Interakcje leku
DicloDuo Combi 75 mg + 20 mg

DicloDuo Combi zawiera diklofenak (75 mg) i omeprazol (20 mg), które wykazują liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Diklofenak może osłabiać działanie diuretyków i leków przeciwnadciśnieniowych, zwiększać ryzyko nefrotoksyczności (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE), a także podnosić stężenie digoksyny i litu w surowicy, co wymaga monitorowania tych parametrów. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI oraz alkohol zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Diklofenak może również nasilać toksyczność metotreksatu i cyklosporyny, a także wpływać na stężenia fenytoiny i glikozydów nasercowych. Omeprazol, będący inhibitorem CYP2C19, zmniejsza wchłanianie i ekspozycję na leki takie jak nelfinawir (o ok. 40%) i atazanawir (o 75%), a także obniża aktywność klopidogrelu (zmniejszenie ekspozycji na metabolit o 42-46%). Omeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o 10% i może podnosić stężenia takrolimusu oraz metotreksatu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

DicloDuo Combi zawiera dwie substancje czynne – diklofenak (75 mg) i omeprazol (20 mg), z których każda może wchodzić w istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Przedstawione poniżej informacje dotyczą znanych interakcji występujących dla obu substancji czynnych, które należy uwzględnić podczas terapii tym lekiem.1

Interakcje diklofenaku (NLPZ)

Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 – należy unikać jednoczesnego stosowania kilku NLPZ (łącznie z kwasem acetylosalicylowym) z uwagi na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.2

Diuretyki i leki przeciwnadciśnieniowe – diklofenak może osłabiać działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe tych leków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, monitorując ciśnienie krwi. Istnieje podwyższone ryzyko nefrotoksyczności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków i inhibitorów ACE. Pacjentów należy odpowiednio nawadniać i kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia oraz okresowo w późniejszym czasie. Jednoczesne stosowanie diklofenaku z diuretykami oszczędzającymi potas może prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy.3

Digoksyna – może wystąpić wzrost stężenia digoksyny w osoczu, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy.4

Glikozydy nasercowe – NLPZ mogą zaostrzać niewydolność serca, obniżać współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) oraz podwyższać stężenie glikozydów w osoczu.5

Lit – jednoczesne stosowanie może prowadzić do zmniejszenia eliminacji litu, zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy.6

Metotreksat – należy zachować ostrożność podczas stosowania diklofenaku w czasie krótszym niż 24 godziny przed lub po zastosowaniu metotreksatu. Diklofenak może hamować wydalanie metotreksatu przez kanaliki nerkowe, zwiększając jego stężenie we krwi, co może nasilać działania toksyczne tego leku.7

Cyklosporyna – z uwagi na podwyższone ryzyko działań nefrotoksycznych, diklofenak należy stosować w mniejszych dawkach niż u pacjentów, którzy nie otrzymują cyklosporyny.8

Mifepriston – NLPZ nie należy stosować przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu, ponieważ mogą osłabiać jego działanie.9

Kortykosteroidy – jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzenia przewodu pokarmowego lub krwawienia z przewodu pokarmowego.10

Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe – należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia. Chociaż badania kliniczne nie wskazują, aby diklofenak wpływał na działanie leków przeciwzakrzepowych, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwotoku u pacjentów przyjmujących jednocześnie diklofenak i leki przeciwzakrzepowe. Pacjenci ci wymagają ścisłego monitorowania.11

Antybiotyki z grupy chinolonów – badania na zwierzętach wskazują, że NLPZ mogą zwiększać ryzyko drgawek związanych ze stosowaniem antybiotyków chinolonowych. U pacjentów stosujących jednocześnie NLPZ i chinolony może występować zwiększone ryzyko drgawek.12

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – ich jednoczesne stosowanie z diklofenakiem zwiększa ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego.13

Takrolimus – NLPZ podawane jednocześnie z takrolimusem mogą nasilać działanie nefrotoksyczne tego leku.14

Zydowudyna – NLPZ podawane jednocześnie z zydowudyną zwiększają toksyczność hematologiczną tego leku. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wylewów krwi do stawów oraz krwiaków u HIV-dodatnich pacjentów chorych na hemofilię, leczonych jednocześnie zydowudyną i ibuprofenem.15

Fenytoina – zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu ze względu na możliwość zwiększenia ekspozycji na fenytoinę.16

Kolestypol i cholestyramina – związki te mogą spowalniać lub zmniejszać wchłanianie diklofenaku. Zaleca się przyjmowanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po podaniu kolestypolu/cholestyraminy.17

Silne inhibitory CYP2C9 (np. sulfinpirazon i worykonazol) – należy zachować ostrożność przy jednoczesnym podawaniu diklofenaku z tymi lekami ze względu na możliwość znacznego zwiększenia stężenia diklofenaku w osoczu w wyniku hamowania jego metabolizmu.18

Leki przeciwcukrzycowe – badania kliniczne wykazały, że diklofenak można podawać jednocześnie z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Odnotowano jednak pojedyncze przypadki działania hipoglikemizującego oraz hiperglikemizującego, które wymagały modyfikacji dawkowania leków przeciwcukrzycowych. Dlatego w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas jednoczesnego stosowania tych leków.19

Interakcje omeprazolu

Wpływ omeprazolu na farmakokinetykę innych substancji czynnych

Substancje czynne, których wchłanianie zależy od pH – zmniejszona kwasowość soku żołądkowego podczas leczenia omeprazolem może zwiększać lub zmniejszać wchłanianie substancji czynnych, których wchłanianie zależy od pH treści żołądkowej.20

Nelfinawir, atazanawir:

  • Jednoczesne podawanie omeprazolu z nelfinawirem jest przeciwwskazane. Omeprazol zmniejsza średnią ekspozycję na nelfinawir o około 40% oraz ekspozycję na aktywny metabolit M8 o około 75-90%. Interakcja ta może również obejmować hamowanie aktywności CYP2C19.21
  • Nie zaleca się jednoczesnego podawania omeprazolu z atazanawirem. Omeprazol w dawce 40 mg na dobę zmniejsza ekspozycję na atazanawir o 75% przy jednoczesnym stosowaniu z rytonawirem. Zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg nie kompensuje wpływu omeprazolu na ekspozycję.22

Digoksyna – jednoczesne stosowanie omeprazolu (20 mg na dobę) i digoksyny u zdrowych ochotników powodowało zwiększenie biodostępności digoksyny o 10%. Objawy toksyczności digoksyny obserwowano rzadko, należy jednak zachować ostrożność stosując omeprazol w dużych dawkach u osób w podeszłym wieku, prowadząc monitorowanie stężenia digoksyny we krwi.23

Klopidogrel – w ramach środków ostrożności nie zaleca się równoczesnego stosowania omeprazolu i klopidogrelu. Omeprazol zmniejsza ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu o 42-46% oraz zmniejsza hamowanie agregacji płytek (IPA) o 30-47%. Interakcja ta wynika z hamującego działania omeprazolu na aktywność CYP2C19.24

Inne substancje czynne:

  • Wchłanianie pozakonazolu, erlotynibu, ketokonazolu oraz itrakonazolu jest istotnie zmniejszone przy jednoczesnym stosowaniu z omeprazolem, co może skutkować obniżoną skutecznością kliniczną tych leków.25
  • Należy unikać stosowania pozakonazolu oraz erlotynibu jednocześnie z omeprazolem.26

Substancje czynne metabolizowane przez CYP2C19 – omeprazol jest umiarkowanym inhibitorem CYP2C19, głównego enzymu metabolizującego omeprazol. Z tego względu metabolizm jednocześnie stosowanych substancji czynnych metabolizowanych przez CYP2C19 może być zmniejszony, a ogólnoustrojowa ekspozycja na te leki może być zwiększona. Do takich substancji należą m.in.: R-warfaryna i inne antagoniści witaminy K, cylostazol, diazepam i fenytoina.27

Cylostazol – omeprazol w dawce 40 mg zwiększa Cmax i AUC cylostazolu odpowiednio o 18% i 26%, a jednego z jego głównych metabolitów odpowiednio o 29% i 69%.28

Fenytoina – zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu w pierwszych dwóch tygodniach po rozpoczęciu leczenia omeprazolem oraz w przypadku zmiany dawki fenytoiny. Należy rozważyć dodatkowe dostosowanie dawki przy zakończeniu leczenia omeprazolem.29

Inne interakcje omeprazolu

Sakwinawir – jednoczesne podawanie omeprazolu z sakwinawirem/rytonawirem powodowało zwiększenie stężenia sakwinawiru w osoczu o około 70% i było dobrze tolerowane przez pacjentów z zakażeniem HIV.30

Takrolimus – opisywano zwiększenie stężenia takrolimusu w surowicy podczas jego stosowania równocześnie z omeprazolem. Zaleca się uważne monitorowanie stężenia takrolimusu, a także czynności nerek (klirensu kreatyniny), a w razie potrzeby dostosowanie dawek takrolimusu.31

Metotreksat – opisywano zwiększenie stężenia metotreksatu u niektórych pacjentów podczas stosowania równocześnie z inhibitorami pompy protonowej. W przypadku stosowania dużych dawek metotreksatu należy rozważyć tymczasowe przerwanie leczenia omeprazolem.32

Wpływ innych substancji na farmakokinetykę omeprazolu

Inhibitory CYP2C19 i/lub CYP3A4 – ponieważ omeprazol jest metabolizowany przez CYP2C19 oraz CYP3A4, substancje o hamującym wpływie na te izoenzymy (np. klarytromycyna, worykonazol) mogą prowadzić do zwiększenia stężenia omeprazolu w surowicy w wyniku zmniejszenia tempa jego metabolizmu. Jednoczesne leczenie worykonazolem skutkowało ponad dwukrotnym zwiększeniem ekspozycji na omeprazol. Dostosowanie dawki omeprazolu zwykle nie jest konieczne, należy je jednak rozważyć u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz w przypadku długotrwałego leczenia.33

Induktory CYP2C19 i/lub CYP3A4 – substancje o znanym wpływie indukującym aktywność CYP2C19 lub CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec) mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia omeprazolu w surowicy poprzez zwiększenie tempa jego metabolizmu.34

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii lekiem DicloDuo Combi wiąże się z istotnymi zagrożeniami i może nasilać ryzyko działań niepożądanych związanych z obiema substancjami czynnymi tego preparatu.

Diklofenak i alkohol – jednoczesne spożywanie alkoholu z diklofenakiem zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym krwawień i owrzodzeń żołądka i dwunastnicy. Alkohol potęguje drażniące działanie diklofenaku na błonę śluzową żołądka oraz może nasilać jego działanie hepatotoksyczne. Dodatkowo, alkohol może wydłużać czas krwawienia poprzez wpływ na czynność płytek krwi, co w połączeniu z diklofenakiem (wpływającym na hamowanie agregacji płytek) zwiększa ryzyko krwawień.

Omeprazol i alkohol – brak jest jednoznacznych danych wskazujących na istotne interakcje farmakokinetyczne między omeprazolem a alkoholem. Jednak alkohol może drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego, co może zmniejszać skuteczność działania ochronnego omeprazolu.

Zalecenia: W trakcie leczenia lekiem DicloDuo Combi należy unikać spożywania alkoholu. Pacjenci powinni być poinformowani o zwiększonym ryzyku krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i stosowaniu tego leku.

Tabela interakcji

Substancja czynna/grupa leków Rodzaj interakcji Konsekwencje kliniczne Poziom istotności Zalecenia
Inne NLPZ (w tym ASA) Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Diuretyki, leki przeciwnadciśnieniowe, inhibitory ACE Farmakodynamiczna Osłabienie działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego, zwiększone ryzyko nefrotoksyczności Wysoki Monitorowanie ciśnienia krwi i czynności nerek, odpowiednie nawadnianie pacjenta
Diuretyki oszczędzające potas Farmakodynamiczna Ryzyko hiperkaliemii Wysoki Monitorowanie stężenia potasu w surowicy
Leki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawienia Wysoki Ścisłe monitorowanie pacjenta, rozważenie alternatywnej terapii
Kortykosteroidy Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, jeśli to możliwe
SSRI Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego Wysoki Zachowanie ostrożności, rozważenie alternatywnej terapii
Metotreksat Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie metotreksatu, ryzyko toksyczności Wysoki Nie stosować NLPZ w czasie krótszym niż 24h przed lub po metotreksacie; przy stosowaniu inhibitorów pompy protonowej rozważyć przerwanie leczenia omeprazolem przy wysokich dawkach metotreksatu
Cyklosporyna Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko nefrotoksyczności Wysoki Stosować diklofenak w mniejszych dawkach
Lit Farmakokinetyczna Zmniejszona eliminacja litu Średni Monitorowanie stężenia litu w surowicy
Digoksyna Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie digoksyny w osoczu (zarówno od diklofenaku jak i omeprazolu) Średni Monitorowanie stężenia digoksyny, szczególnie u osób starszych
Nelfinawir Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia nelfinawiru o ok. 40% Wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z omeprazolem
Atazanawir Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia atazanawiru o 75% Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z omeprazolem
Klopidogrel Farmakokinetyczna Zmniejszona ekspozycja na aktywny metabolit klopidogrelu o 42-46%, zmniejszone hamowanie agregacji płytek Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Pozakonazol, erlotynib Farmakokinetyczna Zmniejszone wchłanianie tych leków Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania z omeprazolem
Ketokonazol, itrakonazol Farmakokinetyczna Zmniejszone wchłanianie tych leków Średni Obserwacja kliniczna skuteczności terapii
Takrolimus Farmakokinetyczna/
Farmakodynamiczna
Zwiększone stężenie takrolimusu w surowicy, zwiększone ryzyko nefrotoksyczności Wysoki Monitorowanie stężenia takrolimusu oraz czynności nerek
Zydowudyna Farmakodynamiczna Zwiększona toksyczność hematologiczna Średni Monitorowanie parametrów hematologicznych
Fenytoina Farmakokinetyczna Możliwe zwiększenie stężenia fenytoiny Średni Monitorowanie stężenia fenytoiny, szczególnie w pierwszych 2 tygodniach leczenia omeprazolem lub przy zmianie dawki
Leki przeciwcukrzycowe Farmakodynamiczna Możliwe działanie hipoglikemizujące lub hiperglikemizujące Niski do średniego Monitorowanie stężenia glukozy we krwi
Alkohol Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, nasilona hepatotoksyczność Wysoki Unikać spożywania alkoholu podczas terapii
Cholestyramina/kolestypol Farmakokinetyczna Zmniejszone wchłanianie diklofenaku Średni Przyjmować diklofenak co najmniej 1h przed lub 4-6h po cholestyraminie/kolestypolu
Silne inhibitory CYP2C9 (np. worykonazol) Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie diklofenaku w osoczu Średni Zachowanie ostrożności, monitorowanie działań niepożądanych
Inhibitory CYP2C19/CYP3A4 (np. klarytromycyna) Farmakokinetyczna Zwiększone stężenie omeprazolu Niski do średniego Zwykle nie wymaga dostosowania dawki, rozważyć u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby
Induktory CYP2C19/CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec) Farmakokinetyczna Zmniejszone stężenie omeprazolu Średni Obserwacja skuteczności leczenia, ewentualne dostosowanie dawki
Antybiotyki chinolonowe Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko drgawek Średni Zachowanie ostrożności, obserwacja pacjenta
Mifepriston Farmakodynamiczna Osłabienie działania mifepristonu Wysoki Nie stosować NLPZ przez 8-12 dni po podaniu mifepristonu
Sakwinawir Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia sakwinawiru o ok. 70% Niski Zwykle dobrze tolerowane u pacjentów z HIV
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl