Specjalne ostrzeżenia
Viavardis

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu leczniczego Viavardis

Przed wdrożeniem leczenia wardenafilem konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzenia erekcji i ustalenia jego potencjalnych przyczyn. Takie postępowanie stanowi podstawę do podejmowania decyzji o leczeniu farmakologicznym. ¹

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta wymaga szczególnej uwagi, ponieważ aktywność seksualna wiąże się z pewnym stopniem ryzyka kardiologicznego. Wardenafil wykazuje właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, co może skutkować łagodnym i przemijającym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi. ²

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzonym odpływem z lewej komory serca, zwłaszcza ze zwężeniem aorty lub samoistnym przerostowym podzastawkowym zwężeniem aorty, gdyż osoby te mogą wykazywać zwiększoną wrażliwość na substancje rozszerzające naczynia, w tym inhibitory fosfodiesterazy typu 5. ³

W kontekście czasowym przyjmowania wardenafilu odnotowano ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak:

• Nagły zgon
• Tachykardia
• Zawał mięśnia sercowego
• Tachyarytmia komorowa
• Dławica piersiowa
• Zaburzenia naczyniowo-mózgowe (przemijający napad niedokrwienny i krwotok mózgowy)

Należy podkreślić, że u większości pacjentów, u których wystąpiły te zdarzenia, stwierdzono wcześniej obecność czynników ryzyka chorób układu krążenia. Niemożliwe jest jednak ostateczne ustalenie, czy zdarzenia te miały bezpośredni związek z czynnikami ryzyka, przyjmowaniem wardenafilu, aktywnością seksualną, czy kombinacją tych lub innych czynników. ⁴

Anatomiczne zniekształcenia prącia i ryzyko priapizmu

Stosowanie wardenafilu wymaga zachowania ostrożności u pacjentów z:

• Anatomicznymi zniekształceniami prącia (skrzywienie prącia, zwłóknienie ciał jamistych, choroba Peyroniego)
• Chorobami predysponującymi do wystąpienia priapizmu (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi, białaczka)

W tych przypadkach należy dokonać dokładnej oceny korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem leczenia. ⁵

Skojarzone terapie zaburzeń erekcji

Nie przeprowadzono badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania wardenafilu w postaci tabletek powlekanych w połączeniu z innymi metodami leczenia zaburzeń erekcji. Z tego powodu nie zaleca się takich połączeń terapeutycznych. ⁶

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku 65 lat lub starszych może występować zmniejszona tolerancja maksymalnej dawki 20 mg. Należy to uwzględnić podczas ustalania schematu dawkowania. ⁷

Jednoczesne stosowanie leków blokujących receptory α-adrenergiczne

Jednoczesne stosowanie wardenafilu z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne może u niektórych pacjentów prowadzić do objawowego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, ponieważ obydwie grupy leków wywierają działanie wazodylatacyjne. W przypadku pacjentów przyjmujących już leki blokujące receptory α-adrenergiczne należy przestrzegać następujących zasad:

• Leczenie wardenafilem należy rozpoczynać od najmniejszej zalecanej dawki początkowej 5 mg w postaci tabletek powlekanych
• Wardenafil może być stosowany w dowolnym momencie, niezależnie od przyjmowanej dawki tamsulozyny lub alfuzosyny
• W przypadku innych leków blokujących receptory α-adrenergiczne należy zachować odpowiedni odstęp czasowy między podaniem wardenafilu a tych leków
• U pacjentów przyjmujących już optymalną dawkę wardenafilu, leczenie lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne należy rozpoczynać od najmniejszej zalecanej dawki
• Stopniowe zwiększanie dawki leków blokujących receptory α-adrenergiczne może powodować dalsze obniżanie ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów stosujących wardenafil

Przestrzeganie tych zasad minimalizuje ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. ⁸

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego stosowania wardenafilu z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4, takimi jak itrakonazol i ketokonazol (w postaci doustnej), ponieważ powoduje to znaczne zwiększenie stężenia wardenafilu w osoczu. ⁹

W przypadku jednoczesnego stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, takich jak erytromycyna i klarytromycyna, może być konieczne dostosowanie dawki wardenafilu. ¹⁰

Należy unikać jednoczesnego przyjmowania wardenafilu z grapefruitem lub sokiem grapefruitowym, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia stężenia wardenafilu w osoczu. ¹¹

Wpływ na odstęp QT

Wykazano, że doustne podanie wardenafilu w pojedynczej dawce powoduje wydłużenie odstępu QT:

• 10 mg – wydłużenie średnio o 8 milisekund
• 80 mg – wydłużenie średnio o 10 milisekund

Podanie pojedynczej dawki 10 mg wardenafilu jednocześnie z 400 mg gatyfloksacyny, substancji o porównywalnym wpływie na odstęp QT, powodowało dodatkowe wydłużenie odstępu QT o 4 milisekundy w porównaniu do monoterapii każdym z tych leków. ¹²

Znaczenie kliniczne tych zmian odstępu QT nie jest w pełni poznane i nie można go uogólniać na wszystkich pacjentów. Stopień ryzyka zależy od indywidualnych czynników predysponujących, które mogą wystąpić u każdego pacjenta. ¹³

Zaleca się unikanie stosowania produktów leczniczych wydłużających odstęp QTc, w tym wardenafilu, u pacjentów z określonymi czynnikami ryzyka:

• Hipokaliemia
• Wrodzony zespół wydłużonego QT
• Jednoczesne stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy Ia (np. chinidyna, prokainamid)
• Jednoczesne stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy III (np. amiodaron, sotalol)

U tych pacjentów ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca związanych z wydłużeniem odstępu QT jest szczególnie wysokie. ¹⁴

Wpływ na narząd wzroku

W związku z przyjmowaniem wardenafilu i innych inhibitorów PDE5 zgłaszano zaburzenia widzenia oraz przypadki nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION). Analizy danych obserwacyjnych wskazują na zwiększone ryzyko ostrej NAION u mężczyzn z zaburzeniami erekcji po ekspozycji na inhibitory PDE5, takie jak wardenafil, tadalafil i syldenafil. ¹⁵

Pacjent powinien zostać poinformowany, że w przypadku wystąpienia nagłych zaburzeń widzenia należy przerwać przyjmowanie produktu leczniczego Viavardis i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. To zalecenie dotyczy wszystkich pacjentów stosujących wardenafil. ¹⁶

Wpływ na krzepnięcie krwi

Badania in vitro na ludzkich płytkach krwi wskazują, że wardenafil nie wykazuje działania przeciwpłytkowego. Jednak w dużych stężeniach, przekraczających stężenia terapeutyczne, wardenafil może nasilać przeciwpłytkowe działanie donora tlenku azotu – nitroprusydku sodu. ¹⁷

W badaniach klinicznych wykazano, że wardenafil stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym nie wpływa na czas krwawienia u ludzi. ¹⁸

Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania wardenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia oraz u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka. Dlatego przed zastosowaniem wardenafilu u tych pacjentów należy przeprowadzić wnikliwą ocenę stosunku korzyści do ryzyka wynikających z leczenia. ¹⁹

Postać farmaceutyczna i dawkowanie

Produkt leczniczy Viavardis dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o trzech mocach: 5 mg, 10 mg i 20 mg. Tabletki zawierają wardenafil (Vardenafilum) w postaci chlorowodorku trójwodnego. ²⁰

Fizyczne cechy tabletek:

• 5 mg: pomarańczowo-brązowe, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe, ze ściętymi krawędziami i z oznaczeniem „5″ po jednej stronie; średnica 5,5 mm
• 10 mg: pomarańczowo-brązowe, owalne, lekko obustronnie wypukłe, ze ściętymi krawędziami i z linią podziału po jednej stronie oraz z oznaczeniem „10″ po drugiej stronie; wymiary 10,5 mm x 5,5 mm; tabletek można podzielić na równe dawki
• 20 mg: pomarańczowo-brązowe, okrągłe, obustronnie wypukłe, ze ściętymi krawędziami i z linią podziału po jednej stronie oraz z oznaczeniem „20″ po drugiej stronie; średnica 10 mm; tabletkę można podzielić na równe dawki

Tabletki o mocy 10 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia ich dzielenie na równe dawki. ²¹