PI-IBS
PI-IBS (Post-Infection Irritable Bowel Syndrome) to zespół jelita drażliwego (IBS), który rozwija się po przebytej infekcji przewodu pokarmowego. Ten stan charakteryzuje się przewlekłymi objawami jelitowymi, takimi jak ból brzucha, wzdęcia, biegunka lub zaparcia, pojawiającymi się po przebytym ostrym zapaleniu żołądka i jelit.
Rozwój PI-IBS obserwuje się u około 10-15% pacjentów po przebytych infekcjach jelitowych, szczególnie po zakażeniach bakteryjnych (Campylobacter, Salmonella, Shigella, E. coli) lub wirusowych. Czynniki ryzyka obejmują ciężkość pierwotnej infekcji, dłuższy czas trwania ostrego zakażenia, płeć żeńską, młodszy wiek oraz współistniejące zaburzenia psychologiczne.
Patofizjologia PI-IBS obejmuje utrzymującą się dysbiozę mikrobioty jelitowej, subkliniczny stan zapalny błony śluzowej, zwiększoną przepuszczalność bariery jelitowej oraz zaburzenia osi mózgowo-jelitowej. Diagnostyka opiera się na kryteriach Rome IV dla IBS z udokumentowanym epizodem infekcji przewodu pokarmowego poprzedzającym objawy.
Leczenie PI-IBS jest podobne do standardowego postępowania w IBS i obejmuje modyfikację diety (w tym dietę z niską zawartością FODMAP), leki przeciwskurczowe, leki przeciwbiegunkowe lub przeczyszczające (w zależności od dominującego objawu), probiotyki oraz psychoterapię. Rokowanie jest zwykle lepsze niż w przypadku klasycznego IBS, a u części pacjentów objawy mogą ustąpić samoistnie w ciągu kilku lat.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół jelita drażliwego – Epidemiologia
Zespół jelita drażliwego (IBS) jest powszechnym zaburzeniem czynnościowym jelit, którego globalna częstość występowania wynosi około 11,2% (95% CI 9,8-12,8), z istotnymi różnicami regionalnymi – od 7,0% w Azji Południowej do 21,0% w Ameryce Południowej. Kryteria diagnostyczne mają kluczowy wpływ na szacunki epidemiologiczne: kryteria Rome IV wskazują na niższą częstość (3,8%) w porównaniu do Rome III (10,1%). IBS występuje częściej u kobiet (iloraz szans 1,67, 95% CI 1,53-1,82), zwłaszcza w krajach zachodnich, z przewagą 1,5-3-krotną, choć w niektórych regionach, jak subkontynent indyjski, obserwuje się odwrotny wzorzec. Najczęściej objawy pojawiają się przed 35. rokiem życia, a szczyt zachorowań przypada na wiek 20-39 lat. Podtypy IBS obejmują IBS-D (5,0-5,5%), IBS-C (5,2-5,4%), IBS-M (5,2-6,0%) oraz IBS-U (1,7%), z różnicami w rozkładzie podtypów między regionami i płciami.
cholecystektomia, choroba refluksowa przełyku, diagnostyka różnicowa, dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego, dyspepsja czynnościowa, fibromialgia, GERD, histerektomia, kryteria diagnostyczne, kryteria kliniczne, kryteria ROME IV, ostre zapalenie żołądka i jelit, PI-IBS, poinfekcyjny IBS, przedział ufności, zaburzenia psychiczne, zakażenie SARS-CoV-2, zapalenie okrężnicy, zespół jelita drażliwego, zespół przewlekłego zmęczenia - Leksykon chorób i schorzeń
Biegunka podróżnych – Objawy
Biegunka podróżnych, dotykająca 30-70% osób podróżujących do krajów o niższym standardzie sanitarnym, definiowana jest jako oddawanie ≥3 luźnych lub wodnistych stolców na dobę, często z towarzyszącymi objawami takimi jak skurcze brzucha, nudności, wymioty i gorączka. Okres inkubacji zależy od czynnika etiologicznego: bakterie (6-72 h), wirusy (6-24 h), pasożyty (1-3 tygodnie), toksyny (kilka godzin). Typowy czas trwania biegunki bakteryjnej wynosi 3-7 dni, wirusowej 2-3 dni, a pasożytniczej może trwać tygodnie lub miesiące. W większości przypadków choroba ma przebieg samoograniczający się, z około 50% pacjentów zdrowiejących w ciągu 48 godzin i średnim czasem trwania 4-5 dni. Cięższe postaci, zwłaszcza z gorączką ≥38°C, krwią w stolcu (dyzenteria) lub odwodnieniem, wymagają interwencji medycznej i często antybiotykoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na grupy ryzyka: niemowlęta, osoby starsze, immunosupresyjne oraz z chorobami przewlekłymi.
amebioza, biegunka podróżnych, Clostridioides difficile, cyklosporioza, dyzenteria, Entamoeba histolytica, enteropatia, Giardia duodenalis, giardioza, krew w stolcu, kryptosporydioza, niedobór disacharydazy, odwodnienie, PI-IBS, poinfekcyjny zespół jelita drażliwego, przerost bakteryjny jelita cienkiego, przewlekła biegunka, SIBO, skurcz brzucha, wodnista biegunka, wodnisty stolec, zaburzenie wchłaniania, zakażenie pasożytnicze, zanik kosmków, zapalenie błony śluzowej, zapalenie żołądka i jelit, zespół jelita drażliwego