Właściwości farmakodynamiczne
Neosine 250 mg/5 ml

Właściwości farmakodynamiczne leku Neosine

Neosine, którego substancją czynną jest inozyny pranobeks w dawce 250 mg/5 ml syropu (50 mg/ml), należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwwirusowych do stosowania ogólnego, działających bezpośrednio na wirusy. Według klasyfikacji ATC jest oznaczony kodem J05A X05.¹

Mechanizm działania

Inozyny pranobeks, będący syntetyczną pochodną puryny, charakteryzuje się podwójnym mechanizmem działania: immunostymulującym oraz przeciwwirusowym. Efekt terapeutyczny wynika przede wszystkim z wyraźnego pobudzenia odpowiedzi odpornościowej organizmu in vivo.²

Wpływ na układ immunologiczny

Badania kliniczne wykazały, że inozyny pranobeks normalizuje zaburzone mechanizmy odporności komórkowej poprzez indukcję odpowiedzi typu Th1. Prowadzi to do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych w komórkach aktywowanych mitogenem lub antygenem.³

Inozyny pranobeks wykazuje wielokierunkowe działanie regulacyjne na układ immunologiczny, co obejmuje:

• Regulację mechanizmów cytotoksyczności limfocytów T oraz komórek NK
• Wpływ na funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4
• Zwiększenie poziomu IgG oraz powierzchniowych markerów dopełniacza⁴

Wpływ na cytokiny i mediatory immunologiczne

W badaniach in vitro wykazano, że inozyny pranobeks nasila wytwarzanie kluczowych cytokin biorących udział w odpowiedzi immunologicznej:

• Zwiększa wytwarzanie interleukiny-1 (IL-1)
• Nasila produkcję interleukiny-2 (IL-2)
• Zwiększa ekspresję receptora IL-2⁵

Natomiast w badaniach in vivo zaobserwowano:

• Znaczące zwiększenie endogennego wydzielania interferonu gamma (IFN-γ)
• Zmniejszenie wytwarzania interleukiny-4 (IL-4)⁶

Wpływ na funkcje komórek fagocytujących

Inozyny pranobeks wykazuje również istotny wpływ na komórki fagocytujące układu immunologicznego, nasilając ich funkcje obronne. Badania potwierdziły, że lek nasila:

• Chemotaksję neutrofili, monocytów i makrofagów
• Aktywność fagocytarną tych komórek⁷

Działanie przeciwwirusowe

W badaniach in vivo wykazano, że inozyny pranobeks wzmaga pobudzenie obniżonej syntezy mRNA białek limfocytów oraz sprawność procesu translacji, jednocześnie hamując syntezę wirusowego RNA. Mechanizmy tego działania obejmują:⁸

1. Włączanie związanego z inozyną kwasu orotowego do polirybosomów⁹
2. Hamowanie dołączania łańcucha poliadenylowego do wirusowego RNA przekaźnikowego¹⁰
3. Reorganizacja limfocytarnych cząsteczek wewnątrzbłonowych (IMP, ang. intramembrane plasma particles), prowadząca do niemal trzykrotnego zwiększenia ich gęstości¹¹

Należy zaznaczyć, że dokładny udział poszczególnych mechanizmów wymaga dalszych badań naukowych.

Wpływ na fosfodiesterazę cGMP

Inozyny pranobeks hamuje fosfodiestrazę cGMP in vitro, jednak efekt ten obserwuje się jedynie przy zastosowaniu dużych stężeń. Działanie to nie występuje przy poziomach leku zapewniających działanie immunofarmakologiczne in vivo.¹²

Aktywność przeciwwirusowa in vitro

W badaniach in vitro wykazano, że inozyny pranobeks hamuje replikację wirusa opryszczki typu I (HSV-1), co potwierdza jego aktywność przeciwwirusową.¹³