inozyna pranobeks
Inozyna pranobeks to syntetyczny lek immunostymulujący o właściwościach przeciwwirusowych. Składa się z kompleksu inozyny oraz dimepranol acedobenu (4:1), co zwiększa jego biodostępność w porównaniu do samej inozyny.
Mechanizm działania inozyny pranobeksu polega na wzmocnieniu odpowiedzi immunologicznej organizmu poprzez stymulację aktywności limfocytów T, zwiększenie produkcji cytokin (IL-1, IL-2, IFN-gamma) oraz nasilenie aktywności komórek NK (Natural Killer). Ponadto wykazuje bezpośrednie działanie hamujące replikację wirusów poprzez wpływ na metabolizm komórkowy i syntezę wirusowych kwasów nukleinowych.
Wskazania do stosowania inozyny pranobeksu obejmują głównie zakażenia wirusowe: opryszczkę warg i narządów płciowych, półpasiec, brodawki wirusowe, ostre i przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby, a także wspomagająco w zakażeniach wirusami grypy i paragrypy. Lek jest też stosowany u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z nawracającymi infekcjami dróg oddechowych.
Najczęstsze działania niepożądane to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi i moczu. Z tego powodu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią oraz niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Pranosin 50 mg/ml
Produkt leczniczy Pranosin (inozyna pranobeks) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Współstosowanie z inhibitorami oksydazy ksantynowej, takimi jak allopurynol, może prowadzić do zwiększenia stężenia kwasu moczowego w surowicy, co wymaga monitorowania i ostrożności. Diuretyki tiazydowe (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz pętlowe (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy) mogą zaburzać wydalanie metabolitów inozyny pranobeks, co również wymaga kontroli poziomu kwasu moczowego i funkcji nerek. Pranosin nie powinien być stosowany jednocześnie z lekami immunosupresyjnymi (np. cyklosporyna, takrolimus, kortykosteroidy) ze względu na wysokie ryzyko osłabienia działania immunostymulującego i zmiany farmakokinetyki, a terapia powinna być rozpoczęta dopiero po zakończeniu leczenia immunosupresyjnego.
allopurynol, azydotymidyna, biodostępność zydowudyny, chlortalidon, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, działanie immunostymulujące, fosforylacja wewnątrzkomórkowa, furosemid, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeks, kortykosteroid, kwas etakrynowy, kwas moczowy, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, nukleotyd, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, takrolimus, torasemid, zydowudyna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eloprine Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine Forte (1000 mg/tabletka), jest syntetyczną pochodną puryny o działaniu przeciwwirusowym i immunostymulującym. Mechanizm działania obejmuje modulację odpowiedzi immunologicznej typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Lek zwiększa cytotoksyczność limfocytów T, aktywność komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, a także podnosi poziom IgG i ekspresję markerów dopełniacza, wzmacniając zarówno odpowiedź komórkową, jak i humoralną. W badaniach in vitro i in vivo wykazano wzrost produkcji IL-1, IL-2 oraz IFN-γ przy jednoczesnym obniżeniu IL-4, co sprzyja zwalczaniu infekcji wirusowych. Ponadto inozyna pranobeks stymuluje chemotaksję i fagocytozę neutrofilów, monocytów i makrofagów, co wspiera eliminację patogenów.
acetamidobenzoesan hydroksypropylodimetyloamoniowy, cytotoksyczność limfocytów T, cząsteczki wewnątrzbłonowe, dopełniacz, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, inozyna, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, lek przeciwwirusowy, limfocyty T4, limfocyty T8, makrofag, monocyt, neutrofil, odporność komórkowa, odpowiedź Th1, pochodna puryny, reakcja limfoproliferacyjna, receptor IL-2, różnicowanie limfocytów T, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I, wirusowy RNA, wirusowy RNA przekaźnikowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Viruzine Forte 1000 mg
Produkt leczniczy Viruzine Forte zawiera 1000 mg inozyny pranobeksu w postaci tabletek owalnych z linią podziału, która służy jedynie ułatwieniu połknięcia, a nie do dzielenia dawki. Dane kliniczne oraz oficjalna charakterystyka produktu wskazują na brak istotnego wpływu tego leku na funkcje psychomotoryczne pacjenta. W związku z tym Viruzine Forte nie ogranicza zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co jest istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo. Lekarz powinien jednak zawsze poinformować pacjenta o braku wpływu leku na te zdolności oraz zalecić obserwację własnej reakcji na lek, szczególnie w początkowym okresie terapii, zgodnie ze standardową praktyką ostrożności.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, charakterystyka produktu leczniczego, funkcje psychomotoryczne, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, linia podziału tabletki, ograniczenia psychomotoryczne, postać farmaceutyczna, schemat przyjmowania leku, stosunek molarny, tabletka, tabletka owalna, Viruzine Forte, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Virumed 1000 mg
Virumed (inozyna pranobeksu) w dawce 1000 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego wykazuje profil działań niepożądanych, z których najczęstszym jest bardzo częste (≥1/10 pacjentów) podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy i ustępujące po zakończeniu terapii. Często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się także wzrost stężenia mocznika, aktywności aminotransferaz oraz fosfatazy zasadowej. W zakresie układu pokarmowego często występują wymioty, nudności i dyskomfort w nadbrzuszu, a niezbyt często biegunka i zaparcia. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują często bóle i zawroty głowy, a także niezbyt często senność i bezsenność. Ponadto, często zgłaszane są bóle stawów, świąd i wysypka skórna, a rzadziej reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka i reakcje anafilaktyczne, zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, MedDRA, mocznik we krwi, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Eloprine Forte, zawierającego 500 mg inozyny pranobeksu w 5 ml (100 mg/ml), jest zjawiskiem rzadkim i do tej pory nie odnotowano przypadków u pacjentów. Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach głównym zagrożeniem jest podwyższenie stężenia kwasu moczowego, prowadzące do hiperurykemii. Inne działania niepożądane są mało prawdopodobne. Produkt zawiera także substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3,25 g/5 ml), metylu parahydroksybenzoesan (5 mg/5 ml), propylu parahydroksybenzoesan (1,5 mg/5 ml) oraz glikol propylenowy, które w dużych ilościach mogłyby potencjalnie wywołać dodatkowe działania niepożądane.
glikol propylenowy, hiperurykemia, inozyna, inozyna pranobeks, kwas moczowy, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, leki obniżające kwas moczowy, nawodnienie pacjenta, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, poziom kwasu moczowego, przedawkowanie leku, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Virumed
Podczas terapii inozyną pranobeksem (Virumed 1000 mg) należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko przemijającego wzrostu stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które zwykle nie przekracza górnej granicy normy (8 mg/dl, 0,42 mmol/L). Zjawisko to jest częstsze u mężczyzn i osób starszych i wynika z katabolicznej przemiany inozyny do kwasu moczowego, bez wpływu na enzymatyczną czynność nerek. Szczególnie narażeni na powikłania są pacjenci z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, u których konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia kwasu moczowego przez cały okres leczenia. Długotrwała terapia (≥3 miesiące) wymaga także regularnej kontroli parametrów funkcji wątroby, nerek oraz morfologii krwi, aby zapobiec powikłaniom takim jak kamica nerkowa.
cukrzyca, dna moczanowa, funkcja nerek, funkcja wątroby, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja sorbitolu, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine forte 1000 mg
Neosine forte, zawierający inozynę pranobeksu w kompleksie z 4-acetamidobenzoesanem 2-hydroksypropylodimetyloamoniowym (stosunek molarny 1:3), jest stosowany doustnie w dawce 50 mg/kg masy ciała na dobę, podzielonej na kilka dawek. U dorosłych i osób powyżej 65 roku życia typowa dawka to 1000 mg (1 tabletka) 3-4 razy na dobę, nie przekraczając łącznie 4000 mg na dobę. U dzieci powyżej 1 roku życia dawka jest analogiczna, z możliwością podawania leku w formie syropu u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek. Standardowy czas terapii wynosi od 5 do 14 dni, z kontynuacją leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów w celu utrwalenia efektu terapeutycznego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Akvir 500 mg
Lek AKVIR zawierający 500 mg inozyny pranobeksu wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest przejściowe zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, powracające do normy kilka dni po zakończeniu terapii. Najpoważniejsze działania niepożądane dotyczą układu immunologicznego i występują bardzo często (≥1/10), obejmując obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, pokrzywkę oraz reakcję anafilaktyczną, która stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Inne często występujące działania to zaburzenia psychiczne (nerwowość), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność, bezsenność), żołądkowo-jelitowe (wymioty, nudności, biegunka, zaparcia, ból w nadbrzuszu), skórne (świąd, wysypka, rumień), mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów), nerkowe (wielomocz) oraz ogólne (zmęczenie, złe samopoczucie). Ponadto obserwuje się podwyższone wartości enzymów wątrobowych (aminotransferazy, fosfataza zasadowa) oraz zwiększone stężenie mocznika we krwi, co może wskazywać na potencjalne zaburzenia funkcji wątroby i nerek.
aminotransferazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, kwas moczowy, kwas moczowy w surowicy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, uszkodzenie hepatocytów, wielomocz, wymioty, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Inozyna – Właściwości farmakodynamiczne
Inozyna pranobeks jest syntetyczną pochodną puryny o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym, klasyfikowaną w grupie leków przeciwwirusowych ogólnoustrojowych (kod ATC: J05AX05). Mechanizm jej działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Substancja reguluje cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, moduluje funkcje limfocytów supresorowych T8/CD8+ i pomocniczych T4/CD4+, a także zwiększa poziom IgG i markerów dopełniacza. W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że inozyna pranobeks nasila produkcję IL-1, IL-2, IFN-γ, zwiększa ekspresję receptora IL-2, a jednocześnie zmniejsza wytwarzanie IL-4, co sprzyja odpowiedzi komórkowej typu Th1. Ponadto, lek wzmacnia chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów oraz wpływa na syntezę mRNA białek limfocytów, translację oraz hamuje syntezę wirusowego RNA, m.in. poprzez reorganizację limfocytarnych cząsteczek wewnątrzbłonowych (IMP), co zwiększa efektywność sygnalizacji przez receptor TcR.
aktywność fagocytarna, cytokina IL-1, cytokina IL-2, cytokina prozapalna, cytotoksyczność limfocytów T, cząsteczki wewnątrzbłonowe, dopełniacz, działanie immunomodulacyjne, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, HSV-1, immunoglobulina IgG, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-4, komórki fagocytujące, komórki NK, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, makrofagi, odporność humoralna, odporność komórkowa, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź typu Th1, opryszczka wargowa, patogeny wewnątrzkomórkowe, przeciwciała anty-HSV-1, receptor IL-2, receptor komórek T, różnicowanie limfocytów T, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I, wirusowe RNA - Leksykon leków
Działania niepożądane – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Lek Groprinosin Forte (inozyna pranobeks 500 mg/5 ml, syrop) może powodować podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, które zazwyczaj pozostaje w granicach normy i normalizuje się w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Do częstych działań niepożądanych należą bóle i zawroty głowy, nudności, wymioty, dyskomfort w nadbrzuszu, świąd oraz wysypka. Występują także objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego (ból stawów), ogólne (zmęczenie, złe samopoczucie) oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższone stężenie mocznika, aminotransferaz i fosfatazy zasadowej, co wymaga monitorowania funkcji wątroby i nerek. Rzadziej obserwuje się senność, bezsenność, biegunkę, zaparcia, wielomocz oraz nerwowość.
aminotransferazy, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, funkcja nerek, inozyna pranobeks, kwas moczowy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parametry wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rumień, świąd i wysypka, układ nerwowy, układ pokarmowy, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia snu, zaburzenia wypróżnień, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Viruzine Forte
Viruzine Forte, zawierający 1000 mg inozyny pranobeksu na tabletkę, może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy (do 8 mg/dl lub 0,42 mmol/l). Zjawisko to jest wynikiem katabolicznych przemian inozyny, a nie zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko nasilenia objawów lub powikłań. W tych grupach wskazane jest ścisłe monitorowanie stężenia kwasu moczowego podczas terapii.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Produkt leczniczy Neosine duo jest dostępny w postaci syropu o stężeniu 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku (w postaci cynku glukonianu) na 5 ml. Substancje czynne obejmują inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Syrop zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sacharoza (2,79 g), metylu parahydroksybenzoesan (9,92 mg), propylu parahydroksybenzoesan (1,12 mg), sód (10 mg) oraz glikol propylenowy (249,72 mg) na 5 ml. Preparat charakteryzuje się bezbarwną do jasnożółtej barwą i bananowym zapachem, dostępny jest w opakowaniach 100 ml lub 150 ml.
glikol propylenowy, glukonian cynku, inozyna pranobeks, jon cynku, kwas cytrynowy, Neosine duo, niezgodność farmaceutyczna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, sacharoza, sacharyna sodowa, substancja pomocnicza, syrop, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Groprinosin 50 mg/ml
Przedawkowanie inozyny pranobeks w formie syropu Groprinosin (50 mg/ml) jest rzadkością w praktyce klinicznej, a dotychczas nie odnotowano przypadków toksycznych. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na niski potencjał ciężkich działań niepożądanych, z wyjątkiem istotnego podwyższenia stężenia kwasu moczowego w surowicy, co stanowi główne zagrożenie kliniczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się leczenie objawowe oraz monitorowanie i stabilizację funkcji życiowych, gdyż brak jest specyficznego antidotum dla inozyny pranobeks. Szczególną uwagę należy zwrócić na kontrolę poziomu kwasu moczowego, który może ulec znacznemu wzrostowi w wyniku metabolizmu leku.
antidotum, choroba wątroby, działanie niepożądane, etanol, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kwas moczowy, leczenie objawowe, masywne przedawkowanie, parametr nerkowy, parametr życiowy, produkt leczniczy, sacharoza, stężenie kwasu moczowego, substancja czynna, substancja pomocnicza, surowica krwi, syrop Groprinosin, toksyczność - Leksykon leków
Przedawkowanie – Isoprinosine 500 mg
Przedawkowanie leku Isoprinosine, zawierającego inozynę pranobeks, jest rzadko obserwowane w praktyce klinicznej, a dostępne dane kliniczne są ograniczone. Badania toksyczności na modelach zwierzęcych wskazują, że głównym zagrożeniem jest istotne podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi, co może prowadzić do rozwoju objawów dny moczanowej. Inne ciężkie działania niepożądane związane z przedawkowaniem inozyny pranobeksu nie zostały dotychczas potwierdzone. Występowanie hiperurykemii wydaje się być proporcjonalne do dawki przyjętej substancji czynnej.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas 4-acetamidobenzoesowy jest składnikiem aktywnym kompleksu inozyny pranobeksu, obecnego w leku Eloprine w dawce 500 mg na tabletkę. Kompleks ten, w stosunku molowym 1:3, zawiera inozynę oraz sole kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem. Z farmakodynamicznego punktu widzenia, substancja ta nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, co przekłada się na małe prawdopodobieństwo zaburzeń podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn. W związku z tym, podczas przepisywania Eloprine, nie jest konieczne szczególne ostrzeganie pacjentów o ryzyku związanym z tymi czynnościami.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Groprinosin Baby 50 mg/ml
Groprinosin Baby to syrop zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 50 mg/ml, będący kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat wykazuje działanie przeciwwirusowe i immunomodulujące, wskazany jest w leczeniu zakażeń wirusowych skóry i błon śluzowych wywołanych przez wirusy Herpes simplex typu I i II (opryszczka zwykła), a także Herpes varicella-zoster (ospa wietrzna, półpasiec). Ponadto, może być stosowany wspomagająco w podostrym stwardniającym zapaleniu mózgu (SSPE) oraz u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych. Wczesne rozpoczęcie terapii zwiększa skuteczność leczenia, a preparat może przyczynić się do złagodzenia objawów i skrócenia czasu trwania infekcji.
działanie przeciwwirusowe, inozyna pranobeks, metylu parahydroksybenzoesan, nawracająca infekcja górnych dróg oddechowych, nawracająca infekcja opryszczkowa, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, opryszczka narządów płciowych, opryszczka wargowa, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, podostre stwardniające zapalenie mózgu, półpasiec, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, SSPE, terapia wspomagająca, układ immunologiczny, wirus herpes simplex, zakażenie skóry i błon śluzowych, zakażenie wirusem ospy wietrznej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml, jest podawany doustnie w dawce dostosowanej indywidualnie do masy ciała pacjenta oraz nasilenia choroby. U dorosłych i osób starszych zalecana dawka dobowa wynosi 50 mg/kg masy ciała, co odpowiada 0,5 ml syropu na 1 kg masy ciała, zwykle podawana w 3-4 dawkach podzielonych, z typową dawką 3 g (30 ml syropu) i maksymalną dawką 4 g (40 ml syropu). U dzieci powyżej 1. roku życia stosuje się analogiczne dawkowanie 50 mg/kg/dobę, podzielone na 3-4 dawki, z precyzyjnym doborem objętości syropu według masy ciała (np. dla dzieci 10–14 kg dawka wynosi 7,5 ml/dobę podzielona na 3 dawki). Terapia trwa standardowo od 5 do 14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów w celu pełnej eradykacji patogenu.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Inuprin Forte 1000 mg
Produkt leczniczy Inuprin Forte zawiera 1000 mg inozyny pranobeksu, będącej kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Ze względu na brak badań klinicznych dotyczących wpływu inozyny pranobeksu na rozwój płodu, stosowanie leku u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że lekarz po indywidualnej analizie uzna, że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Podobne zalecenia dotyczą kobiet karmiących piersią, gdyż brak jest danych o przenikaniu substancji do mleka i bezpieczeństwie dla dziecka. W obu przypadkach konieczne jest szczegółowe poinformowanie pacjentki o braku danych oraz dokumentowanie decyzji terapeutycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Cynk glukonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynk glukonian, będący źródłem jonów Zn²⁺, wykazuje niski potencjał toksyczny w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje możliwe do osiągnięcia u ludzi. W preparatach złożonych takich jak Neosine duo i Neosine plus, stężenia cynku wynoszą odpowiednio 3,125 mg Zn²⁺/5 ml oraz 1,5625 mg Zn²⁺/5 ml, co w połączeniu z korzystnym profilem bezpieczeństwa minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z cynkiem. Brak jest danych wskazujących na cytotoksyczność lub genotoksyczność cynku glukonianu w dawkach terapeutycznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w farmakoterapii.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, cytotoksyczność, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, Neosine duo, Neosine Plus, potencjał toksyczny, preparat farmaceutyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość cytotoksyczna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neosine duo (500 mg + 3,125 mg Zn 2+)/5 ml
Neosine duo w postaci syropu to lek złożony zawierający 500 mg inozyny pranobeks oraz 3,125 mg jonów cynku (cynku glukonianu) na 5 ml preparatu. Substancje te wykazują działanie immunomodulujące, przeciwwirusowe oraz wspomagające układ odpornościowy, co czyni lek wskazanym do stosowania u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych oraz w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex. Preparat jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 1. roku życia. Syrop zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak sacharoza (2,79 g/5 ml), parahydroksybenzoesany (metylu 9,92 mg i propylu 1,12 mg), sód (10 mg) oraz glikol propylenowy (249,72 mg), co należy uwzględnić przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancjami lub schorzeniami.
cynk glukonian, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, glikol propylenowy, gojenie tkanek, immunomodulacja, infekcja górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, metylu parahydroksybenzoesan, nawracająca infekcja górnych dróg oddechowych, obniżona odporność, opryszczka warg i skóry twarzy, parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, układ odpornościowy, wirus opryszczki pospolitej, właściwość immunomodulująca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Preparat Neosine Plus (250 mg inozyny pranobeks + 1,5625 mg jonów cynku na 5 ml syropu) wykazuje niski potencjał do negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, co wynika z farmakodynamicznego profilu jego składników aktywnych. Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego, oraz cynk w formie glukonianu, nie wykazują bezpośredniego działania upośledzającego prowadzenie pojazdów czy obsługę maszyn. Niemniej jednak, możliwe działania niepożądane takie jak ból głowy, zawroty głowy oraz senność mogą obniżać koncentrację, czas reakcji i percepcję przestrzenną, co stanowi potencjalne zagrożenie w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy z urządzeniami mechanicznymi.
4-acetamidobenzoesan, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, farmakokinetyka, glukonian cynku, inozyna pranobeks, jony cynku, leki o działaniu ośrodkowym, mikrozaśnięcia, Neosine Plus, percepcja przestrzenna, profil farmakodynamiczny, senność, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Inozyny pranobeks, składnik syropu Eloprine Forte 500 mg/5 ml, to syntetyczna pochodna puryny o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym. Lek ten normalizuje niedostateczne mechanizmy odporności komórkowej poprzez indukcję odpowiedzi immunologicznej typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz wzmocnienia reakcji limfoproliferacyjnych. Wpływa regulująco na cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, normalizuje funkcje limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, zwiększa poziom immunoglobulin G (IgG) oraz podnosi stężenie powierzchniowych markerów dopełniacza. Ponadto, inozyny pranobeks stymuluje produkcję cytokin prozapalnych IL-1 i IL-2 oraz zwiększa ekspresję receptora IL-2, a także podnosi endogenne wydzielanie interferonu gamma (IFN-γ) i obniża produkcję IL-4, co sprzyja polaryzacji odpowiedzi immunologicznej w kierunku Th1, kluczowej w eliminacji patogenów wewnątrzkomórkowych, w tym wirusów.
chemotaksja, cytotoksyczność limfocytów, dopełniacz, działanie immunostymulujące, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki NK, lek przeciwwirusowy, limfocyt T, limfocyt T4, limfocyt T8, makrofag, odpowiedź immunologiczna Th1, odpowiedź odpornościowa, replikacja wirusa, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I, wirusowe RNA - Leksykon leków
Skład i postać leku – AKVIR FORTE o smaku malinowym 500 mg/5 ml
AKVIR FORTE o smaku malinowym to syrop leczniczy zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 500 mg/5 ml (100 mg/ml). Substancja czynna stanowi kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Standardowa dawka 5 ml dostarcza 500 mg inozyny pranobeksu. Syrop zawiera substancje pomocnicze takie jak sacharoza (3000 mg/5 ml), metylu i propylu parahydroksybenzoesan (E 218 i E 216), sód (6,24 mg/5 ml) oraz aromat malinowy zawierający etanol i 2-propanol. Produkt ma klarowną, bezbarwną do jasnożółtej barwy postać z wyraźnym malinowym aromatem i jest dostępny w butelce 100 ml z dozownikiem, zabezpieczonej przed dziećmi.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Inuprin 50 mg/ml
Inozyna pranobeks (Inuprin, 50 mg/ml, syrop) nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest badań potwierdzających wpływ leku na rozwój płodu oraz przenikanie do mleka matki, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjentki, trymestru ciąży oraz dostępności bezpieczniejszych alternatyw. Podczas laktacji zaleca się rozważenie przerwania karmienia lub monitorowanie dziecka pod kątem działań niepożądanych, a także stosowanie alternatywnych terapii o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa. W dokumentacji brak jest również danych dotyczących wpływu inozyny pranobeksu na płodność.
antykoncepcja, cukrzyca ciążowa, działanie niepożądane, glicerol, glikol propylenowy, infekcja wirusowa, inozyna, inozyna pranobeks, karmienie piersią, kobieta ciężarna, laktacja, metylu parahydroksybenzoesan, mleko kobiece, okres ciąży, płodność, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, rozwój płodu, sacharoza, wiek rozrodczy, wywiad kliniczny - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Przedawkowanie
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol jest składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu, substancji czynnej leku Eloprine, zawierającego inozynę oraz sole kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem w stosunku molowym 1:3. Przedawkowanie tego związku jest rzadko zgłaszane, a w literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków. Głównym klinicznym objawem potencjalnego przedawkowania jest wyraźne podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, co może prowadzić do objawów hiperurykemii. Nie określono konkretnej dawki wywołującej ten efekt, a inne działania niepożądane są mało prawdopodobne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Groprinosin Forte 500 mg/5 ml
Groprinosin Forte to syrop zawierający 100 mg inozyny pranobeks na mililitr, będącej kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak maltitol ciekły (420 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,8 mg/ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/ml), pełniące funkcje konserwantów, regulatorów kwasowości oraz substancji słodzących i aromatyzujących. Syrop ma malinowy smak i zapach, co ułatwia podawanie, a jego postać jest przejrzysta, bezbarwna lub lekko różowawa. Opakowanie zawiera 150 ml syropu w butelce z oranżowego szkła klasy III, zabezpieczającej lek przed światłem, z zakrętką z zabezpieczeniem przed dziećmi oraz miarką dozującą o pojemności 20 ml z podziałką co 2,5 ml.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Eloprine 500 mg
Eloprine (inozyny pranobeks) to syntetyczna pochodna puryny o podwójnym mechanizmie działania: immunostymulującym i przeciwwirusowym, klasyfikowana w grupie leków przeciwwirusowych ogólnego stosowania (kod ATC: J05AX05). Substancja ta normalizuje niedostateczne mechanizmy odporności komórkowej poprzez indukcję odpowiedzi typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz intensyfikacji reakcji limfoproliferacyjnych. Eloprine reguluje cytotoksyczność limfocytów T i komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, zwiększa poziom immunoglobulin klasy G (IgG) oraz podnosi ekspresję markerów dopełniacza. W badaniach in vitro wykazano wzrost produkcji IL-1 i IL-2 oraz ekspresji receptora IL-2, natomiast in vivo potwierdzono zwiększenie wydzielania IFN-γ i zmniejszenie IL-4, co przesuwa równowagę immunologiczną w kierunku odpowiedzi Th1.
chemotaksja i fagocytoza, cytotoksyczność, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina klasy G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórki fagocytujące, komórki NK, łańcuch poliadenylowy, limfocyt T, makrofag, monocyt, neutrofil, odpowiedź typu Th1, patogen, polirybosomy, replikacja wirusa, wirus opryszczki typu I, wirusowy RNA - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine 500 mg
Neosine, zawierający 500 mg inozyny pranobeksu, wymaga dawkowania indywidualnego, opartego na masie ciała pacjenta oraz stopniu nasilenia infekcji. U dorosłych i osób powyżej 65 lat zalecana dawka wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę, co zwykle przekłada się na 1000 mg (2 tabletki) podawane 3-4 razy dziennie, z maksymalną dawką do 4000 mg (8 tabletek) na dobę. Terapia trwa zazwyczaj od 5 do 14 dni, z kontynuacją leczenia przez dodatkowe 1-2 dni po ustąpieniu objawów, co zmniejsza ryzyko nawrotu infekcji. U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się podobną dawkę 50 mg/kg masy ciała na dobę, podawaną w kilku dawkach podzielonych, z preferencją formy syropu u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek.
czas trwania terapii, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka podzielona, dysfagia, inozyna pranobeks, linia podziału, masa ciała, nasilenie choroby, nawrót choroby, nawrót infekcji, objawy chorobowe, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, stężenie substancji czynnej, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Neotac 50 mg/ml
Produkt leczniczy Neotac, zawierający inozynę pranobeks w postaci syropu o stężeniu 50 mg/ml, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Dane z charakterystyki produktu leczniczego potwierdzają brak zaburzeń psychofizycznych w dawkach terapeutycznych, które mogłyby ograniczać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Syrop zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (650 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (1,80 mg/ml) oraz propylu parahydroksybenzoesan (0,20 mg/ml), które w podanych ilościach nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje przy jednoczesnym stosowaniu innych leków.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aromat cytrynowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, metylu parahydroksybenzoesan, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie psychofizyczne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Inuprin 50 mg/ml
Inuprin w postaci syropu (50 mg/ml) zawiera inozynę pranobeks, kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3, i jest wskazany do stosowania u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych, w celu wzmocnienia mechanizmów immunologicznych oraz redukcji częstości i nasilenia infekcji. Ponadto, lek wykazuje działanie przeciwwirusowe w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex, co może skrócić czas trwania infekcji i złagodzić objawy. Syrop charakteryzuje się klarowną, bezbarwną do jasnożółtej barwą oraz malinowym smakiem, co ułatwia podawanie, zwłaszcza u pacjentów z trudnościami w przyjmowaniu tabletek.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, działanie przeciwwirusowe, herpes simplex, infekcja górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, nawracająca infekcja, obniżona odporność, opryszczka skórna, opryszczka wargowa, reakcja alergiczna, układ immunologiczny, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie wirusem Herpes simplex, zmiana opryszczkowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Groprinosin 500 mg
Groprinosin w dawce 500 mg, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), jest stosowany głównie jako lek immunomodulujący u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza w przypadku nawracających infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie gardła, krtani czy zatok przynosowych. Terapia ma na celu poprawę funkcji układu immunologicznego oraz redukcję częstości infekcji, szczególnie u osób z przewlekłymi stanami zapalnymi dróg oddechowych, po przebytych ciężkich chorobach osłabiających odporność lub w okresach zwiększonej podatności na infekcje. Ponadto, Groprinosin wykazuje działanie przeciwwirusowe w leczeniu opryszczki warg i skóry twarzy wywołanej przez wirus Herpes simplex, skracając czas trwania infekcji i łagodząc objawy, zwłaszcza gdy terapia rozpoczyna się w fazie prodromalnej lub bezpośrednio po pojawieniu się zmian skórnych.
działanie immunomodulujące, działanie przeciwwirusowe, efekt immunomodulujący, herpes simplex, inozyna pranobeks, nawracające infekcje górnych dróg oddechowych, objawy prodromalne opryszczki, obniżona odporność, opryszczka skórna, opryszczka wargowa, przewlekły stan zapalny, układ immunologiczny, układ odpornościowy, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin 500 mg
Inozyna pranobeks (Inuprin) wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne badane dawki sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszy, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka letalna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, INUPRIN, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, będący składnikiem inozyny pranobeks w stosunku molowym 1:3, jest aktywnym składnikiem wielu leków przeciwwirusowych (np. Akvir, Groprinosin). Jego metabolizm prowadzi do przemijającego wzrostu stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle nie przekraczającego 8 mg/dl (0,42 mmol/l), szczególnie u mężczyzn i osób starszych. Wzrost ten wynika z katabolicznych przemian inozyny, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Z tego powodu preparaty te należy stosować ostrożnie u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, z koniecznością ścisłego monitorowania stężenia kwasu moczowego, zwłaszcza podczas terapii trwającej powyżej 3 miesięcy, gdyż istnieje ryzyko powstawania kamieni nerkowych. Dodatkowo, podczas długotrwałego leczenia wskazane jest regularne kontrolowanie funkcji wątroby, morfologii krwi oraz parametrów nerkowych.
alergia na pszenicę, anafilaksja, celiakia, choroba trzewna, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Neosine 250 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna Neosine 250 mg/5 ml, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Szczególną ostrożność zaleca się przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów oksydazy ksantynowej (np. allopurynolu), diuretyków tiazydowych (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz diuretyków pętlowych (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy), ze względu na ryzyko zaburzeń wydalania i wzrostu stężenia kwasu moczowego. Neosine nie powinno być stosowane równocześnie z lekami immunosupresyjnymi ze względu na wysokie ryzyko zmiany działania terapeutycznego inozyny pranobeksu na drodze farmakokinetycznej. Ponadto, interakcja z azydotymidyną (AZT) prowadzi do zwiększenia biodostępności AZT oraz wzrostu wewnątrzkomórkowej fosforylacji w monocytach, co wymaga dostosowania dawkowania AZT i monitorowania pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych.
allopurynol, azydotymidyna, biodostępność leku, chlortalidon, czynność nerek, dehydrogenaza alkoholowa, dieta niskosodowa, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, efekt immunomodulacyjny, fosforylacja wewnątrzkomórkowa, furosemid, glikol propylenowy, hydrochlorotiazyd, indapamid, inozyna pranobeks, kontrola glikemii, kwas etakrynowy, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, monocyt krwi, oksydaza ksantynowa, terapia immunosupresyjna, torasemid - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neosine duo 1000 mg + 6,25 mg Zn2+
Neosine duo to preparat przeciwwirusowy zawierający inozynę pranobeks (1000 mg) oraz jony cynku (6,25 mg Zn²⁺ w formie glukonianu cynku), wykazujący podwójne działanie: immunostymulujące i przeciwwirusowe. Inozyna pranobeks wzmacnia odpowiedź immunologiczną zarówno humoralną, jak i komórkową, stymulując dojrzewanie limfocytów T, zwiększając produkcję cytokin IL-1, IL-2, IFN-γ i TNF-α oraz poprawiając funkcje limfocytów NK i T CD8/CD4. Działanie przeciwwirusowe polega na hamowaniu replikacji wirusów, m.in. HSV-1, poprzez blokowanie syntezy wirusowego RNA i białek, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. Preparat jest skuteczny w leczeniu nawracającej opryszczki wargowej, a jego efektywność zależy od modulacji układu odpornościowego i czynników prowokujących reaktywację wirusa.
chemotaksja i fagocytoza, cytokina IL-1, cytokina IL-2, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie immunostymulujące, działanie przeciwwirusowe, glukonian cynku, herpeswirus, immunoglobuliny IgG, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukiny, jednojądrzaste komórki fagocytarne, jony cynku, komórki NK, kwas orotowy, limfocyty pomocnicze T CD4, limfocyty supresorowe T CD8, limfocyty T, monocyty i makrofagi, nawracająca opryszczka wargowa, neutrofile, nieswoista odpowiedź immunologiczna, odporność humoralna, odporność komórkowa, odporność wrodzona, odpowiedź typu Th1, polimeraza RNA zależna od RNA, reaktywne formy tlenu, replikacja wirusa opryszczki, RNA przekaźnikowe, wirus grypy AH1N1, wirus HSV-1, wirus opryszczki typu I, wirus SARS-CoV-2 - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – AKVIR FORTE o smaku malinowym 500 mg/5 ml
Stosowanie inozyny pranobeksu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa tego leku w tych grupach pacjentek. Nie przeprowadzono badań klinicznych oceniających wpływ inozyny pranobeksu na rozwój płodu, a także brak jest informacji o przenikaniu leku do mleka kobiecego oraz jego potencjalnym wpływie na dziecko. Preparat AKVIR FORTE (500 mg/5 ml, syrop o smaku malinowym) zasadniczo nie powinien być stosowany w okresie ciąży i laktacji, a lekarz ma obowiązek poinformować pacjentkę o braku danych potwierdzających bezpieczeństwo oraz przedstawić alternatywne metody leczenia.
AKVIR FORTE, alternatywa terapeutyczna, ciąża, działanie niepożądane, historia choroby, inozyna pranobeks, karmienie piersią, laktacja, mleko kobiece, przeciwwskazanie, rozwój płodu, stężenie leku, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda pacjenta, syrop leczniczy, wizyta kontrolna, wpływ na płód