zaburzenia dysocjacyjne
Zaburzenia dysocjacyjne to grupa zaburzeń psychicznych charakteryzująca się zakłóceniem integracji świadomości, tożsamości, pamięci, percepcji lub kontroli motorycznej. Pacjenci doświadczają oddzielenia (dysocjacji) od swoich myśli, uczuć, otoczenia lub tożsamości, co stanowi mechanizm obronny psychiki w odpowiedzi na silny stres lub traumę.
Główne typy zaburzeń dysocjacyjnych obejmują: amnezję dysocjacyjną (selektywna utrata pamięci), fugę dysocjacyjną (tymczasowa utrata tożsamości i przemieszczenie się), zaburzenie dysocjacyjne tożsamości (dawniej osobowość mnoga) oraz depersonalizację/derealizację (poczucie oddzielenia od własnego ciała lub otoczenia). Diagnostyka opiera się na kryteriach DSM-5 lub ICD-11 i wymaga wykluczenia przyczyn organicznych.
Leczenie zaburzeń dysocjacyjnych ma charakter wielowymiarowy i obejmuje psychoterapię (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną, EMDR i terapię zorientowaną na traumę), czasem wspomaganą farmakoterapią ukierunkowaną na współwystępujące zaburzenia. Istotna jest stabilizacja pacjenta, przepracowanie traumatycznych doświadczeń oraz integracja rozszczepionych aspektów osobowości. Proces terapeutyczny jest zazwyczaj długotrwały i wymaga specjalistycznego podejścia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Samookaleczenie/cięcie się – Etiologia i przyczyny
Samookaleczenie (autoagresja) to celowe zadawanie sobie bólu lub obrażeń bez intencji samobójczej, najczęściej w formie cięcia, przypalania czy drapania. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zaburzenia regulacji emocji, niskie poczucie własnej wartości, traumę (zwłaszcza w dzieciństwie, w tym wykorzystanie seksualne, zaniedbanie emocjonalne, przemoc), a także czynniki biologiczne, takie jak dysfunkcje neuroprzekaźników (serotonina) i układu opioidowego. Samookaleczenie często współwystępuje z zaburzeniami psychicznymi, w tym zaburzeniami nastroju, lękowymi, osobowości (szczególnie borderline), odżywiania, dysocjacyjnymi oraz uzależnieniami. Mimo braku intencji samobójczej, osoby samookaleczające się mają podwyższone ryzyko prób samobójczych (w badaniu adolescentów 46% podjęło próbę samobójczą przed 21 r.ż.). Mechanizm samookaleczenia wiąże się z chwilową ulgą emocjonalną, uwalnianiem endorfin i poczuciem kontroli nad emocjami i ciałem.
aleksytymia, autoagresja, bulimia, cięcie się, dysforia płciowa, endorfiny, myśli samobójcze, odrętwienie emocjonalne, poczucie własnej wartości, próba samobójcza, PTSD, regulacja emocji, serotonina, trauma, uzależnienie od alkoholu, wykorzystanie seksualne, zaburzenia dysocjacyjne, zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia neuroprzekaźników, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia odżywiania, zaburzenia psychiczne, zaburzenia używania substancji, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie osobowości borderline, zachowania samobójcze, zaniedbanie emocjonalne, zespół stresu pourazowego - Leksykon chorób i schorzeń
Narcystyczne zaburzenie osobowości – Objawy
Narcystyczne zaburzenie osobowości (NZO) to zaburzenie z klastra B, charakteryzujące się trwałym wzorcem grandiosowości, potrzebą nadmiernego podziwu oraz brakiem empatii, które manifestuje się od późnej adolescencji lub wczesnej dorosłości. Diagnoza według DSM-5 wymaga obecności co najmniej 5 z 9 kryteriów, takich jak wyolbrzymione poczucie własnej ważności, fantazje o nieograniczonym sukcesie, brak empatii, roszczeniowość i wykorzystywanie innych. NZO występuje u 0,5-5% populacji, z przewagą u mężczyzn (50-75%). Zaburzenie ma spektralny charakter, obejmujący podtypy grandiosowy (jawny) i wrażliwy (ukryty), a także warianty narcyzmu wspólnotowego, antagonistycznego i złośliwego. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca predyspozycje genetyczne, doświadczenia z dzieciństwa, traumy oraz czynniki społeczno-kulturowe. NZO wiąże się z upośledzeniem funkcji społecznych, emocjonalnych i zawodowych, a także zwiększonym ryzykiem współistniejących zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, zaburzenia lękowe, inne zaburzenia osobowości, nadużywanie substancji i zaburzenia odżywiania. Charakterystyczne są trudności w empatii emocjonalnej, nadwrażliwość na krytykę oraz skłonność do agresji i izolacji społecznej.
anoreksja psychiczna, antyspołeczne zaburzenie osobowości, brak empatii, czynniki genetyczne, DSM-5, histrioniczne zaburzenie osobowości, narcystyczne zaburzenie osobowości, narcyzm wrażliwy, psychoterapia psychodynamiczna, psychoterapia skupiona na przeniesieniu, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenia dysocjacyjne, zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia osobowości klastra B, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie osobowości borderline, zaburzenie psychiczne