niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego
Wskazanie

Niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego to stan spowodowany ograniczeniem dopływu krwi do mózgu lub rdzenia kręgowego, skutkujący niedoborem tlenu i glukozy niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania tkanki nerwowej. Najczęstszą przyczyną są zatory tętnic mózgowych, zakrzepy, miażdżyca naczyń, hipotensja, czy zatrzymanie krążenia. Stan ten może prowadzić do udaru niedokrwiennego mózgu, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

W leczeniu ostrego niedokrwienia mózgu kluczowa jest szybka interwencja, najlepiej w ciągu „złotej godziny”. Stosuje się leki trombolityczne, takie jak alteplaza (Actilyse), które rozpuszczają skrzeplinę i przywracają przepływ krwi. W profilaktyce wtórnej stosuje się leki przeciwpłytkowe jak kwas acetylosalicylowy (Acard, Polocard), klopidogrel (Plavix, Areplex) czy tiklopidyna (Aclotin), oraz leki przeciwzakrzepowe jak warfaryna (Warfin) lub nowsze antykoagulanty: dabigatran (Pradaxa), riwaroksaban (Xarelto), apiksaban (Eliquis).

W celu poprawy krążenia mózgowego i neuroprotekcji stosuje się także leki z grupy winpocetyny (Vinpocetine, Cavinton), piracetamu (Lucetam, Nootropil), czy nikergoliny (Sermion). W przypadku przewlekłego niedokrwienia mózgu stosuje się dodatkowo preparaty poprawiające metabolizm mózgu, takie jak cytykolin (Ceraxon) czy EGB 761 – standaryzowany wyciąg z miłorzębu japońskiego (Tanakan, Bilobil).

Największym wyzwaniem w leczeniu niedokrwienia OUN jest wąskie okno terapeutyczne – leczenie trombolityczne jest skuteczne tylko w ciągu pierwszych 4,5 godziny od wystąpienia objawów, co często utrudnia jego zastosowanie ze względu na opóźnione rozpoznanie. Dodatkowo, występowanie przeciwwskazań do leczenia trombolitycznego u wielu pacjentów oraz ryzyko powikłań krwotocznych komplikują proces terapeutyczny. Problemem jest również zapobieganie ponownym epizodom niedokrwiennym, zwłaszcza u pacjentów z wielochorobowością i trudnościami w utrzymaniu odpowiedniego leczenia przeciwzakrzepowego.