wrzód żołądka i dwunastnicy związany ze stosowaniem NLPZ
Wskazanie

Wrzód żołądka i dwunastnicy związany ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) to poważne powikłanie występujące u pacjentów przyjmujących te leki. NLPZ, takie jak ibuprofen, diklofenak czy naproksen, hamują syntezę prostaglandyn, co prowadzi do osłabienia mechanizmów ochronnych błony śluzowej przewodu pokarmowego. W efekcie dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej, co może skutkować powstaniem owrzodzeń.

Ryzyko rozwoju wrzodów trawiennych zwiększa się u osób starszych, z wcześniejszymi chorobami wrzodowymi, przyjmujących jednocześnie glikokortykosteroidy lub leki przeciwzakrzepowe, a także u pacjentów zakażonych Helicobacter pylori. Objawy mogą obejmować ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, a w poważnych przypadkach krwawienie z przewodu pokarmowego, które może zagrażać życiu.

W leczeniu wrzodów związanych z NLPZ kluczowe jest odstawienie lub zmniejszenie dawki tych leków, jeśli to możliwe. Podstawową grupą leków stosowanych w terapii są inhibitory pompy protonowej (IPP), takie jak Controloc (pantoprazol), Emanera (esomeprazol), Nolpaza (pantoprazol), Helides (esomeprazol) czy Loseprazol (omeprazol). W przypadkach zakażenia H. pylori stosuje się terapię eradykacyjną, najczęściej złożoną z IPP i dwóch antybiotyków (np. Helicid Control z klarytromycyną i amoksycyliną).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z owrzodzeniami związanymi z NLPZ jest konieczność kontynuacji terapii przeciwzapalnej u wielu z nich, szczególnie w chorobach reumatycznych. W takich przypadkach stosuje się strategie gastroprotekcji – równoległe podawanie IPP z NLPZ lub zamianę klasycznych NLPZ na selektywne inhibitory COX-2 (np. Celebrex – celekoksyb), które wykazują mniejsze ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. Wyzwaniem jest również odpowiednia edukacja pacjentów dotycząca bezpiecznego stosowania NLPZ oraz wczesnego rozpoznawania objawów powikłań.