Przedawkowanie
Bonogren 25 mg

Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku Bonogren, stanowi stan zagrożenia życia, manifestujący się objawami takimi jak senność, sedacja, tachykardia (>100 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, działanie przeciwcholinergiczne (suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu), wydłużenie odstępu QT w EKG, drgawki, stan padaczkowy, rabdomioliza (z podwyższeniem kinazy kreatynowej), niewydolność oddechowa, splątanie, majaczenie, pobudzenie oraz śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia. Mechanizmy toksyczności obejmują blokadę receptorów adrenergicznych i muskarynowych, wpływ na kanały jonowe mięśnia sercowego oraz zaburzenia równowagi neuroprzekaźników.

Przedawkowanie leku Bonogren (kwetiapina)

Przedawkowanie kwetiapiny (substancji czynnej leku Bonogren) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania wynikają głównie z zaostrzenia znanych działań farmakologicznych substancji czynnej i mogą prowadzić do stanu zagrażającego życiu.1

Skutki kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie kwetiapiny może prowadzić do szeregu poważnych komplikacji zdrowotnych, w tym wydłużenia odstępu QT, drgawek, stanu padaczkowego, rabdomiolizy, niewydolności oddechowej, zatrzymania moczu, splątania, majaczenia i/lub pobudzenia, śpiączki, a w skrajnych przypadkach nawet do zgonu.2

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z wcześniej rozpoznaną ciężką chorobą układu krążenia, gdyż mogą oni być obarczeni zwiększonym ryzykiem wystąpienia poważnych skutków przedawkowania kwetiapiny.3

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie kwetiapiny charakteryzuje się występowaniem objawów wynikających z jej działania farmakologicznego. Do podstawowych objawów należą:4

Objaw przedawkowania Opis Mechanizm
Senność i sedacja Nasilona senność, obniżenie poziomu świadomości, trudności w wybudzeniu pacjenta Nasilone działanie farmakologiczne kwetiapiny
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca >100 uderzeń/min Efekt blokady receptorów adrenergicznych i działanie przeciwcholinergiczne
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi, często z objawami ortostatycznymi Blokada receptorów alfa-adrenergicznych
Działanie przeciwcholinergiczne Suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic, zatrzymanie moczu, zmniejszona perystaltyka jelit Blokada receptorów muskarynowych
Wydłużenie odstępu QT Widoczne w EKG wydłużenie odstępu QT z ryzykiem zaburzeń rytmu serca Wpływ na kanały jonowe w komórkach mięśnia sercowego
Drgawki i stan padaczkowy Napady drgawkowe, potencjalnie prowadzące do stanu padaczkowego Zaburzenie równowagi neuroprzekaźników
Rabdomioliza Rozpad komórek mięśni poprzecznie prążkowanych, bóle mięśniowe, podwyższenie poziomu kinazy kreatynowej Bezpośrednie działanie toksyczne lub wtórne do drgawek/hipoksji
Niewydolność oddechowa Osłabienie oddechu, spadek saturacji Depresja ośrodka oddechowego
Zatrzymanie moczu Niemożność oddania moczu, przepełniony pęcherz moczowy Działanie przeciwcholinergiczne
Splątanie i majaczenie Dezorientacja, zaburzenia świadomości, halucynacje Wpływ na równowagę neuroprzekaźników
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, agresja Zaburzenie równowagi neuroprzekaźników
Śpiączka Głębokie zaburzenia świadomości Toksyczne działanie na ośrodkowy układ nerwowy

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania kwetiapiny wymaga kompleksowego podejścia, ponieważ dla tej substancji nie istnieje swoiste antidotum.5 Postępowanie obejmuje następujące działania:

Podstawowe postępowanie

W przypadku ciężkiego zatrucia kwetiapiny, pacjent powinien być hospitalizowany na oddziale intensywnej terapii.6 Podstawowe postępowanie obejmuje:

  • Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – uzyskanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych7
  • Zapewnienie odpowiedniego natlenowania i wentylacji – podaż tlenu, w razie potrzeby wspomaganie oddychania lub intubacja8
  • Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego – kontrola parametrów życiowych, EKG, w razie potrzeby leczenie zaburzeń hemodynamicznych9

Leczenie objawów antycholinergicznych

U pacjentów z delirium, pobudzeniem i stwierdzonym zespołem przeciwcholinergicznym można rozważyć zastosowanie fizostygminy w dawce 1-2 mg, jednak wyłącznie pod stałą kontrolą EKG.10 Należy podkreślić, że fizostygmina nie jest zalecana jako standardowe leczenie ze względu na potencjalny negatywny wpływ na przewodzenie w sercu.11

Przeciwwskazania do stosowania fizostygminy obejmują:12

  • Jakiekolwiek nieprawidłowości w zapisie EKG
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Blok serca jakiegokolwiek stopnia
  • Poszerzenie zespołu QRS

Zapobieganie wchłanianiu

W przypadku ciężkiego zatrucia kwetiapiny, w celu ograniczenia wchłaniania leku, można rozważyć następujące interwencje:13

  • Płukanie żołądka – wskazane w ciężkich zatruciach, jeśli możliwe do wykonania w ciągu jednej godziny od spożycia leku
  • Podanie węgla aktywnego – w celu adsorpcji kwetiapiny w przewodzie pokarmowym

Leczenie niedociśnienia tętniczego

W przypadku opornego na leczenie niedociśnienia tętniczego spowodowanego przedawkowaniem kwetiapiny, zaleca się:14

  • Dożylne podawanie płynów
  • Stosowanie odpowiednich środków sympatykomimetycznych

Należy zwrócić szczególną uwagę na dobór leków presyjnych. Przeciwwskazane jest stosowanie adrenaliny i dopaminy, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie tętnicze w mechanizmie wywołanej przez kwetiapinę blokady receptorów alfa-adrenergicznych.15

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu kwetiapiny powinien pozostawać pod wnikliwą kontrolą lekarską do czasu całkowitego ustąpienia objawów i powrotu do zdrowia.16 Monitorowanie powinno obejmować:

  1. Regularne pomiary parametrów życiowych
  2. Monitorowanie EKG (szczególnie pod kątem wydłużenia odstępu QT)
  3. Ocenę stanu neurologicznego
  4. Kontrolę funkcji nerek i wątroby
  5. Kontrolę poziomów elektrolitów
  6. Monitorowanie stężenia kinazy kreatynowej (w przypadku podejrzenia rabdomiolizy)

Ze względu na możliwość interakcji, w przypadku ciężkiego zatrucia należy uwzględnić możliwość zażycia przez pacjenta kilku różnych produktów leczniczych, co może modyfikować obraz kliniczny i wpływać na skuteczność zastosowanego leczenia.17

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl