Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Faxolet ER

W ramach oceny bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny, substancji czynnej leku Faxolet ER, przeprowadzono serię badań przedklinicznych obejmujących potencjał rakotwórczy, mutagenny oraz wpływ na reprodukcję. Badania te dostarczyły istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa leku przed jego wprowadzeniem do stosowania u ludzi.¹

Badania potencjału rakotwórczego

Przeprowadzone badania karcynogenności na modelach zwierzęcych (szczury i myszy) nie wykazały potencjału rakotwórczego wenlafaksyny. W toku eksperymentów nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania nowotworów u zwierząt laboratoryjnych poddanych długotrwałej ekspozycji na substancję czynną, w porównaniu do grup kontrolnych.²

Badania potencjału mutagennego

Ocena potencjalnego działania mutagennego wenlafaksyny przeprowadzona została zarówno w warunkach in vitro (w próbach laboratoryjnych), jak i in vivo (na żywych organizmach). Żadne z przeprowadzonych badań nie dostarczyło dowodów na mutagenne działanie substancji czynnej. Oznacza to, że wenlafaksyna nie wykazuje potencjału do wywoływania mutacji genetycznych w testowanych systemach biologicznych.³

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania na zwierzętach dotyczące wpływu wenlafaksyny na reprodukcję wykazały następujące efekty u szczurów:⁴

• Zmniejszenie masy potomstwa – u szczurów zaobserwowano niższą masę urodzeniową młodych zwierząt narażonych na działanie wenlafaksyny w okresie prenatalnym
• Zwiększenie liczby płodów martwo urodzonych – odnotowano wyższą częstość występowania porodów martwych płodów
• Zwiększenie śmiertelności potomstwa – w okresie wczesnej laktacji (pierwsze 5 dni) zaobserwowano podwyższoną śmiertelność potomstwa

Powyższe efekty toksyczne obserwowano przy zastosowaniu dawki wynoszącej 30 mg/kg/dobę, co odpowiada dawce czterokrotnie wyższej od maksymalnej dawki wenlafaksyny stosowanej u ludzi (375 mg/dobę) w przeliczeniu na mg/kg. Przyczyna zwiększonej śmiertelności potomstwa nie została ustalona.⁵

W badaniach wykazano również, że dawka niewykazująca negatywnego działania na reprodukcję wynosiła 1,3-krotność dawki stosowanej u ludzi. Należy podkreślić, że potencjalne ryzyko dla ludzi związane z obserwowanymi efektami toksycznymi nie jest w pełni poznane.⁶

Wpływ na płodność

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano zmniejszenie płodności u szczurów obojga płci poddanych działaniu ODV (O-demetylowenlafaksyna), głównego aktywnego metabolitu wenlafaksyny. Działanie ODV było od 1 do 2 razy silniejsze niż działanie samej wenlafaksyny podawanej w dawce odpowiadającej maksymalnej dawce stosowanej u ludzi (375 mg na dobę).⁷

Znaczenie kliniczne tego odkrycia dla ludzi stosujących wenlafaksynę nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszych badań. Należy jednak uwzględnić potencjalny wpływ leku na płodność przy jego stosowaniu w określonych grupach pacjentów.⁸