zakażenie wirusem ospy wietrznej

Zakażenie wirusem ospy wietrznej (Varicella-zoster virus, VZV) jest wysoce zakaźną chorobą, wywoływaną przez wirus z rodziny Herpesviridae. Wirus ten powoduje dwie odrębne jednostki chorobowe: ospę wietrzną (pierwotne zakażenie) oraz półpasiec (reaktywacja wirusa).

Ospa wietrzna charakteryzuje się wysypką pęcherzykową na skórze i błonach śluzowych, poprzedzoną zwykle gorączką i złym samopoczuciem. Wykwity mają charakter polimorficzny – występują jednocześnie plamy, grudki, pęcherzyki i strupy. Choroba szerzy się drogą kropelkową oraz przez bezpośredni kontakt z wykwitami skórnymi.

Po pierwotnej infekcji wirus pozostaje w zwojach nerwowych w stanie latentnym. Reaktywacja VZV prowadzi do półpaśca, charakteryzującego się jednostronnym, segmentalnym bólem i wysypką pęcherzykową wzdłuż przebiegu zajętego nerwu czuciowego. Najczęstszym powikłaniem jest neuralgia popółpaścowa.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, a w przypadkach wątpliwych stosuje się metody molekularne (PCR) lub serologiczne. W leczeniu stosuje się leki przeciwwirusowe (acyklowir, walacyklowir), szczególnie u pacjentów z grup ryzyka ciężkiego przebiegu. Dostępne są szczepionki zarówno przeciw ospie wietrznej, jak i półpaścowi.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl