Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Pentohexal 600 retard

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania pentoksyfiliny obejmują szereg badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz badań wpływu na reprodukcję. Dane te są istotne w ocenie bezpieczeństwa stosowania leku u pacjentów.¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym

Badania toksyczności ostrej pentoksyfiliny wykazały, że doustne podanie substancji w dawce 80 mg/kg masy ciała wywołuje u ludzi objawy przedawkowania, które zostały szczegółowo opisane w sekcji dotyczącej przedawkowania Charakterystyki Produktu Leczniczego.²

Badania na zwierzętach dostarczyły następujących wyników dotyczących toksyczności ostrej pentoksyfiliny, w zależności od drogi podania:³

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Długoterminowe badania toksyczności pentoksyfiliny przeprowadzono na szczurach i psach, podając lek przez okres dłuższy niż 1 rok. U szczurów stosowano dawki dobowe sięgające 1000 mg/kg masy ciała, a u psów dawki do 100 mg/kg masy ciała. W tych dawkach nie zaobserwowano uszkodzeń narządów wewnętrznych u badanych zwierząt.⁴

Należy jednak zauważyć, że stosowanie wyższych dawek (co najmniej 320 mg/kg masy ciała na dobę) przez okres przekraczający 1 rok powodowało u niektórych psów poważne zaburzenia, w tym:⁵

• Zaburzenia neurologiczne – brak koordynacji ruchowej
• Zaburzenia układu krążenia – niewydolność krążenia
• Powikłania krwotoczne – krwotoki
• Zaburzenia płucne – obrzęk płuc
• Zmiany w jądrach – występowanie komórek olbrzymich

Genotoksyczność i rakotwórczość

Przeprowadzono długoterminowe badania potencjalnego działania rakotwórczego pentoksyfiliny na myszach i szczurach. Zwierzęta otrzymywały lek przez okres do 18 miesięcy w dawkach dobowych dochodzących do 570 mg/kg masy ciała. W przypadku szczurów, okres obserwacji wydłużono o dodatkowe 6 miesięcy po zakończeniu podawania leku.⁶

Wyniki badań wykazały, że u myszy nie zaobserwowano żadnego działania rakotwórczego. Natomiast u samic szczurów odnotowano nieznaczne zwiększenie liczby łagodnych gruczolakowłókniaków sutka. Jednakże znaczenie kliniczne tej obserwacji dla ludzi pozostaje niejasne, ponieważ zwiększona częstość występowania spontanicznych guzów (zjawisko częściej obserwowane u starszych szczurów) wykazuje ograniczone znaczenie statystyczne.⁷

Badania nie wykazały potencjalnego działania mutagennego pentoksyfiliny.⁸

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Kompleksowe badania toksycznego wpływu pentoksyfiliny na reprodukcję przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym na szczurach, myszach, królikach i psach. Badania te nie wykazały działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe u płodu) ani embriotoksycznego pentoksyfiliny. Nie zaobserwowano również wpływu substancji na płodność badanych zwierząt.⁹

Należy jednak zaznaczyć, że stosowanie bardzo dużych dawek pentoksyfiliny powodowało częstsze obumieranie płodów.¹⁰

Przenikanie do mleka

Istotną obserwacją z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią jest fakt, że pentoksyfilina oraz jej metabolity przenikają do mleka samic zwierząt doświadczalnych w okresie laktacji.¹¹