Właściwości farmakodynamiczne
Agomelatine Adamed 25 mg

Agomelatyna, psychoanaleptyk z grupy innych leków przeciwdepresyjnych (kod ATC: N06AX22), charakteryzuje się unikatowym mechanizmem działania jako agonista receptorów melatonergicznych MT1 i MT2 oraz antagonista receptorów 5-HT2C, bez wpływu na wychwyt monoamin czy powinowactwa do receptorów adrenergicznych, histaminergicznych, cholinergicznych, dopaminergicznych i benzodiazepinowych. Wpływa na rytm okołodobowy, przywracając jego prawidłowy przebieg, co jest istotne w leczeniu depresji z zaburzeniami snu. Agomelatyna selektywnie zwiększa uwalnianie noradrenaliny i dopaminy w korze czołowej, nie zmieniając stężeń serotoniny, co odróżnia ją od SSRI i SNRI. W badaniach klinicznych na 7900 pacjentach z dużymi epizodami depresyjnymi wykazano skuteczność agomelatyny w dawkach 25-50 mg, szczególnie u pacjentów z cięższą depresją (HAM-D ≥25), z potwierdzoną długoterminową skutecznością w zapobieganiu nawrotom (22% nawrotów vs. 47% placebo w 6-miesięcznym okresie). Agomelatyna poprawia parametry snu (wydłużenie snu wolnofalowego, brak negatywnego wpływu na fazę REM, skrócenie czasu zasypiania) oraz nie zaburza funkcji poznawczych i seksualnych, co stanowi przewagę nad innymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Substancja czynna

Właściwości farmakodynamiczne agomelatyny – charakterystyka ogólna

Agomelatyna należy do grupy farmakoterapeutycznej psychoanaleptyki, sklasyfikowana jako inne leki przeciwdepresyjne (kod ATC: N06AX22). Substancja ta wykazuje unikatowy mechanizm działania na tle innych leków przeciwdepresyjnych, co przekłada się na jej szczególne właściwości farmakodynamiczne i efektywność kliniczną u pacjentów z dużymi epizodami depresyjnymi.1

Mechanizm działania agomelatyny

Mechanizm działania agomelatyny opiera się na dwóch głównych komponentach farmakodynamicznych. Substancja ta jest agonistą receptorów melatonergicznych (MT1 i MT2) oraz antagonistą receptorów serotoninowych 5-HT2C. Badania farmakologiczne wykazały, że agomelatyna nie wpływa na wychwyt monoamin i nie posiada powinowactwa do wielu innych receptorów, w tym: α- i β-adrenergicznych, histaminergicznych, cholinergicznych, dopaminergicznych ani benzodiazepinowych.2

Wpływ na rytm okołodobowy

Szczególną cechą agomelatyny jest jej wpływ na rytm okołodobowy organizmu. W modelach zwierzęcych z zaburzonym rytmem dobowym wykazano, że agomelatyna efektywnie przywraca prawidłowy rytm okołodobowy. Ta właściwość ma istotne znaczenie w kontekście zaburzeń depresyjnych, w których często obserwuje się zaburzenia rytmu snu i czuwania.3

Wpływ na przekaźnictwo neuroprzekaźnikowe

Agomelatyna selektywnie zwiększa uwalnianie noradrenaliny i dopaminy, szczególnie w obrębie kory czołowej, co jest istotne z perspektywy mechanizmu przeciwdepresyjnego. Co ważne, substancja ta nie wpływa na zewnątrzkomórkowe stężenia serotoniny, co różni ją od klasycznych leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) i SNRI (inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny).4

Działanie farmakodynamiczne

Właściwości przeciwdepresyjne agomelatyny zostały potwierdzone w różnych modelach zwierzęcych stosowanych do oceny efektywności leków przeciwdepresyjnych. Wykazano działanie przeciwdepresyjne w testach takich jak wyuczony test bezradności, test rozpaczy oraz model przewlekłego umiarkowanego stresu. Ponadto, substancja wykazuje skuteczność w modelach desynchronizacji rytmu okołodobowego oraz w modelach związanych ze stresem i lękiem.5

Wpływ na parametry fizjologiczne u ludzi

U ludzi agomelatyna wykazuje właściwości pozytywnego przesunięcia faz, co przejawia się poprzez:6

  • Przyspieszoną fazę snu
  • Spadek temperatury ciała
  • Rozpoczęcie działania melatoniny

Te efekty fizjologiczne są zgodne z mechanizmem działania agomelatyny jako agonisty receptorów melatonergicznych i przyczyniają się do normalizacji rytmu okołodobowego, często zaburzonego u pacjentów z depresją.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania agomelatyny w leczeniu dużych epizodów depresyjnych zostały potwierdzone w obszernym programie badań klinicznych, obejmującym 7900 pacjentów.7

Badania krótkoterminowe z kontrolą placebo

Przeprowadzono dziesięć krótkoterminowych badań klinicznych kontrolowanych placebo, z wykorzystaniem stałej i/lub zwiększanej dawki agomelatyny, oceniających jej skuteczność w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego u dorosłych. Znaczącą skuteczność agomelatyny w dawkach 25-50 mg wykazano w 6 z 10 badań po okresie leczenia trwającym ponad 6 lub 8 tygodni.8

Głównym punktem końcowym oceny skuteczności była zmiana punktacji w skali HAM-D-17 (Hamilton Depression Rating Scale) w porównaniu do wartości wyjściowych. W dwóch badaniach nie udało się wykazać różnic między agomelatyną a placebo, mimo użycia paroksetyny lub fluoksetyny jako aktywnej kontroli potwierdzającej czułość badania. Należy podkreślić, że agomelatyna nie była bezpośrednio porównywana z tymi substancjami, gdyż zostały one dodane wyłącznie w celu zapewnienia czułości badań.9

W dwóch innych badaniach również nie było możliwe wyciągnięcie jednoznacznych wniosków ze względu na brak różnic między aktywnymi grupami kontrolnymi (paroksetyna, fluoksetyna) a placebo. W tych przypadkach istotne jest, że protokół badania nie przewidywał możliwości zwiększania dawki początkowej żadnego z badanych leków, nawet przy niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej.10

Skuteczność u pacjentów z cięższą depresją

Szczególnie istotna jest obserwacja, że agomelatyna wykazuje skuteczność u pacjentów z cięższą postacią depresji (wyjściowy wynik w skali HAM-D ≥25) we wszystkich badaniach kontrolowanych placebo lub z aktywną kontrolą. W tej populacji wskaźniki odpowiedzi na leczenie agomelatyną były statystycznie istotnie wyższe w porównaniu do placebo.11

Porównanie z innymi lekami przeciwdepresyjnymi

W sześciu z siedmiu badań porównawczych w zróżnicowanych populacjach dorosłych pacjentów z depresją wykazano większą skuteczność (2 badania) lub nie mniejszą skuteczność (4 badania) agomelatyny w porównaniu do leków z grup SSRI i SNRI, takich jak sertralina, escytalopram, fluoksetyna, wenlafaksyna czy duloksetyna. Ocena działania przeciwdepresyjnego opierała się głównie na punktacji w skali HAM-D-17, wykorzystywanej jako pierwszorzędowy lub drugorzędowy punkt końcowy.12

Utrzymywanie skuteczności przeciwdepresyjnej

Długoterminowa skuteczność przeciwdepresyjna agomelatyny została potwierdzona w badaniu zapobiegania nawrotom. Pacjenci, którzy odpowiedzieli na leczenie agomelatyną (25-50 mg raz na dobę) przez okres 8-10 tygodni w badaniu prowadzonym metodą otwartej próby, zostali losowo przydzieleni do grupy kontynuującej leczenie agomelatyną (25-50 mg raz na dobę) lub do grupy otrzymującej placebo przez następne 6 miesięcy.13

Wyniki wykazały statystycznie istotną przewagę agomelatyny nad placebo (p=0,0001) w odniesieniu do pierwotnego punktu końcowego, jakim było zapobieganie nawrotom depresji, mierzone czasem do wystąpienia nawrotu. Częstość nawrotów w 6-miesięcznym okresie obserwacji prowadzonej metodą podwójnie ślepej próby wynosiła 22% w grupie agomelatyny i 47% w grupie placebo, co potwierdza skuteczność długoterminowej terapii agomelatyną.14

Wpływ na sen i funkcje poznawcze

Agomelatyna wykazuje korzystny profil działania w zakresie parametrów snu i funkcji poznawczych. U zdrowych ochotników nie zaburza czuwania w ciągu dnia ani pamięci, co jest istotną zaletą w porównaniu do wielu innych leków przeciwdepresyjnych.15

Wpływ na parametry snu

U pacjentów z depresją leczenie agomelatyną w dawce 25 mg powoduje:16

  • Wydłużenie snu wolnofalowego (głębokiego snu)
  • Brak modyfikacji czasu trwania fazy REM (Rapid Eye Movement)
  • Brak opóźnienia wystąpienia fazy REM
  • Skrócenie czasu zapadania w sen
  • Skrócenie czasu do zmniejszenia częstości akcji serca

W ocenie subiektywnej pacjentów, już od pierwszego tygodnia leczenia zaobserwowano znaczną poprawę czasu zasypiania oraz jakości snu, przy czym nie towarzyszyły temu zaburzenia sprawności w ciągu dnia. Ta właściwość odróżnia agomelatynę od wielu innych leków przeciwdepresyjnych, które często powodują senność dzienną i zaburzenia funkcji poznawczych.17

Wpływ na funkcje seksualne

Istotną zaletą agomelatyny w porównaniu do innych leków przeciwdepresyjnych jest jej minimalny wpływ na funkcje seksualne. W specyficznym badaniu porównawczym dotyczącym zaburzeń funkcji seksualnych u pacjentów z depresją wychodzących z choroby, u stosujących agomelatynę zaobserwowano tendencję (statystycznie nieistotną) do mniejszej liczby zaburzeń funkcji seksualnych niż u osób leczonych wenlafaksyną. Oceny dokonano przy użyciu skali Sex Effects Scale (SEXFX), ze szczególnym uwzględnieniem zdolności osiągania podniecenia lub orgazmu.18

Zbiorcza analiza badań wykorzystująca skalę Arizona Sexual Experience Scale (ASEX) potwierdziła, że stosowaniu agomelatyny nie towarzyszą zaburzenia funkcji seksualnych. Dodatkowo, u zdrowych ochotników agomelatyna pozwalała zachować prawidłowe funkcje seksualne w przeciwieństwie do paroksetyny, która powodowała zaburzenia w tym zakresie.19

Bezpieczeństwo krążeniowe i potencjał uzależniający

Wpływ na układ krążenia

W badaniach klinicznych wykazano neutralny wpływ agomelatyny na parametry układu krążenia, takie jak częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze krwi. Jest to istotna zaleta, szczególnie w porównaniu do niektórych innych leków przeciwdepresyjnych, które mogą powodować zmiany tych parametrów.20

Objawy odstawienia i potencjał uzależniający

W badaniu zaprojektowanym specjalnie do oceny objawów odstawienia przy użyciu listy kontrolnej Discontinuation Emergent Signs and Symptoms (DESS) u pacjentów z depresją wychodzących z choroby wykazano, że nagłe zaprzestanie leczenia agomelatyną nie indukowało zespołu odstawienia. Ta właściwość stanowi przewagę nad wieloma innymi lekami przeciwdepresyjnymi, przy których odstawienie często wiąże się z wystąpieniem nieprzyjemnych objawów.21

Ponadto, badania u zdrowych ochotników z wykorzystaniem specyficznej wizualnej skali analogowej oraz 49-punktowej listy kontrolnej Addiction Research Center Inventory (ARCI) wykazały, że agomelatyna nie ma potencjału uzależniającego.22

Skuteczność w populacjach specjalnych

Skuteczność u osób w podeszłym wieku

Przeprowadzono dedykowane 8-tygodniowe badanie kontrolowane placebo z zastosowaniem agomelatyny w dawce 25-50 mg/dobę u pacjentów w podeszłym wieku z depresją (≥65 lat, N=222, w tym 151 osób przyjmujących agomelatynę). Wyniki wykazały statystycznie istotną różnicę wynoszącą 2,67 punktów w skali HAM-D na korzyść agomelatyny w porównaniu do placebo (główny punkt końcowy). Analiza odsetka osób reagujących na leczenie również potwierdziła przewagę agomelatyny w tej grupie wiekowej.23

Warto jednak zaznaczyć, że u pacjentów w bardzo podeszłym wieku (≥75 lat, N=69, w tym 48 osób przyjmujących agomelatynę) nie obserwowano poprawy. Tolerancja agomelatyny u osób w podeszłym wieku była porównywalna do tej obserwowanej u młodszych osób dorosłych.24

Skuteczność u pacjentów nieodpowiadających na inne leki przeciwdepresyjne

Przeprowadzono 3-tygodniowe badanie z wykorzystaniem specyficznej grupy kontrolnej u pacjentów z ciężkimi epizodami depresyjnymi, u których wcześniejsze leczenie paroksetyną (SSRI) lub wenlafaksyną (SNRI) było nieskuteczne. Po zmianie dotychczasowego leku przeciwdepresyjnego na agomelatynę obserwowano objawy odstawienia, które występowały zarówno po nagłym przerwaniu terapii SSRI/SNRI, jak i podczas stopniowego zmniejszania dawki.25

Istotne jest, że objawy odstawienia mogą być mylnie interpretowane jako brak wczesnych korzyści ze stosowania agomelatyny. Badanie wykazało również, że odsetek pacjentów, u których wystąpił przynajmniej jeden objaw odstawienia tydzień po zaprzestaniu leczenia SSRI/SNRI, był zależny od sposobu odstawiania poprzedniego leku:26

  • 56,1% w grupie o długim okresie zmniejszania dawki (stopniowe odstawianie przez 2 tygodnie)
  • 62,6% w grupie o krótkim okresie zmniejszania dawki (stopniowe odstawianie przez 1 tydzień)
  • 79,8% w grupie, u której dokonano nagłej substytucji (nagłe przerwanie stosowania leku)

Wyniki te wskazują, że przy zmianie terapii z SSRI/SNRI na agomelatynę preferowane jest stopniowe, a nie nagłe odstawianie poprzedniego leku przeciwdepresyjnego.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Obecnie Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego zawierającego agomelatynę w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu dużych epizodów depresyjnych. Oznacza to, że lek nie jest obecnie wskazany do stosowania w tej grupie wiekowej.27

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl