Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bonogren 25 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Bonogren

Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Bonogren (kwetiapina w postaci fumaranu) dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania, które pomagają ocenić potencjalne zagrożenia związane z terapią tym lekiem u ludzi. Kompleksowe badania obejmowały ocenę genotoksyczności, wpływu na poszczególne układy narządów oraz wpływu na rozród i rozwój płodu.¹

Potencjał genotoksyczny

Badania potencjału genotoksycznego kwetiapiny przeprowadzone zarówno w warunkach laboratoryjnych (in vitro), jak i w żywych organizmach (in vivo) nie wykazały oznak działania genotoksycznego. Oznacza to, że substancja czynna Bonogrenu nie wykazuje szkodliwego wpływu na materiał genetyczny komórek.²

Zmiany narządowe u zwierząt laboratoryjnych

W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy zastosowaniu dawek mogących mieć znaczenie kliniczne (porównywalnych do dawek stosowanych u ludzi), zaobserwowano szereg zmian w różnych układach narządowych:³

• Wpływ na tarczycę – u szczurów odnotowano odkładanie się pigmentu w tarczycy.⁴
• Zmiany u naczelnych – u makaków jawajskich zaobserwowano:
  • Hipertrofię komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego (powiększenie komórek)
  • Obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu
  • Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
  • Redukcję liczby krwinek białych i czerwonych⁵
• Wpływ na narząd wzroku – u psów stwierdzono zmętnienie soczewki oraz zaćmę.⁶

Należy podkreślić, że powyższe zmiany obserwowane w badaniach laboratoryjnych nie zostały dotychczas potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.⁷

Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa

W badaniach toksycznego oddziaływania kwetiapiny na rozwój zarodka i płodu u królików zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zagięcia nadgarstkowego/stępowego. Efekt ten występował przy dawkowaniu powodującym wyraźne działanie toksyczne na organizm samicy, które objawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała ciężarnej samicy. Należy zaznaczyć, że obserwowane działania były widoczne przy poziomie ekspozycji u samicy podobnym lub nieznacznie większym niż ekspozycja występująca u ludzi podczas stosowania maksymalnej dawki terapeutycznej.⁸

Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla stosowania kwetiapiny u ludzi pozostaje nieznane.⁹

Wpływ na płodność

W badaniach wpływu kwetiapiny na płodność przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące zmiany:¹⁰

• Marginalne zmniejszenie płodności u samców
• Występowanie ciąż urojonych
• Przedłużone fazy międzyrujowe
• Wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania
• Zmniejszenie odsetka ciąż

Istotne jest jednak, że zaobserwowane efekty są związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny i nie mają bezpośredniego znaczenia u ludzi ze względu na międzygatunkowe różnice w mechanizmie hormonalnej kontroli rozrodu.¹¹ Mechanizm hormonalny kontrolujący procesy rozrodcze u szczurów różni się znacząco od mechanizmu występującego u ludzi, co ogranicza możliwość bezpośredniej ekstrapolacji tych wyników na populację ludzką.