Przedawkowanie
Depakine Chrono 500 333 mg + 145 mg

Przedawkowanie walproinianu sodu i kwasu walproinowego zawartych w preparatach Depakine Chrono 300 (200 mg + 87 mg) oraz Depakine Chrono 500 (333 mg + 145 mg) prowadzi do poważnych objawów neurologicznych (śpiączka, zmniejszenie napięcia mięśniowego, hiporefleksja, zwężenie źrenic, paradoksalne napady drgawkowe przy bardzo wysokich stężeniach), oddechowych (zaburzenia oddychania, niewydolność oddechowa) oraz krążeniowych (hipotensja, zapaść krążeniowa). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak kwasica metaboliczna, hiperamonemia wymagająca dożylnego podania karnityny oraz hipernatremia wynikająca z zawartości sodu w tabletkach (27,65 mg w 300 mg i 46,08 mg w 500 mg). W ciężkich przypadkach może dojść do zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego z obrzękiem mózgu, co wymaga intensywnego leczenia. Rokowanie jest generalnie korzystne, jednak opisano przypadki śmiertelne, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji.

Pobierz ChPL PDF Depakine Chrono 500 – Tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu – 333 mg + 145 mg
  1. Przedawkowanie leku Depakine Chrono
    1. Rokowanie w przypadku przedawkowania
    2. Atypowe objawy przedawkowania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
  2. Szczegółowa charakterystyka objawów przedawkowania
    1. Schemat postępowania terapeutycznego w przedawkowaniu
    2. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. epizod maniakalny w chorobie afektywnej dwubiegunowej
  2. napad atoniczny
  3. napad częściowy
  4. napad miokloniczny
  5. napad nieświadomości
  6. napad prosty
  7. napad toniczno-kloniczny
  8. napad wtórnie uogólniony
  9. napad złożony
  10. padaczka
  11. zespół Lennoxa-Gastauta
Substancja czynna
  1. kwas walproinowy
  2. sód walproinian
Kategoria leku
  1. leki normotymiczne
  2. leki przeciwpadaczkowe

Przedawkowanie leku Depakine Chrono

Przedawkowanie produktu leczniczego Depakine Chrono 300 (200 mg + 87 mg) lub Depakine Chrono 500 (333 mg + 145 mg) może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Kliniczny obraz zatrucia walproinianem sodu i kwasem walproinowym charakteryzuje się szeregiem objawów neurologicznych, oddechowych oraz zaburzeniami metabolicznymi, które mogą zagrażać życiu pacjenta.1

Rokowanie w przypadku przedawkowania

Generalnie rokowanie w zatruciu pochodnymi kwasu walproinowego jest stosunkowo korzystne, co stanowi istotną informację kliniczną w kontekście postępowania terapeutycznego. Należy jednak podkreślić, że w przypadkach szczególnie ciężkich zatruć, w literaturze medycznej opisywano również przypadki śmiertelne, co wskazuje na konieczność szybkiej i właściwej interwencji.2

Atypowe objawy przedawkowania

W przypadku bardzo wysokich stężeń walproinianu w osoczu mogą paradoksalnie wystąpić napady drgawkowe, co stanowi istotny element diagnostyki różnicowej w przypadku pacjentów z padaczką, u których dochodzi do przedawkowania leku przeciwpadaczkowego.3

W przebiegu ciężkiego zatrucia może dojść do zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego związanego z obrzękiem mózgu. Ze względu na zawartość sodu w preparatach Depakine Chrono (27,65 mg w tabletce 300 mg i 46,08 mg w tabletce 500 mg), w przypadku przedawkowania istnieje również ryzyko wystąpienia hipernatremii.45

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania Depakine Chrono wymaga hospitalizacji. Podstawowe działania terapeutyczne obejmują płukanie żołądka, które jest skuteczne nawet do 10-12 godzin od momentu zażycia leku, co jest istotną informacją w kontekście standardowego okna terapeutycznego dla wielu innych substancji leczniczych. Kluczowym elementem postępowania jest stałe monitorowanie czynności układu krążenia i oddechowego.6

W najcięższych przypadkach zatrucia walproinianem może być konieczne zastosowanie technik pozaustrojowego oczyszczania krwi – hemodializy lub hemoperfuzji. Opisywano również pojedyncze przypadki skutecznego zastosowania naloksonu w terapii przedawkowania walproinianu.7

W sytuacji, gdy przedawkowanie walproinianu powoduje hiperamonemię, istotnym elementem terapii może być dożylne podanie karnityny, które przyczynia się do normalizacji stężenia amoniaku we krwi.8

Szczegółowa charakterystyka objawów przedawkowania

Kategoria objawów Objawy kliniczne Charakterystyka
Objawy neurologiczne Śpiączka Najcięższy objaw neurologiczny, wskazujący na znaczne przedawkowanie; wymaga natychmiastowej interwencji i monitorowania funkcji życiowych
Zmniejszenie napięcia mięśniowego Objaw neurologiczny związany z depresyjnym wpływem walproinianu na ośrodkowy układ nerwowy przy stężeniach toksycznych
Hiporefleksja Osłabienie lub zniesienie odruchów głębokich, świadczące o istotnym wpływie toksycznym na OUN
Zwężenie źrenic Objaw mogący świadczyć o toksycznym wpływie na układ autonomiczny
Napady drgawkowe Paradoksalny objaw występujący przy bardzo wysokich stężeniach leku w osoczu, szczególnie istotny diagnostycznie u pacjentów z padaczką
Objawy oddechowe Zaburzenia oddychania Mogą prowadzić do niewydolności oddechowej wymagającej wspomagania wentylacji
Objawy krążeniowe Hipotensja Spadek ciśnienia tętniczego krwi wymagający interwencji farmakologicznej
Zapaść krążeniowa/wstrząs krążeniowy Stan bezpośredniego zagrożenia życia wymagający natychmiastowego leczenia
Zaburzenia metaboliczne Kwasica metaboliczna Zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej mogące prowadzić do poważnych konsekwencji systemowych
Hiperamonemia Wzrost poziomu amoniaku we krwi, który może nasilać objawy neurologiczne; wymaga podania karnityny dożylnie
Hipernatremia Związana z zawartością sodu w preparacie (27,65 mg w tabletce 300 mg i 46,08 mg w tabletce 500 mg)
Powikłania neurologiczne Zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego Związane z obrzękiem mózgu, stanowi poważne powikłanie przedawkowania wymagające intensywnego leczenia

Schemat postępowania terapeutycznego w przedawkowaniu

  1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – płukanie żołądka skuteczne do 10-12 godzin od zażycia leku
  2. Monitorowanie funkcji życiowych – ze szczególnym uwzględnieniem układu krążenia i oddechowego
  3. Leczenie objawowe – wyrównywanie zaburzeń metabolicznych, wspomaganie oddychania, stabilizacja hemodynamiczna
  4. Metody eliminacji toksyny – w ciężkich przypadkach zastosowanie hemodializy lub hemoperfuzji
  5. Farmakoterapia ukierunkowana:
    • Nalokson – w wybranych przypadkach
    • Karnityna dożylna – w przypadku hiperamonemii

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl