nadżerka w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku
Wskazanie

Nadżerka w przebiegu refluksowego zapalenia przełyku (GERD) to uszkodzenie błony śluzowej przełyku spowodowane przewlekłym działaniem kwaśnej treści żołądkowej. Występuje w zaawansowanym stadium choroby refluksowej, gdy długotrwałe wystawianie przełyku na działanie kwasu solnego i pepsyny prowadzi do przerwania ciągłości nabłonka przełyku. Nadżerki najczęściej lokalizują się w dolnej części przełyku, w pobliżu połączenia przełykowo-żołądkowego.

W leczeniu nadżerek w przebiegu GERD kluczowe jest stosowanie inhibitorów pompy protonowej (IPP) w dawkach terapeutycznych. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Controloc, IPP, Nolpaza, Pantoprazol (pantoprazol), Emanera, Nexium, Helides (ezomeprazol), Gasec, Ortanol, Loseprazol (omeprazol), Dexilant (dekslansoprazol) czy Zoton (lansoprazol). W przypadkach opornych na standardowe dawki IPP stosuje się leczenie podwójnymi dawkami tych leków.

Istotnym elementem terapii jest także modyfikacja stylu życia, w tym uniesienie wezgłowia łóżka, unikanie obfitych posiłków przed snem, redukcja masy ciała, zaprzestanie palenia tytoniu oraz eliminacja czynników nasilających refluks (alkohol, kawa, czekolada, pokarmy tłuste i ostre). W niektórych przypadkach stosuje się również leki prokinetyczne jak Itoprid (Zirid) czy preparaty alginianowe (Gaviscon).

Największe trudności w leczeniu nadżerek w przebiegu GERD wiążą się z występowaniem oporności na standardowe dawki IPP (około 20-30% pacjentów), co wymaga intensyfikacji leczenia lub rozważenia leczenia operacyjnego (fundoplikacja metodą Nissena). Problemem jest również wysoki odsetek nawrotów po odstawieniu leczenia oraz ryzyko rozwoju poważniejszych powikłań, takich jak przełyk Barretta (metaplazja jelitowa), który zwiększa ryzyko rozwoju raka gruczołowego przełyku. U części pacjentów występują też atypowe objawy GERD (kaszel, chrypka, ból w klatce piersiowej), które mogą opóźniać właściwą diagnozę i leczenie nadżerek przełyku.