troczek prostowników
Troczek prostowników (retinaculum extensorum) to pasmo tkanki łącznej włóknistej zlokalizowane na grzbietowej powierzchni nadgarstka. Jego główną funkcją jest stabilizacja ścięgien mięśni prostowników podczas ruchów ręki, zapobiegając ich przemieszczaniu się lub odstawaniu od kości podczas skurczu mięśni.
Anatomicznie troczek prostowników tworzy sześć kanałów ścięgnistych, przez które przechodzą ścięgna mięśni prostowników ręki i palców. Poszczególne przedziały zawierają określone ścięgna: m.in. prostownik krótki i długi kciuka, prostowniki palców czy prostownik łokciowy nadgarstka. Struktura ta przyczepiona jest do kości promieniowej, łokciowej oraz kości nadgarstka.
W praktyce klinicznej troczek prostowników ma znaczenie w kontekście zespołu de Quervaina (zapalenie pochewki ścięgnistej pierwszego przedziału prostowników) oraz w przypadkach urazów nadgarstka, gdzie może dojść do jego uszkodzenia. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie USG lub MRI, a leczenie – w zależności od schorzenia – może obejmować zarówno postępowanie zachowawcze, jak i interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pochewek ścięgnistych de quervaina – Patofizjologia i mechanizm
Zapalenie pochewek ścięgnistych de Quervaina dotyczy pierwszego przedziału prostowników nadgarstka, obejmując ścięgna mięśnia odwodziciela długiego kciuka (APL) oraz prostownika krótkiego kciuka (EPB). Schorzenie charakteryzuje się niezapalnym pogrubieniem i zwyrodnieniem śluzowatym pochewek ścięgnistych, prowadzącym do zwężenia kanału włóknisto-kostnego przy wyrostku rylcowatym kości promieniowej. W obrazie histopatologicznym dominują zmiany degeneracyjne, takie jak dezorientacja włókien kolagenowych, złogi tkanki włóknistej, zwiększone unaczynienie i gromadzenie mukopolisacharydów, bez obecności typowych komórek zapalnych. Patogeneza opiera się na mechanizmach zwiększonego tarcia i obrzęku ścięgien, co skutkuje ograniczeniem ruchomości i bólem kciuka, nasilanym przez powtarzalne ruchy i warianty anatomiczne, takie jak przegroda międzyścięgnowa (występująca u 24-91% pacjentów) oraz mnogie pasma ścięgien APL i EPB, które zwiększają ryzyko objawów i komplikują leczenie.
abductor pollicis longus, badanie histopatologiczne, cukrzyca, extensor pollicis brevis, iniekcja kortykosteroidów, mięsień odwodziciel długi kciuka, mukopolisacharyd, niedoczynność tarczycy, pochewka ścięgnista, prostownik krótki kciuka, reumatoidalne zapalenie stawów, staw śródręczno-paliczkowy, toczeń rumieniowaty układowy, troczek prostowników, wyrostek rylcowaty kości promieniowej, zapalenie pochewek ścięgnistych de Quervaina