Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Prasugrel jako substancja czynna preparatu Ugramel wchodzi w różnorodne interakcje z innymi lekami, co wymaga szczególnej uwagi lekarzy podczas jego przepisywania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat najważniejszych interakcji lekowych oraz sposób postępowania w przypadku terapii skojarzonej.¹

Interakcje z lekami przeciwkrzepliwymi

Warfaryna i pochodne kumaryny – należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania prasugrelu z warfaryną lub innymi pochodnymi kumaryny ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia krwawień. Należy podkreślić, że nie przeprowadzono pełnych badań dotyczących interakcji prasugrelu z pochodnymi kumaryny innymi niż warfaryna, co wymaga zachowania wzmożonej czujności podczas takiego leczenia skojarzonego.²

Heparyna – badania wykazały, że podanie pojedynczego dożylnego bolusu heparyny niefrakcjonowanej (100 j./kg mc.) nie wpływa istotnie na hamowanie agregacji płytek krwi wywołane przez prasugrel. Jednocześnie prasugrel nie zmienia wpływu heparyny na krzepnięcie krwi. Możliwe jest jednoczesne stosowanie obu produktów leczniczych, jednak należy mieć na uwadze, że takie połączenie może zwiększać ryzyko krwawień.³

W badaniach klinicznych 3 fazy prasugrel stosowano jednocześnie z heparyną niskocząsteczkową, biwalirudyną i inhibitorami GP IIb/IIIa i nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji niepożądanych. Należy jednak zachować ostrożność, gdyż nie są dostępne szczegółowe dane dotyczące rodzaju stosowanego inhibitora GP IIb/IIIa.⁴

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania prasugrelu z długotrwale przyjmowanymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym z inhibitorami COX-2. Ze względu na możliwość zwiększonego ryzyka krwawień, należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu produktu Ugramel i tych leków.⁵

Interakcje z kwasem acetylosalicylowym (ASA)

Ugramel należy podawać w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA). Pomimo że możliwe jest wystąpienie interakcji farmakodynamicznych powodujących zwiększone ryzyko krwawień, skuteczność i bezpieczeństwo prasugrelu zostały potwierdzone w badaniach klinicznych, w których pacjenci przyjmowali równocześnie ASA.⁶

Interakcje z lekami opioidowymi

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym leczonych morfiną obserwowano opóźnienie i zmniejszenie ekspozycji na doustne inhibitory P2Y12, w tym prasugrel i jego aktywny metabolit. Ta interakcja może wynikać ze zmniejszonej motoryki przewodu pokarmowego i może dotyczyć również innych leków opioidowych. Chociaż znaczenie kliniczne tej interakcji nie zostało w pełni określone, dane wskazują, że skuteczność prasugrelu może być zmniejszona u pacjentów, którzy otrzymują ten lek w skojarzeniu z morfiną.⁷

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, u których nie można odstawić morfiny, a szybkie hamowanie P2Y12 uznaje się za kluczowe, można rozważyć podawanie inhibitora P2Y12 drogą pozajelitową.⁸

Interakcje z lekami wpływającymi na pH żołądka

Codzienne jednoczesne podawanie ranitydyny (antagonisty receptora H2) lub lanzoprazolu (inhibitora pompy protonowej) nie powodowało zmiany pola pod krzywą AUC i Tmax aktywnego metabolitu prasugrelu, ale zmniejszało Cmax odpowiednio o 14% i 29%. W badaniu 3 fazy Ugramel podawano niezależnie od jednoczesnego leczenia inhibitorami pompy protonowej lub antagonistami receptora H2.⁹

Podanie dawki nasycającej prasugrelu 60 mg bez jednoczesnego zastosowania leków z grupy inhibitorów pompy protonowej może zapewnić szybszy początek działania produktu leczniczego.¹⁰

Interakcje z inhibitorami CYP3A

Ketokonazol (w dawce 400 mg na dobę), selektywny i silny inhibitor enzymów CYP3A4 i CYP3A5, nie wpływał na wywołane podaniem prasugrelu hamowanie agregacji płytek krwi oraz pole pod krzywą AUC i Tmax aktywnego metabolitu prasugrelu, ale zmniejszał Cmax o 34% do 46%. Nie należy oczekiwać, aby inhibitory CYP3A takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna, telitromycyna, werapamil, diltiazem, indynawir, cyprofloksacyna i sok grejpfrutowy w sposób istotny wpływały na farmakokinetykę aktywnego metabolitu prasugrelu.¹¹

Interakcje z induktorami enzymów cytochromu P450

Ryfampicyna (w dawce 600 mg na dobę), silny induktor enzymów CYP3A i CYP2B6, oraz induktor enzymów CYP2C9, CYP2C19, i CYP2C8, nie wpływała znacząco na farmakokinetykę prasugrelu. Nie należy oczekiwać, aby znane induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna, karbamazepina i inne induktory cytochromu P450 istotnie wpływały na farmakokinetykę aktywnego metabolitu prasugrelu.¹²

Wpływ prasugrelu na leki metabolizowane przez enzymy CYP

Digoksyna – prasugrel nie powoduje klinicznie istotnych zmian w farmakokinetyce digoksyny.¹³

Leki metabolizowane przez CYP2C9 – prasugrel nie hamuje aktywności enzymu CYP2C9, ponieważ nie wpływa na farmakokinetykę S-warfaryny. Ze względu na możliwość zwiększenia ryzyka krwawień, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu warfaryny i produktu Ugramel.¹⁴

Leki metabolizowane przez CYP2B6 – prasugrel jest słabym inhibitorem enzymu CYP2B6. U zdrowych osób prasugrel zmniejszał o 23% ekspozycję na działanie hydroksybupropionu – metabolitu bupropionu powstającego pod wpływem enzymu CYP2B6. Efekt ten może mieć znaczenie kliniczne jedynie wtedy, gdy prasugrel stosowany jest jednocześnie z produktami leczniczymi metabolizowanymi wyłącznie przez enzym CYP2B6 i charakteryzującymi się wąskim indeksem terapeutycznym (np. cyklofosfamid, efawirenz).¹⁵

Interakcje ze statynami

Atorwastatyna (w dawce 80 mg na dobę) nie wpływała na farmakokinetykę prasugrelu i na wywołane jego podaniem hamowanie agregacji płytek krwi. Nie należy spodziewać się, aby statyny, które są substratami enzymu CYP3A, wpływały na farmakokinetykę prasugrelu lub wywołane jego podaniem hamowanie agregacji płytek krwi.¹⁶

Interakcje prasugrelu z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji prasugrelu z alkoholem, należy zwrócić uwagę na potencjalne zagrożenia związane z takim połączeniem. Spożywanie alkoholu podczas terapii prasugrelem może zwiększać ryzyko krwawień z kilku powodów:

• Alkohol może mieć właściwości przeciwpłytkowe, co w połączeniu z działaniem prasugrelu może prowadzić do nadmiernego hamowania funkcji płytek krwi
• Spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko urazu, co w połączeniu ze zwiększonym ryzykiem krwawienia może być szczególnie niebezpieczne
• Przewlekłe spożywanie alkoholu może wpływać na funkcję wątroby, co potencjalnie może zmieniać metabolizm prasugrelu
• Alkohol może wchodzić w interakcje z innymi lekami przyjmowanymi jednocześnie z prasugrelem, potęgując ryzyko działań niepożądanych

Ze względu na powyższe czynniki, zaleca się ostrożność w stosowaniu alkoholu podczas leczenia prasugrelem. Pacjentów należy poinformować o zwiększonym ryzyku krwawień związanym z jednoczesnym przyjmowaniem alkoholu i prasugrelu.

Tabela interakcji z prasugrelem