Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lutet

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania substancji lutet (177Lu)

Lutet (177Lu) jest radioizotopem stosowanym w preparatach radiofarmaceutycznych jako prekursor radiofarmaceutyku. Stanowi on aktywny składnik produktu LutaPol, dostępnego w postaci roztworu o aktywności 0,925-37 GBq/fiolkę (co odpowiada 1,86-74 mikrogramom lutetu). Substancja ta charakteryzuje się aktywnością właściwą wyższą niż 500 GBq/mg lutetu.¹

Charakterystyka radiofizyczna lutetu (177Lu)

Z punktu widzenia bezpieczeństwa istotne są właściwości radiofizyczne lutetu (177Lu). Izotop ten rozpada się do stabilnego hafnu (177Hf), emitując przy tym cząstki β o maksymalnej energii 498 keV (średnia energia 149,2 keV) oraz kwanty promieniowania gamma o energiach głównie 208 keV (10,4%) i 113 keV (6,2%). Okres półtrwania lutetu (177Lu) wynosi 6,65 dni, co determinuje jego zachowanie w organizmie i potencjalne skutki biologiczne.²

Należy zaznaczyć, że lutet (177Lu) otrzymywany jest w reaktorze jądrowym w wyniku napromieniania neutronami lutetu wzbogaconego w izotop (176Lu). Otrzymany izotop zawiera jako nośnik stabilny lutet (176Lu), co również może wpływać na jego profil bezpieczeństwa.³

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

W odniesieniu do preparatu LutaPol, który zawiera lutet (177Lu) w postaci chlorku lutetu, aktualnie nie są dostępne kompleksowe dane przedkliniczne dotyczące toksyczności tej substancji. Brak jest szczegółowych informacji na temat toksyczności chlorku lutetu (177Lu), jego wpływu na zdolności rozrodcze u zwierząt, a także właściwości mutagennych i rakotwórczych.⁴

Bezpieczeństwo produktów znakowanych lutetem (177Lu)

Warto podkreślić, że w praktyce klinicznej lutet (177Lu) jest wykorzystywany do znakowania różnych produktów leczniczych. W takich przypadkach właściwości toksykologiczne końcowych produktów radiofarmaceutycznych, uzyskanych w wyniku znakowania produktem LutaPol przed ich podaniem, zależą przede wszystkim od rodzaju znakowanego produktu leczniczego, a nie tylko od samego lutetu (177Lu).⁵

Aspekty bezpieczeństwa stosowania w kontekście braku pełnych danych przedklinicznych

Ze względu na brak kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lutetu (177Lu), przy kwalifikacji pacjentów do terapii z wykorzystaniem preparatów znakowanych tym izotopem należy kierować się zasadą przewagi potencjalnych korzyści nad ryzykiem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby, które są głównymi narządami eliminacji radiofarmaceutyków, a także u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, ze względu na potencjalne działanie mielosupresyjne promieniowania jonizującego.

Dodatkowo, należy mieć na uwadze, że LutaPol jest prekursorem radiofarmaceutyku dostarczanym w postaci roztworu chlorku lutetu (177Lu) w roztworze kwasu solnego. W tej formie nie jest on przeznaczony do bezpośredniego podawania pacjentom, lecz do znakowania cząsteczek nośnikowych, które następnie stanowią właściwy radiofarmaceutyk terapeutyczny.^{6 7}