Właściwości farmakokinetyczne kabergoliny

Właściwości farmakokinetyczne i metabolizm kabergoliny zostały szczegółowo zbadane zarówno u zdrowych ochotników obu płci, jak i u kobiet z hiperprolaktynemią. Badania te dostarczyły kompleksowych informacji na temat absorpcji, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji leku.¹

Absorpcja

Po doustnym podaniu znakowanej substancji obserwuje się szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego. Maksymalna radioaktywność w osoczu jest osiągana stosunkowo szybko – między 0,5 a 4 godzinami po przyjęciu leku. Istotne jest, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wydaje się wpływać na procesy absorpcji, dystrybucji ani wydalania kabergoliny.²

Dystrybucja

Badania przeprowadzone w warunkach in vitro wykazały, że kabergolina wiąże się z białkami osocza w stopniu umiarkowanym. Przy stężeniach w zakresie 0,1-10 ng/ml wiązanie z białkami osocza wynosi 41-42%, co oznacza, że znaczna część leku pozostaje w formie wolnej, mogącej przenikać do tkanek.³

Metabolizm

Kabergolina podlega intensywnej biotransformacji w organizmie. Badania z wykorzystaniem [14C]-kabergoliny w osoczu zdrowych ochotników płci męskiej wykazały szybki i intensywny metabolizm substancji czynnej. Głównym zidentyfikowanym metabolitem w moczu jest 6-allylo-8-beta-karboksyergolina, która stanowi 4-6% podanej dawki. Ponadto, w moczu zidentyfikowano trzy inne metabolity, które łącznie odpowiadają za mniej niż 3% podanej dawki.⁴

Istotne z klinicznego punktu widzenia jest to, że aktywność farmakologiczna zidentyfikowanych metabolitów jest znacznie mniejsza niż aktywność macierzystej cząsteczki kabergoliny w zakresie hamowania wydzielania prolaktyny w badaniach in vitro.⁵

Eliminacja

Kabergolina charakteryzuje się długim okresem półtrwania, co ma istotne znaczenie dla schematu dawkowania leku. Okres półtrwania oceniony na podstawie szybkości wydalania związku z moczem wynosi:

• 63-68 godzin u zdrowych ochotników (oznaczenia metodą radioimmunologiczną)⁶
• 79-115 godzin u pacjentów z hiperprolaktynemią (oznaczenia metodą HPLC)⁷

Drogi eliminacji kabergoliny to przede wszystkim wydalanie z kałem i w mniejszym stopniu z moczem. W ciągu 10 dni od podania substancji znakowanej izotopowo około 72% podanego izotopu jest wydalane z kałem, natomiast około 18% z moczem. Ilość niezmienionej substancji wydalonej z moczem stanowi zaledwie 2-3% podanej dawki, co potwierdza intensywny metabolizm kabergoliny przed wydaleniem.⁸

Stan stacjonarny

Ze względu na długi okres półtrwania kabergoliny, stan stacjonarny jest osiągany dopiero po około 4 tygodniach stosowania leku. Potwierdzają to badania stężeń w osoczu, które wykazały następujące wartości:

Powyższe dane wskazują na znaczącą kumulację leku w organizmie przy regularnym podawaniu, co jest zgodne z przewidywaniami opartymi na długim okresie półtrwania kabergoliny.⁹