Viavardis
Tabletki powlekane, 20 mg
Produkt leczniczy zawiera wardenafil w postaci chlorowodorku trójwodnego w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg. Tabletki powlekane stosuje się w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Preparat pomaga w uzyskaniu i utrzymaniu wzwodu prącia, co jest niezbędne do satysfakcjonującego stosunku płciowego. Działanie leku wymaga stymulacji seksualnej i nie jest przeznaczony dla kobiet.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Viavardis zawiera wardenafil chlorowodorek trójwodny i jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Zalecana dawka początkowa u dorosłych mężczyzn wynosi 10 mg, przyjmowana doraźnie 25-60 minut przed aktywnością seksualną, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg, nie częściej niż raz na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) nie jest konieczna zmiana dawki, jednak zaleca się ostrożność przy zwiększaniu do 20 mg. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugh A-B) dawka początkowa to 5 mg, z maksymalną dawką ograniczoną do 10 mg u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym upośledzeniem czynności nerek nie wymaga się dostosowania dawki, natomiast u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) zaleca się rozpoczęcie od 5 mg z możliwością stopniowego zwiększania do 20 mg w zależności od tolerancji.
Viavardis może być stosowany niezależnie od posiłków, choć posiłek wysokotłuszczowy może opóźnić początek działania leku. Tabletki 10 mg i 20 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. U pacjentów stosujących inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, klarytromycyna) dawka nie powinna przekraczać 5 mg ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Lek nie jest wskazany do stosowania u osób poniżej 18 roku życia. Prawidłowa indywidualizacja dawkowania w oparciu o wiek, funkcję wątroby i nerek oraz potencjalne interakcje jest kluczowa dla optymalizacji skuteczności terapeutycznej i minimalizacji działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Viavardis 20 mg
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie niepożądane, erytromycyna, farmakoterapia, inhibitor CYP 3A4, interakcja lekowa, klarytromycyna, klirens kreatyniny, podeszły wiek, posiłek wysokotłuszczowy, skala Childa-Pugha, skuteczność terapeutyczna, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, Viavardis, wardenafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Viavardis, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie działaniami niepożądanymi o łagodnym do umiarkowanego nasileniu i przemijającym charakterze. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący u ≥10% pacjentów, ze zwiększoną częstością u osób w wieku ≥65 lat (16,2% vs 11,8% u młodszych). Ponadto, u pacjentów starszych oraz z nadciśnieniem tętniczym częściej występują zawroty głowy (3,7% vs 0,7% u młodszych). Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów, m.in. zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty, napady drgawkowe, amnezja), sercowo-naczyniowe (zawał serca, tachyarytmia komorowa, dławica piersiowa, nagły zgon), okulistyczne (nieprawidłowe widzenie, neuropatia nerwu wzrokowego) oraz reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z MedDRA, z najczęstszymi objawami występującymi u ≥1/10 pacjentów.
Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane związane z układem moczowo-płciowym, takie jak krwawienie z prącia, hematospermia oraz krwiomocz, które były zgłaszane zarówno w badaniach klinicznych, jak i po wprowadzeniu leku do obrotu. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów, zwłaszcza osoby starsze i z nadciśnieniem tętniczym, pod kątem występowania powyższych objawów oraz poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych i neurologicznych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla ciągłego monitorowania bezpieczeństwa stosowania wardenafilu. Zgłoszenia można kierować do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL oraz podmiotowi odpowiedzialnemu, co umożliwia ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Viavardis 20 mg
ciśnienie śródgałkowe, dławica piersiowa, fosfokinaza kreatynowa, gamma-glutamylotransferaza, hematospermia, inhibitor PDE5, krwiomocz, krwotok mózgowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, refluks żołądkowo-przełykowy, tachyarytmia komorowa, wardenafil, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt Viavardis, zawierający wardenafil, nie jest zalecany do stosowania u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. W przypadku pacjentów prowadzących pojazdy, istnieje ryzyko wystąpienia zawrotów głowy oraz zaburzeń widzenia, dlatego zaleca się, aby pacjent najpierw ocenił swoją reakcję na lek przed prowadzeniem pojazdów. Nie stwierdzono istotnych interakcji pomiędzy wardenafilem a alkoholem, co pozwala na jednoczesne stosowanie tych substancji bez zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności. W przypadku seniorów tolerancja maksymalnej dawki może być obniżona, dlatego dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek leczenie należy rozpoczynać od najniższej dawki, stopniowo ją zwiększając. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby wskazane jest stosowanie niższych dawek, natomiast w ciężkiej niewydolności wątroby lek jest przeciwwskazany.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Viavardis 20 mg
-
Przeciwwskazania
Viavardis, zawierający wardenafil w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na wardenafil lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących azotany, donory tlenku azotu, silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol u mężczyzn >75 lat), inhibitory proteazy HIV (rytonawir, indynawir) oraz leki pobudzające cyklazę guanylową (np. riocyguat), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego lub toksyczności. Ponadto, Viavardis jest przeciwwskazany u pacjentów z utratą wzroku w jednym oku z powodu NAION, wrodzonymi chorobami zwyrodnieniowymi siatkówki (np. retinitis pigmentosa), niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie <90/50 mmHg), niestabilną dławicą piersiową, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego (w ciągu 6 miesięcy), ciężką niewydolnością serca (III/IV wg NYHA) oraz po udarze mózgu w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Stosowanie Viavardis jest również przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha) oraz u osób ze schyłkową niewydolnością nerek wymagającą dializoterapii, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Przed wdrożeniem leczenia konieczna jest szczegółowa ocena stanu klinicznego pacjenta oraz wykluczenie wymienionych przeciwwskazań, aby zminimalizować ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, okulistycznych i innych działań niepożądanych. Znajomość i przestrzeganie tych zaleceń jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii wardenafilem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Viavardis 20 mg
azotany, dializa, donory tlenku azotu, inhibitory CYP3A4, inhibitory PDE5, inhibitory proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, nadwrażliwość, NAION, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, retinitis pigmentosa, riocyguat, skala Childa-Pugha, stymulatory cyklazy guanylowej, udar mózgu, utrata wzroku, wardenafil, zawał mięśnia sercowego -
Przedawkowanie
Przedawkowanie wardenafilu, substancji czynnej leku Viavardis dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, choć badania kliniczne wykazały dobrą tolerancję nawet przy dawkach do 80 mg na dobę, czyli czterokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną (20 mg). Przy stosowaniu dawek przekraczających 20 mg oraz zwiększonej częstotliwości podawania (40 mg dwa razy na dobę) obserwowano przypadki silnego bólu pleców, który nie był związany z toksycznym wpływem na mięśnie ani układ nerwowy. Typowe działania niepożądane mogą ulec nasileniu przy dawkach powyżej zalecanych.
W przypadku przedawkowania Viavardisu zaleca się leczenie podtrzymujące dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, gdyż hemodializa nie jest skuteczna w eliminacji wardenafilu z organizmu ze względu na jego wysokie wiązanie z białkami osocza oraz minimalne wydalanie z moczem. Monitorowanie pacjenta i leczenie objawowe pozostają podstawą postępowania. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, a wszelkie przekroczenia tej wartości wymagają szczególnej uwagi klinicznej i odpowiedniego nadzoru.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Viavardis 20 mg
badanie kliniczne, ból pleców, dawka terapeutyczna, dawka wardenafilu, dializa nerkowa, działanie niepożądane, farmakokinetyka, hemodializa, klirens wardenafilu, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, przedawkowanie wardenafilu, tabletka powlekana, toksyczny wpływ, Viavardis, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z moczem -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania wardenafilu, substancji czynnej preparatu Viavardis (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały objawów toksyczności ani ryzyka kumulacji, co pozwala na długoterminowe stosowanie leku bez istotnych zagrożeń. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego wardenafilu.
Ocena wpływu wardenafilu na układ rozrodczy nie wykazała negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, co jest istotne w kontekście stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. Całościowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że stosowanie wardenafilu zgodnie z zaleceniami nie niesie ze sobą istotnego ryzyka dla zdrowia człowieka. Wyniki te stanowią solidną podstawę do dalszych badań klinicznych oraz bezpiecznego stosowania preparatu Viavardis w dawkach terapeutycznych 5 mg, 10 mg i 20 mg.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viavardis 20 mg
badania farmakologiczne, badania in vitro i in vivo, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karcynogenność, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, testy przedkliniczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wardenafil, wiek rozrodczy -
Skład i postać leku
Viavardis to lek zawierający wardenafil w postaci chlorowodorku trójwodnego, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Substancja czynna jest wsparta przez składniki pomocnicze, które dzielą się na składniki rdzenia (celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon typ A, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian) oraz otoczki (hypromeloza 6cP, makrogol 4000, tytanu dwutlenek E171, żelaza tlenek żółty E172, żelaza tlenek czerwony E171). Różne formy tabletek charakteryzują się odmiennym kształtem i wymiarami: 5 mg (okrągła, 5,5 mm), 10 mg (owalna, 10,5 x 5,5 mm) oraz 20 mg (okrągła, 10 mm), z możliwością podziału na równe dawki w przypadku 10 mg i 20 mg.
Viavardis jest dostępny w opakowaniach blisterowych z folii PVC/PVDC/Aluminium, zarówno w standardowych blisterach zawierających od 2 do 20 tabletek, jak i w blisterach jednodawkowych (od 2 x 1 do 20 x 1 tabletek). Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania i zachowuje stabilność oraz ważność przez 2 lata od daty produkcji. Nie odnotowano niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących utylizacji produktu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Viavardis 20 mg
blister, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancje pomocnicze, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wardenafil, właściwości farmakokinetyczne -
Specjalne ostrzeżenia
Przed rozpoczęciem terapii wardenafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego w celu potwierdzenia zaburzeń erekcji oraz identyfikacji ich przyczyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na stan układu sercowo-naczyniowego, gdyż wardenafil, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu 5, wykazuje działanie wazodylatacyjne, co może prowadzić do łagodnego, przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego. U pacjentów z anatomicznymi zniekształceniami prącia (np. choroba Peyroniego) oraz predyspozycjami do priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi) należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. U osób powyżej 65. roku życia może wystąpić zmniejszona tolerancja maksymalnej dawki 20 mg, co wymaga indywidualizacji dawkowania. Wardenafil dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, z możliwością dzielenia tabletek 10 mg i 20 mg na równe części.
Wardenafil może powodować wydłużenie odstępu QT (10 mg o średnio 8 ms, 80 mg o 10 ms), co wymaga ostrożności u pacjentów z hipokaliemią, wrodzonym zespołem wydłużonego QT oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III. Jednoczesne stosowanie z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne wymaga rozpoczęcia terapii od najmniejszej dawki 5 mg i stopniowego dostosowywania, aby uniknąć objawowego spadku ciśnienia tętniczego. Należy unikać kojarzenia wardenafilu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol) oraz sokiem grapefruitowym ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia leku w osoczu. Zgłaszano również przypadki nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (NAION) i zaburzeń widzenia, dlatego pacjentów należy poinformować o konieczności przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej w przypadku nagłych zaburzeń widzenia. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia i aktywną chorobą wrzodową wymaga indywidualnej oceny ryzyka przed zastosowaniem wardenafilu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Viavardis
amiodaron, anatomiczne zniekształcenie prącia, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa żołądka, ciśnienie tętnicze krwi, dławica piersiowa, działanie wazodylatacyjne, erytromycyna, hipokaliemia, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, krwotok mózgowy, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, NAION, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sotalol, syldenafil, szpiczak mnogi, tachyarytmia komorowa, tachykardia, tadalafil, wardenafil, wrodzony zespół wydłużonego QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie odpływu z lewej komory serca, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwężenie aorty -
Właściwości farmakodynamiczne
Wardenafil, substancja czynna leku Viavardis, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i poprawy erekcji w warunkach naturalnego pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższając hamowanie innych fosfodiesteraz nawet ponad 1000-krotnie, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach pletyzmograficznych dawka 20 mg powodowała erekcję umożliwiającą penetrację już po 15 minutach, a całkowita odpowiedź była istotna statystycznie po 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalnie -6,9 mmHg przy dawce 20 mg) oraz nie wywołuje klinicznie istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć przy dawce 80 mg obserwowano wzrost odstępu QTc o około 10 ms, co wymaga dalszej obserwacji klinicznej.
Wardenafil był badany u ponad 17 000 mężczyzn z zaburzeniami erekcji, w tym u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak nadciśnienie tętnicze (35%), cukrzyca (29%), choroba niedokrwienna serca (7%) czy po prostatektomii (9%). Skuteczność leku jest zależna od dawki, z odsetkiem skutecznych penetracji (SEP2) wynoszącym 68% przy 5 mg, 76% przy 10 mg i 80% przy 20 mg, w porównaniu do 49% w grupie placebo. Wardenafil wykazuje znaczną skuteczność także w trudnych klinicznie podgrupach, np. u pacjentów z cukrzycą (uzyskanie erekcji 61-64% vs. 36% placebo) oraz po prostatektomii (uzyskanie erekcji 47-48% vs. 22% placebo). Długotrwałe stosowanie (do roku) potwierdza bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Viavardis 20 mg
choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, gatyfloksacyna, hiperlipidemia, lek przeciwnadciśnieniowy, moksyfloksacyna, nadciśnienie tętnicze, odstęp QT, parametr elektrokardiograficzny, popęd seksualny, prostatektomia oszczędzająca nerwy, przewlekła choroba płuc, QTc, radykalna prostatektomia, syldenafil, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zniekształcenie prącia -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy Viavardis zawiera wardenafil w postaci chlorowodorku trójwodnego w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg i nie jest wskazany do stosowania u kobiet, w tym kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania wardenafilu u kobiet w ciąży, co uniemożliwia ocenę potencjalnego ryzyka dla płodu i matki. Ponadto, nie ma danych dotyczących przenikania wardenafilu do mleka matki ani jego wpływu na organizm dziecka karmionego piersią. W związku z tym, stosowanie Viavardis u kobiet w tych grupach jest przeciwwskazane.
Nie przeprowadzono również badań klinicznych dotyczących wpływu wardenafilu na płodność u ludzi, zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, co oznacza brak danych na temat potencjalnego wpływu substancji czynnej na parametry płodności. Lekarz powinien jasno poinformować pacjentki o braku wskazań do stosowania Viavardis u kobiet oraz o braku danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży, laktacji i wpływu na płodność. Podsumowując, Viavardis nie jest zalecany do stosowania u kobiet ze względu na brak odpowiednich badań i potencjalne ryzyko.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Viavardis 20 mg
-
Wskazania do stosowania
Viavardis to lek zawierający wardenafil (chlorowodorek trójwodny), inhibitor fosfodiesterazy typu 5, stosowany wyłącznie u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji, definiowanymi jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji umożliwiającej satysfakcjonujący stosunek płciowy. Dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, które różnią się kształtem, wymiarami i oznaczeniami, przy czym tabletki 10 mg i 20 mg posiadają linię podziału umożliwiającą dostosowanie dawki. Mechanizm działania polega na zwiększeniu napływu krwi do ciał jamistych prącia pod wpływem stymulacji seksualnej, co oznacza, że lek nie wywołuje erekcji bez odpowiedniego pobudzenia.
Przy ordynacji Viavardis należy potwierdzić prawidłową diagnozę zaburzeń erekcji oraz poinformować pacjenta o konieczności stymulacji seksualnej dla skuteczności terapii. Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Ważne jest, aby pacjent rozumiał, że tabletka sama w sobie nie powoduje erekcji, a jej działanie jest zależne od obecności bodźców seksualnych. Informacja o dostępnych dawkach (5 mg, 10 mg, 20 mg) oraz możliwości dzielenia tabletek 10 mg i 20 mg powinna być przekazana w celu umożliwienia elastycznego dostosowania terapii do indywidualnej odpowiedzi na leczenie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Viavardis 20 mg