objawy z dolnych dróg moczowych związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego
Wskazanie

Objawy z dolnych dróg moczowych (LUTS – Lower Urinary Tract Symptoms) związane z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) to powszechny problem zdrowotny dotykający mężczyzn powyżej 50. roku życia. Częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem – dotyka około 50% mężczyzn w wieku 60 lat i ponad 80% mężczyzn powyżej 80. roku życia. Objawy te można podzielić na objawy związane z fazą gromadzenia moczu (częstomocz, nykturia, parcia naglące) oraz z fazą mikcji (osłabiony strumień moczu, przerywany strumień, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza).

W leczeniu LUTS związanych z BPH stosuje się kilka grup leków. Alfa-adrenolityki, takie jak Doxazosin (Doxar, Kamiren, Cardura), Tamsulosyna (Omnic, Fokusin, Uprox, Omsal), Alfuzosin (Dalfaz) czy Silodosin (Silodyx, Urorec), są lekami pierwszego wyboru. Poprawiają one przepływ moczu poprzez zmniejszenie napięcia mięśni gładkich szyi pęcherza i gruczołu krokowego. Inhibitory 5-alfa-reduktazy, jak Finasteryd (Proscar, Finaster) i Dutasteryd (Avodart, Dutasteride Teva), zmniejszają objętość gruczołu krokowego poprzez hamowanie przekształcania testosteronu do dihydrotestosteronu.

W przypadku współwystępowania objawów związanych z nadreaktywnością pęcherza, stosuje się również leki antycholinergiczne, takie jak Solifenacyna (Vesicare), Tolterodyna (Detrusitol, Uroflow) czy Fesoterodyna (Toviaz), a także nowszą grupę – beta-3-agonistów, jak Mirabegron (Betmiga). W terapii skojarzonej wykorzystuje się również preparaty łączone, np. Duodart (Dutasteryd + Tamsulosyna) czy Symflora (Tadalafil + Tamsulosyna).

Największe trudności w leczeniu LUTS związanych z BPH to progresywny charakter schorzenia, który może wymagać modyfikacji leczenia w czasie oraz współwystępowanie innych chorób, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy choroby sercowo-naczyniowe, które mogą wpływać na wybór terapii. Ponadto, działania niepożądane leków, takie jak zaburzenia erekcji przy stosowaniu inhibitorów 5-alfa-reduktazy czy ortostatyczne spadki ciśnienia przy alfa-adrenolitykach, mogą prowadzić do niskiej adherencji do leczenia. Ważnym aspektem jest również różnicowanie przyczyn LUTS, gdyż podobne objawy mogą wynikać z nowotworów, zakażeń układu moczowego czy neurologicznych zaburzeń mikcji.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl