Działania niepożądane
Bonogren 25 mg

Lek Bonogren, zawierający kwetiapinę (fumaranu kwetiapiny) w dawce 25 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Najczęściej (≥10%) obserwuje się senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz objawy odstawienia po przerwaniu terapii. Bardzo często występuje zmniejszenie stężenia hemoglobiny, co może prowadzić do niedokrwistości, a także zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost triglicerydów, cholesterolu całkowitego (głównie LDL), spadek HDL oraz przyrost masy ciała. Często obserwuje się leukopenię, zmniejszoną liczbę neutrofilów, zwiększoną liczbę eozynofilów, a rzadziej agranulocytozę, stanowiącą poważne powikłanie hematologiczne. Zaburzenia endokrynologiczne obejmują hiperprolaktynemię oraz zmiany w stężeniach hormonów tarczycy (obniżenie T₂, T₃ i wzrost TSH). Wśród działań niepożądanych często występują także zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, niestrawność i wymioty.

Działania niepożądane leku Bonogren

Bonogren, zawierający substancję czynną kwetiapinę w postaci fumaranu kwetiapiny, wykazuje szereg działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi personelu medycznego. Poniższy artykuł szczegółowo opisuje profil bezpieczeństwa leku Bonogren 25 mg, koncentrując się na częstości występowania, charakterystyce klinicznej oraz znaczeniu poszczególnych działań niepożądanych.1

Najczęstsze działania niepożądane

Podczas terapii kwetiapiną najczęściej (≥10%) obserwuje się następujące działania niepożądane: senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Równie często występują objawy odstawienia po przerwaniu leczenia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL i przyrost masy ciała. Dodatkowo często obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe.2

Klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane leku Bonogren sklasyfikowano zgodnie z wytycznymi III Grupy Roboczej Rady Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych (CIOMS). Częstość występowania określono według następujących kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).3

Szczegółowy przegląd działań niepożądanych

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

W trakcie leczenia Bonogrem bardzo często obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Często występują: leukopenia, zmniejszona liczba neutrofilów oraz zwiększona liczba eozynofilów. Niezbyt często mogą pojawić się: neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość oraz zmniejszona liczba płytek krwi. Rzadko może wystąpić agranulocytoza, która stanowi poważne powikłanie hematologiczne wymagające natychmiastowej interwencji.4

Zaburzenia endokrynologiczne

Zaburzenia endokrynologiczne związane z leczeniem kwetiapiną obejmują hiperprolaktynemię, a także wpływ na gospodarkę hormonów tarczycy, w tym zmniejszenie stężenia całkowitej T₂, zmniejszenie stężenia wolnej T₂, zmniejszenie stężenia całkowitej T₃ oraz zwiększenie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH).5

Zaburzenia układu immunologicznego

Mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym skórne reakcje alergiczne, których częstość jest trudna do określenia na podstawie dostępnych danych.6

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często u pacjentów stosujących Bonogren występują zaburzenia metaboliczne, takie jak: zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu oraz zwiększenie masy ciała. Często obserwuje się zwiększenie łaknienia oraz podwyższenie stężenia glukozy we krwi prowadzące do stanu hiperglikemicznego. Niezbyt często może wystąpić dyzartria i hiponatremia. Do rzadszych powikłań należą cukrzyca oraz nasilenie istniejącej cukrzycy, które wymagają monitorowania parametrów metabolicznych.7

Zaburzenia psychiczne

U pacjentów stosujących Bonogren mogą występować nietypowe sny i koszmary senne. Szczególnej uwagi wymagają myśli i zachowania samobójcze, które mogą pojawić się w trakcie terapii.8

Zaburzenia żołądka i jelit

Do częstych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą zaparcia, niestrawność oraz wymioty.9

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często obserwuje się zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) w surowicy oraz zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy (gamma-GT), co może wskazywać na wpływ leku na funkcję wątroby.10

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) oraz zapalenie naczyń krwionośnych skóry.11

