Interakcje leku
Clatra 10 mg

Bilastyna, składnik aktywny leku Clatra 10 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które wpływają na jej biodostępność i stężenia w osoczu. Spożycie pokarmu zmniejsza biodostępność bilastyny o 20% (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) oraz o 30% (tabletki konwencjonalne 20 mg), co wskazuje na konieczność przyjmowania leku na czczo. Sok grejpfrutowy i inne soki owocowe, poprzez hamowanie transportera OATP1A2, redukują biodostępność bilastyny o około 30%, co ma wysokie znaczenie kliniczne i wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inhibitory glikoproteiny P, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę), powodują dwukrotne zwiększenie AUC i dwu- do trzykrotny wzrost Cmax bilastyny, jednak bez istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa. Diltiazem (60 mg/dobę) zwiększa Cmax bilastyny o 50%, również bez negatywnego wpływu na bezpieczeństwo terapii.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Bilastyna, jako składnik aktywny produktu leczniczego Clatra 10 mg, wchodzi w interakcje z różnymi substancjami, które mogą modyfikować jej dostępność biologiczną, farmakokinetykę i skuteczność terapeutyczną. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku u dzieci i młodzieży. 1

Interakcje z pokarmem i sokami owocowymi

Pokarm wywiera istotny wpływ na właściwości farmakokinetyczne bilastyny, znacząco zmniejszając jej dostępność biologiczną. W przypadku bilastyny w dawce 10 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jednoczesne przyjmowanie z pokarmem zmniejsza biodostępność o 20%. W porównaniu, w przypadku tabletek konwencjonalnych 20 mg, pokarm redukuje biodostępność o 30%. 2

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z sokiem grejpfrutowym, który zmniejsza dostępność biologiczną bilastyny o 30% przy jednoczesnym spożyciu z dawką 20 mg substancji czynnej. Podobny efekt mogą wywoływać również inne soki owocowe. Warto podkreślić, że stopień zmniejszenia biodostępności może być zróżnicowany w zależności od producenta i rodzaju owoców. Mechanizm tej interakcji opiera się na hamowaniu polipeptydu OATP1A2, transportera wychwytu, dla którego bilastyna jest substratem. 3

Interakcje z inhibitorami OATP1A2 i glikoproteiny P

Produkty lecznicze będące substratami lub inhibitorami OATP1A2, takie jak rytonawir i ryfampicyna, mogą podobnie jak sok grejpfrutowy zmniejszać stężenia bilastyny w osoczu. 4

Jednoczesne przyjmowanie bilastyny z ketokonazolem (400 mg raz na dobę) lub erytromycyną (500 mg trzy razy na dobę) powoduje dwukrotne zwiększenie AUC (pole pod krzywą stężenia) bilastyny, a także dwu-trzykrotny wzrost maksymalnego stężenia bilastyny we krwi (Cmax). Zmiany te wynikają z interakcji z jelitowym wypływem transporterów, ponieważ bilastyna jest substratem dla glikoproteiny P i nie podlega metabolizmowi. Mimo istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych, opisane interakcje nie wydają się znacząco wpływać na profil bezpieczeństwa bilastyny w połączeniu z ketokonazolem lub erytromycyną. 5

Inne produkty lecznicze będące substratami lub inhibitorami glikoproteiny P, takie jak cyklosporyna, mogą również zwiększać stężenie bilastyny w osoczu. 6

W przypadku diltiazemu (60 mg raz na dobę) odnotowano zwiększenie maksymalnego stężenia bilastyny we krwi o 50% przy jednoczesnym stosowaniu z bilastyną (20 mg raz na dobę). Podobnie jak w przypadku wcześniej opisanych interakcji, efekt ten można wyjaśnić oddziaływaniem na jelitowy wypływ transporterów, jednak nie stwierdzono wpływu na profil bezpieczeństwa bilastyny. 7

Interakcje z lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy

Szczególnie istotnym aspektem bezpieczeństwa stosowania bilastyny jest ocena potencjalnych interakcji z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne przyjmowanie bilastyny (20 mg raz na dobę) i lorazepamu (3 mg raz na dobę) przez 8 dni nie nasiliło depresyjnego wpływu lorazepamu na ośrodkowy układ nerwowy. 8

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie bilastyny z alkoholem nie wykazuje nasilenia depresyjnego wpływu alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki badań wskazują, że sprawność psychomotoryczna po jednoczesnym spożyciu alkoholu i bilastyny w dawce 20 mg raz na dobę była porównywalna do obserwowanej po przyjęciu alkoholu i placebo. 9

Pomimo braku nasilenia efektów alkoholu przy jednoczesnym stosowaniu bilastyny, zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku jednoczesnego przyjmowania bilastyny i alkoholu, szczególnie w sytuacjach wymagających pełnej koncentracji, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Należy podkreślić, że nie przeprowadzano specyficznych badań dotyczących interakcji bilastyny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej u dzieci. Ze względu na brak doświadczenia klinicznego w tej grupie pacjentów odnośnie interakcji bilastyny z innymi produktami leczniczymi, pokarmem i sokami owocowymi, przy przepisywaniu bilastyny dzieciom należy uwzględnić wyniki uzyskane w badaniach dotyczących interakcji u dorosłych. 10

Istotnym jest fakt, że brak jest danych klinicznych u dzieci pozwalających ocenić, czy zmiany AUC lub Cmax wynikające z interakcji mają wpływ na profil bezpieczeństwa bilastyny w tej grupie pacjentów. 11

Tabela interakcji

Substancja wchodząca w interakcję Rodzaj interakcji Efekt Poziom istotności klinicznej
Pokarm Farmakokinetyczna Zmniejszenie biodostępności bilastyny 10 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej) o 20% Umiarkowany – zaleca się przyjmowanie leku na czczo
Sok grejpfrutowy i inne soki owocowe Farmakokinetyczna (inhibicja OATP1A2) Zmniejszenie biodostępności bilastyny o 30% Wysoki – należy unikać jednoczesnego stosowania
Ketokonazol (400 mg raz na dobę) Farmakokinetyczna (inhibicja glikoproteiny P) Dwukrotne zwiększenie AUC bilastyny i dwu-trzykrotne zwiększenie Cmax Umiarkowany – nie wpływa na profil bezpieczeństwa
Erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę) Farmakokinetyczna (inhibicja glikoproteiny P) Dwukrotne zwiększenie AUC bilastyny i dwu-trzykrotne zwiększenie Cmax Umiarkowany – nie wpływa na profil bezpieczeństwa
Diltiazem (60 mg raz na dobę) Farmakokinetyczna (inhibicja jelitowego wypływu transporterów) Zwiększenie Cmax bilastyny o 50% Niski – nie wpływa na profil bezpieczeństwa
Inne inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyna) Farmakokinetyczna Potencjalne zwiększenie stężenia bilastyny w osoczu Umiarkowany – wymagane monitorowanie
Inhibitory OATP1A2 (np. rytonawir, ryfampicyna) Farmakokinetyczna Potencjalne zmniejszenie stężenia bilastyny w osoczu Umiarkowany – możliwe zmniejszenie skuteczności
Lorazepam (3 mg raz na dobę) Farmakodynamiczna Brak nasilenia efektu depresyjnego lorazepamu na OUN Niski – nie stwierdzono interakcji klinicznie istotnej
Alkohol Farmakodynamiczna Brak nasilenia wpływu alkoholu na sprawność psychomotoryczną Niski – ostrożność zalecana mimo braku interakcji

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje bilastyny z innymi substancjami, ich charakter, efekt oraz ocenę istotności klinicznej. Przy stosowaniu produktu leczniczego Clatra 10 mg należy uwzględnić możliwość występowania opisanych interakcji i odpowiednio modyfikować schemat dawkowania lub monitorować pacjenta.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl