zapobieganie nawrotom epizodu depresyjnego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
Wskazanie

Zapobieganie nawrotom epizodu depresyjnego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego (ChAD) to istotny element długoterminowego postępowania terapeutycznego. Choroba afektywna dwubiegunowa charakteryzuje się występowaniem naprzemiennych epizodów depresji i manii lub hipomanii, przy czym fazy depresyjne zwykle trwają dłużej i występują częściej niż fazy maniakalne.

W profilaktyce nawrotów epizodu depresyjnego stosuje się przede wszystkim leki normotymiczne (stabilizatory nastroju), które pomagają utrzymać równowagę emocjonalną. Podstawowymi lekami w terapii są sole litu (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex), lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix, Epitrigine), karbamazepina (Tegretol, Amizepin) oraz atypowe leki przeciwpsychotyczne (kwetiapina – Ketrel, Kventiax; olanzapina – Zolafren, Zalasta; aripiprazol – Aripriprazol, Abilify; risperidon – Rispolept, Risperidone).

Szczególne miejsce w zapobieganiu nawrotom depresji w ChAD zajmuje lamotrygina, która wykazuje szczególną skuteczność w profilaktyce faz depresyjnych. W przeciwieństwie do większości innych leków normotymicznych, które lepiej zapobiegają epizodom maniakalnym, lamotrygina skuteczniej chroni przed nawrotami depresji, co jest istotne, gdyż to właśnie epizody depresyjne stanowią większy problem kliniczny u wielu pacjentów.

Największe trudności w prowadzeniu profilaktyki nawrotów depresji w ChAD obejmują: niską współpracę pacjentów w zakresie regularnego przyjmowania leków (szczególnie w okresach remisji), występowanie działań niepożądanych leków normotymicznych (przyrost masy ciała, senność, drżenie rąk, zaburzenia funkcji tarczycy i nerek przy stosowaniu litu), konieczność regularnego monitorowania stężenia niektórych leków we krwi oraz trudności w ustaleniu optymalnego schematu leczenia podtrzymującego.

Istotnym wyzwaniem jest również różnicowanie między naturalnym obniżeniem nastroju a początkiem epizodu depresyjnego oraz ryzyko indukcji fazy maniakalnej przy stosowaniu leków przeciwdepresyjnych. Dlatego w leczeniu ChAD należy unikać monoterapii lekami przeciwdepresyjnymi, a w przypadku konieczności ich zastosowania, zawsze łączyć je z lekiem normotymicznym.