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często występują objawy odstawienia po przerwaniu leczenia. Często pojawiają się łagodna postać astenii, obrzęk obwodowy, drażliwość oraz gorączka.12

Badania diagnostyczne

W badaniach laboratoryjnych często stwierdza się zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi.13

Tabela działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis i znaczenie kliniczne
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zmniejszone stężenie hemoglobiny Bardzo często (≥1/10) Może prowadzić do niedokrwistości i wymagać monitorowania parametrów morfologii
Leukopenia, zmniejszona liczba neutrofilów, zwiększona liczba eozynofilów Często (≥1/100 do <1/10) Wymaga kontroli parametrów hematologicznych, zwłaszcza przy długotrwałej terapii
Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Może zwiększać ryzyko infekcji lub krwawień, wymaga monitorowania
Agranulocytoza Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Poważne powikłanie wymagające natychmiastowego przerwania leczenia
Zaburzenia endokrynologiczne Hiperprolaktynemia, zmniejszenie stężenia całkowitej T₂ i T₃, zmniejszenie stężenia wolnej T₂, zwiększenie stężenia TSH Częstość nieznana Może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania, mlekotoku, ginekomastii, zaburzeń funkcji tarczycy
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość (w tym skórne reakcje alergiczne) Częstość nieznana Od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje alergiczne
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego (głównie LDL), zmniejszenie HDL, zwiększenie masy ciała Bardzo często (≥1/10) Zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, wymaga monitorowania
Zwiększenie łaknienia, hiperglikemia Często (≥1/100 do <1/10) Może prowadzić do nadwagi i zaburzeń gospodarki węglowodanowej
Hiponatremia, cukrzyca, nasilenie istniejącej cukrzycy Niezbyt często/Rzadko Wymaga ścisłego monitorowania parametrów metabolicznych
Zaburzenia psychiczne Nietypowe sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze Częstość nieznana Wymaga wzmożonej czujności i regularnej oceny stanu psychicznego pacjenta
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, niestrawność, wymioty Często (≥1/100 do <1/10) Mogą wpływać na komfort i współpracę pacjenta w terapii
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności AlAT i gamma-GT Często (≥1/100 do <1/10) Wskazuje na potencjalny wpływ na funkcję wątroby, wymaga monitorowania
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, DRESS, zapalenie naczyń krwionośnych skóry Rzadko/Bardzo rzadko Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne wymagające natychmiastowego przerwania leczenia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Objawy odstawienia Bardzo często (≥1/10) Występują po nagłym przerwaniu leczenia, wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Łagodna postać astenii, obrzęk obwodowy, drażliwość, gorączka Często (≥1/100 do <1/10) Mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi Często (≥1/100 do <1/10) Może wskazywać na wpływ na tkankę mięśniową

Szczególne grupy działań niepożądanych

Zaburzenia hematologiczne

Zaburzenia hematologiczne związane z leczeniem kwetiapiną wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. Szczególnej uwagi wymaga agranulocytoza, która choć występuje rzadko, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta i wymaga natychmiastowego przerwania terapii.14

Zaburzenia metaboliczne

Leczenie kwetiapiną bardzo często prowadzi do zaburzeń metabolicznych, takich jak dyslipidemia i przyrost masy ciała. Pacjenci wymagają regularnej kontroli profilu lipidowego, masy ciała oraz parametrów gospodarki węglowodanowej. Szczególnej uwagi wymagają osoby z czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy, gdyż kwetiapina może prowadzić do jej rozwoju lub nasilenia.15

Objawy odstawienia

Bardzo często po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną występują objawy odstawienia. Aby zminimalizować ryzyko ich wystąpienia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku, a nie jego nagłe odstawienie.16

Ciężkie reakcje skórne

Choć rzadko, podczas stosowania Bonogrenu mogą wystąpić ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy, wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) oraz zapalenie naczyń krwionośnych skóry. Wystąpienie takich objawów wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniej terapii.17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl