badania in vitro
Badania in vitro (łac. „w szkle”) to techniki laboratoryjne przeprowadzane poza żywym organizmem, w kontrolowanym środowisku, takim jak probówka czy szalka Petriego. Metody te stanowią fundamentalną część współczesnej medycyny, umożliwiając testowanie hipotez naukowych, nowych leków czy procedur medycznych bez ryzyka dla pacjentów.
W kontekście medycznym badania in vitro obejmują szereg technik, od prostych testów biochemicznych po zaawansowane hodowle komórkowe i tkankowe. Pozwalają one na obserwację procesów biologicznych w izolowanych warunkach, co umożliwia dokładniejszą analizę mechanizmów chorobowych i potencjalnych metod terapeutycznych.
Należy odróżnić badania in vitro od procedury zapłodnienia pozaustrojowego (ang. in vitro fertilization, IVF), która jest jedną z metod leczenia niepłodności. Chociaż procedura IVF również wykorzystuje techniki laboratoryjne wykonywane „w szkle”, termin „badania in vitro” jest znacznie szerszy i obejmuje całe spektrum metod badawczych stosowanych w naukach biomedycznych.
Badania in vitro stanowią nieocenione narzędzie w rozwoju medycyny spersonalizowanej, pozwalając na testowanie skuteczności leków na komórkach pobranych od konkretnego pacjenta, co może prowadzić do optymalizacji terapii. Są również coraz częściej wykorzystywane jako alternatywa dla badań na zwierzętach, co ma znaczenie zarówno etyczne, jak i praktyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotensin 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benazeprylu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę. W testach teratogenności na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie stwierdzono działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak właściwości mutagennych benazeprylu. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę (250-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi), nie wykazały działania rakotwórczego.
badania in vitro, badania in vivo, benazeprylu chlorowodorek, bezpieczeństwo genetyczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Lotensin, mutagenność, pacjent pediatryczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój prenatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, zdolności reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Uldiulan, zawierającego chlortalidon w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w badaniach na myszy, szczurach, chomikach oraz królikach. Testy te nie wykazały wad rozwojowych u płodów badanych gatunków, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji czynnej w kontekście rozwoju prenatalnego. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro na komórkach ssaków wykazały indukcję aberracji chromosomowych, sugerując potencjalne działanie genotoksyczne chlortalidonu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixonase Nasule 400 mcg/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flutykazonu propionianu, substancji czynnej preparatu Flixonase Nasule (400 μg/dawkę donosową), wykazały, że działania niepożądane są typowe dla silnie działających kortykosteroidów i pojawiają się wyłącznie przy dawkach przekraczających zalecane terapeutyczne. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek, wpływu na reprodukcję oraz teratogenności potwierdziły, że efekt ten jest związany z farmakologicznym mechanizmem działania kortykosteroidów, a stosowanie w dawkach terapeutycznych zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa. Ponadto, flutykazon propionian nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, a także w badaniach na modelach zwierzęcych.
badania in vitro, badania in vivo, badanie przedkliniczne, działanie drażniące, działanie mutagenne, działanie nowotworowe, Flixonase Nasule, flutykazon propionian, kortykosteroid, podanie donosowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, reakcja nadwrażliwości, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tixteller 550 mg
Ryfaksymina, substancja czynna Tixtellera, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co koreluje z minimalnym wchłanianiem ryfaksyminy z przewodu pokarmowego. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawkach terapeutycznych.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, proces kostnienia, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, ryzyko genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 250 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa azytromycyny, substancji czynnej leku Sumamed, obejmowała badania toksykologiczne na zwierzętach, które wykazały przemijającą fosfolipidozę przy dawkach 40-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, bez objawów klinicznych toksyczności. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, co jest uzasadnione krótkotrwałym wskazaniem terapeutycznym leku. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne azytromycyny. Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak ryzyka wad rozwojowych przy stosowaniu terapeutycznym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zavedos 1 mg/ml
Idarubicyna chlorowodorek, substancja czynna produktu Zavedos (1 mg/ml), wykazuje istotne właściwości genotoksyczne potwierdzone w badaniach in vivo i in vitro, co wskazuje na ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego u pacjentów. W modelach zwierzęcych, podanie dożylne idarubicyny wiązało się z działaniem kancerogennym u szczurów oraz wielokierunkowym wpływem na rozrodczość i rozwój płodu, w tym działaniem teratogennym i embriotoksycznym. Dawka 0,2 mg/kg mc./dobę podawana w okresie około- i poporodowym nie wykazała istotnego wpływu na matki i potomstwo u szczurów, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka matki. Średnie wartości LD50 dla idarubicyny podawanej dożylnie wynoszą: myszy 4,4 mg/kg, szczury 2,9 mg/kg, psy około 1,0 mg/kg, z głównymi narządami docelowymi obejmującymi układ hemolimfopoetyczny i przewód pokarmowy.
antracykliny, badania in vitro, badania in vivo, dawka LD50, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, genotoksyczność, idarubicyna, idarubicyna chlorowodorek, kancerogenność, kardiotoksyczność, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ hemolimfopoetyczny, wynaczynienie leku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Colchicine Genoptim 0,5 mg
Colchicine Genoptim zawiera kolchicynę w dawce 500 mikrogramów na tabletkę i jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i genotoksyczne. Badania na modelach zwierzęcych wykazały znaczące zmniejszenie płodności oraz ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu. W związku z tym stosowanie kolchicyny w ciąży jest bezwzględnie zabronione, a kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. W przypadku podejrzenia ciąży podczas leczenia należy natychmiast przerwać podawanie leku i skonsultować się z lekarzem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atimos 12 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego, substancji czynnej leku Atimos, wykazały, że głównym obszarem działania niepożądanego są efekty kardiowaskularne, zgodne z farmakologicznym profilem agonistów receptorów β2-adrenergicznych. W modelach zwierzęcych (szczury, psy) obserwowano zmiany w układzie sercowo-naczyniowym przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (12 mcg/dawkę). Badania rozrodczości wykazały nieznaczne obniżenie zdolności rozrodczej u samców szczurów przy bardzo dużym narażeniu ogólnoustrojowym, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego formoterolu.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, formoterol fumaran dwuwodny, mięśniak gładki macicy, narażenie ogólnoustrojowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, receptor β2, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamid WZF 2 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne loperamidu, substancji czynnej preparatu Loperamid WZF, wykazały brak specyficznych efektów toksycznych zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu. Ocena genotoksyczności i mutagenności w modelach in vitro i in vivo potwierdziła brak działania mutagennego. W badaniach na szczurach bardzo wysokie dawki 40 mg/kg mc./dobę (240-krotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi) negatywnie wpływały na płodność i przeżywalność płodów, co wiązało się z toksycznością matczyną. Niższe dawki nie wykazywały toksyczności matczynej, embrionalnej ani płodowej, a także nie zaburzały rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa.
arytmia, badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, elektrofizjologia serca, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, kanał hERG, loperamid, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie loperamidu, przepływ jonów potasowych, przepływ jonów sodowych, przeżywalność płodu, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Cyklamen purpurowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklamen purpurowy (Cyclamen purpurascens) jest aktywnym składnikiem preparatów Mastodynon (81,0 mg/tabletka) oraz Mastodynon N (10 g/100 g roztworu), występującym w potencji D4. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności ostrej ani przewlekłej związanej z jego stosowaniem. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych prowadzących do nowotworów lub zaburzeń dziedzicznych.
badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, cyklamen purpurowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Mastodynon, Mastodynon N, potencjał genotoksyczny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wady wrodzone - Leksykon substancji czynnych
Eprosartan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Eprosartan, substancja czynna leku Teveten, wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na szczurach i myszach przy dawkach do 3000 mg/kg m.c. oraz na psach do 1000 mg/kg m.c., bez przypadków śmiertelnych. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów nie zaobserwowano objawów toksyczności przy dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę przez 6 miesięcy. U psów dawki ≥30 mg/kg m.c./dobę przez 6 miesięcy powodowały przejściowe zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt), które uległy normalizacji po roku mimo kontynuacji leczenia, co sugeruje adaptacyjne mechanizmy kompensacyjne. W badaniach reprodukcyjnych u ciężarnych królików dawka 10 mg/kg m.c./dobę w późnym okresie ciąży wywołała zgony matek i płodów, natomiast dawka 3 mg/kg m.c./dobę była toksyczna jedynie dla matek, bez wpływu na płody, co jest zgodne z profilem antagonistów receptora angiotensyny II. Ocena genotoksyczności eprosartanu, przeprowadzona w badaniach in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 600 mg/kg m.c./dobę) i myszach (do 2000 mg/kg m.c./dobę) przez okres 2 lat nie potwierdziły potencjału onkogennego tej substancji. Podsumowując, eprosartan charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej, brakiem działania genotoksycznego oraz rakotwórczego, jednak wymaga ostrożności w stosowaniu u ciężarnych ze względu na potencjalną toksyczność reprodukcyjną.
antagonista receptora angiotensyny II, badania in vitro, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, eprosartan, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, krwinki czerwone, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, Teveten, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proursan 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA), substancji czynnej leku Proursan, wykazały brak istotnej toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu nawet dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność objawiającą się zaburzeniami enzymów wątrobowych oraz zmianami morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiązał się z kumulacją kwasu litocholowego, metabolitu UDCA, który u małp nie ulega detoksykacji, natomiast u ludzi jest skutecznie unieczynniany, co eliminuje ryzyko hepatotoksyczności w praktyce klinicznej. Badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa UDCA.
aplazja, badania in vitro, badania in vivo, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogeneza, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, mutagenność, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elidel 10 mg/g
Pimekrolimus, substancja czynna kremu Elidel (10 mg/g), charakteryzuje się bardzo niską biodostępnością po miejscowej aplikacji na skórę, wynoszącą około 0,03% w badaniach na miniaturowych świnkach. Substancja pozostaje w miejscu aplikacji przez około 10 dni w formie niezmienionej. U dorosłych pacjentów z atopowym zapaleniem skóry stosujących Elidel dwa razy dziennie przez 3 tygodnie, stężenia pimekrolimusa we krwi były w 77,5% przypadków poniżej 0,5 ng/ml, a w 99,8% poniżej 1 ng/ml, z maksymalnym stężeniem 1,4 ng/ml. W długotrwałym leczeniu do 1 roku (u 40 pacjentów) stężenia utrzymywały się poniżej 0,5 ng/ml w 98% przypadków, z maksymalnym stężeniem 0,8 ng/ml. U dzieci (3 miesiące – 14 lat) stężenia były podobne, z 60% pomiarów poniżej 0,5 ng/ml i 97% poniżej 2 ng/ml, a najwyższe stężenie wyniosło 2,6 ng/ml u niemowląt. Wartości AUC (0-12h) u dorosłych mieściły się w zakresie 2,5-11,4 ng×h/ml, a u dzieci 5,4-18,8 ng×h/ml, niezależnie od powierzchni zajętej chorobowo skóry (10-92% BSA). Nie obserwowano kumulacji pimekrolimusa w trakcie 12-miesięcznej terapii.
aplikacja na skórę, atopowe zapalenie skóry, AUC, badania in vitro, biodostępność, biodostępność miejscowa, BSA, Elidel, farmakokinetyka, narażenie ogólnoustrojowe, O-demetylacja, opatrunek okluzyjny, pimekrolimus, podanie doustne, pole pod krzywą stężenie-czas, powierzchnia ciała, stężenie we krwi, wydalanie z kałem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azycyna 200 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny, substancji czynnej leku Azycyna, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach sięgających 40-krotności dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Zaobserwowano jedynie przemijającą fosfolipidozę bez objawów toksyczności ogólnej. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości ze względu na krótkotrwały charakter terapii azytromycyną. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do indukcji zmian genetycznych. Badania embriotoksyczności na myszach i szczurach nie wykazały działania teratogennego, jednak przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę u szczurów stwierdzono niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zahamowanie przyrostu masy ciała u samic. Podobne opóźnienie kostnienia obserwowano także przy dawce 50 mg/kg mc./dobę w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym.
aberracja chromosomowa, azytromycyna, badania in vitro, badania in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, kostnienie, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, test mutacji genowej, toksyczność ogólna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torvacard neo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atorwastatyny (substancji czynnej preparatu Torvacard neo) wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz badaniu in vivo. W badaniach rakotwórczości u szczurów nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy przy dawkach powodujących 6-11-krotnie wyższą ekspozycję (AUC0-24h) niż u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe, co jednak ma ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na znacznie przekraczające dawki terapeutyczne. W zakresie wpływu na rozrodczość i rozwój, atorwastatyna nie wykazywała negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności u szczurów, królików i psów, jednak przy toksycznych dawkach dla ciężarnych samic obserwowano toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz obniżoną przeżywalność poporodową.
atorwastatyna, badania in vitro, badanie in vivo, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, opóźniony rozwój płodu, płodność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przenikanie przez łożysko, przeżywalność poporodowa, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność ciążowa, toksyczność płodowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytarabine Kabi 100 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytarabiny wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u gryzoni, szczególnie przy dawkach odpowiadających klinicznym, podawanych w okresie organogenezy. Ponadto, cytarabina indukuje toksyczność rozwojową, w tym uszkodzenia rozwijającego się mózgu w okresach około- i pourodzeniowych. Badania in vitro potwierdziły genotoksyczność leku, manifestującą się działaniem mutagennym i klastogennym, a także wykazały potencjał karcinogenny poprzez złośliwą transformację komórek gryzoni. Te wyniki podkreślają konieczność ostrożnej oceny ryzyka stosowania cytarabiny, zwłaszcza u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badania in vitro, cytarabina, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt klastogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, organogeneza, potencjał karcinogenny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, właściwości karcinogenne, złośliwa transformacja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin Eugia 10 mg/ml
Badania przedkliniczne karboplatyny, substancji czynnej w preparacie Carboplatin Eugia (10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne, szczególnie u szczurów, co wskazuje na wysokie ryzyko dla rozwijającego się płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Ponadto, karboplatyna wykazuje mutagenność zarówno in vivo, jak i in vitro, co sugeruje możliwość indukcji zmian genetycznych w DNA komórek, potencjalnie prowadzących do procesów nowotworowych oraz zaburzeń funkcji reprodukcyjnych. Brak bezpośrednich danych dotyczących kancerogenności, jednak na podstawie mechanizmu działania i mutagenności, istnieje podejrzenie o potencjalne działanie rakotwórcze karboplatyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bonogren 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (Bonogren) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na brak wpływu na materiał genetyczny komórek. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi, zaobserwowano zmiany w układzie tarczycowym (np. odkładanie pigmentu u szczurów, hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u makaków jawajskich), hematologicznym (obniżenie hemoglobiny, redukcja liczby leukocytów i erytrocytów u makaków) oraz narządzie wzroku (zmętnienie soczewki i zaćma u psów). Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji.
badania in vitro, badania in vivo, ciąża urojona, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, faza międzyrujowa, fumaran kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormonalna kontrola rozrodu, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, podwyższone stężenie prolaktyny, potencjał genotoksyczny, toksyczność kwetiapiny, trójjodotyronina T3, wpływ na płodność, zaćma, zagięcie nadgarstkowe, zmętnienie soczewki oka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Multi-Sanostol –
Produkt leczniczy Multi-Sanostol to syrop wielowitaminowy zawierający witaminy A (2400 j.m.), D3 (200 j.m.), B1 (2 mg), B2 (2 mg), B6 (1 mg), C (100 mg), E (2 mg), PP (10 mg), dekspantenol (4 mg) oraz związki wapnia: glukonian wapnia (50 mg) i fosforomleczan wapnia (50 mg) na 10 ml preparatu. Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo tego złożonego preparatu, w tym toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję. Składniki aktywne są jednak dobrze znane i mają ustalone profile bezpieczeństwa na podstawie długotrwałego stosowania klinicznego.
badania in vitro, badania przedkliniczne, benzoesan sodu, charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, dekspantenol, fosforomleczan wapnia, genotoksyczność, glukonian wapnia, kumulacja witamin, kwas askorbowy, kwas sorbowy, nadwrażliwość na składniki, nikotynamid, pirydoksyny chlorowodorek, potencjał rakotwórczy, retynolu palmitynian, ryboflawiny sodu fosforan, sacharoza, substancje pomocnicze, syrop glukozowy, syrop wielowitaminowy, tiaminy chlorowodorek, tokoferylu octan, toksyczność ostra, witamina A, witamina B1, witamina B2, witamina B6, witamina C, witamina D3, witamina E, witamina PP, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olicard 40 retard 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa monoazotanu izosorbidu, substancji czynnej leku Olicard 40 retard, wykazały brak toksyczności przewlekłej u szczurów oraz brak negatywnego wpływu na funkcje wątroby u psów, nawet przy dawce 191 mg/kg mc., gdzie odnotowano jedynie niewielki wzrost methemoglobiny o 2,6% i stężenia azotynu poniżej 0,02 mg/l. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono teratogenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran, wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie ujawniły znaczących zmian genetycznych ani zwiększonego ryzyka onkogenezy. Długoterminowe badania na szczurach i myszach potwierdziły brak działania rakotwórczego, co wskazuje na niski poziom ryzyka przy stosowaniu terapeutycznym. Ocena wpływu na płodność wykazała, że dawki znacznie przekraczające dawki terapeutyczne mogą negatywnie wpływać na spermatogenezę u szczurów i psów, jednak efekty te były w większości odwracalne po zaprzestaniu podawania leku. Badania na dwóch pokoleniach myszy podawanych doustnie nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamur 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamur, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Profil toksyczności odpowiadał farmakodynamicznym efektom antagonistów receptorów alfa1-adrenergicznych, bez istotnych odchyleń. W badaniach na psach przy bardzo dużych dawkach odnotowano zmiany w zapisie EKG, które jednak nie miały znaczenia klinicznego, co potwierdza akceptowalny profil kardiologiczny w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo wykazały brak istotnych właściwości genotoksycznych, wskazując na niskie ryzyko uszkodzeń DNA.
badania in vitro, badania in vivo, chlorowodorek tamsulosyny, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, potencjał rakotwórczy, procesy rozrodcze, receptor adrenergiczny alfa1, rozwój płodu, toksyczność leku, toksyczność reprodukcyjna, zapis elektrokardiograficzny, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proursan 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu ursodeoksycholowego wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. Długotrwałe podawanie substancji u małp ujawniło hepatotoksyczność objawiającą się zmianami enzymatycznymi, proliferacją przewodów żółciowych, ogniskowym zapaleniem wrotnym oraz martwicą hepatocytów, co przypisano obecności kwasu litocholowego – metabolitu nieulegającego detoksykacji u małp, w przeciwieństwie do ludzi. Badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego kwasu ursodeoksycholowego, potwierdzając jego bezpieczeństwo genotoksyczne zarówno in vitro, jak i in vivo.
aplazja, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogeneza, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa leku, proliferacja przewodów żółciowych, toksyczność płodowa, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agomelatine Adamed 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa agomelatyny wykazały działanie sedatywne u myszy, szczurów i małp po podaniu dużych dawek, bez wpływu na prąd hERG ani potencjał czynnościowy komórek Purkinjego u psów, co wskazuje na niskie ryzyko arytmogenne. Nie zaobserwowano właściwości prodrgawkowych nawet przy dawkach do 128 mg/kg mc. U gryzoni stwierdzono indukcję enzymów CYP2B (znaczną) oraz CYP1A i CYP3A (umiarkowaną) przy dawkach >125 mg/kg/dobę, natomiast u małp indukcja CYP2B i CYP3A była niewielka przy dawkach 375 mg/kg/dobę. Badania toksykologiczne nie wykazały hepatotoksyczności przy wielokrotnym podawaniu. Agomelatyna przenika przez łożysko u szczurów, jednak badania rozrodczości na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój przed- i pourodzeniowy.
badania in vitro, badania in vivo, CYP1A, CYP3A, działanie sedatywne, efekt toksyczny, enzym CYP2B, genotoksyczność, gruczolakowłókniak gruczołu sutkowego, hepatotoksyczność, komórki Purkinjego, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prąd hERG, przenikanie przez łożysko, rakotwórczość, ryzyko arytmogenne, toksyczność reprodukcyjna, właściwości prodrgawkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg/ml
Przedkliniczne badania pikosiarczanu sodu, substancji czynnej w produkcie Pikopil (7,5 mg/ml, krople doustne), wykazały brak istotnych działań niepożądanych farmakologicznych oraz toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA. Nie przeprowadzono jednak dedykowanych badań karcynogenności. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę (szczury) i 1000 mg/kg/dobę (króliki). Jednak dawka 1000 mg/kg/dobę wywołała toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz zwiększoną liczbą resorpcji u królików.
badania in vitro, badania in vivo, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, karcynogenność, krople doustne, okres laktacji, Pikopil, pikosiarczan sodu, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, resorpcja płodu, śmiertelność okołoporodowa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metotreksat Accord 100 mg/ml
Przedkliniczne badania na modelach zwierzęcych wykazały, że metotreksat wywiera istotny negatywny wpływ na płodność, prowadząc do zaburzeń funkcji rozrodczych i zmniejszonej zdolności do rozmnażania. Ponadto lek wykazuje działanie embriotoksyczne, fetotoksyczne oraz teratogenne, co skutkuje toksycznym wpływem na rozwijający się zarodek i płód oraz powstawaniem wad rozwojowych potomstwa. Metotreksat wykazuje również właściwości mutagenne zarówno in vivo, jak i in vitro, co wskazuje na potencjalne ryzyko mutacji genetycznych, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje niejednoznaczne.
badania in vitro, badania in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, metotreksat, mutacja genetyczna, mutagenność, płodność, potencjał karcynogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko karcynogenne, wady rozwojowe, wiek reprodukcyjny, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doneprion 5 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Doneprion, wykazuje wysoką specyficzność działania poprzez selektywną stymulację układu cholinergicznego, co potwierdzono w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Działania niepożądane obserwowane w tych badaniach były związane głównie z nadmierną aktywacją receptorów muskarynowych i nikotynowych, typową dla mechanizmu farmakologicznego leku. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani klastogenności w stężeniach terapeutycznych; klastogenność pojawiła się jedynie przy stężeniach przekraczających ponad 3000-krotnie stężenia terapeutyczne w osoczu. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego donepezylu, co wskazuje na niskie ryzyko kancerogenezy przy stosowaniu terapeutycznych dawek.
aktywność cholinergiczna, badania in vitro, badania in vivo, badania kliniczne, badania przedkliniczne, chlorowodorek donepezylu, dawka terapeutyczna, donepezyl, Doneprion, działanie klastogenne, działanie teratogenne, kancerogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptory muskarynowe i nikotynowe, rozwój zarodkowo-płodowy, stymulacja cholinergiczna, substancja czynna, test mikrojądrowy, test mutagenności, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotensin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benazeprylu chlorowodorku, substancji czynnej leku Lotensin, wykazały brak toksycznego wpływu na zdolności reprodukcyjne u szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania teratogenności przeprowadzone na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego benazeprylu. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach, przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę (250-krotnie wyższych niż maksymalne dawki u ludzi), nie wykazały potencjału rakotwórczego substancji.
badania in vitro, badania in vivo, benazeprylu chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, pacjent pediatryczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, teratogenność, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na zarodek - Leksykon substancji czynnych
Denotywir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Denotywir, substancja czynna kremu Vratizolin w stężeniu 30 mg/g, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje toksyczność ostrą, przewlekłą, subchroniczną, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój, miejscową tolerancję oraz inne specyficzne badania toksykologiczne. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (58,5 mg/g), alkohol stearylowy (58,5 mg/g), glikol propylenowy (175 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/g), propylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg/g) oraz sodu laurylosiarczan (10 mg/g).
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badania in vitro, badania na zwierzętach, badania toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, denotywir, działanie niepożądane, genotoksyczność, glikol propylenowy, krem, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowa tolerancja, potencjał rakotwórczy, propylu parahydroksybenzoesan, sodu laurylosiarczan, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Vratizolin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 40 mg
Przedkliniczne badania atorwastatyny wykazały brak potencjału mutagennego i klastogennego w serii testów in vitro oraz in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne substancji czynnej Atorvox. W badaniach karcinogenności na szczurach nie stwierdzono działania nowotworowego, natomiast u myszy przy ekspozycji na dawki 6-11 razy wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Badania reprodukcyjne na szczurach, królikach i psach nie wykazały wpływu atorwastatyny na płodność ani teratogenności, jednak przy toksycznych dawkach dla samic ciężarnych odnotowano toksyczność płodową oraz negatywny wpływ na rozwój postnatalny potomstwa, w tym opóźniony rozwój i obniżoną przeżywalność młodych szczurów.
atorwastatyna, AUC, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, działanie karcinogenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, opóźnienie rozwojowe, potencjał karcinogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, uszkodzenie chromosomów, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gensulin N 100 j.m./ml
Gensulin N to preparat insuliny ludzkiej wytwarzanej metodą rekombinacji DNA w komórkach Escherichia coli, dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 100 j.m./ml. Każda fiolka zawiera 10 ml zawiesiny, co odpowiada 1000 j.m. insuliny izofanowej. Insulina ta jest identyczna pod względem składu aminokwasowego z insuliną endogenną człowieka. Badania toksyczności podostrej nie wykazały poważnych zdarzeń niepożądanych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa preparatu w fazie przedklinicznej.
badania in vitro, badania in vivo, bufor fosforanowy, działanie mutagenne, hodowla komórkowa, insulina endogenna, insulina izofanowa, insulina ludzka rekombinowana, insulina NPH, model zwierzęcy, profil bezpieczeństwa insuliny, rekombinacja DNA, test mutagenności, toksyczność podostra, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina jałowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imigran FDT 50 mg
Przedkliniczne badania sumatryptanu, substancji czynnej leku Imigran FDT, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie działania teratogennego, karcynogennego oraz genotoksycznego. Zarówno badania in vitro, jak i na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału sumatryptanu do wywoływania wad rozwojowych, procesów nowotworowych ani uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie zdolności do inseminacji po podaniu doustnym w dawkach generujących stężenia w osoczu około 200-krotnie wyższe niż u ludzi po standardowej dawce 100 mg. Natomiast podanie podskórne, nawet przy stężeniach około 150-krotnie wyższych niż u ludzi po dawce doustnej, nie wpływało negatywnie na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alikval Duo 50 mg + 1000 mg
Badania toksykologiczne wildagliptyny, składnika produktu leczniczego Alikval Duo, wykazały brak nowych działań toksycznych przy stosowaniu połączenia z metforminą przez okres do 13 tygodni. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce powyżej 15 mg/kg mc. (7-krotna ekspozycja względem Cmax u ludzi). U szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów w płucach przy dawkach odpowiednio 25 mg/kg (5-krotna ekspozycja AUC) i 750 mg/kg (142-krotna ekspozycja AUC). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały biegunkę i krwawienia, jednak dawka bezpieczna nie została określona. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie potwierdziły istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka przy dawkach do 75 mg/kg (10-krotna ekspozycja u ludzi). W badaniach rakotwórczości u szczurów (do 900 mg/kg) nie stwierdzono wzrostu częstości guzów, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolakoraka sutka i naczyniakomięsaka krwionośnego przy dawkach 500 mg/kg i 100 mg/kg, co jednak nie jest uznawane za ryzyko dla ludzi ze względu na brak genotoksyczności i specyfikę gatunkową.
badania genotoksyczności, badania in vitro, badania in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka bezpieczna, działanie mutagenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, małpy cynomolgus, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, objawy przewodu pokarmowego, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczny wpływ, wewnątrzsercowe przewodzenie impulsów, wildagliptyna i metformina, zaburzenia płodności, żebra faliste - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methotrexat-Ebewe 10 mg/ml
Przedkliniczne badania metotreksatu wykazały jego silne powinowactwo do tkanek o wysokiej proliferacji komórkowej, co jest podstawą zarówno działania terapeutycznego, jak i toksyczności leku. Istotnym aspektem jest jego wyraźny wpływ toksyczny na układ rozrodczy, w tym działanie teratogenne i toksyczność płodową, obserwowane przy dawkach nieszkodliwych dla organizmu matczynego. Badania na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły te efekty, podkreślając konieczność ostrożności w stosowaniu metotreksatu u pacjentów w wieku rozrodczym. W kontekście potencjału rakotwórczego, dane przedkliniczne nie wykazały właściwości kancerogennych metotreksatu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
badania in vitro, badania in vivo, choroby nowotworowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórki somatyczne, metotreksat, organizm matczyny, potencjał rakotwórczy, proliferacja komórkowa, ryzyko nowotworowe, szpik kostny, teratogenność, toksyczność lekowa, toksyczność leku, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomów, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitynib Adamed 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały toksyczność wielonarządową przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu zwierząt, obejmującą przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę zewnątrzwydzielniczą (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy (zanik macicy, zmniejszenie wzrostu pęcherzyków jajnikowych). Zmiany te były w większości odwracalne po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Dodatkowo odnotowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek, krwotoki z przewodu pokarmowego i jamy ustnej oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię in vitro. Potencjał rakotwórczy potwierdzono w modelach zwierzęcych przy dawkach ≥ 25 mg/kg mc./dobę (myszy rasH2) i 1-3 mg/kg mc./dobę (szczury), z występowaniem nowotworów żołądka, dwunastnicy, śródbłoniaka krwionośnego oraz guzów chromochłonnych nadnerczy.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badania in vitro, badanie toksyczności, działanie klastogenne, działanie teratogenne, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej, komórki mezangialne, krwotok z przewodu pokarmowego, limfocyty krwi obwodowej, mysz transgeniczna, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, resorpcja zarodka, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój postnatalny, sunitynib, szpik kostny, toksyczność wielokrotnego podania, trzustka zewnątrzwydzielnicza, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wada rozwojowa szkieletu, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, zwyrodnienie ciałka żółtego - Leksykon substancji czynnych
Cylostazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cylostazol, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu III (PDE III), zwiększa stężenie cAMP w tkankach, co przekłada się na działanie inotropowe dodatnie oraz rozszerzające naczynia krwionośne. W badaniach przedklinicznych u psów zaobserwowano sercowo-naczyniowe zmiany chorobowe przy dawkach terapeutycznych, które nie występowały u szczurów i małp, wskazując na gatunkowo swoistą toksyczność. Elektrofizjologiczne testy na psach i małpach nie wykazały wydłużenia odstępu QTc, co zmniejsza ryzyko arytmii. Badania genotoksyczności in vivo były negatywne, natomiast in vitro na komórkach jajników chomików chińskich odnotowano słaby, ale istotny wzrost aberracji chromosomalnych. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
aberracje chromosomalne, badania in vitro, badania in vivo, badania rakotwórczości, cykliczny AMP, cylostazol, dodatnie działanie inotropowe, dojrzewanie oocytów, działanie mutagenne, fosfodiesteraza typu III, inhibitor fosfodiesterazy, mutacje genów, naczynia krwionośne, naprawa DNA, nieprawidłowości rozwojowe, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia, płytki krwi, rozszerzanie naczyń krwionośnych, szpik kostny, testy genotoksyczności, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia płodności, zaburzenia rytmu serca, zmiany sercowo-naczyniowe, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Humulin N 100 j.m./ml
Humulin N jest insuliną ludzką produkowaną metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem bakterii Escherichia coli, co pozwala na uzyskanie preparatu identycznego z endogenną insuliną ludzką i minimalizuje ryzyko reakcji immunologicznych typowych dla insulin zwierzęcych. Przedkliniczne badania toksykologiczne, w tym testy toksyczności podostrej, nie wykazały poważnych zdarzeń niepożądanych związanych ze stosowaniem Humulin N. Kompleksowa ocena mutagenności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziła brak działania mutagennego, co świadczy o bezpieczeństwie genetycznym preparatu. Humulin N jest dostępny jako jałowa zawiesina do wstrzykiwań o stężeniu 100 j.m./ml, pH 6,9-7,5, co zapewnia stabilność i odpowiedni profil farmaceutyczny do terapii cukrzycy.
badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, bufor fosforanowy, Escherichia coli, Humulin N, insulina endogenna, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina ludzka rekombinowana, insulina zwierzęca, jałowa zawiesina, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, reakcja immunologiczna, rekombinacja DNA, terapia cukrzycy, toksyczność podostra, zawiesina do wstrzykiwań