrożność, w niektórych przypadkach unikanie spożycia alkoholu

Warto zaznaczyć, że badania dotyczące interakcji z ezomeprazolem przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co oznacza, że dane dotyczące interakcji u dzieci i młodzieży mogą być niepełne.21

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl