Dawkowanie i sposób podawania
Rixacam 10 mg

Rixacam, zawierający rywaroksaban, stosowany jest w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego oraz w leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). W profilaktyce po zabiegach ortopedycznych zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, podawana w ciągu 6-10 godzin po operacji, przez 5 tygodni po zabiegach biodrowych i 2 tygodnie po kolanowych. W leczeniu ZŻG i ZP stosuje się dwufazowy schemat: początkowo 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni, następnie 20 mg raz na dobę. Długość terapii dostosowuje się indywidualnie, z minimalnym czasem leczenia 3 miesięcy, a po co najmniej 6 miesiącach leczenia zaleca się dawkę podtrzymującą 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. W przypadku pominięcia dawki, zalecenia różnią się w zależności od schematu dawkowania, z naciskiem na szybkie uzupełnienie dawki w fazie początkowej i unikanie podwójnej dawki w schematach raz na dobę.

Dawkowanie i sposób podawania leku Rixacam

Lek Rixacam zawierający rywaroksaban jest stosowany w różnych wskazaniach, z których każde charakteryzuje się specyficznym schematem dawkowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania, które należy wziąć pod uwagę podczas wywiadu z pacjentem oraz w trakcie leczenia.1

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach ortopedycznych

W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po przebytej planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego zalecana dawka wynosi 10 mg rywaroksabanu przyjmowanego doustnie, raz na dobę. Pierwszą dawkę należy podać w ciągu 6 do 10 godzin od zakończenia zabiegu chirurgicznego, pod warunkiem utrzymania prawidłowej hemostazy.2

Czas trwania leczenia zależy od rodzaju przeprowadzonego zabiegu i indywidualnego ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej:3

  • Po dużych zabiegach stawu biodrowego zaleca się leczenie przez 5 tygodni4
  • Po dużych zabiegach stawu kolanowego zaleca się leczenie przez 2 tygodnie5

Leczenie ZŻG, leczenie ZP i profilaktyka nawrotów

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyce ich nawrotów stosowany jest dwufazowy schemat dawkowania:6

  • Faza początkowa: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze trzy tygodnie
  • Faza kontynuacji: 20 mg raz na dobę

Długość terapii należy dostosować indywidualnie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka wystąpienia krwawienia:7

  • Krótkotrwałe leczenie (co najmniej 3 miesiące) – u pacjentów z ZŻG lub ZP spowodowanymi poważnymi przejściowymi czynnikami ryzyka (np. niedawno przebyty poważny zabieg chirurgiczny lub poważny uraz)
  • Dłuższy okres leczenia – u pacjentów z wtórną ZŻG lub ZP niezwiązanymi z poważnymi przejściowymi czynnikami ryzyka, z idiopatyczną ZŻG lub ZP, lub z nawrotową ZŻG lub ZP w wywiadzie

Przedłużona profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP

Po zakończeniu co najmniej 6-miesięcznego leczenia ZŻG lub ZP, w celu przedłużonej profilaktyki nawrotów zaleca się dawkę 10 mg raz na dobę. U pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu ZŻG lub ZP, np. z powikłanymi chorobami współistniejącymi lub z nawrotową ZŻG lub ZP w czasie przedłużonej profilaktyki przy dawce 10 mg, należy rozważyć stosowanie dawki 20 mg raz na dobę.8

Wskazanie Okres Schemat dawkowania Łączna dawka dobowa
Leczenie i profilaktyka nawrotowej ZŻG i ZP Dzień 1-21 15 mg dwa razy na dobę 30 mg
Dzień 22 i następne 20 mg raz na dobę 20 mg
Po zakończeniu co najmniej 6 miesięcy leczenia ZŻG lub ZP 10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę 10 mg lub 20 mg

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Zalecenia w przypadku pominięcia dawki różnią się w zależności od schematu dawkowania:9

  • W schemacie jednorazowej dawki dobowej (10 mg): pacjent powinien jak najszybciej przyjąć lek, a od następnego dnia powrócić do regularnego przyjmowania raz na dobę
  • W fazie leczenia 15 mg dwa razy na dobę (dzień 1-21): pacjent powinien niezwłocznie przyjąć lek, aby zapewnić przyjęcie łącznie 30 mg na dobę. W tym przypadku możliwe jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek 15 mg. Następnego dnia należy kontynuować regularne dawkowanie 15 mg dwa razy na dobę10
  • W schemacie raz na dobę (20 mg lub 10 mg): pacjent powinien niezwłocznie przyjąć lek i następnego dnia kontynuować zalecane dawkowanie. Nie należy stosować dawki podwójnej tego samego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki11

Zmiany leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana leczenia z antagonistów witaminy K (VKA) na Rixacam

W przypadku pacjentów leczonych na ZŻG, ZP i w profilaktyce nawrotów, należy przerwać leczenie VKA i rozpocząć leczenie produktem Rixacam, gdy wartość INR wynosi ≤ 2,5. Należy pamiętać, że po przyjęciu Rixacam wartości INR będą nieprawdziwie podwyższone. INR nie jest właściwym parametrem do pomiaru działania przeciwzakrzepowego Rixacam.12

Zmiana leczenia z Rixacam na antagonistów witaminy K (VKA)

Istnieje ryzyko niewłaściwej antykoagulacji w czasie zmiany leczenia z Rixacam na VKA. Należy zapewnić ciągłą właściwą antykoagulację podczas zmiany na alternatywny lek przeciwzakrzepowy. Należy pamiętać, że Rixacam może przyczyniać się do podwyższenia wartości INR.13

Pacjentom zmieniającym leczenie z Rixacam na VKA należy równocześnie podawać oba leki, aż INR będzie ≥ 2,0. Przez pierwsze dwa dni okresu zmiany należy stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA, a następnie dawkowanie VKA dostosowane do wyników testów INR. W okresie jednoczesnego stosowania Rixacam i VKA, nie należy badać INR wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce, ale przed następną dawką Rixacam. Po przerwaniu stosowania Rixacam wiarygodne badania INR można wykonać co najmniej 24 godziny po ostatniej dawce.14

Zmiana leczenia z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na Rixacam

U pacjentów stosujących pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe należy przerwać ich podawanie i rozpocząć stosowanie Rixacam od 0 do 2 godzin przed czasem następnego zaplanowanego podania leku pozajelitowego (np. heparyny drobnocząsteczkowej) lub w momencie przerwania ciągłego podawania leku pozajelitowego (np. dożylnej heparyny niefrakcjonowanej).15

Zmiana leczenia z Rixacam na pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe

Pierwszą dawkę pozajelitowego leku przeciwzakrzepowego należy podać w czasie, gdy powinna być przyjęta następna dawka Rixacam.16

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

W profilaktyce ŻChZZ po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego:

  • Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 mL/min): bez konieczności zmiany dawki
  • Umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 mL/min): bez konieczności zmiany dawki

W leczeniu ZŻG, ZP i profilaktyce nawrotów:17

  • Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 mL/min): bez konieczności dostosowania dawki
  • Umiarkowane (klirens kreatyniny 30-49 mL/min) lub ciężkie (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) zaburzenie czynności nerek:
    • Faza początkowa (pierwsze 3 tygodnie): 15 mg dwa razy na dobę
    • Faza kontynuacji: gdy zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, należy rozważyć zmniejszenie do 15 mg raz na dobę, jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu ZŻG i ZP
    • W przypadku dawki 10 mg raz na dobę: bez konieczności zmiany dawki

Należy zachować ostrożność stosując Rixacam u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, gdyż w tej grupie obserwuje się znaczące zwiększenie stężenia rywaroksabanu w osoczu krwi. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min.18

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby

Stosowanie Rixacam jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C według klasyfikacji Child-Pugh.19

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.20

Masa ciała

Nie ma potrzeby zmiany dawkowania w zależności od masy ciała pacjenta.21

Płeć

Nie ma potrzeby zmiany dawkowania w zależności od płci pacjenta.22

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tabletek Rixacam 10 mg u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej, dlatego nie zaleca się stosowania tabletek Rixacam 10 mg u dzieci poniżej 18 roku życia.23

Sposób podawania

Rixacam przyjmuje się doustnie. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.24

Dla pacjentów, którzy nie mogą połykać całych tabletek, tabletkę Rixacam można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed zastosowaniem i podać doustnie. Rozgniecioną tabletkę można również podawać przez zgłębnik żołądkowy.25

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl