Interakcje leku
Faxolet ER 150 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wenlafaksyna, jako aktywna substancja produktu leczniczego Faxolet ER, może wchodzić w liczne interakcje z innymi lekami, które należy uwzględnić podczas planowania terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji, które mogą wystąpić podczas stosowania wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.¹

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)

Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy są szczególnie niebezpieczne i wymagają ścisłego przestrzegania określonych odstępów czasowych między terapiami:

• Nieodwracalne, nieselektywne IMAO – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Po zakończeniu leczenia nieodwracalnymi IMAO należy odczekać minimum 14 dni przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną. Po zakończeniu leczenia wenlafaksyną należy odczekać minimum 7 dni przed rozpoczęciem terapii IMAO.²
• Odwracalne, selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) – jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Odwracalne IMAO można rozpocząć po upływie co najmniej 7 dni od zakończenia leczenia wenlafaksyną.³
• Odwracalne, nieselektywne inhibitory MAO (np. linezolid) – nie należy podawać pacjentom leczonym wenlafaksyną.⁴

Nieodpowiednie stosowanie IMAO z wenlafaksyną może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak: drżenia mięśni, skurcze miokloniczne, obfite pocenie się, nudności, wymioty, nagłe zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, hipertermia z objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki, a w skrajnych przypadkach nawet zgon.⁵

Zespół serotoninowy

Podczas leczenia wenlafaksyną istnieje ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który stanowi potencjalne zagrożenie życia. Ryzyko to zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na układ serotoninergiczny, takich jak:⁶

• Tryptany (leki przeciwmigrenowe)
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)
• Pochodne amfetaminy
• Lit
• Sybutramina
• Preparaty ziela dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)
• Opioidy (fentanyl i jego odpowiedniki, tramadol, dekstrometorfan, tapentadol, petydyna, buprenorfina, metadon, pentazocyna)
• Leki osłabiające metabolizm serotoniny (np. błękit metylenowy)
• Prekursory serotoniny (np. suplementy tryptofanu)
• Leki przeciwpsychotyczne i inni antagoniści dopaminy⁷

Jeśli skojarzenie wenlafaksyny z SSRI, SNRI lub agonistą receptora serotoninowego jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważne monitorowanie pacjenta, szczególnie na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania wenlafaksyny z prekursorami serotoniny.⁸

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas terapii Faxolet ER jest przeciwwskazane. Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności całkowitej abstynencji alkoholowej w trakcie leczenia wenlafaksyną. Interakcja wenlafaksyny z etanolem może prowadzić do:

• Nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)
• Potencjalnego pogorszenia istniejących zaburzeń psychicznych
• Wystąpienia niepożądanych interakcji z wenlafaksyną⁹

Spożywanie alkoholu podczas terapii wenlafaksyną może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, szczególnie tych dotyczących funkcji poznawczych i motorycznych, co stanowi potencjalne zagrożenie dla pacjenta.

Substancje działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Ryzyko stosowania wenlafaksyny w skojarzeniu z innymi substancjami oddziałującymi na OUN nie było systematycznie badane. Z tego powodu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego stosowania wenlafaksyny z innymi lekami wpływającymi na funkcje ośrodkowego układu nerwowego.¹⁰

Leki wydłużające odstęp QT

Jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z lekami wydłużającymi odstęp QTc zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT i/lub wystąpienia potencjalnie zagrażających życiu arytmii komorowych (w tym torsade de pointes). Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania następujących grup leków:¹¹

• Leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid)
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna)
• Wybrane antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna)
• Niektóre leki przeciwhistaminowe
• Wybrane antybiotyki chinolonowe (np. moksyfloksacyna)¹²

Należy pamiętać, że powyższa lista nie jest wyczerpująca i należy unikać jednoczesnego stosowania z wenlafaksyną wszystkich produktów leczniczych o znanych właściwościach znacznego wydłużania odstępu QT.¹³

Wpływ innych produktów leczniczych na działanie wenlafaksyny

Ketokonazol i inne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenie wenlafaksyny i jej aktywnego metabolitu O-demetylowenlafaksyny. Badania farmakokinetyczne z ketokonazolem wykazały zwiększenie wartości AUC wenlafaksyny (70% u osób intensywnie metabolizujących CYP2D6 i 21% u osób słabo metabolizujących) oraz dla O-demetylowenlafaksyny (33% i 23% odpowiednio).¹⁴

Jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4 (takich jak atazanawir, klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, worykonazol, posakonazol, ketokonazol, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna) z wenlafaksyną wymaga zachowania szczególnej ostrożności, gdyż może prowadzić do zwiększenia stężenia wenlafaksyny i jej metabolitu.¹⁵

Wpływ wenlafaksyny na działanie innych produktów leczniczych

Wenlafaksyna może wpływać na farmakokinetykę innych leków, głównie poprzez wpływ na izoenzymy cytochromu P450. Badania in vivo wskazują, że wenlafaksyna jest względnie słabym inhibitorem CYP2D6, natomiast nie hamuje CYP3A4, CYP1A2, CYP2C9 ani CYP2C19.¹⁶

Szczegółowe interakcje z poszczególnymi lekami obejmują:

• Lit – jednoczesne stosowanie wenlafaksyny i litu może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego.¹⁷
• Diazepam – wenlafaksyna nie wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę diazepamu ani jego aktywnego metabolitu demetylodiazepamu. Diazepam nie wpływa na farmakokinetykę wenlafaksyny i O-demetylowenlafaksyny. Nie ma danych o interakcjach z innymi benzodiazepinami.¹⁸
• Imipramina – wenlafaksyna nie wpływa na farmakokinetykę imipraminy ani 2-hydroksyimipraminy, ale powoduje zależne od dawki zwiększenie AUC 2-hydroksydezypraminy 2,5-4,5 razy przy dawkach 75-150 mg/dobę. Imipramina nie wpływa na farmakokinetykę wenlafaksyny i O-demetylowenlafaksyny. Wymagana jest szczególna ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków.¹⁹
• Haloperydol – wenlafaksyna powoduje zmniejszenie całkowitego doustnego klirensu haloperydolu o 42%, zwiększenie AUC o 70% i zwiększenie Cmax o 88%, bez zmiany okresu półtrwania. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków.²⁰
• Rysperydon – wenlafaksyna zwiększa AUC rysperydonu o 50%, ale tylko nieznacznie oddziałuje na profil farmakokinetyczny całkowitej aktywnej frakcji (rysperydon i 9-hydroksyrysperydon).²¹
• Metoprolol – wenlafaksyna zwiększa stężenie metoprololu w osoczu o około 30-40%, bez wpływu na stężenie aktywnego metabolitu α-hydroksymetoprololu. Metoprolol nie wpływa na farmakokinetykę wenlafaksyny i O-demetylowenlafaksyny. Konieczna jest szczególna ostrożność podczas łączenia tych leków.²²
• Indynawir – wenlafaksyna zmniejsza AUC indynawiru o 28% oraz Cmax o 36%. Indynawir nie wpływa na farmakokinetykę wenlafaksyny i O-demetylowenlafaksyny.²³
• Doustne środki antykoncepcyjne – zgłaszano przypadki niezamierzonych ciąż u osób stosujących doustne środki antykoncepcyjne podczas terapii wenlafaksyną, chociaż nie ma jednoznacznych dowodów na interakcję lekową. Brak jest formalnych badań interakcji hormonalnych środków antykoncepcyjnych z wenlafaksyną.²⁴

Tabela interakcji lekowych wenlafaksyny

Należy pamiętać, że powyższa tabela nie zawiera wszystkich możliwych interakcji lekowych. Przed wprowadzeniem jakiegokolwiek nowego leku u pacjenta stosującego wenlafaksynę należy dokładnie przeanalizować potencjalne interakcje i monitorować stan pacjenta.²⁵