Specjalne ostrzeżenia
Dostinex

Kabergolina, pochodna sporyszu, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, zespołem Raynauda, chorobą wrzodową, krwawieniami z przewodu pokarmowego oraz poważnymi zaburzeniami psychicznymi. U chorych z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Child-Pugh) obserwuje się zwiększenie AUC po podaniu dawki 1 mg, co wymaga rozważenia mniejszych dawek. Istotnym zagrożeniem jest rozwój włóknienia sercowo-płucnego i surowiczego, w tym zwłóknienia zastawek serca, co wiąże się z długotrwałym stosowaniem kabergoliny i aktywnością agonistyczną wobec receptorów 5HT2B. Zaleca się regularne monitorowanie pacjentów, w tym echokardiogram co 3-6 miesięcy po rozpoczęciu terapii, a następnie co 6-12 miesięcy, oraz ocenę objawów takich jak duszność, kaszel, ból w klatce piersiowej, obrzęki czy ból brzucha, które mogą wskazywać na progresję włóknienia. W przypadku wykrycia patologii zastawkowej konieczne jest przerwanie leczenia.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Kabergolina jako pochodna sporyszu wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne, poważne działania niepożądane. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Dostinex oraz zalecanych środków ostrożności1.

Informacje ogólne

Stosowanie kabergoliny wymaga zachowania szczególnej ostrożności u pacjentów z następującymi schorzeniami lub stanami:2

  • Ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe
  • Zespół Raynauda
  • Choroba wrzodowa lub krwawienie z przewodu pokarmowego
  • Poważne zaburzenia psychiczne, szczególnie psychozy

Niewydolność wątroby

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy rozważyć stosowanie mniejszych dawek kabergoliny, zwłaszcza przy leczeniu przewlekłym. Badania farmakokinetyczne wykazały zwiększenie wartości AUC u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) po podaniu jednorazowej dawki 1 mg w porównaniu do osób zdrowych lub z mniej zaawansowaną niewydolnością wątroby3.

Niedociśnienie ortostatyczne

Po podaniu kabergoliny może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu kabergoliny z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi4.

Włóknienie i wady zastawek serca oraz powiązane jednostki chorobowe

Długotrwałe stosowanie pochodnych sporyszu z aktywnością agonistyczną wobec receptora serotoninowego 5HT2B, w tym kabergoliny, może prowadzić do zapalenia włóknistego i surowiczego. Objawy te mogą obejmować:5

  • Zapalenie opłucnej
  • Wysięk opłucnowy
  • Zwłóknienie opłucnej
  • Zwłóknienie płuc
  • Zapalenie osierdzia
  • Płyn w osierdziu
  • Wady zastawek serca (aortalnej, mitralnej, trójdzielnej)
  • Zwłóknienie osierdzia

W niektórych przypadkach objawy wady zastawkowej serca uległy zmniejszeniu po odstawieniu kabergoliny6.

Nieprawidłowo zwiększony opad krwi (OB) może wskazywać na wysięk lub włóknienie opłucnej. W przypadku niewyjaśnionego patologicznego wzrostu wartości OB zaleca się wykonanie zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej7.

Ponieważ wady zastawek mają związek z kumulacją dawek, pacjenci powinni być leczeni najmniejszą skuteczną dawką kabergoliny. Stosunek korzyści do ryzyka kontynuacji leczenia należy oceniać podczas każdej wizyty kontrolnej8.

Zalecenia przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia

Przed rozpoczęciem długotrwałej terapii kabergoliną, u wszystkich pacjentów należy przeprowadzić kompleksową ocenę układu sercowo-naczyniowego, obejmującą wykonanie echokardiogramu w celu wykrycia potencjalnej bezobjawowej patologii zastawek9.

Dodatkowo, zaleca się wykonanie następujących badań wyjściowych:10

  • Opad krwi (OB) lub inne markery zapalenia
  • Ocena czynności płuc
  • Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej
  • Badanie czynności nerek

Nie wiadomo obecnie, czy u pacjentów z istniejącym już przeciekiem zastawkowym leczenie kabergoliną może spowodować pogorszenie przebiegu choroby podstawowej. W przypadku stwierdzenia zwłóknienia zastawek stosowanie kabergoliny jest przeciwwskazane11.

Monitorowanie w trakcie długotrwałego leczenia

Ponieważ włóknienie może mieć utajony początek, pacjenci powinni być regularnie monitorowani pod kątem możliwych objawów postępującego włóknienia12.

