inozyna pranobeks
Inozyna pranobeks to syntetyczny lek immunostymulujący o właściwościach przeciwwirusowych. Składa się z kompleksu inozyny oraz dimepranol acedobenu (4:1), co zwiększa jego biodostępność w porównaniu do samej inozyny.
Mechanizm działania inozyny pranobeksu polega na wzmocnieniu odpowiedzi immunologicznej organizmu poprzez stymulację aktywności limfocytów T, zwiększenie produkcji cytokin (IL-1, IL-2, IFN-gamma) oraz nasilenie aktywności komórek NK (Natural Killer). Ponadto wykazuje bezpośrednie działanie hamujące replikację wirusów poprzez wpływ na metabolizm komórkowy i syntezę wirusowych kwasów nukleinowych.
Wskazania do stosowania inozyny pranobeksu obejmują głównie zakażenia wirusowe: opryszczkę warg i narządów płciowych, półpasiec, brodawki wirusowe, ostre i przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, a także wspomagająco w zakażeniach wirusami grypy i paragrypy. Lek jest też stosowany u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z nawracającymi infekcjami dróg oddechowych.
Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu. Z tego powodu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią oraz niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cynk – Wskazania do stosowania
Cynk (Zn2+) jest kluczowym pierwiastkiem śladowym o szerokim zastosowaniu klinicznym, przede wszystkim w uzupełnianiu niedoborów wynikających z zaburzeń wchłaniania, chorób przewodu pokarmowego, wątroby, nerek, cukrzycy, alkoholizmu oraz stanów zwiększonej utraty cynku. Szczególnie wskazany jest u pacjentów z chorobami skóry (łuszczyca, złuszczające zapalenie skóry), problemami z włosami i paznokciami (wypadanie, łamliwość, zaburzenia wzrostu), a także w terapii wspomagającej odporność, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych i opryszczce wywołanej przez wirus Herpes simplex. Cynk jest także istotnym składnikiem żywienia pozajelitowego u pacjentów dorosłych i dzieci, w tym wcześniaków, oraz w chorobie Wilsona, gdzie działa jako czynnik chelatujący miedź, zmniejszając jej wchłanianie z przewodu pokarmowego.
acrodermatitis enteropathica, biegunka tłuszczowa, celiakia, choroba Crohna, choroba Wilsona, czynnik chelatujący, gospodarka witaminowo-mineralna, herpes simplex, inozyna pranobeks, jadłowstręt psychiczny, katabolizm, keratynocyt, kwas askorbowy, łuszczyca, marskość wątroby, naczynie włosowate, niedobór cynku, niedokrwistość sierpowata, niewydolność nerek, opryszczka warg, penicylamina, pierwiastek śladowy, rutozyd, salicylamid, talasemia, wirus opryszczki pospolitej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie wchłaniania, zespół Downa, zespół jelita krótkiego, zespół nerczycowy, złuszczające zapalenie skóry, zwłóknienie torbielowate trzustki, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Eloprine 500 mg
Inozyna pranobeks, zawarta w preparacie Eloprine 500 mg (stosunek molowy inozyny do soli kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem 1:3), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego leku w tych grupach, w tym wpływu na rozwój płodu oraz przenikanie do mleka kobiecego. Z tego względu, podawanie Eloprine w okresie ciąży i laktacji nie jest zalecane, chyba że potencjalne korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają możliwe, choć nieznane, ryzyko dla płodu lub niemowlęcia. W trakcie konsultacji należy szczegółowo omówić z pacjentką brak danych bezpieczeństwa oraz rozważyć alternatywne, lepiej przebadane metody leczenia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Preparat AKVIR FORTE o smaku truskawkowym (500 mg/5 ml, syrop) zawiera inozynę pranobeks i wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Brak jest odpowiednich badań klinicznych dotyczących wpływu inozyny pranobeksu na rozwój płodu oraz przenikanie substancji do mleka matki, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa stosowania tego leku w tych grupach pacjentek. W związku z tym, preparatu nie zaleca się podawać kobietom ciężarnym i karmiącym, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka karmionego piersią.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pranosin 50 mg/ml
Pranosin w formie syropu (50 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta oraz nasilenia objawów, z zalecaną dawką dobową 50 mg/kg masy ciała (1 ml syropu/kg) podzieloną na 3-4 dawki. Standardowy czas terapii wynosi 5-14 dni, z koniecznością kontynuacji leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów. Maksymalna dawka dobowa to 4 g inozyny pranobeksu (80 ml syropu). U dorosłych typowa dawka wynosi 3 g (60 ml syropu) dziennie, natomiast u dzieci powyżej 1. roku życia stosuje się analogiczne dawkowanie wagowe. Precyzyjne dawkowanie wymaga użycia dołączonej miarki dozującej.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, cukrzyca, dawka dobowa, dawkowanie na kg masy ciała, dawkowanie podzielone, etanol, inozyna pranobeks, maksymalna dawka leku, metyl parahydroksybenzoesan, nasilenie objawów choroby, nietolerancja substancji, pacjent w podeszłym wieku, Pranosin, propyl parahydroksybenzoesan, sacharoza, skuteczność terapeutyczna, stężenie leku, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop Pranosin - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Groprinosin
Produkt leczniczy Groprinosin zawiera inozynę pranobeks w dawce 500 mg i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek. Terapia może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy fizjologicznej (0,18-0,42 mmol/l), co jest wynikiem katabolizmu inozyny do kwasu moczowego, a nie zmian enzymatycznych czy klirensu nerkowego. U pacjentów z grup ryzyka konieczne jest ścisłe monitorowanie poziomu kwasu moczowego w trakcie leczenia.
anafilaksja, czynność nerek, czynność wątroby, dna moczanowa, działanie niepożądane, Groprinosin, hepatotoksyczność, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, surowica krwi, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym, przekraczającą 90%. Składnik ten jest kompleksowym związkiem inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego (PAcBA) w stosunku molarnym 1:3, które wykazują odrębne właściwości farmakokinetyczne. Maksymalne stężenia w osoczu dla DIP (N,N-dimetylamino-2-propanol) i PAcBA wynoszą odpowiednio 3,7 μg/ml (po 2 godzinach) oraz 9,4 μg/ml (po 1 godzinie). Okres półtrwania eliminacji wynosi 3,5 godziny dla DIP i 50 minut dla PAcBA, co wskazuje na szybką eliminację. Metabolity główne to N-tlenek DIP oraz o-acyloglukuronid PAcBA, a inozyna ulega metabolizmowi do kwasu moczowego, ksantyny i hipoksantyny. Wydalanie z moczem jest wysokie: ≥76% dla DIP i metabolitów oraz ≥90% dla PAcBA i metabolitów, co potwierdza efektywną eliminację i szeroką dystrybucję leku w organizmie, zwłaszcza w narządach o wysokim ukrwieniu i aktywności metabolicznej.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, acyloglukuronid, badanie farmakokinetyczne, biodostępność, degradacja puryn, dimetylamino-propanol, inozyna, inozyna pranobeks, ksantyna i hipoksantyna, kwas acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, małpa Rhesus, okres półtrwania eliminacji, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenie-czas, przewód pokarmowy, stan równowagi, substancja znakowana radioaktywnie, ukrwienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 500 mg
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Interakcje
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol, jako składnik kompleksu inozyny pranobeksu (stosunek molowy 1:3 z solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol), które mogą modyfikować metabolizm składnika purynowego kompleksu, potencjalnie zmieniając efekt terapeutyczny. Ponadto, jednoczesne stosowanie z diuretykami tiazydowymi (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy) może zaburzać gospodarkę kwasu moczowego, co wymaga monitorowania jego poziomu. Wysokie ryzyko interakcji występuje przy łączeniu z lekami immunosupresyjnymi (cyklosporyna, takrolimus, mykofenolan mofetylu), gdzie jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zmiany działania immunomodulującego kompleksu.
Interakcje z azydotymidyną (AZT) prowadzą do zwiększenia biodostępności AZT oraz nasilenia wewnątrzkomórkowej fosforylacji w monocytach, co może wzmocnić działanie przeciwwirusowe, ale wymaga monitorowania działań niepożądanych i ewentualnej korekty dawki. Chociaż brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem etylowym, potencjalne ryzyko obejmuje nasilenie hepatotoksyczności, zmiany metabolizmu puryn oraz zwiększenie działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii. W praktyce klinicznej stosowanie preparatów zawierających N,N-2-dimetyloamino-2-propanol wymaga ostrożności, szczególnie w kontekście leków wpływających na metabolizm kwasu moczowego, immunosupresję oraz terapię przeciwwirusową.
alkohol etylowy, allopurynol, azydotymidyna, chlortalidon, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie hepatotoksyczne, fosforylacja wewnątrzkomórkowa, furosemid, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeks, kwas etakrynowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwwirusowy, monocyt krwi, mykofenolan mofetylu, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, nukleotyd, ośrodkowy układ nerwowy, takrolimus, torasemid, właściwość immunomodulująca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pranosin forte 100 mg/ml
Inozyny pranobeks, substancja czynna syropu Pranosin forte (100 mg/ml), jest syntetyczną pochodną puryny o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym. Wykazuje zdolność do normalizacji niedostatecznych mechanizmów odporności komórkowej poprzez indukcję odpowiedzi immunologicznej typu Th1. Mechanizmy te obejmują stymulację dojrzewania i różnicowania limfocytów T, nasilenie reakcji limfoproliferacyjnych, regulację cytotoksyczności limfocytów T i komórek NK, modulację limfocytów supresorowych CD8+ i pomocniczych CD4+, a także zwiększenie poziomu IgG i markerów dopełniacza. Ponadto, inozyny pranobeks zwiększa produkcję cytokin prozapalnych IL-1 i IL-2 oraz ekspresję receptora IL-2, a także podnosi endogenne wydzielanie IFN-γ przy jednoczesnym obniżeniu IL-4, co przesuwa równowagę immunologiczną na korzyść odpowiedzi Th1. Dodatkowo, substancja poprawia funkcje fagocytarne neutrofili, monocytów i makrofagów, co wspiera eliminację patogenów.
działanie immunostymulujące, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, łańcuch poliadenylowy, lek przeciwwirusowy, limfocyt pomocniczy CD4+, limfocyt supresorowy CD8+, limfocyt T, makrofag, marker dopełniacza, monocyt, neutrofil, odporność komórkowa, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź typu Th1, Pranosin forte, reakcja limfoproliferacyjna, receptor IL-2, receptor komórek T, synteza mRNA, wirusowy RNA - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – AKVIR FORTE o smaku truskawkowym 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna syropu AKVIR FORTE (500 mg/5 ml), wykazuje podwójne działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe, co potwierdzają badania in vivo i in vitro. Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej typu Th1, nasilaniu dojrzewania i różnicowania limfocytów T, zwiększeniu produkcji cytokin prozapalnych (IL-1, IL-2) oraz interferonu gamma (IFN-γ), przy jednoczesnym obniżeniu IL-4. Ponadto lek stymuluje funkcje komórek fagocytujących, takich jak neutrofile, monocyty i makrofagi, oraz podnosi poziom immunoglobulin G (IgG). Wykazuje także zdolność do hamowania replikacji wirusa opryszczki pospolitej typu I (HSV-1) poprzez blokowanie syntezy wirusowego RNA i reorganizację cząsteczek wewnątrzbłonowych w limfocytach.
chemotaksja monocytów, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza neutrofili, fosfodiesteraza cGMP, herpeswirus, immunofarmakologia, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, łańcuch poliadenylowy, lek przeciwwirusowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, limfocyt T, marker dopełniacza, odpowiedź komórkowa Th1, opryszczka wargowa, przeciwciało anty-HSV-1, synteza mRNA, układ odpornościowy, wirus opryszczki typu I, wirusowy RNA, zakażenie herpeswirusem, zwój nerwowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Eloprine Forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 500 mg/5 ml syropu, jest przeznaczony do podawania doustnego z dawkowaniem zależnym od masy ciała i nasilenia choroby. U dorosłych, w tym osób powyżej 65 lat, zalecana dawka wynosi 50 mg/kg mc./dobę (0,5 ml syropu/kg mc.), co zwykle przekłada się na 3 g substancji czynnej (30 ml syropu) podzielone na 3-4 dawki, z maksymalną dawką 4 g (40 ml syropu) na dobę. U dzieci powyżej 1 roku życia dawkowanie jest analogiczne (50 mg/kg mc./dobę), podawane w 3-4 równych dawkach. Szczegółowe dawkowanie u dzieci jest dostosowane do masy ciała, np. dla 10–14 kg zaleca się 3 × 2,5 ml, a dla 41–50 kg 3 × 7,5 do 9 ml syropu dziennie. Terapia trwa standardowo 5-14 dni, z kontynuacją 1-2 dni po ustąpieniu objawów.
cukrzyca, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka podzielona, dawka pojedyncza, dieta niskocukrowa, efekt terapeutyczny, eloprine forte, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, masa ciała, metylu parahydroksybenzoesan, miarka dozująca, nasilenie choroby, podanie doustne, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, propylu parahydroksybenzoesan, substancja czynna, substancja pomocnicza, syrop - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Wskazania do stosowania
Preparat Eloprine zawiera N,N-2-dimetyloamino-2-propanol jako składnik kompleksu inozyny pranobeksu, w stosunku molowym 1:3 z inozyną oraz solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego. Substancja ta wykazuje właściwości immunomodulujące i przeciwwirusowe, co uzasadnia jej zastosowanie u pacjentów z obniżoną odpornością, nawracającymi zakażeniami górnych dróg oddechowych oraz w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Kompleks ten przyczynia się do poprawy odpowiedzi immunologicznej, zmniejszenia częstości nawrotów infekcji oraz skrócenia czasu trwania objawów chorobowych. Preparat dostępny jest w formie tabletek zawierających 500 mg substancji czynnej oraz 80 mg mannitolu jako substancji pomocniczej.
działanie przeciwwirusowe, herpes simplex, inozyna, inozyna pranobeks, kwas acetamidobenzoesowy, nawracające zakażenia górnych dróg oddechowych, obniżona odporność, opryszczka warg i skóry twarzy, układ immunologiczny, układ odpornościowy, właściwości immunomodulujące, właściwości immunostymulujące, zmiany skórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neosine 250 mg/5 ml
Neosine w postaci syropu (250 mg/5 ml) zawiera inozynę pranobeks, kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Lek jest wskazany do wspomagania odporności u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych, oraz do leczenia opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Syrop charakteryzuje się bananowym aromatem i zawiera substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3315 mg/5 ml), metylu i propylu parahydroksybenzoesan (odpowiednio 11,07 mg i 1,23 mg), glikol propylenowy (512 mg) oraz sód (10,3 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z cukrzycą, alergiami lub na diecie niskosodowej.
choroba nerek, cukrzyca, dieta niskosodowa, dna moczanowa, herpes simplex, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, nietolerancja cukrów, objaw prodromalny, opryszczka, opryszczka warg i skóry twarzy, profilaktyka opryszczki, reakcja alergiczna, układ immunologiczny, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Forte 1000 mg
Groprinosin Forte, zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu, jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas przepisywania. Najczęstszym efektem jest bardzo często występujące (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które zwykle pozostaje w granicach normy i ustępuje w ciągu kilku dni po zakończeniu terapii. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd, wysypkę, bóle stawów, zmęczenie oraz podwyższone wartości mocznika, aminotransferaz i fosfatazy zasadowej. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą wystąpić senność, bezsenność, biegunka, zaparcia, wielomocz oraz nerwowość. Działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, a nawet wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowej interwencji.
aminotransferaza, badania biochemiczne, ból głowy, choroba wątroby, dna moczanowa, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, nadwrażliwość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poliuria, reakcja anafilaktyczna, rumień, wstrząs anafilaktyczny, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Neosine (250 mg/5 ml syropu, tj. 50 mg/ml), wykazuje podwójny mechanizm działania: immunostymulujący oraz przeciwwirusowy. Lek stymuluje odpowiedź immunologiczną typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Wpływa na regulację cytotoksyczności limfocytów T i komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, a także zwiększa poziom IgG i markerów dopełniacza. W badaniach in vitro zaobserwowano wzrost produkcji IL-1, IL-2 oraz ekspresji receptora IL-2, natomiast in vivo stwierdzono zwiększenie wydzielania IFN-γ i obniżenie IL-4. Ponadto, inozyny pranobeks nasila chemotaksję i aktywność fagocytarną neutrofili, monocytów i makrofagów, co wzmacnia funkcje obronne układu immunologicznego.
aktywność fagocytarna, chemotaksja neutrofili, cytokiny prozapalne, cytokiny przeciwzapalne, cytotoksyczność limfocytów, działanie immunofarmakologiczne, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fosfodiesteraza cGMP, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki fagocytujące, komórki NK, limfocyty pomocnicze T4, limfocyty supresorowe T8, limfocyty T, makrofagi, odporność komórkowa, odpowiedź odpornościowa, odpowiedź typu Th1, układ immunologiczny, wirus opryszczki typu I, wirusowe RNA - Leksykon substancji czynnych
Cynk glukonian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Produkty lecznicze Neosine duo i Neosine plus zawierają cynk glukonian w połączeniu z inozyną pranobeksem, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Inozyna pranobeks może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w zakresie 0,18-0,42 mmol/l, z większym ryzykiem u mężczyzn i osób starszych. Z tego względu leki te należy stosować ostrożnie u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, z koniecznością regularnego monitorowania stężenia kwasu moczowego, funkcji wątroby, nerek oraz morfologii krwi, zwłaszcza przy leczeniu trwającym powyżej 3 miesięcy. Ponadto, kumulacja cynku z innych źródeł może prowadzić do przekroczenia bezpiecznych dawek, co wymaga uwagi w trakcie terapii.
cynk glukonian, czynność nerek, czynność wątroby, dehydrogenaza alkoholowa, dna moczanowa, glikol propylenowy, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kwas moczowy, martwica kanalików nerkowych, metylu parahydroksybenzoesan, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, ostra niewydolność nerek, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neosine forte 500 mg/5 ml
Inozyny pranobeks, syntetyczna pochodna puryny z grupy leków przeciwwirusowych (kod ATC: J05AX05), wykazuje podwójny mechanizm działania: immunostymulujący oraz przeciwwirusowy. Lek stymuluje odpowiedź immunologiczną typu Th1, co prowadzi do aktywacji i różnicowania limfocytów T, zwiększenia proliferacji limfocytów, regulacji cytotoksyczności komórek T i NK, a także wzrostu poziomu immunoglobulin IgG i ekspresji markerów dopełniacza. W badaniach in vitro i in vivo zaobserwowano zwiększoną produkcję cytokin kluczowych dla odpowiedzi komórkowej, takich jak IL-1, IL-2, receptor IL-2 oraz interferon gamma (IFN-γ), przy jednoczesnym zmniejszeniu IL-4, co przesuwa równowagę immunologiczną na korzyść odpowiedzi Th1. Ponadto, lek stymuluje funkcje fagocytarne neutrofili, monocytów i makrofagów, wzmacniając pierwotną odpowiedź immunologiczną.
cytokina, cytotoksyczność limfocytów T, cząsteczka wewnątrzbłonowa, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, herpeswirus, HSV-1, immunoglobulina IgG, infekcja pierwotna, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórka NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, lek przeciwwirusowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, limfocyt T, makrofag, marker dopełniacza, mRNA, neutrofil, odporność komórkowa, odpowiedź immunologiczna Th1, odpowiedź odpornościowa, opryszczka wargowa, pochodna puryny, przeciwciało anty-HSV-1, reakcja limfoproliferacyjna, reaktywacja wirusa, receptor IL-2, replikacja wirusa, translacja, układ odpornościowy, wirus opryszczki typu I, wirusowe RNA, zwój nerwowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eloprine Forte 1000 mg
Eloprine Forte to preparat zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu w jednej tabletce, wykazujący działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe. Lek jest wskazany przede wszystkim do wspomagania układu immunologicznego u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych, oraz do leczenia opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Terapia może być prowadzona zarówno w fazie ostrej infekcji, jak i profilaktycznie w okresach zwiększonego ryzyka zachorowania. Wczesne zastosowanie, zwłaszcza w fazie prodromalnej opryszczki, może skrócić czas trwania infekcji i złagodzić jej objawy. Preparat zawiera również 160 mg mannitolu jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego składnika.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, funkcja nerek i wątroby, herpes simplex, immunostymulacja, infekcja górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, mannitol, nawracająca infekcja dróg oddechowych, nawracające infekcje, nietolerancja, opryszczka wargowa, stadium prodromalne, tabletka z linią podziału, układ immunologiczny, zakażenie Herpes simplex - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Neosine 500 mg
Neosine, zawierający inozynę pranobeks w dawce 500 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym skrobię pszenną (103 mg/tabletkę), co jest istotne u osób z alergią na pszenicę. Lek nie powinien być stosowany podczas ostrego napadu dny moczanowej ani u pacjentów z hiperurykemią, nawet bez objawów klinicznych, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego. W trakcie terapii należy monitorować objawy nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) oraz symptomy napadu dny (ból, obrzęk, zaczerwienienie stawów), a także poziom kwasu moczowego we krwi, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i konsultacji lekarskiej w przypadku ich wystąpienia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – AKVIR o smaku truskawkowym 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, składnik leku AKVIR o smaku truskawkowym, może wywoływać liczne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas przepisywania. Najczęściej obserwowanym efektem jest przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zwykle pozostaje w granicach normy i ustępuje kilka dni po zakończeniu terapii. Szczególnie istotne są reakcje układu immunologicznego występujące bardzo często (≥1/10), takie jak obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywka i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia układu nerwowego, w tym nerwowość (często ≥1/100 do <1/10), ból głowy, zawroty głowy, senność i bezsenność (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100), mogą obniżać komfort pacjenta, choć zwykle nie wymagają przerwania terapii.
aminotransferaza, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból stawów, ból w nadbrzuszu, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamienie moczowe, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększone stężenie kwasu moczowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml, cechuje się szerokim profilem bezpieczeństwa, a dotychczas nie odnotowano przypadków jego przedawkowania. Na podstawie badań toksyczności na modelach zwierzęcych, ciężkie działania niepożądane są mało prawdopodobne, jednak najistotniejszym klinicznie skutkiem przedawkowania jest hiperurykemia, manifestująca się podwyższonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy. Lek zawiera kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, co determinuje jego farmakodynamikę i potencjalne działania niepożądane. W preparacie obecne są także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (660,40 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,60 mg/ml), propylu parahydroksybenzoesan (0,18 mg/ml) oraz etanol, które mogą nasilać działania niepożądane przy znacznym przedawkowaniu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, etanol, funkcja nerek, funkcja wątroby, GFR, glikemia, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, kreatynina, kwas moczowy, leczenie objawowe, metylu parahydroksybenzoesan, mocznik, nawodnienie pacjenta, parametry nerkowe, podaż płynów, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Groprinosin Forte 1000 mg
Preparat Groprinosin Forte zawiera inozynę pranobeks (1000 mg/tabletka) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym inozynę pranobeks oraz substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z zaburzeniami metabolizmu kwasu moczowego. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów podczas ostrego napadu dny moczanowej oraz u osób z hiperurykemią, nawet bez objawów klinicznych dny. Podawanie inozyny pranobeksu w tych stanach może prowadzić do zaostrzenia objawów, nasilonego stanu zapalnego stawów oraz ryzyka uszkodzenia tkanek stawowych i pogłębienia dysfunkcji układu ruchu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Inuprin Forte 1000 mg
Produkt leczniczy INUPRIN FORTE zawiera 1000 mg inozyny pranobeksu, którego profil farmakodynamiczny wskazuje na niskie ryzyko negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Substancja czynna nie wykazuje istotnego działania upośledzającego funkcje psychomotoryczne ośrodkowego układu nerwowego. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak ból głowy, zawroty głowy oraz senność, które mogą okresowo obniżać sprawność psychofizyczną pacjenta, wpływając na koncentrację, koordynację ruchową oraz czas reakcji, co stanowi potencjalne zagrożenie w kontekście bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, inozyna pranobeks, modyfikacja dawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, profil farmakodynamiczny, senność, sprawność psychofizyczna, zaburzenie równowagi, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Produkt leczniczy Groprinosin Baby, zawierający inozynę pranobeks w postaci syropu o stężeniu 50 mg/ml, wykazuje niskie ryzyko wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Farmakodynamicznie inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, działa głównie poprzez modulację odpowiedzi immunologicznej, bez bezpośredniego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, co potwierdzają obserwacje kliniczne nie wykazujące działań niepożądanych zaburzających koordynację ruchową, funkcje poznawcze czy refleks.
4-acetamidobenzoesan, działanie niepożądane, farmakodynamika, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, inozyna, inozyna pranobeks, koordynacja psychoruchowa, koordynacja ruchowa, mechanizm działania leku, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź na lek, ośrodkowy układ nerwowy, syrop leczniczy, właściwość farmakodynamiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pranosin 50 mg/ml
Przedawkowanie inozyny pranobeksu, stosowanej w postaci syropu Pranosin o stężeniu 50 mg/ml, jest zjawiskiem rzadko obserwowanym i nieudokumentowanym w praktyce klinicznej. Głównym objawem toksyczności, potwierdzonym na modelach zwierzęcych, jest hiperurykemia, czyli wyraźne podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, co może prowadzić do powikłań ze strony układu moczowego, takich jak wytrącanie kryształów kwasu moczowego. Inne ciężkie działania niepożądane są mało prawdopodobne, jednak możliwe jest nasilenie typowych działań niepożądanych leku.
badanie toksykologiczne, drogi moczowe, działanie niepożądane, gospodarka kwasu moczowego, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kryształy kwasu moczowego, kwas moczowy, leczenie hiperurykemii, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie kwasu moczowego, nawodnienie pacjenta, parametr biochemiczny, Pranosin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viruzine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna Viruzine Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę. Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna 100 mg/kg mc./dobę. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania karcinogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro na ludzkich limfocytach nie potwierdziły właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dysfagia, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, właściwość karcinogenna, współczynnik bezpieczeństwa, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eloprine 500 mg
Eloprine, zawierający 500 mg inozyny pranobeksu w tabletce, jest lekiem o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym, stosowanym głównie u pacjentów z obniżoną odpornością oraz w terapii opryszczki wargowej i skórnej wywołanej przez wirus Herpes simplex. Preparat wspomaga naturalne mechanizmy obronne organizmu, co jest szczególnie istotne u osób z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych (≥3-4 epizody rocznie), przedłużonym czasem rekonwalescencji, współistniejącymi chorobami oraz potwierdzoną obniżoną odpornością. W leczeniu opryszczki Eloprine skraca czas trwania infekcji i łagodzi objawy, wskazany jest zarówno w pierwszych epizodach, jak i w profilaktyce nawrotów (≥6 epizodów rocznie), zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją.
faza prodromalna, HSV, infekcje górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, kwas 4-acetamidobenzoesowy, nawracające infekcje, obniżona odporność, opryszczka, opryszczka pospolita, opryszczka wargowa, profilaktyka opryszczki, stan immunologiczny, substancja pomocnicza, właściwości immunostymulujące, zakażenia górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Groprinosin Forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 500 mg/5 ml w formie syropu, jest wskazany jako lek wspomagający u pacjentów z obniżoną odpornością, szczególnie w przypadku nawracających i przewlekłych infekcji górnych dróg oddechowych, które mogą świadczyć o dysfunkcji układu immunologicznego. Ponadto, preparat jest skuteczny w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex, co wymaga potwierdzenia etiologii przed rozpoczęciem terapii. Syrop charakteryzuje się malinowym smakiem i zapachem, co może poprawić compliance u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu leków.
czynnik etiologiczny, dysfagia, dysfunkcja układu odpornościowego, herpes simplex, infekcje górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, nadwrażliwość na składniki leku, nietolerancja cukrów, obniżona odporność, opryszczka warg, problemy żołądkowo-jelitowe, reakcja alergiczna, układ immunologiczny, wirus opryszczki pospolitej, wywiad alergiczny, zmiany opryszczkowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eloprine Forte 1000 mg
Przedawkowanie inozyny pranobeksu, substancji czynnej leku Eloprine Forte, jest zjawiskiem niezwykle rzadkim i do tej pory nie odnotowano przypadków toksycznych u pacjentów. Na podstawie badań toksyczności na modelach zwierzęcych głównym objawem przedawkowania jest istotne zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, prowadzące do hiperurykemii, która może manifestować się bólem stawów oraz zmianami w nerkach. Dokładna dawka wywołująca ten efekt u ludzi nie została określona, co wynika z braku udokumentowanych przypadków klinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Inozyna pranobeks – Przeciwwskazania stosowania
Inozyna pranobeks wykazuje działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia bezwzględnych przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktualny napad dny moczanowej oraz hiperurykemia. Szczególną uwagę należy zwrócić na metabolizm i wydalanie leku przez nerki, co u pacjentów z niewydolnością nerek może prowadzić do kumulacji metabolitów i nasilenia hiperurykemii. Preparaty zawierające inozynę pranobeks mogą zawierać substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (np. 3000 mg/5 ml w AKVIR FORTE), etanol (6,95 mg/5 ml w Eloprine), parabeny (E 218, E 216), sorbitol (126,7 mg/ml w Virumed Junior) czy skrobia pszeniczna, które mogą stanowić dodatkowe przeciwwskazania u pacjentów z nietolerancjami lub chorobami współistniejącymi (np. celiakia, nietolerancja fruktozy, choroba alkoholowa).
allopurynol, celiakia, choroba alkoholowa, dna moczanowa, działanie immunomodulujące, dziedziczna nietolerancja fruktozy, febuksostat, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczanowa, kontrola glikemii, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na parabeny, nadwrażliwość na substancje, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, padaczka, przewlekła choroba nerek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie mózgu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy