Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Effox long 75

Kompleksowe badania przedkliniczne przeprowadzone z zastosowaniem izosorbidu monoazotanu, będącego substancją czynną leku Effox long 75, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Dane uzyskane z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji.¹

Badania ostrej toksyczności

Ocena ostrej toksyczności izosorbidu monoazotanu prowadzona była na modelach zwierzęcych z wykorzystaniem myszy i szczurów. Podczas badań testowano różne drogi podania substancji aktywnej. Uzyskane wyniki wskazują na niewielką ostrą toksyczność leku, gdzie wartość LD50 po doustnym podaniu wynosiła około 2000 do 2500 mg/kg masy ciała.²

Badania przewlekłej toksyczności

W ramach oceny przewlekłej toksyczności izosorbidu monoazotanu przeprowadzono długoterminowe badania na dwóch gatunkach zwierząt: psach (przez okres 52 tygodni) oraz szczurach (przez okres 78 tygodni). Pierwsze reakcje toksyczne obserwowano u psów po zastosowaniu dawek 90 mg/kg masy ciała, natomiast u szczurów po dawkach 405 mg/kg masy ciała. Zestawiając te wartości z dawkami terapeutycznymi zalecanymi w leczeniu ludzi, można stwierdzić, że izosorbidu monoazotan charakteryzuje się dużym indeksem terapeutycznym.³

Badania dotyczące reprodukcji

Wpływ izosorbidu monoazotanu na procesy rozrodcze oceniono w szeregu specjalistycznych badań, które obejmowały:

• Badania płodności i rozrodczości prowadzone na dwóch pokoleniach szczurów
• Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach
• Badania w okresie perinatalnym i postnatalnym realizowane na szczurach

W badaniach tych stosowano duże dawki substancji, przy czym dawki najwyższe z zastosowanych wywoływały objawy toksyczne u samic ciężarnych. Pomimo to, nie wykazano działania teratogennego u potomstwa badanych zwierząt, co sugeruje brak istotnego wpływu izosorbidu monoazotanu na rozwój płodowy.⁴

Badania mutagenności

Potencjał mutagenny izosorbidu monoazotanu został zbadany w testach przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Żadne z wykonanych badań nie wykazało zmian mutagennych wywoływanych przez substancję czynną. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że ryzyko zmian mutagennych u ludzi podczas stosowania izosorbidu monoazotanu należy uznać za niewielkie.⁵

Badania rakotwórczości

Ocena potencjału rakotwórczego izosorbidu monoazotanu została przeprowadzona w ramach dwóch typów badań:

1. Badań przewlekłej toksyczności na psach i szczurach
2. Specjalistycznych badań rakotwórczości prowadzonych na szczurach przez 125 tygodni u samców i 138 tygodni u samic

Wyniki żadnego z tych badań nie wskazały na rakotwórcze działanie izosorbidu monoazotanu. Na tej podstawie można wnioskować, że ryzyko indukcji zmian nowotworowych u ludzi podczas terapii tym lekiem można uznać za niewielkie.⁶