Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Lutet

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania lutetu – produkt LutaPol

LutaPol jest prekursorem radiofarmaceutycznym zawierającym lutet (177Lu) o aktywności 0,925-37 GBq/fiolkę, przeznaczonym do znakowania substancji nośnikowych. Zawartość fiolki nie jest przeznaczona do bezpośredniego podania pacjentowi, lecz musi zostać użyta do znakowania cząstek nośników, takich jak przeciwciała monoklonalne, peptydy lub inne substraty. Lutet (177Lu) rozpada się do stabilnego hafnu emitując cząstki β i promieniowanie gamma, co determinuje jego właściwości terapeutyczne.¹

Indywidualne uzasadnienie stosunku korzyści do ryzyka

Ekspozycja każdego pacjenta na promieniowanie jonizujące musi być uzasadniona spodziewaną korzyścią terapeutyczną. Ilość produktu LutaPol niezbędna do znakowania oraz dawka produktu znakowanego radioizotopem lutetu (177Lu) podawana pacjentowi powinny być możliwie jak najniższe, przy jednoczesnym uzyskaniu oczekiwanego efektu terapeutycznego. Szczegółowe informacje o specjalnych ostrzeżeniach i środkach ostrożności dla produktów znakowanych lutetem (177Lu) dostępne są w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub ulotce dołączonej do opakowania danego produktu przeznaczonego do znakowania.²

Ryzyko zaburzeń hematologicznych

Zespół mielodysplastyczny i ostra białaczka

Po zastosowaniu celowanej terapii radioizotopowej z wykorzystaniem analogów somatostatyny znakowanych lutetem (177Lu) w leczeniu guzów neuroendokrynnych zgłaszano przypadki zespołu mielodysplastycznego (MDS) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML). Należy uwzględnić to ryzyko podczas oceny stosunku korzyści do ryzyka, szczególnie u pacjentów z czynnikami predysponującymi, takimi jak wcześniejsza ekspozycja na chemioterapeutyki, zwłaszcza środki alkilujące.³

Mielosupresja

Terapia radioligandami znakowanymi lutetem (177Lu) może powodować mielosupresję objawiającą się niedokrwistością, małopłytkowością, leukopenią, limfopenią, a rzadziej neutropenią. Większość z tych zaburzeń ma łagodny i przejściowy charakter, jednak w niektórych przypadkach pacjenci mogą wymagać transfuzji krwi lub płytek krwi. U części pacjentów zaburzenia mogą dotyczyć więcej niż jednej linii komórkowej, a w piśmiennictwie opisywano przypadki pancytopenii wymagającej przerwania leczenia. Zgodnie z wytycznymi klinicznymi, przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badanie morfologii krwi, a następnie regularnie monitorować parametry hematologiczne podczas terapii.⁴

Zaburzenia czynności nerek

Radioznakowane analogi somatostatyny są wydalane przez nerki. Raportowano przypadki nefropatii popromiennej po celowanej terapii radioizotopowej opartej na analogach somatostatyny w leczeniu guzów neuroendokrynnych z użyciem różnych radioizotopów. Konieczna jest ocena czynności nerek, w tym wielkości filtracji kłębuszkowej (GFR), przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie. Należy rozważyć wdrożenie strategii ochrony nerek zgodnie z wytycznymi klinicznymi dla danego produktu leczniczego znakowanego radionuklidem.⁵

Hepatotoksyczność

W danych post-marketingowych oraz w literaturze naukowej opisano przypadki hepatotoksyczności u pacjentów z przerzutami do wątroby poddawanych terapii guzów neuroendokrynnych z zastosowaniem radionuklidów celowanych na receptory peptydowe znakowanych lutetem (177Lu). W trakcie całego leczenia konieczne jest regularne monitorowanie czynności wątroby. U pacjentów, u których wystąpiły objawy hepatotoksyczności, może być konieczna redukcja dawki preparatu znakowanego lutetem (177Lu).⁶

Zespoły uwalniania hormonów

Po zastosowaniu terapii z użyciem radionuklidów celowanych na receptory peptydowe znakowanych lutetem (177Lu) odnotowano przypadki przełomu rakowiakowego i innych zespołów związanych z uwalnianiem hormonów z guzów neuroendokrynnych hormonalnie czynnych. Zjawiska te mogą być związane z napromienianiem komórek guza. Zgłaszane objawy obejmują nagłe zaczerwienienie twarzy i biegunkę z towarzyszącym niedociśnieniem. U pacjentów z niedostateczną farmakologiczną kontrolą objawów należy rozważyć obserwację w warunkach szpitalnych w ciągu pierwszej doby po podaniu. W przypadku wystąpienia kryzysu hormonalnego postępowanie może obejmować:

• dożylne podanie dużej dawki analogów somatostatyny
• dożylną podaż płynów
• zastosowanie kortykosteroidów
• korekcję zaburzeń elektrolitowych u pacjentów z biegunką i/lub wymiotami

⁷

Wynaczynienie

W danych post-marketingowych zgłaszano przypadki wynaczynienia ligandów znakowanych lutetem (177Lu). W takiej sytuacji należy natychmiast przerwać infuzję produktu leczniczego oraz niezwłocznie poinformować o tym lekarza medycyny nuklearnej i radiofarmaceutę. Dalsze postępowanie powinno być zgodne z lokalnymi protokołami.⁸

Zespół rozpadu guza (TLS)

Po terapii radioligandami znakowanymi lutetem (177Lu) raportowano przypadki zespołu rozpadu guza (TLS). Pacjenci z niewydolnością nerek w wywiadzie oraz z nowotworem o dużej masie mogą być narażeni na zwiększone ryzyko i powinni być leczeni ze szczególną ostrożnością. Należy ocenić czynność nerek oraz równowagę elektrolitową podczas wizyty początkowej oraz monitorować te parametry w trakcie leczenia.⁹

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Przy podawaniu radioaktywnych produktów leczniczych zawierających lutet (177Lu) dzieciom i młodzieży (w wieku od 2 do 16 lat) należy zachować szczególne środki ostrożności.¹⁰

Informacje dla personelu i opiekunów

Informacje na temat środków ostrożności dla krewnych, opiekunów oraz personelu szpitala powinny być przekazane zgodnie z wytycznymi dla produktów radiofarmaceutycznych i są dostępne w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹¹