Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Agomelatine Adamed 25 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa agomelatyny wykazały działanie sedatywne u myszy, szczurów i małp po podaniu dużych dawek, bez wpływu na prąd hERG ani potencjał czynnościowy komórek Purkinjego u psów, co wskazuje na niskie ryzyko arytmogenne. Nie zaobserwowano właściwości prodrgawkowych nawet przy dawkach do 128 mg/kg mc. U gryzoni stwierdzono indukcję enzymów CYP2B (znaczną) oraz CYP1A i CYP3A (umiarkowaną) przy dawkach >125 mg/kg/dobę, natomiast u małp indukcja CYP2B i CYP3A była niewielka przy dawkach 375 mg/kg/dobę. Badania toksykologiczne nie wykazały hepatotoksyczności przy wielokrotnym podawaniu. Agomelatyna przenika przez łożysko u szczurów, jednak badania rozrodczości na szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój przed- i pourodzeniowy.

Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania agomelatyny

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa agomelatyny obejmują szereg aspektów, które zostały szczegółowo przeanalizowane na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te dostarczają istotnych informacji o potencjalnych efektach działania leku przed jego wprowadzeniem do stosowania u ludzi.

Efekty farmakologiczne i wpływ na ośrodkowy układ nerwowy

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano działanie sedatywne agomelatyny u myszy, szczurów i małp po podaniu pojedynczych i wielokrotnych dużych dawek leku. Efekt ten jest istotny z punktu widzenia potencjalnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy pacjentów.1

Badania bezpieczeństwa farmakologicznego nie wykazały wpływu agomelatyny na prąd hERG (human Ether à-go-go Related Gene) ani na potencjał czynnościowy komórek Purkinjego u psów, co sugeruje brak istotnego ryzyka arytmogennego. Jest to szczególnie ważne w kontekście bezpieczeństwa kardiologicznego leku.2

Co istotne, agomelatyna nie wykazywała właściwości prodrgawkowych u myszy i szczurów nawet po podaniu dootrzewnowym wysokich dawek – do 128 mg/kg masy ciała. Wskazuje to na niskie ryzyko wywoływania drgawek podczas stosowania terapeutycznego.3

Wpływ na enzymy wątrobowe

W badaniach na gryzoniach stwierdzono znaczną indukcję enzymu CYP2B oraz umiarkowaną indukcję CYP1A i CYP3A po zastosowaniu dawek przekraczających 125 mg/kg masy ciała na dobę. U małp indukcja CYP2B i CYP3A po dawkach 375 mg/kg masy ciała na dobę była niewielka. Efekty te mogą mieć znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych.4

W badaniach toksykologicznych z użyciem dawki wielokrotnej u gryzoni i małp nie zaobserwowano szkodliwego wpływu agomelatyny na wątrobę, co stanowi korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście hepatotoksyczności.5

Toksyczność reprodukcyjna i rozwojowa

Badania wykazały, że agomelatyna przenika przez łożysko i do płodu u ciężarnych szczurów. Jest to istotna informacja w kontekście potencjalnego stosowania leku u kobiet w ciąży.6

Szeroko zakrojone badania rozrodczości przeprowadzone na szczurach i królikach nie wykazały wpływu agomelatyny na:

  • płodność
  • rozwój zarodkowo-płodowy
  • rozwój przed- i pourodzeniowy

Powyższe wyniki sugerują brak toksycznego wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa przy stosowaniu leku.7

W badaniach na młodych zwierzętach nie zaobserwowano wpływu agomelatyny na ich zachowanie, widzenie czy czynności rozrodcze. Obserwowano jedynie niewielkie, niezależne od dawki zmniejszenie masy ciała, związane z właściwościami farmakologicznymi leku oraz pewne mniejsze oddziaływania na układ rozrodczy u samców, które jednak nie powodowały zaburzeń czynności rozrodczych.8

Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy

W kompleksowych badaniach genotoksyczności przeprowadzono serię standardowych prób zarówno in vitro, jak i in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego agomelatyny, co wskazuje na brak genotoksyczności leku.9

Badania dotyczące rakotwórczości wykazały, że agomelatyna zwiększała częstość występowania nowotworów wątroby u szczurów i myszy po dawce przynajmniej 110 razy większej od dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi. Nowotwory wątroby są najprawdopodobniej związane z indukcją enzymów specyficzną dla gryzoni, co sugeruje niskie znaczenie kliniczne tego zjawiska dla pacjentów.10

Dodatkowo zaobserwowano zwiększoną częstość występowania łagodnych gruczolakowłókniaków gruczołu sutkowego u szczurów przy dużej ekspozycji (60 razy większej niż dawka terapeutyczna). Częstość ta pozostawała jednak w zakresie wartości obserwowanych w grupach kontrolnych, co również sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne.11

Znaczenie danych przedklinicznych

Całość danych przedklinicznych wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa agomelatyny. Obserwowane efekty toksyczne pojawiały się głównie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje u ludzi, co sugeruje ograniczone znaczenie kliniczne tych obserwacji przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Nie wykryto także poważnych sygnałów bezpieczeństwa w zakresie neurotoksyczności, genotoksyczności czy toksyczności reprodukcyjnej.

Istotne jest monitorowanie potencjalnego wpływu agomelatyny na układ rozrodczy oraz funkcje wątroby u pacjentów leczonych tym produktem, choć dane przedkliniczne sugerują niskie ryzyko w warunkach terapeutycznych.12

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl