Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Depakine Chrono 500 333 mg + 145 mg

Walproinian sodu (Depakine Chrono 300 i 500) to lek przeciwpadaczkowy i stabilizujący nastrój, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Jego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży jest obarczone wysokim ryzykiem teratogenności oraz zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa. Monoterapia walproinianem w ciąży wiąże się z około 11% ryzykiem ciężkich wad wrodzonych (w populacji ogólnej 2-3%), w tym wad cewy nerwowej, dysmorfizmu twarzy, rozszczepu wargi i podniebienia, wad serca, nerek, układu moczowo-płciowego oraz kończyn. Ryzyko to jest dawkozależne, jednak nie ustalono bezpiecznej dawki progowej. Ponadto, ekspozycja płodowa na walproinian zwiększa ryzyko zaburzeń neurorozwojowych, takich jak opóźnienie rozwoju mowy, obniżone IQ (średnio o 7-10 punktów), zaburzenia pamięci, autyzm (3-5-krotnie wyższe ryzyko) oraz ADHD (1,5-krotnie wyższe ryzyko). Walproinian jest przeciwwskazany w ciąży w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej oraz w padaczce, jeśli dostępne są alternatywy. W wyjątkowych przypadkach stosowania w ciąży zaleca się najmniejszą skuteczną dawkę i formę o przedłużonym uwalnianiu.

Wpływ walproinianu na płodność, ciążę i laktację – informacje kliniczne dla lekarzy

Walproinian (Depakine Chrono 300 i 500) zawiera sodu walproinian i kwas walproinowy w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Lekarze przepisujący ten lek muszą być świadomi istotnych ograniczeń i przeciwwskazań dotyczących jego stosowania, zwłaszcza u kobiet w wieku rozrodczym oraz w ciąży, ze względu na udokumentowane wysokie ryzyko teratogenności i zaburzeń neurorozwojowych u dzieci narażonych na działanie leku w okresie życia płodowego.1

Przeciwwskazania dotyczące stosowania walproinianu

W przypadku padaczki walproinian jest przeciwwskazany w czasie ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego alternatywnego leczenia. Jest również przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są warunki programu zapobiegania ciąży.2

W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej walproinian jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że spełnione są warunki programu zapobiegania ciąży.3

Ryzyko teratogenne i wpływ na rozwój płodu

Zarówno monoterapia, jak i terapia złożona walproinianem z innymi lekami przeciwpadaczkowymi podczas ciąży są związane z licznymi nieprawidłowościami rozwojowymi u dziecka. Dostępne dane wskazują na zwiększone ryzyko ciężkich wad wrodzonych i zaburzeń neurorozwojowych w porównaniu z populacją nienarażoną na walproinian.4

Walproinian przenika przez barierę łożyska zarówno u zwierząt, jak i u ludzi. Badania na zwierzętach (myszy, szczury, króliki) potwierdziły działanie teratogenne tej substancji.5

Wady wrodzone po narażeniu na walproinian

Metaanalizy wykazały, że ciężkie wrodzone wady rozwojowe występują u około 11% dzieci kobiet z padaczką stosujących monoterapię walproinianem w czasie ciąży, co oznacza większe ryzyko niż w populacji ogólnej (około 2-3%).6

U dzieci narażonych na wielolekową terapię przeciwpadaczkową zawierającą walproinian ryzyko jest większe niż przy terapii wielolekowej bez walproinianu. Ryzyko jest wyraźnie zależne od dawki w monoterapii, a dane wskazują, że jest również zależne od dawki w terapii wielolekowej zawierającej walproinian. Nie udało się jednak ustalić dawki progowej, poniżej której ryzyko nie występuje.7

Do najczęstszych wad rozwojowych należą:

  • Wady cewy nerwowej – defekty wynikające z nieprawidłowego zamknięcia cewy nerwowej8
  • Dysmorfizm twarzy – charakterystyczne zmiany w rysach twarzy9
  • Rozszczep wargi i podniebienia – nieprawidłowe ukształtowanie się wargi i/lub podniebienia10
  • Kraniostenoza – przedwczesne zarośnięcie szwów czaszkowych11
  • Wady serca – nieprawidłowości w budowie serca12
  • Wady nerek i układu moczowo-płciowego – różnorodne nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu tych układów13
  • Wady kończyn – w tym dwustronna aplazja kości promieniowej14

Narażenie w życiu płodowym na walproinian może również powodować:

  • Zaburzenia słuchu lub głuchotę – związane z wadami rozwojowymi ucha i/lub nosa lub bezpośrednim działaniem toksycznym na słuch. Opisywano zarówno głuchotę jednostronną, jak i obustronną, a w większości zgłaszanych przypadków zaburzenia te okazały się nieodwracalne.15
  • Wady rozwojowe oczu – w tym szczeliny oka (colobomy), małoocze, które mogą występować jednocześnie z innymi wadami wrodzonymi i wpływać na jakość widzenia.16

Zaburzenia neurorozwojowe po narażeniu na walproinian

Dane kliniczne wykazały, że narażenie na walproinian w życiu płodowym może mieć niepożądane działanie na psychiczny i fizyczny rozwój dziecka. Ryzyko zaburzeń neurorozwojowych (w tym autyzmu) jest zależne od dawki w monoterapii, choć nie ustalono dawki progowej, poniżej której ryzyko nie występuje.17

W przypadku terapii wielolekowej z walproinianem ryzyko zaburzeń neurorozwojowych u potomstwa jest również istotnie zwiększone w porównaniu z dziećmi z populacji ogólnej lub urodzonymi przez matki z nieleczoną padaczką. Nie można określić dokładnego okresu ciąży, w którym występuje największe zagrożenie – należy przyjąć, że ryzyko może występować przez cały okres ciąży.18

Badania dzieci we wczesnym okresie rozwojowym narażonych w okresie płodowym na walproinian w monoterapii wykazały:

  • Opóźnienie rozwoju mowy i języka – nawet u 30-40% dzieci stwierdzano późniejsze rozpoczynanie mówienia i chodzenia19
  • Mniejsze zdolności intelektualne – IQ u dzieci narażonych na walproinian był średnio o 7-10 punktów niższy niż u dzieci narażonych na inne leki przeciwpadaczkowe20
  • Problemy z pamięcią – zaburzenia procesów zapamiętywania i odtwarzania informacji21
  • Zwiększone ryzyko zaburzeń ze spektrum autyzmu – około 3-krotnie wyższe ryzyko w porównaniu z populacją nienarażoną22
  • Zwiększone ryzyko autyzmu dziecięcego – około 5-krotnie wyższe ryzyko23
  • Zwiększone ryzyko ADHD – około 1,5-krotnie wyższe ryzyko deficytu uwagi/zespołu nadpobudliwości psychoruchowej24

Postępowanie u kobiet planujących ciążę

W przypadku wskazania padaczka:

  • Specjalista doświadczony w leczeniu padaczki musi dokonać ponownej oceny leczenia walproinianem25
  • Rozważyć alternatywne możliwości leczenia26
  • Zamienić leczenie na inne odpowiednie przed poczęciem i przed przerwaniem antykoncepcji27
  • Jeśli zmiana leczenia nie jest możliwa, kobieta powinna otrzymać szczegółowe informacje o ryzyku dla nienarodzonego dziecka, aby mogła świadomie podejmować decyzje dotyczące planowania rodziny28

W przypadku wskazania choroba afektywna dwubiegunowa:

  • Kobieta musi skonsultować się ze specjalistą doświadczonym w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej29
  • Leczenie walproinianem powinno zostać przerwane30
  • W razie potrzeby zastosować leczenie alternatywne przed poczęciem i przed przerwaniem stosowania antykoncepcji31

Postępowanie u kobiet w ciąży

Walproinian w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. W leczeniu padaczki jest przeciwwskazany, chyba że nie ma odpowiedniego alternatywnego leczenia.32

Jeśli kobieta stosująca walproinian zajdzie w ciążę:

  • Należy ją natychmiast skierować do specjalisty w celu rozważenia alternatywnych możliwości leczenia33
  • Wyjaśnić, że napady toniczno-kloniczne i stany padaczkowe z niedotlenieniem u matki mogą stwarzać poważne ryzyko dla matki i nienarodzonego dziecka34

W wyjątkowych okolicznościach, gdy walproinian musi być stosowany w ciąży w leczeniu padaczki, zaleca się:

  • Stosowanie najmniejszej skutecznej dawki35
  • Podzielenie dawki dobowej na kilka małych dawek przyjmowanych w ciągu całego dnia36
  • Rozważenie postaci o przedłużonym uwalnianiu, aby uniknąć wysokich stężeń w osoczu37

Pacjentki w ciąży stosujące walproinian oraz ich partnerzy powinni zostać skierowani do specjalisty mającego doświadczenie w postępowaniu w przypadku wad wrodzonych. Należy wdrożyć specjalistyczny monitoring prenatalny w celu wykrycia ewentualnych wad cewy nerwowej lub innych nieprawidłowości.38

Suplementacja kwasem foliowym przed ciążą może zmniejszyć ryzyko wad cewy nerwowej, które mogą wystąpić w każdej ciąży, jednak dostępne dowody nie wskazują, aby zapobiegało to wadom wrodzonym płodu lub wadom rozwojowym związanym z ekspozycją na walproinian.39

Interakcje z produktami zawierającymi estrogen

Produkty lecznicze zawierające estrogen, w tym hormonalne środki antykoncepcyjne, mogą zwiększać klirens walproinianu, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia walproinianu w osoczu i obniżenia skuteczności terapeutycznej.40

Ryzyko u noworodka po ekspozycji na walproinian w ciąży

U noworodków, których matki przyjmowały walproinian w czasie ciąży, mogą wystąpić:

  • Zespół krwotoczny – związany z trombocytopenią, hipofibrynogenemią i/lub ze zmniejszeniem aktywności innych czynników krzepnięcia. Opisywano również afibrynogenemię, która może być śmiertelna. Zespół ten należy różnicować ze zmniejszeniem aktywności czynników witaminy K indukowanym fenobarbitalem i innymi induktorami enzymatycznymi. Z tego powodu u noworodków należy wykonać badania obejmujące liczbę płytek krwi, stężenie fibrynogenu w osoczu, testy krzepnięcia i oznaczenie czynników krzepnięcia.41
  • Hipoglikemia – obniżony poziom glukozy we krwi u noworodków, których matki przyjmowały walproinian w trzecim trymestrze ciąży42
  • Niedoczynność tarczycy – nieprawidłowe funkcjonowanie tarczycy u noworodków, których matki przyjmowały walproinian w czasie ciąży43
  • Objawy odstawienia – w tym pobudzenie, drażliwość, nadpobudliwość, drżenie, hiperkinezja, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, drgawki oraz zaburzenia odżywiania u noworodków, których matki przyjmowały walproinian w ostatnim trymestrze ciąży44

Ryzyko związane ze stosowaniem walproinianu przez mężczyzn

Badanie retrospektywne obserwacyjne przeprowadzone w krajach skandynawskich wykazało zwiększone ryzyko zaburzeń neurorozwojowych (NDD) u dzieci (w wieku 0-11 lat), których ojcowie byli leczeni walproinianem w monoterapii w ciągu 3 miesięcy przed poczęciem. Skorygowany współczynnik ryzyka (HR) wynosił 1,50 (95% CI: 1,09-2,07) w porównaniu z dziećmi mężczyzn leczonych lamotryginą lub lewetyracetamem w monoterapii.45

Skorygowane skumulowane ryzyko NDD wahało się od 4,0% do 5,6% w grupie otrzymującej walproinian w porównaniu z 2,3% do 3,2% w złożonej grupie otrzymującej lamotryginę z lewetyracetamem. Badanie miało pewne ograniczenia, w tym niewystarczającą liczebność do oceny powiązań z określonymi podtypami NDD oraz potencjalnie zakłócający wpływ wskazań i różnic w czasie obserwacji między grupami narażonymi.46

W związku z tymi danymi, w ramach środków ostrożności, lekarz przepisujący produkt powinien:

  • Poinformować leczonych mężczyzn o możliwym ryzyku i omówić konieczność rozważenia skutecznej antykoncepcji (również dla partnerki) podczas stosowania walproinianu i przez 3 miesiące po zakończeniu leczenia47
  • Pouczyć, że pacjenci płci męskiej nie powinni być dawcami nasienia podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu48
  • Regularnie kontrolować pacjentów płci męskiej leczonych walproinianem, aby ocenić, czy walproinian jest najodpowiedniejszą metodą leczenia49
  • U pacjentów płci męskiej planujących poczęcie dziecka rozważyć alternatywne możliwości leczenia50
  • W razie potrzeby skonsultować się ze specjalistą doświadczonym w leczeniu padaczki lub choroby afektywnej dwubiegunowej51

Wpływ na laktację

Walproinian jest wydzielany do mleka matki w zakresie 1-10% stężenia w surowicy. U noworodków/niemowląt karmionych piersią przez leczone matki opisywano zaburzenia hematologiczne.52

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać leczenie walproinianem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.53

Wpływ na płodność

U kobiet stosujących walproinian opisywano:

  • Brak miesiączki – wtórny brak krwawień miesięcznych54
  • Zespół policystycznych jajników – zespół endokrynologiczny charakteryzujący się obecnością wielu torbieli w jajnikach55
  • Podwyższony poziom testosteronu – zwiększone stężenie męskiego hormonu płciowego56

U mężczyzn walproinian może zaburzać płodność. Zaburzenia te są w niektórych przypadkach przemijające po co najmniej 3 miesiącach od zaprzestania leczenia. Ograniczone dane sugerują, że znaczące zmniejszenie dawki może pozytywnie wpłynąć na płodność, jednak w niektórych przypadkach niepłodność męska może być nieodwracalna.57

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl