Właściwości farmakokinetyczne
AKVIR o smaku malinowym 250 mg/5 ml

Właściwości farmakokinetyczne leku AKVIR o smaku malinowym

Lek AKVIR o smaku malinowym (250 mg/5 ml, syrop) zawiera jako substancję czynną inozynę pranobeks, która stanowi kompleks inozynowy z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym w stosunku molarnym 1:3. Każda składowa tego kompleksu charakteryzuje się odrębnymi właściwościami farmakokinetycznymi, które zostaną szczegółowo omówione poniżej.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym inozyna pranobeks wykazuje wyjątkowo wysoką biodostępność. Lek wchłania się natychmiast i prawie całkowicie (≥90%) z przewodu pokarmowego, po czym szybko pojawia się we krwi. Badania porównawcze wykazały, że po podaniu doustnym u małp Rhesus stwierdza się w moczu 94%-100% wartości składników kompleksu: N,N-dimetyloamino-2-propanolu (DIP) oraz kwasu p-acetamidobenzoesowego (PAcBA), które występują po podaniu dożylnym. Potwierdza to doskonałą biodostępność leku przy podaniu doustnym.²

Dystrybucja

Badania z użyciem materiału znakowanego radioaktywnie umożliwiły określenie dystrybucji leku w organizmie. Po podaniu leku u małp stwierdzono obecność substancji radioaktywnej w różnych narządach, przy czym największą aktywność promieniotwórczą odnotowano kolejno w: nerkach, płucach, wątrobie, sercu, śledzionie, jądrach, trzustce, mózgu i mięśniach szkieletowych. Taka dystrybucja wskazuje na zdolność leku do przenikania do kluczowych narządów i tkanek organizmu.³

Metabolizm

W badaniach na ludziach, po doustnym podaniu jednego grama inozyny pranobeksu znakowanego radioaktywnie, zaobserwowano maksymalne stężenia poszczególnych komponentów w osoczu: dla DIP wynosiło ono 3,7 μg/ml (osiągane po 2 godzinach), a dla PAcBA – 9,4 μg/ml (osiągane po 1 godzinie). Analizując przemiany metaboliczne inozyny, zaobserwowano, że zwiększenie stężenia kwasu moczowego (który jest wskaźnikiem metabolizmu inozyny) nie miało przebiegu liniowego i wahało się w zakresie ±10% między 1. a 3. godziną po podaniu leku.⁴

Głównym metabolitem DIP u ludzi jest N-tlenek, natomiast PAcBA metabolizowany jest głównie do o-acyloglukuronidu. Składowa inozynowa podlega naturalnym procesom degradacji puryn, w wyniku których powstają ksantyna, hipoksantyna i ostatecznie kwas moczowy.⁵

Eliminacja

Badania farmakokinetyczne wykazały, że wydalanie składników inozyny pranobeksu i ich metabolitów zachodzi głównie drogą nerkową. W warunkach stanu równowagi, przy dawkowaniu 4 g na dobę, 24-godzinne wydalanie PAcBA oraz jego głównego metabolitu z moczem wynosiło około 85% podanej dawki. W przypadku DIP, z moczem odzyskano 95% radioaktywności związanej z tą substancją, przy czym występowała ona w postaci niezmienionego DIP oraz N-tlenku DIP.⁶

Okres półtrwania w fazie eliminacji różni się znacząco dla poszczególnych składników kompleksu i wynosi:

• 3,5 godziny dla DIP⁷
• 50 minut dla PAcBA⁸

W przypadku składowej inozynowej, jej metabolizm prowadzi do powstania kwasu moczowego, który jest wydalany z moczem. Badania na zwierzętach wykazały, że po doustnym podaniu tabletek, do 70% podanej dawki inozyny może być odzyskane w moczu w postaci kwasu moczowego, a pozostała część w formie typowych metabolitów purynowych – ksantyny i hipoksantyny.⁹

Biodostępność

Inozyna pranobeks charakteryzuje się wysoką biodostępnością, co potwierdzają badania farmakokinetyczne. W warunkach stanu równowagi odzysk z moczu dla poszczególnych składowych i ich metabolitów wynosi:

• ≥90% spodziewanej wartości dla PAcBA i jego metabolitu¹⁰
• ≥76% dla DIP i jego metabolitu¹¹

Pole pod krzywą stężenia w czasie (AUC) w osoczu wynosiło:

• ≥88% dla DIP¹²
• ≥77% dla PAcBA¹³

Te dane farmakokinetyczne potwierdzają, że lek AKVIR o smaku malinowym (syrop 250 mg/5 ml) zawierający inozynę pranobeks charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, szeroką dystrybucją w organizmie oraz efektywną eliminacją, co ma istotne znaczenie dla jego skuteczności terapeutycznej.¹⁴