obumarcie płodu
Obumarcie płodu (zgon wewnątrzmaciczny płodu, ang. intrauterine fetal death, IUFD) to śmierć płodu, która następuje w macicy przed porodem po ukończeniu 22. tygodnia ciąży. Stanowi jedno z najbardziej traumatycznych doświadczeń dla kobiety ciężarnej i jej rodziny, będąc jednocześnie istotnym problemem klinicznym.
Przyczynami obumarcia płodu mogą być czynniki płodowe (wady genetyczne, wady rozwojowe, zakażenia wewnątrzmaciczne), matczyne (nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, toczeń rumieniowaty układowy, zespół antyfosfolipidowy) oraz łożyskowe (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska, zakrzepica naczyń pępowinowych). W około 25-60% przypadków przyczyna pozostaje nieustalona pomimo przeprowadzenia pełnej diagnostyki.
Diagnostyka obumarcia płodu opiera się na badaniu ultrasonograficznym, które potwierdza brak czynności serca płodu. Po potwierdzeniu rozpoznania niezbędne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki obejmującej badania laboratoryjne, badanie histopatologiczne łożyska, a w wybranych przypadkach badanie genetyczne i autopsję płodu, co może pomóc w ustaleniu przyczyny zgonu i zapobieganiu podobnym zdarzeniom w przyszłych ciążach.
Postępowanie po rozpoznaniu obumarcia płodu obejmuje indukcję porodu lub zabieg cesarskiego cięcia w wybranych przypadkach. Bardzo istotna jest również opieka psychologiczna nad rodzicami, którzy doświadczyli utraty dziecka. W kolejnych ciążach po przebytym obumarciu płodu zazwyczaj konieczny jest zwiększony nadzór położniczy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Podtlenek azotu N2O 100%
Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały, że długotrwała ekspozycja na podtlenek azotu (100%) wiąże się z istotnym ryzykiem rozwojowym. Zaobserwowano obumarcie płodu oraz zaburzenia wzrostu, co wskazuje na potencjalne zagrożenia dla kobiet ciężarnych oraz pacjentów pediatrycznych. Szczególnie niepokojące są dane dotyczące wpływu podtlenku azotu na rozwój układu kostnego, gdzie długoterminowe stosowanie może prowadzić do nieprawidłowości kostnych, co ma kluczowe znaczenie w okresie intensywnego wzrostu u dzieci i młodzieży.
badanie przedkliniczne, długotrwałe stosowanie, gaz medyczny, kobieta ciężarna, model zwierzęcy, nieprawidłowość rozwoju układu kostnego, obumarcie płodu, pacjent pediatryczny, podtlenek azotu, przedłużona ekspozycja, rozwój układu kostnego, śmiertelność płodowa, terapia podtlenkiem azotu, zaburzenie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT to preparat łączący lizynopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Brak jest specyficznych badań przedklinicznych dla samego połączenia tych substancji, a bezpieczeństwo opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Lizynopryl wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne, zwłaszcza w późnym okresie ciąży, obejmujące obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), toksyczność płodową, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz możliwym niedokrwieniem płodu spowodowanym niedociśnieniem u matki. Amlodypina w badaniach na zwierzętach, podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi (10 mg), wykazała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, jednak nie wpłynęła na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi).
Badania toksykologiczne amlodypiny wykazały wpływ na parametry hormonalne i spermatogenezę u szczurów przy dawkach porównywalnych do ludzkich, w tym obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia oraz liczby komórek Sertoliego. Badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na myszach i szczurach przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego. Najwyższe stosowane dawki odpowiadały maksymalnej zalecanej dawce klinicznej 10 mg (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) u myszy oraz dwukrotności tej dawki u szczurów. Testy mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego amlodypiny. Podsumowując, preparat wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z danymi poszczególnych składników, jednak należy zachować ostrożność w okresie ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodowej związane z lizynoprylem.
amlodypina, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, lizynopryl, łożysko, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, spermatyda, testosteron, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Zentiva 50 mg
Dazatynib, oceniany w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, małpach i królikach, wykazuje toksyczność głównie w układzie pokarmowym, krwiotwórczym i limfatycznym. U szczurów i małp jelito było głównym narządem docelowym toksyczności przewodu pokarmowego, a zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. W układzie krwiotwórczym obserwowano nieznaczne do umiarkowanych zmiany parametrów erytrocytów oraz zmiany w szpiku kostnym, a w układzie limfatycznym zmniejszenie liczby limfocytów i masy narządów limfatycznych. U małp stwierdzono także zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek po długotrwałym stosowaniu. Dazatynib hamuje agregację płytek krwi in vitro i wydłuża czas krwawienia in vivo, jednak nie wywołuje samoistnych krwotoków. Badania kardiotoksyczności wykazały brak wydłużenia odstępu QT w badaniach in vivo na małpach, pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
agregacja płytek krwi, badanie przedkliniczne, brodawczak macicy, czas krwawienia, dazatynib, działanie immunosupresyjne, efekt klastogenny, ekspozycja w osoczu, gruczolak prostaty, in vitro, in vivo, kanał potasowy hERG, mineralizacja śródmiąższowa, obumarcie płodu, odstęp QT, potencjał fototoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, selektywna toksyczność, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność pierwotna, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, włókno Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan H 100 mg + 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Presartan H, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wskazują na brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 6 miesięcy, wykazały zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego w surowicy. Zaobserwowano również zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. W obrębie przewodu pokarmowego stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki i krwotoki, głównie związane z komponentem losartanowym.
azot mocznikowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwotok, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, nefrotoksyczność, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametry czerwonokrwinkowe, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Feiba NF 2 500 j. (2 500 j. FEIBA), 50 j./ml
FEIBA NF, stosowany u pacjentek z hemofilią i inhibitorami czynnika VIII, nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży i podczas karmienia piersią. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając fizjologicznie zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowych i rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego (DIC) w okresie ciąży i połogu, które może być potęgowane przez preparat. FEIBA NF zawiera około 200 mg sodu na fiolkę, co jest istotne u pacjentek z nadciśnieniem indukowanym ciążą lub preeklampsją. Brak jest danych dotyczących przenikania składników leku do mleka kobiecego oraz wpływu na płodność, co wymaga szczególnej ostrożności i rozważenia alternatywnych metod leczenia.
antygen czynnika VIII, czynnik krzepnięcia, czynnik VII aktywowany, czynniki krzepnięcia, FEIBA NF, hemofilia z inhibitorem czynnika VIII, inhibitor czynnika VIII, nadciśnienie indukowane ciążą, niedokrwistość płodu, obrzęk uogólniony płodu, obumarcie płodu, parwowirus B19, powikłanie zakrzepowe, preeklampsja, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, układ kalikreina-kinina, zakrzepica - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metocard 1 mg/ml
Metoprolol winian (Metocard, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest β-adrenolitykiem, którego stosowanie u kobiet w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Leki z tej grupy mogą powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co wiąże się z ryzykiem obumarcia płodu, niewczesnego lub przedwczesnego porodu. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych matki oraz dobrostanu płodu. U noworodków matek leczonych metoprololem obserwuje się ryzyko bradykardii i hipoglikemii, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie. Pomimo przenikania metoprololu przez łożysko i obecności we krwi pępowinowej, nie stwierdzono istotnych klinicznie zaburzeń u płodu przy stosowaniu leku po 20. tygodniu ciąży w nadciśnieniu ciążowym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartic 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały brak genotoksyczności i rakotwórczości, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście mutagenności i kancerogenezy. Analizy farmakologiczne oraz toksykologiczne po wielokrotnym podaniu ujawniły charakterystyczne dla antagonistów receptora angiotensyny II zmiany hematologiczne (redukcja erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu), nerkowe (wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy), sercowo-naczyniowe (zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych) oraz uszkodzenia przewodu pokarmowego (uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki, krwawienia). Te efekty są zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania losartanu i typowe dla leków modulujących układ renina-angiotensyna.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, błona śluzowa, działanie mutagenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwinki czerwone, losartan potasowy, malformacja płodowa, nadżerka, obumarcie płodu, parametry biochemiczne, rozwój nerek, sartan, toksyczność reprodukcyjna, układ krążenia, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nebicard 5 mg
Leki beta-adrenolityczne, w tym nebiwolol, wymagają szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Mechanizm działania nebiwololu, polegający na blokadzie receptorów beta-adrenergicznych, może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, poronieniem, przedwczesnym porodem lub obumarciem płodu. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii, szczególnie w pierwszych 3 dniach życia, co wymaga intensywnego monitorowania częstości akcji serca oraz poziomu glukozy. Z tego względu nebiwolol jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że istnieją jednoznaczne wskazania kliniczne, a w przypadku konieczności jego stosowania zaleca się regularne badania ultrasonograficzne z oceną przepływów dopplerowskich oraz monitorowanie rozwoju płodu.
W okresie laktacji nebiwolol przenika do mleka matki, co może wywołać u dziecka działania niepożądane, takie jak bradykardia i hipoglikemia, dlatego jego stosowanie u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności przerwania karmienia piersią lub rozważyć alternatywne metody leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. Ponadto, u kobiet w wieku rozrodczym należy omówić potencjalne ryzyko dla płodu i zalecić skuteczną antykoncepcję podczas terapii nebiwololem. Decyzja o zastosowaniu nebiwololu powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a pacjentka powinna być szczegółowo poinformowana o możliwych zagrożeniach oraz konieczności ścisłego monitorowania zarówno w trakcie ciąży, jak i po porodzie.
beta-adrenolityk, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, hipoglikemia, lek beta-adrenolityczny, lipofilność, nebiwolol, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, parametry biometryczne płodu, płyn owodniowy, poronienie, przepływ doplerowski, przepływ krwi przez łożysko, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny - Leksykon substancji czynnych
Dinoprost – Wskazania do stosowania
Dinoprost, syntetyczna prostaglandyna F2α (PGF2α), dostępny w preparacie Enzaprost F 5 w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 5 mg/ml (1 ml ampułka zawiera 5 mg substancji czynnej), jest stosowany głównie do indukcji poronienia w drugim trymestrze ciąży (13-27 tydzień). Wskazania obejmują wewnątrzmaciczne obumarcie płodu oraz ciężkie powikłania zagrażające życiu lub zdrowiu matki, takie jak oporne nadciśnienie tętnicze, ciężkie choroby serca, nowotwory hormonozależne czy zaawansowane choroby nerek i wątroby. Mechanizm działania polega na wywołaniu silnych skurczów mięśnia macicy, co prowadzi do rozwierania szyjki macicy i wydalenia zawartości jamy macicy, co jest kluczowe w przypadku konieczności zakończenia ciąży w zaawansowanym stadium rozwoju płodu.
choroba nerek, choroba wątroby, dinoprost, drugi trymestr ciąży, indukcja poronienia, mięsień macicy, nadciśnienie tętnicze, nowotwór hormonozależny, obumarcie płodu, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, powikłania ciąży, prostaglandyna F2α, przerwanie ciąży, rozwieranie szyjki macicy, skurcz macicy, układ krążenia, zakończenie ciąży - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Allergodil 0,5 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu Allergodil zawierających chlorowodorek azelastyny (0,5 mg/ml, roztwór) u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że wysokie dawki doustne azelastyny mogą powodować obumieranie płodu, zahamowanie wzrostu oraz wady rozwojowe kośćca. Jednakże, przy miejscowym stosowaniu kropli do oczu, ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, na poziomie pikogramów, co znacznie zmniejsza potencjalne ryzyko. Decyzja o zastosowaniu leku powinna uwzględniać indywidualny stosunek korzyści do ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod leczenia.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Grenalvon 1 mg
Przedkliniczne badania toksyczności anagrelidu wykazały istotne efekty kardiotoksyczne u psów przy dawkach ≥1 mg/kg/dobę, obejmujące krwotoki podwsierdziowe i ogniskową martwicę mięśnia sercowego, z NOEL ustalonym na 0,3 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 0,1x wartości u ludzi przy dawce terapeutycznej 2 mg/dobę). Wpływ na płodność był zróżnicowany płciowo: u samców szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu nawet przy dawkach do 240 mg/kg/dobę (>1000-krotność dawki klinicznej), natomiast u samic dawki ≥30 mg/kg/dobę powodowały zwiększoną częstość poronień i zmniejszenie liczby żywych zarodków, z NOEL na poziomie 10 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 143x wyższe niż u ludzi). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawki ≥10 mg/kg/dobę wydłużały czas trwania ciąży, a dawki ≥60 mg/kg/dobę wydłużały czas porodu i zwiększały śmiertelność płodów, z NOEL odpowiednio 3 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 14x) i 30 mg/kg/dobę (AUC anagrelidu 425x). Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności anagrelidu.
anagrelid, enzymy CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, klastogenność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, NOEL, obumarcie płodu, płodność, poronienie, potencjał mutagenny, reprodukcja, resorpcja zarodka, rozwój zarodka i płodu, śmiertelność płodu, zaburzenie reprodukcyjne, zarodek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olfen żel 10 mg/g
Przedkliniczne badania leku Olfen żel zawierającego diklofenak dietyloamoniowy (10 mg/g) nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie farmakologii, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, poza znanymi efektami opisanymi w charakterystyce produktu leczniczego. W modelach zwierzęcych przewlekła toksyczność diklofenaku objawiała się głównie uszkodzeniami przewodu pokarmowego, w tym uszkodzeniami błony śluzowej i owrzodzeniami po podaniu ogólnoustrojowym. Dwuletnie badania na szczurach wykazały dawkozależne nasilenie zwężenia naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi, nasilające się wraz ze wzrostem dawki leku.
diklofenak dietyloamoniowy, działanie rakotwórcze, ekotoksykologia, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, owrzodzenie, przewód pokarmowy, rozwój zarodkowy, substancja teratogenna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, zagnieżdżenie zarodka, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego, substancji czynnej leku Presartan, wykazały istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu, co może zwiększać ryzyko anemii u pacjentów z predyspozycjami. Ponadto, zaobserwowano wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u osób z istniejącymi zaburzeniami nerkowymi. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych, co sugeruje adaptacyjny efekt hemodynamiczny bez bezpośredniej kardiotoksyczności. Zmiany w przewodzie pokarmowym obejmowały uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki oraz krwawienia, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego lub stosujących leki uszkadzające śluzówkę.
anemia, azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, błona śluzowa, erytrocyt, funkcja nerki, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, kancerogenny, kardiomiocyt, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja płodu, mięsień sercowy, nadżerka, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr hematologiczny, parametr nerkowy, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, rakotwórczość, toksyczność przewlekła, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Nordic 0,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności anagrelidu wykazały istotne zmiany kardiotoksyczne u psów przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę (12-16-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), manifestujące się krwotokami podwsierdziowymi oraz ogniskową martwicą mięśnia sercowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (720-krotność dawki ludzkiej), zaobserwowano zwiększoną resorpcję zarodków i obumarcie płodów, wskazując na potencjalne działanie embriotoksyczne. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co potwierdza korzystny profil genotoksyczny leku.
anagrelid, badanie rakotwórczości, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, embriotoksyczność, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, martwica mięśnia sercowego, mutacja genowa, obumarcie płodu, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, ryzyko genotoksyczne, toksyczność przewlekła, układ hormonalny, uszkodzenie chromosomu, wartość AUC - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril Grindeks 10 mg
Lizynopryl dwuwodny, substancja czynna leku Lisinopril Grindeks, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Standardowe testy farmakologii ogólnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych obszarów ryzyka, a profil toksyczności był zgodny z mechanizmem działania inhibitorów ACE. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego, co wskazuje na niski potencjał rakotwórczy lizynoprylu.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, ośrodkowy układ nerwowy, przetrwały przewód tętniczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu - Leksykon substancji czynnych
Flurbiprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) stosowany miejscowo w leczeniu bólu gardła, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla NLPZ działania niepożądane, głównie dotyczące przewodu pokarmowego i nerek. W badaniach toksykologicznych na zwierzętach dawki 12-25 mg/kg mc./dobę powodowały zmiany w brodawkach nerkowych, a dawki 10-40 mg/kg mc. uszkodzenia przewodu pokarmowego. Przewlekłe podawanie flurbiprofenu szczurom w dawkach 0,5-8,0 mg/kg mc. skutkowało owrzodzeniami i nadżerkami żołądka. LD50 po podaniu doustnym wynosiła 228-344 mg/kg mc. Długotrwałe badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu na funkcję wątroby, nerek ani układ krwiotwórczy, a testy mutagenności i karcynogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego ani mutagennego flurbiprofenu.
badanie toksykologiczne, brodawka nerkowa, dawka doustna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, LD50, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, organogeneza, owrzodzenie żołądka, preparat miejscowy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, przewód tętniczy płodu, śmiertelność zarodków, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, układ sercowo-naczyniowy, Vocaflam, wada wrodzona, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lotensin 10 mg
Stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), w tym benazeprylu chlorowodorku (Lotensin), u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lotensin jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie (oligohydramnion) oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne nie potwierdzają jednoznacznie teratogenności, nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej Lotensin, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową. Ekspozycja płodu na inhibitory ACE w późniejszych trymestrach może skutkować niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym oraz hiperkaliemią u noworodków, a także zwiększonym ryzykiem obumarcia płodu i zgonu noworodka.
benazepryl, ciśnienie tętnicze, dane farmakokinetyczne, diureza, działanie teratogenne, fetotoksyczność, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, parametry hemodynamiczne, perfuzja narządowa, perfuzja obwodowa, profil bezpieczeństwa w ciąży, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toralis 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Toralis zawiera lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), których bezpieczeństwo stosowania potwierdzono w licznych badaniach przedklinicznych i klinicznych. Lizynopryl nie wykazuje genotoksyczności ani rakotwórczości, jednak inhibitory ACE mogą powodować poważne działania niepożądane w późnych fazach rozwoju płodu, takie jak obumarcie płodu, wady czaszki, fetotoksyczność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy. Mechanizm tych zaburzeń wiąże się z wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem spowodowanym niedociśnieniem u matki, co ogranicza przepływ krwi i dostarczanie tlenu do płodu.
działanie farmakodynamiczne, działanie fetotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lizynopryl i torasemid, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, przetrwały przewód tętniczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny i mocznika, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ergotaminum Filofarm 1 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej ergotaminy winianu, substancji czynnej leku Ergotaminum Filofarm, wskazują na wysokie wartości LD50 przy podaniu doustnym: 2500 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Wyniki te świadczą o relatywnie niskiej ostrej toksyczności tej substancji w modelach zwierzęcych. Jednakże, istotne jest uwzględnienie potencjalnego ryzyka embriotoksycznego, które zostało potwierdzone w badaniach na zwierzętach, gdzie zarówno długotrwała ekspozycja, jak i ostre zatrucie ergotaminą prowadziły do poważnych zaburzeń rozwojowych płodów, w tym niedotlenienia oraz śmierci płodów.
- Leksykon substancji czynnych
Nimesulid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nimesulid, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na układ rozrodczy, co potwierdzają badania przedkliniczne na zwierzętach, wskazujące na upośledzenie płodności oraz zwiększone ryzyko poronień i wad rozwojowych, zwłaszcza sercowo-naczyniowych. W farmakoepidemiologii odnotowano wzrost bezwzględnego ryzyka wad układu sercowo-naczyniowego z <1% do około 1,5%, zależny od dawki i czasu ekspozycji. Stosowanie nimesulidu w pierwszym i drugim trymestrze ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych, przy minimalnej skutecznej dawce i najkrótszym czasie terapii. Od 20. tygodnia ciąży konieczne jest monitorowanie prenatalne pod kątem małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w przypadku ich wystąpienia natychmiastowe odstawienie leku. W trzecim trymestrze stosowanie nimesulidu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na serce i płuca płodu, zaburzeń czynności nerek oraz powikłań u matki, takich jak wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie skurczów macicy.
badanie farmakoepidemiologiczne, dysfunkcja nerek płodu, działanie antyagregacyjne, embrion, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie prenatalne, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nimesulid, obumarcie płodu, organogeneza, poronienie, synteza prostaglandyn, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, wytrzewienie, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toralis 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Toralis zawiera lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), które zostały szeroko przebadane w badaniach przedklinicznych i klinicznych. Dane toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, jednak lizynopryl wykazuje działanie teratogenne i fetotoksyczne, prowadząc do obumarcia płodu, wad wrodzonych (szczególnie czaszki), opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwałego przewodu tętniczego, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna płodu oraz niedokrwieniem łożyska. Torasemid w dużych dawkach indukował odwracalne zmiany nerkowe (poszerzenie kanalików, śródmiąższowe zapalenie nerek) oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, manifestujące się m.in. wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmniejszeniem masy ciała.
działanie fetotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor ACE, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał rakotwórczy, przepływ łożyskowy, przetrwały przewód tętniczy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie kreatyniny, torasemid, układ renina-angiotensyna, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicuno 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku potasowego wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza przy przewlekłym stosowaniu, obejmujące zmiany patologiczne i owrzodzenia w przewodzie pokarmowym oraz zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca u szczurów w badaniu 2-letnim. Badania farmakologiczne nie ujawniły innych istotnych zagrożeń dla układów fizjologicznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko mutagenne czy nowotworowe. W kontekście reprodukcji, diklofenak wykazuje negatywny wpływ na owulację, implantację zarodka, wczesny rozwój embrionalny, a także wydłuża okres ciąży i czas porodu, co wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, diklofenak potasowy, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rakotwórczość, rozwój embrionalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie rozwoju embrionalnego, zakrzepica serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cozaar 12,5 mg
Losartan potasowy, poddany standardowym badaniom przedklinicznego bezpieczeństwa, nie wykazał działania genotoksycznego ani mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego u ludzi. Badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego substancji, co wskazuje na bezpieczeństwo długoterminowego stosowania losartanu pod kątem karcynogenności. W badaniach toksyczności dawek wielokrotnych zaobserwowano istotne zmiany hematologiczne, takie jak redukcja liczby erytrocytów, obniżenie stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu, a także biochemiczne – wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia i krwawienia, co jest zgodne z profilem działań niepożądanych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, błona śluzowa, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwinki czerwone, losartan potasowy, malformacja płodowa, nadżerki, obumarcie płodu, owrzodzenia, parametry hematologiczne, potencjał onkogenny, przewód pokarmowy, rakotwórczość, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zmiany biochemiczne, zmiany histologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vocaflam 8,75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flurbiprofenu, substancji czynnej leku Vocaflam, wskazują na toksyczność przewodu pokarmowego już przy dawkach doustnych 10-40 mg/kg masy ciała, z wyraźną zależnością dawka-odpowiedź. W badaniach przewlekłych na szczurach stosujących dawki 0,5-8,0 mg/kg masy ciała obserwowano owrzodzenia i nadżerki żołądka, natomiast zmiany w jelitach były minimalne, co sugeruje selektywne działanie toksyczne na błonę śluzową żołądka. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania flurbiprofenu w tym zakresie, co potwierdza brak zwiększonego ryzyka nowotworowego i mutagennego.
Badania toksykologii reprodukcyjnej wykazały, że flurbiprofen może zwiększać ryzyko utraty płodów, śmiertelności zarodków oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, przy dawkach ≥0,4 mg/kg/dobę w okresie organogenezy u zwierząt. Jednak brak jest potwierdzenia tych efektów u ludzi, co sugeruje możliwą specyfikę gatunkową. Ponadto flurbiprofen stanowi potencjalne zagrożenie dla środowiska wodnego, zwłaszcza dla ryb, co należy uwzględnić przy utylizacji leku. Podsumowując, profil bezpieczeństwa flurbiprofenu uwzględnia ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz potencjalne zagrożenia reprodukcyjne, przy czym dawki stosowane w badaniach są wyższe niż terapeutyczne, a brak działania mutagennego i rakotwórczego jest korzystnym aspektem.
błona śluzowa żołądka, działanie niepożądane, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, organogeneza, owrzodzenie, potencjał mutagenny i rakotwórczy, śmiertelność zarodków, toksyczność ostra i przewlekła, toksykologia reprodukcyjna, uszkodzenie przewodu pokarmowego, utrata płodu, wada wrodzona, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cilozek 50 mg
Przedkliniczne badania cylostazolu, substancji czynnej leku Cilozek, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy typu III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych. Badania toksykologiczne ujawniły sercowo-naczyniowe zmiany chorobowe jedynie u psów, co wskazuje na efekt gatunkowo swoisty, nieobserwowany u szczurów i małp. Elektrokardiograficzne analizy nie wykazały wydłużenia odstępu QTc po podaniu cylostazolu lub jego metabolitów, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku. Testy genotoksyczności były w większości negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania karcinogenności na szczurach (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszach (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału rakotwórczego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie farmakologiczne, Cilozek, cykliczny adenozynomonofosforan, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie inotropowe dodatnie, elektrokardiogram, inhibitor fosfodiesterazy typu III, masa płodu, mutacja genu bakterii, mutacja genu w komórce ssaka, naprawa DNA bakterii, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, płytka krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szpik kostny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tisseel Lyo –
Produkt leczniczy TISSEEL Lyo, stosowany jako klej do tkanek, zawiera składniki pochodzenia ludzkiego, takie jak fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombina ludzka (500 j.m./ml), czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), chlorek wapnia dwuwodny (40 μmol/ml) oraz polisorbat 80 (0,6-1,9 mg/ml). Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zakażenia parwowirusem B19, które może prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak anemia, hydrops fetalis czy poronienie. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając etap ciąży, stan kliniczny pacjentki oraz brak alternatywnych metod leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa.
aprotynina syntetyczna, badanie przedkliniczne, białko wykrzepiające, chlorek wapnia dwuwodny, czynnik XIII, fibrynogen ludzki, hydrops fetalis, klej fibrynowy, niedokrwistość płodu, obrzęk uogólniony płodu, obumarcie płodu, parwowirus B19, polisorbat 80, poronienie, środek hemostatyczny, trombina ludzka, zakażenie wewnątrzmaciczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alprox 0,25 mg
Badania przedkliniczne alprazolamu wykazały, że długotrwałe podawanie leku w dawkach zależnych u szczurów (do 30 mg/kg/dobę, co stanowi 150-krotność maksymalnej dawki u ludzi 10 mg/dobę) prowadziło do rozwoju zaćmy i rozrostu naczyń w rogówce. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek u psów (duże dawki doustne przez 12 miesięcy) zaobserwowano drgawki, które w niektórych przypadkach były śmiertelne, jednak ich znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje niejasne. Badania karcynogenności na szczurach i myszach (odpowiednio do 30 mg/kg/dobę i 10 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym test mikrojądrowy u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg (500-krotność dawki ludzkiej), nie potwierdziły potencjału mutagennego alprazolamu.
alprazolam, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, benzodiazepina, drgawka, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja płodu, obumarcie płodu, potencjał rakotwórczy, rozrost naczyń rogówki, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnych dawek, wada wrodzona, zaburzenia zachowania, zaburzenie płodności, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anagrelid Nordic 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa anagrelidu wykazały istotne zmiany toksyczne, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym u psów przy dawkach ≥1 mg/kg m.c./dobę (12-16-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi), manifestujące się krwotokami podwsierdziowymi oraz ogniskową martwicą mięśnia sercowego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach dawki toksyczne 60 mg/kg m.c./dobę (720-krotność dawki ludzkiej) powodowały zwiększoną resorpcję zarodków i obumarcia płodów, co wskazuje na potencjalne działanie embriotoksyczne i teratogenne przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co sugeruje brak uszkodzeń materiału genetycznego indukowanych przez anagrelid.
aberracja chromosomowa, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, embriotoksyczność, enzym CYP1, gruczolakorak macicy, guz chromochłonny nadnerczy, kardiotoksyczność, krwotok podwsierdziowy, model zwierzęcy, obumarcie płodu, rakotwórczość, resorpcja zarodka, teratogenność, toksyczność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Betaloc ZOK 100 95 mg
Betaloc ZOK, zawierający metoprololu bursztynian w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg i 95 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg i 100 mg metoprololu winianu), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub niemowlęcia. Metoprolol, jako β-adrenolityk, może obniżać przepływ krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, obumarcia płodu, poronienia oraz przedwczesnego porodu. W trakcie terapii u ciężarnych konieczne jest monitorowanie rozwoju płodu (USG, kardiotokografia), parametrów hemodynamicznych matki (ciśnienie tętnicze, tętno, EKG, echokardiografia) oraz funkcji narządów wewnętrznych (badania laboratoryjne). Najczęstszym działaniem niepożądanym u płodu i noworodka jest bradykardia (<60 uderzeń/min), co wymaga przygotowania na specjalistyczną opiekę neonatologiczną.
beta-adrenolityk, bradykardia, ciśnienie tętnicze, efekt beta-adrenolityczny, kardiotokografia, metoprolol, metoprololu bursztynian, obumarcie płodu, opieka neonatologiczna, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu, perfuzja łożyskowa, poronienie, przedwczesny poród, przepływ łożyskowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu wykazały istotne efekty na funkcje rozrodcze u zwierząt laboratoryjnych, w tym zaburzenia implantacji zarodków u samic szczurów, związane z obniżeniem stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla organizmów matczynych (60-150 mg/kg/dobę, co odpowiada AUC 2-5× MRHD) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4× MRHD) u szczurów oraz przy monoterapii 20 mg/kg u królików (Cmax około 9,5× MRHD). Interakcja ropinirolu z lewodopą u królików (10 mg/kg, Cmax 4,8× MRHD) nasilała wady rozwojowe palców. Charakterystyczne objawy toksyczności obejmowały zmiany behawioralne, hiperprolaktynemię, hipotensję, bradykardię, ptozę i ślinotok. Długoterminowa ekspozycja wysokimi dawkami (50 mg/kg/dobę) u szczurów albinosów prowadziła do degeneracji siatkówki, prawdopodobnie z powodu zwiększonej ekspozycji na światło.
bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, kanał hERG, komórki Leydiga, lewodopa, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, opadanie powieki, organogeneza, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, ptoza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, ślinotok, teratogenność, toksyczność dawki, wady wrodzone palców, wartość IC50, zaburzenia behawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Prestarium 2,5 mg, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach wykazały odwracalne uszkodzenia nerek po podaniu doustnym, bez trwałych zmian funkcji nerkowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko mutacji genetycznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, obumarcie płodu, peryndopryl z argininą, Prestarium, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodków. W badaniach teratogenności u szczurów dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadające 2-5-krotności AUC względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4-krotność AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi), jednak jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców, wskazując na potencjalne interakcje w okresie rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował objawy związane z agonizmem receptorów dopaminowych, takie jak hipoprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek oraz ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
aberracja chromosomowa, agonista receptorów dopaminowych, badanie rakotwórczości, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, kanał hERG, L-DOPA, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, teratogenność, torsade de pointes, wada wrodzona palców, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Presartan 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego, substancji czynnej leku Presartan, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. Jednakże, w badaniach toksyczności dawek wielokrotnych zaobserwowano istotne zmniejszenie parametrów erytrocytarnych, w tym liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu, co wskazuje na potencjalny wpływ losartanu na układ krwiotwórczy. Ponadto, podawanie losartanu wiązało się ze zmianami w funkcji nerek, manifestującymi się podwyższonym stężeniem azotu mocznikowego oraz sporadycznie kreatyniny w surowicy, co może sugerować nefrotoksyczność. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych, co wskazuje na brak patologii strukturalnych mięśnia sercowego.
antagonista receptora angiotensyny II, azot mocznikowy, badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie rakotwórczości, błona śluzowa, erytrocyt, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwinka czerwona, losartan potasowy, malformacja, nadżerka, obumarcie płodu, owrzodzenie, układ krwiotwórczy, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Azelastyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące wpływu azelastyny na płodność są ograniczone i pochodzą głównie z badań na zwierzętach, w których doustne podanie dużych dawek (przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi) wykazało potencjalny negatywny wpływ na rozwój płodu, w tym obumarcie, opóźnienie wzrostu oraz deformacje układu kostnego. Nie stwierdzono jednak działania teratogennego. W przypadku miejscowego podania donosowego lub doocznego stężenie ogólnoustrojowe azelastyny jest znacznie niższe, co zmniejsza ryzyko toksyczności. Charakterystyki produktów leczniczych (np. Allergodil SPRINT, Astepro, Azelamed) podkreślają brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania azelastyny u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, kiedy jej stosowanie jest przeciwwskazane lub zalecane jedynie w wyjątkowych sytuacjach pod ścisłym nadzorem lekarskim. Preparaty złożone zawierające azelastynę i flutykazon należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.
aerozol do nosa, charakterystyka produktu leczniczego, deformacja układu kostnego, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, krople do oczu, objaw alergiczny, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu płodu, pierwszy trymestr ciąży, podanie doustne, podanie miejscowe, przenikanie do mleka kobiecego, reakcja niepożądana, stężenie ogólnoustrojowe, stężenie substancji czynnej, toksyczny wpływ, zarodek i płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Podtlenek Azotu Medyczny SPAWMET 98%
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa podtlenku azotu wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne przy długotrwałej i wielokrotnej ekspozycji na wysokie stężenia tego gazu w okresie organogenezy, co może skutkować obumarciem płodu, zaburzeniami wzrostu oraz rozwoju kości. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych wykazały neurotoksyczne działanie podtlenku azotu, szczególnie w obszarach mózgu takich jak tylny zakręt obręczy i kora retrosplenialna, gdzie krótkotrwała ekspozycja powoduje przemijające uszkodzenia neuronów, a dłuższa może prowadzić do ich obumierania. Neurotoksyczność jest związana z czasem blokowania receptorów NMDA, a jej zapobieganie możliwe jest przez stosowanie anestetyków GABA-ergicznych. W praktyce klinicznej podtlenek azotu jest podawany w dużych dawkach jedynie podczas znieczulenia, zwykle nie dłużej niż 6 godzin i zawsze w połączeniu z innymi anestetykami, co może ograniczać ryzyko neurotoksyczności obserwowanej w warunkach eksperymentalnych.
biosynteza DNA, działanie genotoksyczne, działanie neurotoksyczne, efekt neurotoksyczny, ekspresja genów, kora retrosplenialna, metionina, obumarcie płodu, organogeneza, podtlenek azotu, podział komórkowy, proces metylacji, receptor glutaminianowy, receptor NMDA, syntaza metioninowa, tetrahydrofolian, tylny zakręt obręczy, witamina B12, zaburzenie rozwoju kości, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 8 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej leku Polpix SR, wykazały wpływ na reprodukcję, toksyczność oraz bezpieczeństwo farmakologiczne. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodka związane z hipoprolaktynemią, jednak różnice gatunkowe ograniczają przenoszenie tych wyników na ludzi. W badaniach teratologicznych dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-5-krotności najwyższej wartości AUC u ludzi) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększenie obumierania płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC MRHD). U królików dawka 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8-krotność Cmax MRHD) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalną interakcję farmakologiczną wymagającą uwagi klinicznej.
badanie genotoksyczne, badanie teratologiczne, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórka Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, ślinotok, wada wrodzona palca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stepcil 100 mg
Badania przedkliniczne cylostazolu, substancji czynnej leku Stepcil, wykazały, że działa on jako inhibitor fosfodiesterazy III, zwiększając stężenie cAMP w płytkach krwi i naczyniach krwionośnych, co stanowi podstawę jego działania farmakologicznego. U psów zaobserwowano zmiany chorobowe w układzie sercowo-naczyniowym, jednak nie występowały one u szczurów i małp, co sugeruje gatunkowo swoistą toksyczność sercową. Nie stwierdzono wydłużenia odstępu QTc w badaniach na psach i małpach. Testy mutagenności (m.in. mutacje genów bakterii, aberracje chromosomalne in vivo) były negatywne, z wyjątkiem słabego, ale istotnego statystycznie wzrostu aberracji chromosomalnych in vitro w komórkach jajników chomików chińskich. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów (dawki do 500 mg/kg/dobę) i myszy (do 1000 mg/kg/dobę) nie wykazały potencjału kancerogennego cylostazolu.
aberracja chromosomalna, badanie przedkliniczne, cykliczny AMP, cylostazol, dojrzewanie komórki jajowej, działanie embriofetotoksyczne, działanie inotropowe dodatnie, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, inhibitor fosfodiesterazy III, komórki jajnika chomika chińskiego, obumarcie płodu, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, repolaryzacja mięśnia sercowego, szpik kostny, toksyczność sercowo-naczyniowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorista 25 mg
Badania przedkliniczne losartanu potasowego wykazały, że lek ten nie niesie ze sobą istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. Analizy farmakologiczne i toksykologiczne po wielokrotnym podaniu ujawniły wpływ na parametry hematologiczne, w tym istotne zmniejszenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu. Ponadto, obserwowano zmiany biochemiczne związane z funkcją nerek, takie jak wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych, natomiast w przewodzie pokarmowym stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki oraz krwawienia.
azot mocznikowy, badanie farmakologiczne, błona śluzowa, erytrocyt, filtracja kłębuszkowa, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, kreatynina, krwawienie z przewodu pokarmowego, losartan potasowy, mutacja genetyczna, nadżerka, obumarcie płodu, owrzodzenie, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rozwój płodowy, toksyczność wielokrotnego podania, transformacja nowotworowa, układ renina-angiotensyna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wskaźnik czerwonokrwinkowy, zmiana histologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seractil 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne deksibuprofenu, aktywnego składnika leku Seractil, wykazały profil bezpieczeństwa zbliżony do racemicznego ibuprofenu, obejmujący potencjał mutagenny oraz wpływ na funkcje rozrodcze. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (króliki, szczury, myszy) zaobserwowano hamowanie owulacji oraz zaburzenia implantacji zarodka, co wskazuje na ryzyko zaburzeń płodności. Ponadto, podawanie inhibitorów prostaglandyn, w tym deksibuprofenu, ciężarnym samicom w dawkach przewyższających terapeutyczne, skutkowało zwiększoną częstością poronień, ryzykiem obumarcia płodu oraz wadami rozwojowymi, co ma istotne implikacje kliniczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiotepa Fresenius Kabi 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tiotepy wykazały jej genotoksyczność zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku jako alkilującego. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły działanie rakotwórcze u myszy i szczurów, wskazując na potencjalne ryzyko kancerogenności u ludzi. Ponadto, tiotepa wykazuje toksyczny wpływ na układ rozrodczy – u samców myszy obserwowano zaburzenia spermatogenezy, a u samic negatywny wpływ na czynność jajników. Działanie teratogenne potwierdzono u myszy, szczurów oraz królików, gdzie stwierdzono powstawanie wad rozwojowych i obumieranie płodów, nawet przy dawkach niższych niż stosowane klinicznie u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, czynność jajników, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, genotoksyczność, lek alkilujący, obumarcie płodu, spermatogeneza, teratogenność, tiotepa, toksyczność ostra, toksyczność wielokrotna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, wady rozwojowe, zaburzenia płodności, zagrożenie zdrowotne