posiłek ubogotłuszczowy
Posiłek ubogotłuszczowy to składnik diety o zmniejszonej zawartości tłuszczów, rekomendowany pacjentom z różnorodnymi schorzeniami wymagającymi ograniczenia podaży lipidów. Charakteryzuje się zawartością tłuszczu poniżej 30% całkowitej wartości energetycznej, z naciskiem na eliminację lub znaczne ograniczenie tłuszczów nasyconych i trans.
Klinicznie posiłki ubogotłuszczowe zaleca się w terapii schorzeń przewodu pokarmowego (szczególnie trzustki i wątroby), w chorobach sercowo-naczyniowych, zaburzeniach gospodarki lipidowej oraz przy zespole jelita drażliwego. Dieta ubogotłuszczowa ma udowodnione działanie w obniżaniu poziomu cholesterolu LDL i trójglicerydów, zmniejszając ryzyko miażdżycy i jej powikłań.
Prawidłowo skomponowany posiłek ubogotłuszczowy powinien zawierać adekwatną ilość białka, węglowodanów złożonych oraz niezbędnych kwasów tłuszczowych z grupy omega-3 i omega-6. Technologia przygotowania takich posiłków opiera się na metodach obróbki termicznej eliminujących dodatek tłuszczu: gotowaniu, duszeniu bez obsmażania, pieczeniu w folii lub na grillu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Ekspozycja na lek (AUCτ) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Pokarm, zarówno bogatotłuszczowy, jak i ubogotłuszczowy, powoduje niewielkie, nieklinicznie istotne wzrosty AUC (odpowiednio 14% i 21%). Zmienność ekspozycji na dazatynib jest największa na czczo (47% CV) i zmniejsza się przy podaniu z posiłkiem (32-39% CV). Objętość dystrybucji jest duża (2505 L, CV 93%), a lek wiąże się silnie z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności biologicznej. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a klirens pozorny jest wysoki (363,8 L/godz., CV 81,3%). Dazatynib jest wydalany głównie z kałem (85% dawki), z minimalnym wydalaniem z moczem (4%).
badania in vitro, biodostępność, chromosom Philadelphia, cytochrom P450 3A4, dazatynib, dystrybucja, eliminacja leku, farmakokinetyka populacyjna, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, klirens, metabolizm, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, posiłek bogatotłuszczowy, posiłek ubogotłuszczowy, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne w osoczu, substrat enzymatyczny, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie radioaktywne -
Leksykon leków
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Tmax) w zakresie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja na lek (AUCτ) wzrasta proporcjonalnie do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Średni okres półtrwania wynosi 5-6 godzin u pacjentów dorosłych i 2-5 godzin u dzieci i młodzieży. Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a eliminacja następuje przede wszystkim z kałem (85% dawki, z czego 19% w postaci niezmienionej), natomiast wydalanie z moczem jest minimalne (4% dawki, 0,1% niezmienionej). Zmienność farmakokinetyczna jest znacząca, zwłaszcza w biodostępności (44% CV), jednak nie wpływa to istotnie na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Pokarm, zarówno bogatotłuszczowy, jak i ubogotłuszczowy, powoduje niewielkie wzrosty ekspozycji (14-21% AUC), które nie mają klinicznego znaczenia.
biodostępność, cytochrom CYP3A4, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dazatynib, ekspozycja AUC, farmakokinetyka populacyjna, guz lity, klirens, klirens pozorny, metabolizm enzymatyczny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Filadelfia, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, posiłek bogatotłuszczowy, posiłek ubogotłuszczowy, profil farmakokinetyczny, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne, wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna, znakowanie izotopowe -
Leksykon leków
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny u dorosłych i 0,5-6 godzin u dzieci. Ekspozycja na lek (AUCτ) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg dwa razy na dobę, co ułatwia dostosowanie dawkowania. Spożycie posiłków, zwłaszcza bogatotłuszczowych, zwiększa biodostępność dazatynibu o 14-21% i zmniejsza zmienność międzyosobniczą (CV biodostępności na czczo 47%, z posiłkiem bogatotłuszczowym 32%). Lek charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a pozorny klirens po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 L/godz., CV 81,3%), wskazując na szybką eliminację. Dazatynib jest wydalany głównie z kałem (85% radioaktywności, z czego 19% w postaci niezmienionej) i w niewielkim stopniu z moczem (4%, z czego 0,1% niezmieniony lek).
biodostępność leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cytochrom CYP3A4, dawkowanie według masy ciała, ekspozycja na lek, eliminacja leku, farmakokinetyka populacyjna, interakcje lekowe, klirens leku, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, posiłek bogatotłuszczowy, posiłek ubogotłuszczowy, proporcjonalność dawki, proporcjonalność ekspozycji, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie leku w osoczu, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna, zmienność międzyosobnicza -
Leksykon leków
Dazatynib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja na lek (AUC) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Spożycie posiłku, zarówno bogatotłuszczowego, jak i ubogotłuszczowego, powoduje wzrost AUC odpowiednio o 14% i 21%, jednak zmiany te nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dazatynib wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku jest intensywny, głównie przez enzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Średni okres półtrwania wynosi 3-5 godzin u dorosłych i 2-5 godzin u dzieci, a klirens pozorny po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 l/godz., CV 81,3%).
AUC, białaczka, białaczka oporna na leczenie, Cmax, CYP3A4, dazatynib, farmakokinetyka populacyjna, klirens doustny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, posiłek bogatotłuszczowy, posiłek ubogotłuszczowy, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna
