Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena bezpieczeństwa stosowania prasugrelu w warunkach przedklinicznych opiera się na szeregu badań obejmujących różne aspekty toksykologiczne. Dane uzyskane z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu klinicznym. Warto podkreślić, że skutki działania leku obserwowane w badaniach nieklinicznych występowały jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne wartości ekspozycji u ludzi, co sugeruje ich niewielkie znaczenie w kontekście zastosowań klinicznych.¹

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój

Przeprowadzone badania dotyczące toksyczności dla rozwoju zarodka i płodu na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) nie wykazały występowania wad wrodzonych, które można by powiązać ze stosowaniem prasugrelu. Jedynie przy zastosowaniu bardzo dużych dawek, przekraczających ponad 240-krotnie zalecane dobowe dawki podtrzymujące stosowane u ludzi (w przeliczeniu na mg/m²), zaobserwowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa w porównaniu z grupą kontrolną. Efekt ten wystąpił w warunkach, gdy podawanie leku wpływało negatywnie na masę ciała samic i/lub przyjmowanie przez nie pokarmów.³

Potencjał karcinogenny

Dwuletnie badania karcinogenności przeprowadzone na szczurach nie wykazały rozwoju nowotworów, które można by bezpośrednio powiązać ze stosowaniem prasugrelu. Zastosowane w tych badaniach dawki prowadziły do ekspozycji przekraczającej 75-krotnie zalecaną ekspozycję dla ludzi (ocenianą na podstawie ekspozycji na substancję czynną i główne metabolity występujące w osoczu ludzi).⁴

Natomiast u myszy, które przez 2 lata poddawano ekspozycji na duże dawki prasugrelu (ponad 75-krotnie przekraczające ekspozycję występującą u ludzi), zaobserwowano zwiększoną częstość występowania nowotworów wątroby – przede wszystkim gruczolaków wątrobowokomórkowych. Zjawisko to zostało zinterpretowane jako wtórne wobec indukcji enzymów wątrobowych wywołanej przez prasugrel. W literaturze naukowej dobrze udokumentowany jest specyficzny dla gryzoni związek między indukcją enzymów wątrobowych a występowaniem nowotworów wątroby, co wskazuje, że zwiększenie częstości nowotworów wątroby u myszy po zastosowaniu prasugrelu nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi.^{Badania farmakologiczne bezpieczeństwa}

Konwencjonalne badania farmakologiczne bezpieczeństwa prasugrelu nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów organizmu. Ocena obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Przeprowadzone badania genotoksyczności, w tym testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych, nie ujawniły potencjału mutagennego badanej substancji.⁶

Toksyczność po podawaniu wielokrotnym

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały, że efekty niepożądane pojawiały się wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej ekspozycję terapeutyczną u ludzi. Obserwacje te sugerują, że ryzyko wystąpienia działań toksycznych przy stosowaniu prasugrelu w dawkach klinicznych jest niewielkie.⁷