Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje międzylekowe stanowią istotny aspekt farmakoterapii z wykorzystaniem tamsulosyny chlorowodorku. Poniższe informacje przedstawiają szczegółową analizę dotychczas zbadanych interakcji lekowych oraz innych rodzajów interakcji związanych ze stosowaniem produktu leczniczego ADATAM 0,4 mg.¹

Substancje lecznicze niewykazujące istotnych interakcji

W badaniach klinicznych nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania tamsulosyny z następującymi lekami:²

• Atenolol – beta-bloker stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca
• Enalapryl – inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) stosowany w terapii nadciśnienia
• Teofilina – lek rozszerzający oskrzela stosowany w leczeniu astmy i POChP

Leki wpływające na stężenie tamsulosyny w osoczu

Niektóre substancje lecznicze mogą wpływać na parametry farmakokinetyczne tamsulosyny, zmieniając jej stężenie w osoczu krwi:³

• Cymetydyna – antagonista receptorów H2 – powoduje zwiększenie stężenia tamsulosyny w osoczu
• Furosemid – lek moczopędny – powoduje zmniejszenie stężenia tamsulosyny w osoczu

Jeżeli mimo tych interakcji stężenie tamsulosyny utrzymuje się w zakresie wartości terapeutycznych, modyfikacja dawkowania produktu nie jest konieczna.⁴

Interakcje badane in vitro

Badania laboratoryjne in vitro wykazały brak istotnego wpływu na wolną frakcję tamsulosyny w surowicy krwi ze strony następujących leków:⁵

• Diazepam – lek przeciwlękowy z grupy benzodiazepin
• Propranolol – nieselektywny beta-bloker
• Trichlorometiazyd – diuretyk tiazydowy
• Chlormadynon – syntetyczny progestagen
• Amitryptylina – trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
• Diklofenak – niesteroidowy lek przeciwzapalny
• Glibenklamid – pochodna sulfonylomocznika stosowana w cukrzycy typu 2
• Symwastatyna – lek obniżający poziom cholesterolu
• Warfaryna – lek przeciwzakrzepowy

Podobnie, tamsulosyna nie miała istotnego wpływu na wolną frakcję następujących leków w badaniach in vitro: diazepam, propranolol, trichlorometiazyd oraz chlormadynon.⁶

Interakcje na poziomie metabolizmu

Pewne leki mogą wpływać na farmakokinetykę tamsulosyny poprzez zmianę szybkości jej eliminacji z organizmu:⁷

• Diklofenak – może zwiększać szybkość eliminacji tamsulosyny
• Warfaryna – może zwiększać szybkość eliminacji tamsulosyny

Interakcje z inhibitorami enzymów cytochromu P450

Szczególnie istotne klinicznie są interakcje tamsulosyny z inhibitorami układu enzymatycznego cytochromu P450. Jednoczesne stosowanie tamsulosyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 może prowadzić do znacznego zwiększenia ekspozycji na lek.⁸

Współpodawanie tamsulosyny z ketokonazolem (silnym inhibitorem CYP3A4) powoduje istotne zmiany parametrów farmakokinetycznych:⁹

• 2,8-krotne zwiększenie AUC (pole pod krzywą stężenia leku w czasie)
• 2,2-krotne zwiększenie Cmax (maksymalne stężenie leku)

Z uwagi na znaczące zwiększenie ekspozycji na tamsulosynę, nie należy stosować tamsulosyny chlorowodorku jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów z wolnym metabolizmem z udziałem cytochromu CYP2D6.¹⁰

Ponadto, tamsulosyny chlorowodorek należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z silnymi i umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 również u innych pacjentów.¹¹

Interakcja z paroksetyną, silnym inhibitorem CYP2D6, również powoduje zmiany w farmakokinetyce tamsulosyny:¹²

• 1,3-krotne zwiększenie Cmax tamsulosyny
• 1,6-krotne zwiększenie AUC tamsulosyny

Jednakże wzrosty te nie są uznawane za klinicznie istotne, co oznacza, że modyfikacja dawkowania zazwyczaj nie jest konieczna.

Interakcje z innymi alfa-blokerami

Jednoczesne stosowanie tamsulosyny z innymi lekami z grupy antagonistów receptora α1-adrenergicznego może powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, potencjalnie prowadząc do hipotonii ortostatycznej.¹³ Z tego powodu takie połączenia lekowe powinny być stosowane z dużą ostrożnością.

Interakcje tamsulosyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii tamsulosyną chlorowodorkiem wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych. Etanol może potęgować działanie hipotensyjne tamsulosyny, co może prowadzić do nasilenia zawrotów głowy, uczucia omdlenia czy nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, szczególnie przy zmianie pozycji ciała (hipotonia ortostatyczna).

Alkohol może również wpływać na metabolizm wątrobowy tamsulosyny, jako że oba związki są metabolizowane przez układ enzymatyczny cytochromu P450. Dodatkowo etanol rozszerza naczynia krwionośne, co w połączeniu z tamsulosyną, która również wywiera działanie wazorelaksacyjne, może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.

Z uwagi na powyższe czynniki zaleca się znaczne ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie spożycia alkoholu podczas leczenia tamsulosyną, szczególnie u pacjentów z tendencją do hipotonii, niewydolnością wątroby lub stosujących jednocześnie inne leki o działaniu hipotensyjnym.

Tabela interakcji tamsulosyny