inozyna pranobeks
Inozyna pranobeks to syntetyczny lek immunostymulujący o właściwościach przeciwwirusowych. Składa się z kompleksu inozyny oraz dimepranol acedobenu (4:1), co zwiększa jego biodostępność w porównaniu do samej inozyny.
Mechanizm działania inozyny pranobeksu polega na wzmocnieniu odpowiedzi immunologicznej organizmu poprzez stymulację aktywności limfocytów T, zwiększenie produkcji cytokin (IL-1, IL-2, IFN-gamma) oraz nasilenie aktywności komórek NK (Natural Killer). Ponadto wykazuje bezpośrednie działanie hamujące replikację wirusów poprzez wpływ na metabolizm komórkowy i syntezę wirusowych kwasów nukleinowych.
Wskazania do stosowania inozyny pranobeksu obejmują głównie zakażenia wirusowe: opryszczkę warg i narządów płciowych, półpasiec, brodawki wirusowe, ostre i przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, a także wspomagająco w zakażeniach wirusami grypy i paragrypy. Lek jest też stosowany u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z nawracającymi infekcjami dróg oddechowych.
Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu. Z tego powodu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią oraz niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Akvir 500 mg
Lek Akvir zawiera substancję czynną inozynę pranobeks w dawce 500 mg na tabletkę, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molowym 1:3. Tabletki mają postać białych do jasnokremowych, podłużnych, obustronnie wypukłych form, zawierających również 80 mg mannitolu jako substancji pomocniczej o znanym działaniu. Pozostałe substancje pomocnicze to skrobia ziemniaczana, powidon K-25 oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniające, wiążące i poślizgowe, zapewniając odpowiednią strukturę i stabilność tabletki.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, inozyna, inozyna pranobeks, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, skrobia ziemniaczana, środek ostrożności, środek wiążący, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neotac 50 mg/ml
Dawkowanie inozyny pranobeksu w postaci syropu Neotac (50 mg/ml) ustala się indywidualnie, bazując na masie ciała pacjenta oraz nasileniu choroby. U dorosłych i osób starszych zalecana dawka dobowa wynosi 50 mg/kg masy ciała, co odpowiada 1 ml syropu na 1 kg masy ciała, zwykle 3 g substancji czynnej (60 ml syropu) podzielone na 3-4 dawki. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4 g (80 ml syropu). Terapia trwa standardowo od 5 do 14 dni, a po ustąpieniu objawów kontynuuje się leczenie przez dodatkowe 1-2 dni. U dzieci powyżej 1. roku życia stosuje się analogiczne dawkowanie 50 mg/kg masy ciała, podawane w 3-4 równych dawkach, z dawkami dostosowanymi do masy ciała zgodnie z tabelą (np. dla masy 10–14 kg dawka dobowa wynosi 15 ml syropu, co odpowiada 750 mg substancji czynnej).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine duo, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników. Inozyna pranobeks charakteryzuje się niską toksycznością ostrą i przewlekłą, z dawką LD50 sięgającą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotny margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki terapeutycznej 100 mg/kg mc./dobę. Badania na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały działania karcynogennego ani mutagennego, a także nie stwierdzono toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności czy teratogenności przy dawkach do 20-krotności zalecanej dawki terapeutycznej. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze u myszy, szczurów i królików.
charakterystyka produktu leczniczego, cynku glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, parametr LD50, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Produkt leczniczy Neosine duo zawiera inozynę pranobeks (1000 mg/tabletkę) oraz jony cynku w postaci cynku glukonianu (6,25 mg/tabletkę). Dawkowanie leku jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta i wynosi 50 mg inozyny pranobeksu na kilogram masy ciała na dobę, podzielone na kilka dawek. U dorosłych, w tym osób powyżej 65 roku życia, zaleca się 1 tabletkę 3 razy na dobę, nie przekraczając dawki 4 tabletek (maksymalnie 4 g inozyny pranobeksu) na dobę. U dzieci powyżej 8 lat dawka wynosi zwykle ½ tabletki 3-4 razy na dobę, w zależności od masy ciała (np. 1,5 tabletki dziennie dla dzieci 26-36 kg, 2 tabletki dla dzieci powyżej 36 kg). Tabletki mają kreskę dzielącą, co umożliwia precyzyjne dawkowanie, szczególnie u dzieci.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Virumed Junior 312,5 mg/ml
Podczas przepisywania leków, istotnym elementem konsultacji jest ocena i przekazanie pacjentowi informacji dotyczących wpływu farmakoterapii na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W przypadku produktu leczniczego Virumed Junior, zawierającego inozynę pranobeks w dawce 312,5 mg/ml w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, charakterystyka produktu wskazuje na brak istotnego klinicznie wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Lek ten nie powoduje senności, zawrotów głowy ani zaburzeń koncentracji, co pozwala na bezpieczne wykonywanie czynności wymagających pełnej sprawności, takich jak prowadzenie pojazdów czy obsługa urządzeń mechanicznych. Mimo to, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku przeciwwskazań do tych czynności podczas stosowania Virumed Junior oraz uwzględnić możliwość indywidualnych reakcji nadwrażliwości na substancje pomocnicze, takie jak metyl parahydroksybenzoesan (E218), propyl parahydroksybenzoesan czy sorbitol (E420).
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, inozyna pranobeks, metyl parahydroksybenzoesan, propyl parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, substancja czynna, substancja pomocnicza, Virumed Junior, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zawiesina doustna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Viruzine Forte 1000 mg
Viruzine Forte to lek w postaci tabletek zawierających 1000 mg inozyny pranobeksu (Inosinum pranobexum) na tabletkę, będącej kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Tabletki są owalne, białe, obustronnie wypukłe, z linią podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służącą do dzielenia dawki. Substancje pomocnicze obejmują skrobię ziemniaczaną, mannitol, powidon K-30 oraz stearynian magnezu, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących i smarujących, zapewniając stabilność i odpowiednie właściwości organoleptyczne produktu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, syrop zawierający 50 mg/ml inozyny pranobeks, jest lekiem przeciwwirusowym o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym oraz bezpośrednio przeciwwirusowym. Substancja aktywna, syntetyczna pochodna puryny, stymuluje odpowiedź immunologiczną typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz zwiększenia ich proliferacji. Ponadto reguluje funkcje cytotoksyczne limfocytów T i komórek NK, wpływa na limfocyty supresorowe T8 i pomocnicze T4, a także podnosi poziom IgG i markerów dopełniacza. W badaniach in vitro i in vivo wykazano wzrost produkcji cytokin IL-1, IL-2, IFN-γ oraz zmniejszenie IL-4, a także nasilenie chemotaksji i fagocytozy neutrofili, monocytów i makrofagów, co wzmacnia pierwszą linię obrony immunologicznej.
chemotaksja i fagocytoza, dojrzewanie limfocytów T, działanie przeciwwirusowe, fosfodiesteraza cGMP, HSV-1, immunofarmakologia, immunostymulacja, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, lek przeciwwirusowy, limfocyty T4, limfocyty T8, odporność komórkowa, odpowiedź typu Th1, synteza mRNA, wirusowy RNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu wykazały jej niski profil toksyczności, z dawką LD50 ustaloną na poziomie 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna dla ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) i wykazały brak toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. Długoterminowe testy karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały właściwości rakotwórczych, a kompleksowe badania mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml
Produkt leczniczy AKVIR o smaku malinowym zawiera inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3) w dawce 250 mg/5 ml w postaci syropu. Ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania inozyny pranobeksu w ciąży oraz laktacji, lek nie powinien być podawany kobietom ciężarnym i karmiącym piersią, chyba że potencjalne korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu lub dziecka. W przypadku konieczności terapii u kobiet ciężarnych, należy poinformować pacjentkę o braku danych dotyczących przenikania substancji czynnej przez łożysko, konieczności regularnych kontroli lekarskich oraz potencjalnych korzyściach i ryzyku. Podobnie, w okresie laktacji brak jest informacji o przenikaniu inozyny pranobeksu do mleka matki, co wymaga rozważenia przerwania karmienia piersią lub ścisłego monitorowania dziecka podczas terapii.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, analiza korzyści-ryzyka, bezpieczeństwo w ciąży, charakterystyka produktu leczniczego, inozyna, inozyna pranobeks, karmienie piersią, laktacja, mleko ludzkie, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płodność, przenikanie przez łożysko, rozwój płodu, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eloprine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine, może powodować szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii i poinformować o nich pacjenta. Najistotniejszym stałym działaniem jest hiperurykemia, czyli zwiększone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które ulega samoistnej normalizacji w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Do często występujących działań niepożądanych (częstość >1/100 do <1/10) należą: nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej lub azotu mocznikowego (BUN), swędzenie i wysypka, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Niezbyt częste działania (częstość >1/1000 do <1/100) obejmują biegunkę, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz, co może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.
aminotransferaza, azot mocznikowy, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, Eloprine, fosfataza zasadowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, nadwrażliwość, personel medyczny, układ nerwowy, wielomocz, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia skóry, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AKVIR FORTE o smaku malinowym 500 mg/5 ml
Lek AKVIR FORTE w postaci syropu o smaku malinowym zawiera inozynę pranobeks w dawce 500 mg/5 ml (100 mg/ml) i jest wskazany do wspomagania układu immunologicznego u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych (>3-4 epizody rocznie). Substancja czynna wykazuje działanie immunomodulujące, wzmacniając odpowiedź immunologiczną oraz działanie przeciwwirusowe, co umożliwia skuteczniejsze zwalczanie patogenów. Syrop jest szczególnie zalecany u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek, a jego dawkowanie można łatwo dostosować dzięki płynnej formie preparatu. Ponadto, AKVIR FORTE jest stosowany w leczeniu opryszczki wargowej i skórnej wywołanej przez wirus Herpes simplex, gdzie działa zarówno poprzez hamowanie replikacji wirusa, jak i wzmacnianie odpowiedzi immunologicznej, co skraca czas trwania infekcji i łagodzi objawy.
choroba wątroby, cukrzyca, dieta niskosodowa, dysfagia, działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, herpes simplex, infekcja górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, nawracająca opryszczka, obniżona odporność organizmu, opryszczka, opryszczka wargowa i skórna, reakcja alergiczna, skład preparatu, terapia wspomagająca, układ immunologiczny, wirus opryszczki pospolitej, zaburzenia układu immunologicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co potwierdza wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro (na ludzkich limfocytach) nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte w formie syropu o stężeniu 100 mg/ml zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania leku są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (m.in. metylu parahydroksybenzoesan E 218 – 1,60 mg/ml, propylu parahydroksybenzoesan E 216 – 0,18 mg/ml, aromat malinowy z etanolem 0,012 mg/ml) oraz aktualny napad dny moczanowej i hiperurykemia. Mechanizm działania inozyny pranobeksu może nasilać objawy dny moczanowej, co uzasadnia konieczność odroczenia terapii w tych stanach. Ponadto, syrop zawiera sacharozę w ilości 660,40 mg/ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, ból stawów, cukrzyca, dieta niskocukrowa, dna moczanowa, działanie niepożądane, hiperglikemia, hiperurykemia, inozyna pranobeks, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, objawy bólowe i zapalne, paraben, pogorszenie stanu klinicznego, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inuprin Forte 1000 mg
Lek Inuprin Forte (1000 mg) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania tego preparatu są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz aktywny napad dny moczanowej lub hiperurykemia. Inozyna pranobeks, jako pochodna puryn, może podnosić stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, co może nasilać objawy dny u predysponowanych pacjentów. W związku z tym lek jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego lub aktywną dną.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, allopurynol, dna moczanowa, febuksostat, funkcja nerek, hiperurykemia, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, lek moczopędny, lek tiazydowy, lek urykostatyczny, nadwrażliwość, pochodna puryny, reakcja alergiczna, stężenie kwasu moczowego, zaburzenia gospodarki purynowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Viruzine Forte 1000 mg
Viruzine Forte, zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu w formie tabletek, jest wskazany do wspomagania funkcji układu immunologicznego u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych. Substancja czynna to kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Tabletki mają owalny kształt, są białe, obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału ułatwiającą przełamanie, jednak nie służącą do dzielenia dawki. Wysoka dawka 1000 mg inozyny pranobeksu powinna być uwzględniona przy doborze terapii, zwłaszcza u pacjentów wymagających immunomodulacji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akvir 500 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Akvir (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przedklinicznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wyznaczona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak właściwości mutagennych.
AKVIR, badanie mutagenności in vivo, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, mutagenność, niska toksyczność, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeks, substancji czynnej Groprinosin Forte (500 mg/5 ml, syrop), wykazały niski profil toksyczności. Dawka LD50 u zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wyniosła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a kompleksowe testy mutagenności in vivo i in vitro, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, profil toksyczności, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby to syrop zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, przeznaczony do podawania doustnego. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała i nasilenia choroby, z dawką dobową 50 mg/kg masy ciała (1 ml/kg) podzieloną na 3-4 dawki. Standardowy czas terapii wynosi 5-14 dni, z kontynuacją leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów. Dla dorosłych zalecana dawka to zwykle 3 g (60 ml syropu) na dobę, maksymalnie 4 g (80 ml). U dzieci powyżej 1 roku życia dawki dobowe wahają się w zależności od masy ciała, np. dla 10-14 kg to 15 ml (750 mg) podawane 3 razy dziennie. Leku nie stosuje się u dzieci poniżej 1 roku życia. W przypadku SSPE dawka może być zwiększona do 100 mg/kg/dobę (maks. 4 g). Podawanie po posiłkach zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
dawka dobowa, dawka podzielona, działanie niepożądane, Groprinosin Baby, inozyna pranobeks, masa ciała pacjenta, metylu parahydroksybenzoesan, ostra faza choroby, podawanie doustne, podostre stwardniające zapalenie mózgu, propylu parahydroksybenzoesan, przeciwwskazanie, przewód pokarmowy, sacharoza, SSPE, strzykawka z podziałką, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalna podawana dawka wynosiła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była aż 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, Inuprin Forte, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, zawarta w syropie AKVIR (250 mg/5 ml), jest syntetyczną pochodną puryny o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym. Lek działa poprzez modulację odpowiedzi immunologicznej typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różencowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Wpływa na cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, reguluje funkcje limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, zwiększa poziom IgG oraz markerów dopełniacza. W badaniach in vitro i in vivo wykazano wzrost produkcji IL-1, IL-2, IFN-γ oraz zmniejszenie IL-4, co przesuwa równowagę immunologiczną w kierunku odpowiedzi Th1. Ponadto, lek nasila fagocytozę neutrofili oraz chemotaksję monocytów i makrofagów, wzmacniając nieswoistą odpowiedź immunologiczną.
chemotaksja, cytokiny, cytotoksyczność limfocytów T, działanie immunomodulujące, działanie immunostymulujące, fagocytoza neutrofili, fosfodiesteraza cGMP, herpeswirus, HSV-1, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-4, interleukiny, komórki NK, limfocyty pomocnicze T4, limfocyty supresorowe T8, monocyty i makrofagi, nieswoista odpowiedź immunologiczna, odpowiedź humoralna, odpowiedź typu Th1, opryszczka wargowa, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I - Leksykon leków
Skład i postać leku – Groprinosin 50 mg/ml
Groprinosin w formie syropu zawiera inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, co odpowiada 250 mg substancji czynnej w 5 ml dawce. Substancja czynna to kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Syrop zawiera także substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak sacharoza (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,8 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/ml), glicerol (50 mg/ml), sód (0,048 mg/ml) oraz etanol 96% (20 mg/ml). Obecność sacharozy i etanolu wymaga uwagi u pacjentów z cukrzycą, chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu. Preparat charakteryzuje się malinowym smakiem i zapachem, co zwiększa akceptację, zwłaszcza w pediatrii.
choroba wątroby, cukrzyca, dawkowanie, działanie przeciwgrzybicze, etanol, glicerol, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, konserwant, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, preparat leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, sacharyna sodowa, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, syrop, terapia pediatryczna, uzależnienie od alkoholu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Inuprin Forte 1000 mg
Kompleks inozyny pranobeks, będący substancją czynną leku Inuprin Forte w dawce 1000 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (≥90%) oraz specyficzną farmakokinetyką poszczególnych składników: N,N-dimetyloamino-2-propanolu (DIP) i kwasu p-acetamidobenzoesowego (PAcBA) w stosunku molarnym 1:3. Po podaniu doustnym u ludzi maksymalne stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 3,7 μg/ml dla DIP (osiągane po 2 godzinach) oraz 9,4 μg/ml dla PAcBA (osiągane po 1 godzinie). Okres półtrwania eliminacji DIP wynosi 3,5 godziny, a PAcBA 50 minut. Metabolizm obejmuje powstawanie N-tlenku DIP oraz o-acyloglukuronidu PAcBA, a wydalanie głównie drogą nerkową obejmuje około 85% dawki przy 4 g/dobę, z odzyskiem ≥76% dla DIP i ≥90% dla PAcBA wraz z metabolitami.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, biodostępność, droga nerkowa, faza eliminacji, hipoksantyna, inozyna pranobeks, kompleks inozyny pranobeks, ksantyna, kwas moczowy, kwas p-acetamidobenzoesowy, N, N-dimetyloamino-2-propanol, N-tlenek, o-acyloglukuronid, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, przewód pokarmowy, stężenie składników, stężenie w osoczu, substancja czynna, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie leku - Leksykon leków
Przedawkowanie – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Przedawkowanie inozyny pranobeksu w preparacie Groprinosin Baby (50 mg/ml) jest potencjalnym zagrożeniem, choć dotychczas nie odnotowano klinicznych przypadków takiego zdarzenia. Na podstawie badań toksyczności na modelach zwierzęcych głównym objawem przedawkowania jest istotne podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, co może prowadzić do hiperurykemii i powikłań takich jak dna moczanowa, ból stawów czy tworzenie się złogów moczanowych. Inne ciężkie działania niepożądane są mało prawdopodobne, jednak preparat zawiera także substancje pomocnicze (sacharoza 650 mg/ml, parabeny E218, E216, sód), które przy znacznym przedawkowaniu mogą wywołać dodatkowe reakcje, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją cukrów lub nadwrażliwością na parabeny.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, leczenie objawowe, nadwrażliwość na parabeny, nietolerancja cukrów, objawy układu nerwowego, objawy układu pokarmowego, ośrodek toksykologiczny, parametry nerkowe, podwyższone stężenie kwasu moczowego, szpitalny oddział ratunkowy, złogi moczanowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Produkt leczniczy Groprinosin Forte w formie syropu (500 mg/5 ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. W kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiących piersią, brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ inozyny pranobeks na rozwój płodu ani jej przenikanie do mleka matki, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka dla płodu i niemowlęcia karmionego piersią. W związku z tym, standardowym zaleceniem jest unikanie stosowania Groprinosinu Forte w tych grupach pacjentek, chyba że potencjalne korzyści terapeutyczne przewyższają możliwe ryzyko.
Decyzja o zastosowaniu Groprinosinu Forte u kobiet w ciąży lub karmiących piersią powinna być poprzedzona szczegółową analizą korzyści i ryzyka, uwzględniającą stan kliniczny pacjentki, dostępność alternatywnych metod leczenia oraz potencjalne konsekwencje braku terapii. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności zgłoszenia planowanej lub istniejącej ciąży przed rozpoczęciem terapii oraz zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym. W przypadku konieczności leczenia kobiety karmiącej, należy rozważyć czasowe przerwanie karmienia piersią oraz monitorować stan kliniczny pacjentki i rozwój płodu lub dziecka. Każdy przypadek wymaga indywidualnego podejścia i wnikliwej oceny ryzyka terapeutycznego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, alternatywne metody leczenia, analiza korzyści-ryzyka, ekspozycja na lek, Groprinosin Forte, inozyna pranobeks, karmienie piersią, korzyści terapeutyczne, metoda antykoncepcji, mleko kobiece, przenikanie do mleka matki, rozwój płodu, stan kliniczny, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Inozyna pranobeks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inozyna pranobeks wykazuje niski profil toksyczności w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności dawki terapeutycznej podawanej pozajelitowo, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności ani teratogenności.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania przedkliniczne, cynk glukonian, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, limfocyty krwi obwodowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcinogenne - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeks (stosunek molowy 3:1 względem inozyny), wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe. Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Kompleks zwiększa cytotoksyczność limfocytów T, aktywność komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, a także podnosi poziom immunoglobulin G (IgG) i ekspresję markerów dopełniacza. W badaniach in vitro stwierdzono wzrost produkcji IL-1 i IL-2 oraz ekspresji receptora IL-2, natomiast in vivo obserwowano zwiększone wydzielanie IFN-γ i obniżenie IL-4, co potwierdza przesunięcie odpowiedzi immunologicznej w kierunku Th1. Kompleks dodatkowo nasila chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, wspierając eliminację patogenów.
chemotaksja, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, immunostymulacja, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, klasyfikacja ATC, komórki NK, kwas 4-acetamidobenzoesowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, limfocyt T, neutrofil, odpowiedź Th1, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, będący składnikiem inozyny pranobeksu w stosunku molarnym 1:3, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach, kotach oraz małpach. Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych działań niepożądanych, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak właściwości karcynogennych. Ponadto, kompleksowe badania mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, nie wykazały potencjału mutagennego substancji.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcynogenne, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neotac 50 mg/ml
Neotac zawiera inozynę pranobeks, syntetyczną pochodną puryny, klasyfikowaną jako lek przeciwwirusowy o działaniu immunostymulującym (kod ATC: J05AX05). Substancja ta indukuje odpowiedź immunologiczną typu Th1, stymulując dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T, nasila reakcje limfoproliferacyjne, reguluje cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK oraz moduluje funkcje limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4. Ponadto zwiększa poziom IgG i markerów dopełniacza, a także wpływa na produkcję cytokin – w badaniach in vitro zwiększa IL-1, IL-2 i ekspresję receptora IL-2, natomiast in vivo podnosi wydzielanie IFN-γ i obniża IL-4. Dodatkowo, inozyna pranobeks poprawia funkcje fagocytarne, zwiększając chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, co wspiera eliminację patogenów.
4-acetamidobenzoesan, chemotaksja neutrofili, cytokina, cytotoksyczność limfocytów, cząsteczki wewnątrzbłonowe, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, funkcja fagocytarna, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyty T, limfocyty T4, limfocyty T8, marker dopełniacza, odporność komórkowa, odpowiedź odpornościowa, odpowiedź typu Th1, pochodna puryny, polirybosomy, reakcja limfoproliferacyjna, synteza mRNA, wirusowy RNA - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pranosin 50 mg/ml
Pranosin w formie syropu o stężeniu 50 mg/ml, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), jest wskazany jako terapia wspomagająca u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających zakażeń górnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie gardła, krtani, zatok czy oskrzeli. Preparat jest dedykowany osobom z zaburzeniami funkcji układu immunologicznego, w okresach zwiększonej zachorowalności oraz po przebytych poważnych infekcjach, wspomagając rekonwalescencję. Syrop charakteryzuje się malinowym zapachem i słodkim smakiem, co poprawia akceptację u pacjentów, zwłaszcza dzieci. W 1 ml syropu znajduje się 50 mg inozyny pranobeks, 625 mg sacharozy (istotne u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej), 1,125 mg metylu parahydroksybenzoesanu oraz 0,125 mg propylu parahydroksybenzoesanu (substancje konserwujące mogące wywoływać reakcje alergiczne) oraz 0,006 mg etanolu jako składnika aromatu.
infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, leczenie przeciwbakteryjne, nawracające zakażenia górnych dróg oddechowych, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, terapia wspomagająca, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inuprin Forte 1000 mg
Inuprin Forte, zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu w formie tabletek, jest wskazany jako leczenie wspomagające u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie u osób z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych (częściej niż 4-6 epizodów rocznie) oraz u pacjentów z dysfunkcją układu immunologicznego. Lek działa immunomodulująco, poprawiając mechanizmy obronne organizmu i zmniejszając częstość nawrotów infekcji, co przekłada się na lepszą jakość życia i redukcję konieczności interwencji terapeutycznych. Ponadto, Inuprin Forte jest skuteczny w terapii zmian opryszczkowych na wargach i skórze twarzy wywołanych przez wirus Herpes simplex, szczególnie gdy jest stosowany w fazie prodromalnej lub przy pierwszych objawach, co pozwala na skrócenie czasu trwania i zmniejszenie nasilenia zmian.
badania immunologiczne, działanie immunomodulujące, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, faza prodromalna, herpes simplex, infekcja herpeswirusowa, inozyna pranobeks, lek immunomodulujący, modulacja odpowiedzi immunologicznej, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, nawrotowa opryszczka wargowa, obniżona odporność, opryszczka wargowa i skórna, upośledzenie układu immunologicznego, zaburzenia odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte (syrop 100 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Podczas terapii obserwuje się bardzo częste zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu, co wymaga szczególnego monitorowania u pacjentów z historią hiperurykemii lub dny moczanowej, gdyż efekt ten ulega normalizacji w ciągu kilku dni po zakończeniu leczenia. Często występują również podwyższone wartości mocznika oraz aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co wskazuje na konieczność kontroli funkcji nerek i wątroby. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd, wysypka, bóle stawów oraz zmęczenie i złe samopoczucie, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, mocznik, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poliuria, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wymioty, wysypka skórna, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Akvir 500 mg
Inozyna pranobeks w postaci tabletek AKVIR 500 mg jest dawkowana indywidualnie, bazując na masie ciała pacjenta oraz stopniu nasilenia choroby. Standardowa dawka u dorosłych i osób starszych wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę, co w praktyce klinicznej przekłada się na 6 tabletek (3 g) dziennie, podzielonych na 3 dawki po 2 tabletki. Maksymalna dawka dobowa to 8 tabletek (4 g), podawane w schemacie 2 tabletki 4 razy na dobę. U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się analogiczną dawkę 50 mg/kg masy ciała, podzieloną na kilka równych dawek, z możliwością podawania leku w formie syropu (250 mg/5 ml lub 500 mg/5 ml) u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek. Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom infekcji.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Groprinosin Forte 1000 mg
Groprinosin Forte zawiera inozynę pranobeks w dawce 1000 mg na saszetkę granulatu do sporządzania roztworu doustnego. Dawkowanie jest uzależnione od masy ciała pacjenta oraz nasilenia objawów, z zalecaną dawką dobową 50 mg/kg masy ciała, podzieloną na 3-4 podania. U dorosłych i osób starszych typowa dawka wynosi 3-4 saszetki (3-4 g) na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki 4 g. U dzieci powyżej 1. roku życia dawkowanie również wynosi 50 mg/kg m.c., dostosowane do masy ciała i podzielone na kilka dawek. Standardowy czas terapii wynosi 5-14 dni, z zaleceniem kontynuacji leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów w celu pełnej eliminacji patogenu i zmniejszenia ryzyka nawrotu infekcji.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Neosine duo w formie syropu zawiera inozynę pranobeks (500 mg/5 ml) oraz jony cynku w postaci cynku glukonianu (3,125 mg Zn²⁺/5 ml). Główne przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne (inozynę pranobeks i cynk glukonian) oraz na substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (9,92 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,12 mg/5 ml), sacharoza (2,79 g/5 ml), glikol propylenowy (249,72 mg/5 ml) i sód (10 mg/5 ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergiami na te składniki oraz na osoby z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi, które uniemożliwiają tolerancję sacharozy lub glukozy-galaktozy.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, dna moczanowa, glikol propylenowy, glukonian cynku, hiperurykemia, inozyna pranobeks, jony cynku, kompleks inozyny, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, pochodna puryn, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja pomocnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Neosine 500 mg
W praktyce klinicznej stosowanie inozyny pranobeksu (Neosine 500 mg), zawierającego inozynę oraz 4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy w stosunku molarnym 1:3, u kobiet w okresie reprodukcyjnym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest specyficznych badań oceniających wpływ leku na płodność u obu płci oraz na rozwój płodu u ludzi. W związku z tym, Neosine 500 mg nie powinien być stosowany w ciąży ani podczas karmienia piersią, chyba że po indywidualnej ocenie lekarza korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Nie ma również danych potwierdzających przenikanie inozyny pranobeksu do mleka matki, co dodatkowo ogranicza możliwość bezpiecznego stosowania w okresie laktacji.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Inuprin 50 mg/ml
Produkt leczniczy INUPRIN (inozyna pranobeks, 50 mg/ml, syrop) charakteryzuje się niskim prawdopodobieństwem wywierania istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z jego profilu farmakodynamicznego. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak ból głowy, zawroty głowy oraz uczucie senności, które mogą osłabiać sprawność psychofizyczną pacjenta i potencjalnie upośledzać koordynację ruchową, koncentrację oraz czas reakcji. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku ich pojawienia się.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, ból głowy, choroba współistniejąca, dekoncentracja, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, inozyna pranobeks, INUPRIN, koordynacja ruchowa, mikrodrzemka, profil farmakodynamiczny, senność, sprawność psychofizyczna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna