nadkwaśność
Nadkwaśność, określana również jako hipersekrecja kwasu żołądkowego lub hiperchlorhydria, to zaburzenie polegające na nadmiernym wydzielaniu kwasu solnego przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. Prowadzi to do obniżenia pH soku żołądkowego poniżej fizjologicznej normy.
Etiologia nadkwaśności obejmuje czynniki takie jak: zakażenie Helicobacter pylori, nadmierna stymulacja komórek okładzinowych (np. przez gastrynę), stres, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, niesteroidowe leki przeciwzapalne, a także predyspozycje genetyczne. Choroba może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się zgagą, bólem w nadbrzuszu, odbijaniem, nudnościami czy uczuciem pełności.
Diagnostyka nadkwaśności opiera się na badaniu pH-metrycznym przełyku i żołądka, gastroskopii oraz testach na obecność H. pylori. Leczenie ukierunkowane jest na redukcję wydzielania kwasu żołądkowego przy użyciu inhibitorów pompy protonowej, blokerów receptora H2 lub leków zobojętniających. Istotne jest również leczenie przyczynowe, eliminacja czynników ryzyka oraz modyfikacja diety z ograniczeniem pokarmów nasilających wydzielanie kwasu.
Nieleczona nadkwaśność może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie przełyku, a w konsekwencji zwiększać ryzyko nowotworów przewodu pokarmowego. Dlatego tak istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Gastal, zawierający 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem (żel wysuszony) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku w formie tabletek do ssania o smaku miętowym, jest wskazany do objawowego leczenia stanów związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Preparat znajduje zastosowanie w dwóch głównych grupach wskazań: po pierwsze, w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością bez obecności choroby organicznej przewodu pokarmowego, takich jak zgaga i niestrawność, charakteryzujące się pieczeniem za mostkiem, uczuciem pełności, wzdęciami oraz dyskomfortem w nadbrzuszu.
choroba organiczna przewodu pokarmowego, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, nadkwaśność, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, niestrawność, nieżyt żołądka, objawy dyspeptyczne, owrzodzenie błony śluzowej, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, tabletki do ssania, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ulcamed 120 mg
Ulcamed, zawierający 120 mg tlenku bizmutu w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu na tabletkę powlekaną, jest lekiem stosowanym w terapii choroby wrzodowej i refluksowej przełyku, klasyfikowanym w grupie ATC A02BX05. Mechanizm działania opiera się na tworzeniu osadu w reakcji z kwasem solnym, który przylega do owrzodzeń, hamując aktywność pepsyny i chroniąc błonę śluzową żołądka. Substancja aktywna stymuluje syntezę endogennych prostaglandyn, co zwiększa produkcję wodorowęglanu i mucyny, wzmacniając naturalną barierę ochronną przewodu pokarmowego. Ponadto, Ulcamed wykazuje działanie przeciwbakteryjne wobec Helicobacter pylori, co jest kluczowe w leczeniu infekcji i poprawie histologicznego obrazu błony śluzowej.
bizmutu potasu amonowego cytrynian, błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, eradykacja bakterii, Helicobacter pylori, kwas solny, mucyna, nadkwaśność, nawrót choroby wrzodowej, owrzodzenie, pepsyna, prostaglandyny endogenne, tlenek bizmutu, wrzód żołądka i dwunastnicy, zaburzenie gospodarki elektrolitowej