Podczas leczenia należy zwracać szczególną uwagę na następujące objawy:13

  1. Objawy chorób opłucnej i/lub płuc:14
    • Duszność
    • Trudności w nabraniu powietrza
    • Utrzymujący się kaszel
    • Ból w klatce piersiowej
  2. Objawy niewydolności nerek lub niedrożności naczyń:15
    • Ból w lędźwiach i/lub boku
    • Obrzęk kończyny dolnej
    • Patologiczny ucisk brzucha
    • Tkliwość brzucha (mogąca wskazywać na włóknienie zaotrzewnowe)
  3. Objawy niewydolności serca:16
    • W przypadku wystąpienia objawów niewydolności serca, należy wykluczyć włóknienie zastawek
    • Należy również wykluczyć zaciskające zapalenie osierdzia

Schemat monitorowania podczas terapii kabergoliną

Właściwe kliniczne monitorowanie i diagnostyka rozwoju włóknienia są niezbędne podczas leczenia kabergoliną. Po rozpoczęciu terapii zaleca się następujący schemat badań:17

  • Pierwszy echokardiogram w ciągu 3-6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
  • Kolejne badania echokardiograficzne co najmniej co 6-12 miesięcy, w zależności od indywidualnej oceny klinicznej
  • Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy wymienione wyżej

W przypadku gdy badanie echokardiograficzne ujawni nowe lub pogarszające się cofanie, zwężenie ujścia lub pogrubienie płatka zastawki, należy odstawić kabergolinę18.

Konieczność wykonania dodatkowych badań diagnostycznych należy określać indywidualnie. Badania te mogą obejmować:19

  • Badanie przedmiotowe obejmujące osłuchanie serca
  • Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej
  • Tomografia komputerowa
  • Badania laboratoryjne: OB, stężenie kreatyniny w surowicy (w celu uzupełnienia diagnostyki włóknienia)

Senność i napady nagłego zasypiania

Stosowanie kabergoliny może wywoływać senność. U pacjentów z chorobą Parkinsona, stosowanie agonistów dopaminy, w tym kabergoliny, może wiązać się z występowaniem napadów nagłego zasypiania. W przypadku wystąpienia takich objawów należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub zakończenie leczenia20.

Zahamowanie laktacji fizjologicznej

Podobnie jak inne pochodne ergotaminy, kabergolina nie powinna być stosowana u kobiet z:21

  • Nadciśnieniem indukowanym ciążą
  • Stanem przedrzucawkowym
  • Nadciśnieniem poporodowym

Wyjątkiem są sytuacje, gdy potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem.

Aby uniknąć niedociśnienia ortostatycznego, nie należy przekraczać pojedynczej dawki 0,25 mg kabergoliny w celu zahamowania trwającej laktacji u kobiet karmiących22.

U kobiet po porodzie stosujących kabergolinę w celu zahamowania laktacji odnotowano ciężkie zdarzenia niepożądane, w tym:23

  • Nadciśnienie tętnicze
  • Zawał mięśnia sercowego
  • Drgawki
  • Udar mózgu
  • Zaburzenia psychiczne

U niektórych pacjentek wystąpienie drgawek lub udaru mózgu poprzedzone było silnym bólem głowy i/lub przemijającymi zaburzeniami widzenia.

W trakcie leczenia należy uważnie monitorować ciśnienie krwi. Należy natychmiast przerwać stosowanie kabergoliny i poddać pacjentkę ocenie klinicznej w przypadku wystąpienia:24

  • Nadciśnienia tętniczego
  • Charakterystycznego bólu w klatce piersiowej
  • Silnego, postępującego lub nieustępującego bólu głowy (z zaburzeniami widzenia lub bez)
  • Objawów toksyczności ze strony ośrodkowego układu nerwowego

Leczenie zaburzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem prolaktyny

Przed rozpoczęciem leczenia kabergoliną zaleca się szczegółową ocenę czynności przysadki25. Kabergolina przywraca owulację i płodność u kobiet z hipogonadyzmem związanym z hiperprolaktynemią26.

Ponieważ do ciąży może dojść przed ponownym pojawieniem się miesiączek, zalecane jest:27

  • Wykonywanie testu ciążowego co najmniej co 4 tygodnie w okresie przed pojawieniem się miesiączki
  • Wykonywanie testu ciążowego za każdym razem, gdy krwawienie opóźnia się o więcej niż 3 dni

Kobietom, które chcą uniknąć ciąży, należy doradzić stosowanie mechanicznych środków antykoncepcyjnych podczas leczenia kabergoliną oraz po jej odstawieniu, do czasu ponownego zaniku jajeczkowania28.

Jako środek zapobiegawczy należy obserwować kobiety, które zaszły w ciążę, pod kątem objawów powiększenia przysadki, ponieważ podczas ciąży może dojść do wzrostu wcześniej istniejących guzów przysadki29.

Przed podaniem kabergoliny należy wykluczyć ciążę. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne oraz długi okres półtrwania leku, zaleca się, aby kobiety starające się zajść w ciążę odstawiły kabergolinę na miesiąc przed planowanym poczęciem po osiągnięciu regularności cyklów owulacyjnych30.

Zaburzenia kontroli impulsów

Pacjentów należy regularnie monitorować pod kątem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów31. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być poinformowani, że u osób leczonych agonistami dopaminy, w tym produktem Dostinex, mogą wystąpić behawioralne objawy zaburzeń kontroli impulsów, takie jak:32

  • Uzależnienie od hazardu
  • Zwiększone libido
  • Hiperseksualność
  • Kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie
  • Kompulsywne lub napadowe objadanie się

W przypadku wystąpienia takich objawów zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowe odstawienie leku33.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Tabletki produktu Dostinex zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadkimi, dziedzicznymi postaciami nietolerancji galaktozy, niedoboru laktazy typu Lapp czy zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy34.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl