wrzód żołądka związany z leczeniem NLPZ
Wskazanie

Wrzód żołądka związany z leczeniem NLPZ (niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) to poważne powikłanie występujące u pacjentów długotrwale przyjmujących leki z tej grupy. NLPZ hamują syntezę prostaglandyn, które odpowiadają za ochronę błony śluzowej żołądka, co prowadzi do zwiększonego ryzyka owrzodzeń. Wrzody te mogą być bezobjawowe lub manifestować się bólem w nadbrzuszu, nudnościami, wymiotami, a w ciężkich przypadkach krwawieniem z przewodu pokarmowego.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko rozwoju wrzodów podczas terapii NLPZ są: wiek powyżej 65 lat, wcześniejsze choroby wrzodowe, jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów lub leków przeciwzakrzepowych, zakażenie Helicobacter pylori oraz wysokie dawki lub równoczesne stosowanie kilku NLPZ. Objawy mogą pojawić się już po kilku dniach stosowania NLPZ, ale ryzyko rośnie wraz z czasem terapii.

W leczeniu i profilaktyce wrzodów związanych z NLPZ stosuje się inhibitory pompy protonowej (IPP) takie jak: Controloc (pantoprazol), Nolpaza (pantoprazol), Helicid (omeprazol), Emanera (esomeprazol), Nexium (esomeprazol) czy Gasec (omeprazol). Alternatywnie można zastosować antagonistów receptora H2 jak Ranigast (ranitydyna) czy Famotydyna Ranigast (famotydyna), jednak ich skuteczność jest mniejsza niż IPP. W przypadku wykrycia H. pylori konieczna jest eradykacja bakterii.

Największą trudnością w leczeniu wrzodów wywołanych przez NLPZ jest konieczność kontynuacji terapii przeciwzapalnej u wielu pacjentów, np. z chorobami reumatologicznymi. W takich przypadkach stosuje się strategie zmniejszające ryzyko: zamianę klasycznych NLPZ na selektywne inhibitory COX-2 (Celebrex, Aclexa – celekoksyb), jednoczesne stosowanie gastroprotekcji (IPP), czy rozważenie alternatywnych metod leczenia bólu. U pacjentów wysokiego ryzyka konieczne jest regularne monitorowanie poprzez badania endoskopowe, kontrolę morfologii krwi oraz obserwację objawów klinicznych.