napad złożony
Wskazanie

Napad złożony, znany również jako napad padaczkowy częściowy złożony, to rodzaj napadu padaczkowego, który rozpoczyna się w określonej części mózgu (ogniskowo), ale później rozprzestrzenia się na inne obszary. Charakteryzuje się zaburzeniami świadomości pacjenta przy jednoczesnym występowaniu automatyzmów (powtarzających się, mimowolnych ruchów) takich jak cmokanie, żucie, ruchy rąk czy manipulowanie przedmiotami.

Napady złożone najczęściej mają swoje źródło w płacie skroniowym lub czołowym mózgu. Pacjent podczas napadu może nie reagować na polecenia, być zdezorientowany, a po jego ustąpieniu często nie pamięta, co się wydarzyło. Napad trwa zwykle od 30 sekund do kilku minut. W niektórych przypadkach napad złożony może przekształcić się w napad uogólniony toniczno-kloniczny (dawniej nazywany grand mal).

W leczeniu napadów złożonych stosuje się leki przeciwpadaczkowe. Wśród preparatów dostępnych w Polsce stosowanych w terapii są: Tegretol, Neurotop (karbamazepina), Keppra (lewetyracetam), Lamitrin (lamotrygina), Depakine, Convulex (kwas walproinowy), Trileptal (okskarbazepina), Vimpat (lakosamid) oraz Lyrica (pregabalina). Wybór leku zależy od charakterystyki napadów, wieku pacjenta, chorób współistniejących oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z napadami złożonymi jest osiągnięcie pełnej kontroli napadów przy jednoczesnej minimalizacji działań niepożądanych leków. Około 30% pacjentów z padaczką rozwija lekooporność, co oznacza, że standardowa farmakoterapia nie przynosi oczekiwanych efektów. W takich przypadkach rozważa się terapię wielolekową, leczenie dietetyczne (np. dieta ketogeniczna), stymulację nerwu błędnego lub, w wybranych przypadkach, leczenie operacyjne. Istotnym wyzwaniem pozostaje również zapewnienie pacjentom odpowiedniej jakości życia oraz edukacja w zakresie postępowania podczas napadu.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl